ติดตาม
ตอน
แชร์
หน้าปกนวนิยาย แด๊ดดี้หนูเป็นซีอีโอ

แด๊ดดี้หนูเป็นซีอีโอ

เฉี่ยนซีตื่นมาด้วยความรู้สึกผิดหลังถูกคนใกล้ชิดหักหลังจนเผลอมีความสัมพันธ์ข้ามคืนกับชายแปลกหน้า แต่ความหล่อเหลาของเขาทำให้เธอเปลี่ยนความรู้สึกเป็นความอายและตัดสินใจทิ้งเงินไว้ให้ก่อนจะหนีไป เจ๋อข่ายที่เป็นซีอีโอหนุ่มรู้สึกโกรธจัดที่ถูกปฏิบัติเหมือนชายขายบริการ เขาจึงสั่งให้ผู้ช่วยเร่งตรวจสอบกล้องวงจรปิดเพื่อตามหาตัวหญิงสาวรายนี้มาสั่งสอนให้เข็ดหลาบที่กล้ามาหยามเกียรติเขา เรื่องราวความวุ่นวายระหว่างเขากับเธอกำลังจะเริ่มต้นขึ้น
ตอน
แชร์

ตอน 3

เฉี่ยนซีหยุดชะงักก่อนหันกลับมาอย่างช้า ๆ “ฉันได้รับจดหมายตอบรับจากมหาวิทยาลัยแมนฮัตตัน สาขาการจัดการธุรกิจแล้วนะ กำลังคิดว่า จะบอกแกยังไงดี แต่ก็ขอบคุณที่ทำให้ทุกอย่างมันง่ายขึ้น อีกอย่างที่ฉันอยากจะบอกก่อนไป...”

เฉี่ยนซีเงียบลงขณะกำลังรู้สึกสนุกกับสีหน้าอิจฉาสุดขีดของเฟยเอ๋ออยู่ “เมื่อคืนฉันอยู่ที่ห้อง ๑๑๐๑ ”

ขณะเดียวกันในห้อง ๑๑๐๑ เจ๋อข่ายก็กำลังนั่งนับเงินหน้าบูดอยู่บนเตียง

เขานับเงินอีกครั้งหนึ่ง และจำนวนเงินก็ยังเป็นหนึ่งหมื่นสองพันสี่ร้อยหกสิบสองเท่าเดิม ‘ผู้หญิงคนนั้นคงจะควักเงินทั้งหมดของตัวเองให้ผมสินะ?’ เจ๋อข่ายครุ่นคิดอย่างเหลือเชื่อ

เขาไม่เคยเห็นผู้หญิงคนไหนใจป้ำขนาดนี้มาก่อน เธอทิ้งเงินไว้แล้วชิ่งหายไปเฉย!

เมื่อคิดได้อย่างนี้ ไฟโกรธก็ปะทุขึ้นในใจของเขา ชายหนุ่มโทรศัพท์ไปหาผู้ช่วยของตนด้วยสีหน้าเเละน้ำเสียงที่เย็นชา

“ไปขอวิดีโอจากกล้องวงจรปิดจากผู้จัดการโรงแรมมาที ผมต้องรู้ให้ได้ว่า ใครมาห้องของผมเมื่อคืนนี้”

ผู้ช่วยของเขาตอบรับอย่างอ่อนน้อมขณะรับสาย เเต่เขาก็ไม่ได้สนใจอะไร ตอนนั้นดวงตาของเจ๋อข่ายกำลังมองบางอย่างที่ส่องประกายแวววาวอยู่ข้างหมอน เมื่อสังเกตให้ชัดขึ้นจึงพบว่าเป็นต่างหูข้างหนึ่ง ประกายเเววตาร้ายในดวงตาของเขาก็ปะทุขึ้นทันที

‘ถ้าเจอยัยผู้หญิงไร้ยางอายนั่นเมื่อไหร่ จะสอนบทเรียนให้เข็ด!’

