พ่ายรักปัณกรณ์

ในขณะนั้นเอง เสียงเคาะประตูดังขึ้นทำลายความรู้สึกหงุดหงิดที่ถูกลูกสาวเจ้าของตลาดน้ำยียวนกวนประสาท  

“งานที่สั่งได้เรื่องไหม?” ปัณกรณ์เอ่ยถามถึงเรื่องที่ใช้ให้ 'เอก' เลขาวัยกลางคนไปสืบสาวเรื่องราวครอบครัวของเจ้าของตลาดน้ำคลองพนาลี

ที่ผ่านมาพนักงานในบริษัทลองเจรจาหลายครั้งไม่สำเร็จ อาจจะต้องหาจุดอ่อนดูว่าจะสามารถใช้วิธีไหนโน้มน้าวใจได้บ้าง

“ได้เรื่องครับ” เอกตอบพร้อมกับวางแท็บเล็ตลงบนโต๊ะ ปัณกรณ์หยิบมันขึ้นมาเลื่อนดูข้อมูลซึ่งเอกก็กล่าวบรรยายไปด้วย

“เจ้าของตลาดน้ำชื่อว่ามาลีเป็นภรรยาของนายบุญชัยมีฐานะดีในระดับหนึ่ง ไม่มีหนี้สินหรือการผ่อนผันข้าวของเครื่องใช้ใด ๆ พวกเขามีลูกสาวหนึ่งคนชื่อว่าณิชาอายุยี่สิบปีกำลังเรียนมหาวิทยาลัยเปิดในกรุงเทพมหานคร ที่ดินเจ้าของตลาดน้ำจดทะเบียนในชื่อของคุณณิชา ส่วนที่ดินรอบนอกจะเป็นชื่อของคุณมาลีทั้งหมดครับ” 

รองประธานหนุ่มเลื่อนมองรูปถ่ายไปเรื่อยๆ อยากจะรู้เหมือนกันว่าลูกสาวเจ้าของตลาดน้ำที่กวนประสาทเขาเมื่อสักครู่จะมีรูปร่างหน้าตาเป็นอย่างไร

หืม?

ดวงตาคมกริบดุดันเบิกกว้างเล็กน้อยเมื่อเห็นรูปถ่ายหญิงสาวตัวเล็ก ผิวขาวหน้าตาน่ารัก มีรอยยิ้มสดใสประดับบนใบหน้าสวย แค่รูปถ่ายเพียงรูปเดียวดันทำให้เขาเผลออมยิ้มออกมาโดยที่ไม่รู้ตัว

ณิชา สุขสวัสดิ์....

หน้าตายัยสามกล่องร้อยเป็นแบบนี้เอง....

นิ้วเรียวเคาะลงบนโต๊ะประมาณสองสามครั้ง

หรือบางทีการเดินเกมส์เข้าทางลูกเสืออาจจะเป็นทางออกสำหรับเขาก็ได้

ไม่ลองก็ไม่รู้ 

ปัณกรณ์ยิ้มยกมุมปากสูงเพราะได้คำตอบแล้วว่าเขาจะเข้าทางณิชาทำทุกอย่างเพื่อให้เธอเซ็นยกที่ดินตลาดน้ำให้เขาให้ได้ ยอมลงทุนเกลือกกลั้วกับยัยเด็กบ้านนอกสักสองเดือนจะเป็นไรไป

คลับหรูวีไอพี

“พวกกูหูฝาดไปหรือเปล่าวะ มึงจะหยุดเที่ยวกลางคืนสองเดือน” ไซม่อนยกแก้วแอลกอฮอล์ขึ้นมาแกว่งไปมาพร้อมกับมองหน้าปัณกรณ์ไฮโซหนุ่มนักเที่ยวอย่างไม่เชื่อสายตา

“กูมีภารกิจสำคัญที่ต้องทำ ดังนั้นกูต้องคลีนตัวเองหน่อย” ปัณกรณ์เทขวดแอลกอฮอล์ลงในแก้วหรู พลางโอบเอวหญิงสาวในชุดเซ็กซี่ที่จ้างมาเอนเทอร์เทนโดยเฉพาะ

“ทำไมวะ มึงจะไปเอาชนะใจลูกสาวผู้ดีเก่าหรือไง? ถึงต้องห้ามแดกเหล้า” กวินเพื่อนอีกคนเอ่ยถามขึ้นด้วยความงุนงง

“เปล่า ก็แค่ลูกสาวเจ้าของตลาดน้ำน่ะ”

