ติดตาม
ตอน
แชร์
หน้าปกนวนิยาย หัวใจในลมหนาว

หัวใจในลมหนาว

เมื่อพิยดาได้พบกับเหมันต์อีกครั้งโดยบังเอิญ ความลับที่เธอซ่อนไว้ก็ถูกสั่นคลอนด้วยคำถามที่แทงใจดำจากอดีตคนรักว่าเธอกำลังตั้งครรภ์ได้กี่เดือนแล้ว แม้ใจจะหล่นวูบแต่เธอก็พยายามรักษาท่าทีนิ่งเฉย ทว่าการเผชิญหน้าครั้งนี้กลับปลุกความทรงจำเก่าๆ ที่เคยมีร่วมกันให้หวนคืนมา พิยดาต้องพยายามถอยห่างเพื่อปกป้องตัวเองจากบาดแผลในใจที่ยังไม่จางหาย เพราะหากเธอยังติดหล่มอยู่กับความรู้สึกเดิมๆ เธออาจเป็นคนที่ต้องเจ็บปวดจนไม่อาจทนทานได้อีกครั้งในความสัมพันธ์ที่แสนเย็นช่แข็งนี้
ตอน
แชร์

ตอน 1

ตอนที่1 งานแต่งของปาลิตา

    งานแต่งสายฟ้าแล่บของคนที่ชายหนุ่มหลงรักกำลังไร้ผู้คนเพราะเจ้าบ่าวได้พาเจ้าสาวเข้าหอไปตั้งแต่ก่อนสามทุ่ม

และเวลานี้ก็ปาไปเที่ยงคืนกว่าแล้ว

มีเพียงเขากับเลขาร่างบอบบางที่ยังนั่งดื่มทั้งที่พนักงานเริ่มเคลียร์พื้นที่แล้ว

    “บอสเมามั้ยคะ”

    “ไม่เมา”

    “จะตีหนึ่งแล้วนะคะ

พายว่าขึ้นไปพักดีกว่า อยู่ห้องไหนคะเดี๋ยวพายเดินไปส่ง”  

    “สาม สี่...”

    “สาม สี่ แล้วอะไรต่อคะ”

    “หนึ่งมั้ง”

     พิยดานิ่วหน้าเมื่อบอสคนเก่งของเธอจำเลขห้องพักไม่ได้แน่ชัด

    “กุญแจห้องอยู่ไหนคะ

เอามาให้พาย”

    “พรุ่งนี้มีประชุมมั้ยคุณพาย”

    “พรุ่งนี้วันอาทิตย์ค่ะ

วันหยุด”

    “ถ้างั้นคุณไปดื่มเป็นเพื่อนผมต่อได้หรือเปล่า

หรือว่าแฟนมารับแล้วคุณกลับเลยก็ได้”

    “คนนั้นพี่ชายของพายค่ะ

ไม่ใช่แฟน”  

    หญิงสาวดึงกุญแจห้องจากในมือของเหมันต์มาถือไว้เอง

ก่อนจะต้องถอนหายใจออกมาอย่างหนักเมื่อเห็นเลขที่ห้องพักที่แท้จริงของเขา

    “สามสี่เจ็ด”

     ผู้หญิงตัวเล็ก ๆ แต่ต้องพยุงชายร่างสูงกว่าเธอเกือบยี่สิบเซนติเมตรให้ถึงห้องพัก

เพื่อรักษาภาพพจน์ให้เจ้านายของตัวเอง

    พรึ่บ เหมันต์เกือบจะล้มลงไปกองที่พื้นหากไม่ได้เลขาสาวช่วยไว้สภาพเขาคงไม่น่าดูเท่าไร

    “อยู่เป็นเพื่อนผมหน่อย

ไม่งั้นผมคงบุกไปเอาปิ่นคืนแน่ ๆ”

    “ทำอย่างนั้นไม่ได้นะคะ

เสียชื่อแย่เลย”

    “คุณก็อยู่ห้ามผมสิ

ผมกลัวจะห้ามตัวเองไม่อยู่”

    “ค่ะ

บอสนั่งลงที่เตียงก่อนนะคะพายจะรับบอสไม่ไหวแล้ว”  

    ร่างสูงหยัดตัวขึ้นตรงก่อนจะนั่งลงที่เตียงตามที่เธอแนะนำ

เขาพยายามปลดเน็กไทที่มันทำให้รู้สึกอึดอัดแต่ก็ยิ่งน่าหงุดหงิดเมื่อมันไม่ได้ดั่งใจ

    “ขออนุญาตนะคะ พายช่วยค่ะ”  

    สายตาคนเมาเผลอมองอกอวบที่โผล่พ้นจากชุดเกาะอกสีแดงตรงหน้า

แค่เนินยังขนาดนี้แล้วทั้งเต้าจะใหญ่แค่ไหน

    “ดีขึ้นมั้ยคะ

หรือจะถอดออกเลย”

    “คุณถอดให้ผมสิ” 

     หญิงสาวชะงักค้างมือที่จับเน็กไทของเขาอยู่ ดวงตากลมสวยช้อนขึ้นมองสายตาระยิบระยับของเจ้านายชั่วครู่ก่อนจะผละออกจากเขาในที่สุด

    “โทรสั่งเหล้าขึ้นให้ผมก็พอ

คุณจะกลับบ้านก็กลับไปเถอะ”  

    “พายอยู่กับบอสจนกว่าจะผ่านคืนนี้ไปก็แล้วกันนะคะ

ถ้าบอสก่อเรื่องคุณอุษาเอาพายตายแน่เลยค่ะ” 

    ร่างบางเดินไปโทรสั่งเครื่องดื่มให้เจ้านาย

โดยไม่รู้เลยว่าแผ่นหลังนวลเนียนของตัวเองนั้นกำลังถูกสายตาคมไล้มองราวกับจะแผดเผาเรือนร่างของเธอไปทุกอณู

    “เรียบร้อยค่ะ”

    “คุณจะดื่มไวน์ก็สั่งมาสิ

ผมเลี้ยง”

    “พอแล้วล่ะค่ะ

พายดื่มจากข้างล่างมาไม่ใช่น้อยแล้ว”

    “ถึงว่า... คอคุณแดงเชียว” 

    พิยดายกมือขึ้นลูบลำคอตัวเองเมื่อรู้ว่าถูกเขามอง

‘มองแค่คอหรือเปล่านะ เขาต้องเมามากแน่ๆเลย’

กริ๊ง ๆ

    “เครื่องดื่มน่าจะมาส่งแล้ว

เดี๋ยวพายไปเอาให้เองค่ะ” 

    ชุดที่โชว์แผ่นหลังจนเกือบถึงบั้นท้ายนั่นทำให้สายตาคมแทบไม่อยากเบนสายตาไปทางอื่น

ปกติก็เมากับเธอออกจะบ่อยแต่ไม่ใช่ในวันที่เธอสวยขนาดนี้

    ผิวกายขาวเนียนไร้ตำหนิ

สัดส่วนเอวน่าจะไม่เกินยี่สิบห้า ส่วนนมไม่แน่ใจว่ายัดฟองน้ำเข้าไปหรือเปล่าถึงได้โผล่ออกมาจากชุดมากขนาดนั้น

    “คุณไม่ดื่มหรอ”

    “ไม่ดีกว่าค่ะ

พายเคยดื่มแค่ไวน์เบา ๆ”

    “ผมจ้างคุณดื่ม แก้วละพัน”  

    ร่างบางหรี่ตามองเจ้านายอย่างจับผิด

เขาดูแปลกไปจากเดิมมากเลยทีเดียว

    “สิบแก้วก็หมื่นนึง

เท่ากับคุณทำงานสิบวันเลยนะ”

    “บอสจะมอมเหล้าพายหรือเปล่าคะ”

    “คุณไม่เมาหรอก ผมรู้” 

     ร่างบางใบหน้าแดงปลั่งด้วยฤทธิ์น้ำเมายื่นหน้าเข้ามาใกล้กว่าทุกครั้งทั้งที่ไม่เคยทำ

เขาไม่ปกติแน่ ๆ

    “พายว่าบอสเมามากแล้วนะคะ

เลิกดื่มดีกว่าค่ะ”

    “กลัวผมเหรอคุณพาย”

    “ปะ..เปล่าค่ะ

จะกลัวอะไรล่ะคะ”

    “กลัวผมปล้ำคุณน่ะสิ”

    “บอสไม่ทำหรอกค่ะ

ถ้าทำคงทำไปนานแล้ว ใช่มั้ยคะ”  

    “...”  พิยดาหน้าเจื่อนลงทันทีที่เธอไม่ได้รับคำตอบจากเจ้านาย

อย่าบอกนะว่าเขาคิดน่ะ

    “บอส...”