“หา!” ชายหนุ่มทั้งสองอ้าปากค้างมองหน้ากันอย่างเลิ่กลั่ก ก่อนจะหัวเราะออกมา 

ไม่มีใครคิดว่าคนระดับรองประธานหนุ่มผู้สูงส่งนิสัยเย่อหยิ่ง ขึ้นชื่อว่าทุกอย่างต้องเพอร์เฟกต์จะลงทุนไปจีบลูกสาวเจ้าของตลาดน้ำธรรมดา ๆ ซึ่งไม่ได้มีอะไรพิเศษเหมือนกับดรัลพรลูกสาวเจ้าของอสังหาที่พ่อของเธอมีรายชื่อลงทุนในโครงการเมกะโพรเจกต์ด้วย

“สวยไหมวะ?” ไซม่อนเลิกคิ้วสูง ค่อนข้างคาดหวังกับคำตอบของเพื่อนรัก

“ธรรมดาหาได้ทั่วไป” ปัณกรณ์ยกแก้วแอลกอฮอล์ขึ้นมาดื่มอีกครั้ง ก่อนจะเปิดโทรศัพท์โชว์รูปถ่ายของณิชาให้เพื่อนอีกสองคนดูซึ่งพูดเป็นเดียวกันว่าสวยฉิบหาย!

“ไอ้ปัณมึงไปตัดแว่นเถอะ ถ้ายัยเด็กนี่หน้าตาธรรมดา โลกนี้คงไม่มีคนสวยแล้ว” ไซม่อนเองก็ไม่อยากเชื่อว่าผู้หญิงที่เพื่อนเขาต้องเข้าหาจะสวยขนาดนี้

“พวกมึงคิดว่ากูอยากลดตัวลงไปยุ่งกับเด็กบ้านนอกนักหรอวะ”

“กูรู้ว่ามึงทำทุกอย่างเพื่อผลประโยชน์ แต่คิดก็อดขำไม่ได้ว่ะ ไฮโซหนุ่มหล่อที่แค่ผ้าเช็ดหน้าสกปรกแค่จุดเดียวก็ไล่แม่บ้านออก ถ้ามึงต้องไปจีบเด็กบ้านนอก มึงเตรียมใจไว้เลย” 

“ทำไมวะ?”

“ไลฟ์สไตล์การใช้ชีวิตมันต่างกันไงเพื่อน ถึงแม้จะแค่สองเดือน แต่กูกลัวมึงจะทนไม่ไหว เผลอ ๆ จะไปจ้างคนมาเผาไล่ที่เขาก่อนน่ะสิ” ด้วยความที่เหล้าเข้าปากไปหลายแก้วทำให้กวินขาดความยั้งคิดจึงพูดจาไม่เข้าหูปัณกรณ์

“เฮ้ย! มึงก็รู้ว่ากูน่ะคนจริง กูไม่ได้ขี้ขลาดเหมือนพวกนายทุนคนอื่นที่ไร้น้ำยาเผาไล่ที่คนอื่น ถึงจะไม่ได้สิ่งที่ต้องการ กูก็ไม่มีวันใช้วิธีเหี้ย ๆ แบบนั้นเด็ดขาด”

ปัณกรณ์ลุกขึ้นชี้หน้าด่ากวิน โชคดีที่ไซม่อนห้ามไว้ทัน ขืนปล่อยให้พูดไม่หยุด มีหวังไอ้กวินตายคาตีนปัณกรณ์แน่ เพราะสมัยเรียนมหาลัยปัณกรณ์คือแชมป์เทควันโดระดับประเทศ

“เออ ๆ กูขอโทษที่พูดกับมึงแรงไป แต่ระวังไว้เถอะ จีบเล่น ๆ เพื่อผลประโยชน์ ถ้าตกหลุมรักจริงขึ้นมากูจะขำให้”

“ข้อนี้กูเห็นด้วย เรื่องหัวใจมันควบคุมกันได้ที่ไหน” กวินแซวสำทับเมื่อเห็นว่าปัณกรณ์อารมณ์เย็นลงแล้ว

“ไม่มีทาง! คนระดับกูก็ต้องเลือกผู้หญิงที่คู่ควร ไม่ใช่จะคว้าใครมาเป็นเมียก็ได้ เด็กคนนั้นก็แค่ของเล่นราคาถูกที่มีแค่ผลประโยชน์เป็นตัวตั้งก็เท่านั้น”

ปัณกรณ์มั่นใจว่าเขาแค่ทำภารกิจให้ลุล่วงไปได้ด้วยดี หลังจากนั้นก็คงตัดขาดกันอย่างสิ้นเชิง

 ใครจะไปหลงรักผู้หญิงธรรมที่ไม่มีอะไรเทียบเท่าเขาได้เลยสักนิด พูดจบปัณกรณ์ก็ทิปหนักให้กับหญิงสาวที่คอยมาปรนนิบัติเขาอย่างเต็มที่ เศษเงินแค่ไม่กี่หมื่นยังไม่อาจเทียบได้กั