    “คืนนี้คุณสวยมาก

ชุดนี้ทำให้คุณดูเซ็กซี่ขึ้นเยอะเลย” 

     หญิงสาวไม่เข้าใจว่าทำไมเธอถึงไม่ยอมออกไปจากห้องนี้เสียทีทั้งทีเขาเริ่มที่จะเดินเข้ามาใกล้

จนในที่สุดเขาก็เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าของเธอ

    “สติผมไม่เต็มร้อยหรอกนะ

แต่ก็ใช่ว่าจะไม่รู้ตัว”

    “รู้ตัวเรื่องอะไรคะ”

    “คุณตกลงมั้ยถ้าจะนอนกับผม”

    “นะ.. นอน นอนแบบไหนคะ”

    “เอากัน”

    “บอส!... พูดอะไรออกมาคะ

รู้ตัวหรือเปล่า”  พิยดาตาโตเป็นไข่ห่านตกใจกับคำพูดของเขา

เจ้านายเธอเขาเป็นคนสุภาพที่สุดเท่าที่เคยเจอมาในชีวิต

    “ผมมีค่าตอบแทนสำหรับร่างกายของคุณ”

    “...”

    “ถ้าคุณไม่กล้าให้คำตอบ

ก็แค่ยอมให้ผมจูบคุณก็พอ”  

    หญิงสาวกำลังใช้สมองที่ปั่นป่วนเพราะตกลงกับตัวเองว่าจะเอาอย่างไรดี

ในขณะที่ริมฝีปากของเขาก็ก้มต่ำลงมาใกล้เรื่อย ๆ

    “บอสคะ...อื้อ”  

    พิยดาหลับตาปี๋ทั้งที่ใจเต้นอย่างบ้าคลั่ง

เขาจูบเธอจริง ๆ นี่ไม่ใช่ความฝัน

และเธอกำลังไม่รู้ว่าควรจะวางมือสั่นเทาของตัวเองไว้ที่ไหนจึงกำขยุ้มเสื้อบริเวณเอวของร่างสูงไว้เป็นที่ยึดเหนี่ยว

    “ถือว่าคุณตกลงแล้วนะ คุณพาย”

    “คะ?”

    “คุณเป็นฉลาด

จะไม่เข้าใจที่ผมพูดเลยเชียวหรือ”

    “เกิดอะไรขึ้นคะ ทำไมจู่ ๆ บอสก็...”

    “ก็คืนนี้คุณสวยกว่าทุกวัน” 

     นิ้วเรียวขยุ้มเสื้อเขาแน่นขึ้นอีกเมื่อได้เห็นสายตาที่ร้อนแรงจากเขาเป็นครั้งแรก

ทำงานกันมาเกือบห้าเดือนเขาไม่เคยใช้สายตาแบบนี้มองเธอแม้แต่ครั้งเดียว

คุณอาจจะชอบ

หน้าปกนวนิยาย ข้ามฟ้ามาเจอรัก
8.9
โชคชะตานำพาคนสองโลกที่ต่างกันสุดขั้วมาพบกัน ดรูฟ บราฮิม อาร์นาฟ การ์ซานฟาร์ ชายหนุ่มผู้เงียบขรึมและเย็นชาดั่งยอดเขาสูง เขาพร้อมทำทุกวิถีทางเพื่อให้ได้ครอบครองสิ่งที่ปรารถนาไม่ว่าจะร้ายกาจเพียงใด โดยมีคำนิยามตนเองว่าเลวทรามยกเว้นเพียงเรื่องบนเตียงเท่านั้น ในขณะที่ เดือนเมษา คือหญิงสาวผู้สดใส เฉลียวฉลาด และช่างพูด เสน่ห์และรอยยิ้มของเธอทำให้ทุกคนหลงรักจนสาวๆ ต่างพากันอิจฉา การพบกันของความมืดมนและแสงสว่างท่ามกลางระยะทางที่ห่างไกลจึงเริ่มต้นขึ้น
หน้าปกนวนิยาย รักต่างวัยของเจ้านายจอมเก๊ก
9.2
นารา หญิงสาววัยยี่สิบปีผู้ซ่อนความบอบช้ำจากการหย่าร้างของพ่อแม่ไว้ใต้รอยยิ้มสดใส เพื่อเป็นเสาหลักให้แม่และส่งน้องชายเรียนหมอ เธอจึงมุ่งหน้าเข้ากรุงเทพฯ ไปหาป้าเพื่อหางานทำ จนได้พบกับภูตะวัน พ่อเลี้ยงเจ้าของไร่องุ่นและโรงงานไวน์วัยสามสิบห้าปี ผู้ครองตัวเป็นโสดและปิดตายหัวใจจากความผิดหวังในอดีตที่ถูกคนรักเก่านอกใจ ทว่าการปรากฏตัวของสาวน้อยมองโลกในแง่ดีคนนี้ กำลังจะทำให้ชีวิตที่แสนเย็นชาของนักธุรกิจหนุ่มกลับมาวุ่นวายและมีชีวิตชีวาขึ้นมาใหม่อีกครั้ง
หน้าปกนวนิยาย ยินดีที่ได้พบคุณในชาตินี้
8.8
ชีวิตสมรสที่ควรหอมหวานกลับกลายเป็นขุมนรกอันแสนทรมาน เมื่อสามีปฏิบัติต่อเธอราวกับขยะไร้ค่าที่ไม่อาจเทียบเคียงกับหญิงที่เขารัก ความโหดร้ายไม่ได้หยุดแค่การถูกหมางเมิน ทว่าเธอยังถูกบีบคั้นจนต้องสูญเสียสายเลือดในอกไปถึงสามหน ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อใดที่ผู้หญิงของเขาต้องพบเจอกับเรื่องเลวร้าย เธอมักจะถูกโยนความผิดและเป็นเครื่องรองรับโทสะเพื่อชดใช้ในสิ่งที่ตนไม่ได้ก่อเสมอมา ความบอบช้ำจากการถูกเหยียบย่ำและการสูญเสียซ้ำแล้วซ้ำเล่า ได้สลักลึกลงในจิตใจจนกลายเป็นบาดแผลฉกรรจ์ที่ไม่มีวันเยียวยาได้
หน้าปกนวนิยาย อย่าให้เขารู้ว่าเราคิดว่าเราหื่น(แต่ทุกคนรู้)
8.4
อธิน อดีตพระมหาผู้เคร่งครัดในศีลธรรมต้องลาสิกขาออกมาเผชิญโลกภายนอกแม้จะตั้งมั่นถือพรหมจรรย์ตลอดชีวิต แต่เขากลับถูกทดสอบโดย พเยีย หญิงสาวสุดร่าเริงที่แอบหลงรักและหมายตาเขามาตั้งแต่สมัยครองผ้าเหลือง เมื่อความใสซื่อของอดีตพระนักเทศน์ปะทะกับเสน่ห์ยั่วยวนของน้องน้อยที่เขาเคยปฏิเสธ ตบะที่สั่งสมมานานกว่ายี่สิบปีก็เริ่มสั่นคลอน จากคนไม่เคยสัมผัสกามารมณ์กลับกลายเป็นชายหนุ่มที่หิวกระหายในรสรักอย่างไม่สิ้นสุด จนเขาต้องรุกหนักเพื่อครอบครองเธอทั้งกายและใจ พร้อมข้อเสนอผูกมัดที่เธอไม่อาจปฏิเสธได้
หน้าปกนวนิยาย กาลครั้งหนึ่งฉันก็เคยมีสุข
8.2
ความสัมพันธ์แปรเปลี่ยนเป็นความซับซ้อนเมื่อครูสาวธรรมดาก้าวล่วงเส้นแบ่งขอบเขตกับเหยนเฉิน ชายหนุ่มที่เธอแอบรัก ค่ำคืนอันลึกซึ้งทิ้งความสับสนว่าเขาจะมอบสถานะคนรักให้กับเธอหรือไม่ ในงานเลี้ยงที่เธอเฉิดฉายท่ามกลางหญิงสาวมากมายที่รายล้อมเขา เธอตัดสินใจแสดงความมุ่งมั่นว่าพร้อมจะเป็นผู้หญิงของเขาด้วยใจจริงโดยไม่หวังเงินทอง ทว่าความกล้าหาญนั้นกลับถูกตีกลับด้วยถ้อยคำอันแสนเย็นชา เมื่อเขาตั้งคำถามอย่างทิ่มแทงใจว่าคนอย่างเธอนั้นมีความเหมาะสมเพียงพอที่จะยืนเคียงข้างเขาในฐานะแฟนแล้วจริงๆ หรือ
หน้าปกนวนิยาย รอยสวาทเจ้าชายทมิฬ
8.2
ยาห์มิลเข้าใจผิดว่าบัวบุษบาคือหญิงขายบริการราคาถูก ทว่าพิษรักกลับดึงดูดให้เธอตกสู่วังวนเสน่หาที่ไม่อาจถอนตัว ความไร้เดียงสาของหญิงสาวปลุกเร้าอารมณ์เขาจนยากจะควบคุม แม้ขณะอยู่บนรถเขาก็แทบจะทนรอให้ถึงบ้านพักไม่ไหว มือหนาลูบไล้สัมผัสกายสาวด้วยความปรารถนาอันบ้าคลั่ง สองร่างแนบชิดหลอมรวมเป็นหนึ่งท่ามกลางความต้องการที่พลุ่งพล่าน จนเขาอยากจะครอบครองเธอเสียเดี๋ยวนั้นในค่ำคืนที่แสนเร่าร้อน