หลายปีต่อมา ณ สนามบิน

เที่ยวบินล่าช้ากว่าครึ่งชั่วโมง เพราะสภาพอากาศไม่เอื้ออำนวย จนทำให้เหล่าผู้โดยสารจำนวนมากในโถงใหญ่เริ่มทนไม่ไหว หากแต่กลับมีชายสวมเสื้อสีเทาอ่อนคนหนึ่งกลับดูใจเย็นมากกว่าใคร ๆ เขาสวมแว่นตากรอบทองเข้ากันกับใบหน้าอันหล่อเหลาเเละอ่อนโยนที่แสนดึงดูดสายตา

‘นั่น คุณจ่านโป๋ใช่มั้ย?’ สาว ๆ หลายคนจำได้ว่า สุภาพบุรุษสุดหล่อคนนี้เป็นทายาทของ ฟางซื่อ กรุ๊ป บริษัทใหญ่อันดับสองของเมือง กล่าวได้ว่า ทั่วทั้งเมืองแล้วตระกูลฟางก็เป็นรองแค่กับตระกูลกู้เท่านั้น แต่ถึงจะเป็นเช่นนั้น ก็ไม่ได้สำคัญอะไรเพราะอย่างไรเสียพวกเขาก็รวยล้นฟ้าอยู่ดี “กรี๊ด! เขาหล่อจังเลย!” หญิงสาวคนหนึ่งร้องขึ้นเสียงเเหลม

ไม่ต้องสงสัยเลยว่า จ่านโป๋เป็นที่รักที่เอ็นดูสำหรับคนพบเห็นมากกว่าผู้ชายเย็นชาอย่างเจ๋อข่ายขนาดไหน!

ไม่ใช่ใคร ๆ จะสามารถเจอจ่านโป๋ได้ทุกวัน ผู้หญิงคนหนึ่งจึงฉวยโอกาสนี้เข้าหาเขา แม้ในคราแรกหญิงสาวจะลังเลอยู่สักพัก แต่ก็มีหญิงสาวสวยคนหนึ่งสวมชุดเดรสวาเลนติโน่ที่งดงามเข้ากับเธอเป็นอย่างดี เธอรวบรวมความกล้าทั้งหมด แล้วก็เดินยิ้มเข้าไปหาชายหนุ่มก่อนจะแนะนำตัวด้วยความระมัดระวัง

“สวัสดีค่ะ คุณจ่านโป๋ ไม่ทราบว่า คุณพอจะมีเวลาไปดื่มกาแฟกับฉันสักหน่อยมั้ยคะ?”

“เป็นเกียรติกับผมจริง ๆ ที่ได้รับคำชวนจากสาวสวยอย่างนี้”

จ่านโป๋เอ่ยพร้อมรอยยิ้ม “แต่ผมต้องขอโทษด้วยนะครับ พอดีว่า คนที่ผมรออยู่เขามาถึงแล้ว”

ทุกคนหันไปทางปลายนิ้วที่ชายหนุ่มชี้ตรงไปยังหญิงสาวสวยสะพรั่งอายุราว ๆ ๒๐-๓๐ ปี ที่กำลังเดินเข้ามาหาเขา ผมดำขลับของเธอยาวประบ่า ใบหน้าอ่อนเยาว์นั้นกลับไม่ได้เติมแต่งใด ๆ แม้แต่เสื้อผ้าที่เธอใส่อยู่ก็ดูเรียบง่าย สะอาดสะอ้าน เพียงเสื้อเชิ้ตสีขาวกับกางเกงยีนส์สีน้ำเงินซีดเท่านั้น ทว่าความเรียบง่ายของเธอก็กลับโดดเด่นสะดุดตาท่ามกลางฝูงชน เธอคือเฉี่ยนซีนั่นเอง

แต่สิ่งที่ทำให้เหล่าคนมุงรู้สึกแปลกใจก็คือ เธอหิ้วกระเป๋าด้วยมือข้างหนึ่ง... ขณะนั้นก็มีเด็กชายตัวน้อยเดินเตาะแตะลากกระเป๋าใบเล็ก ๆ อยู่ที่ข้างหลังของเธอ

ทันทีที่เฉี่ยนซีเดินออกมา ก็สัมผัสได้ถึงรังสีริษยาเกลียดชังที่แผ่ออกมาจากสายตาของสาวน้อยเหล่านั้นที่จ้องมองเธออยู่ ‘ไอ้ผู้ชายเฮงซวยคนนี้เอาฉันมาเป็นไม้กันหมาอีกแล้ว!’

แม้เธอสบถสาปจ่านโป๋ในใจที่กำลังทำให้หงุดหงิดเหลือทน แต่ก็แสร้งทำเป็นภรรยาแสนอ่อนหวานและแม่ที่ดีพร้อมโปรยรอยยิ้มตามบทบาทที่ชายหนุ่มยื่นให้ต่อไป หญิงสาวรีบเดินเข้าไปหาจ่านโป๋ แล้วจับมือของเขาพร้อมพูดกับเขาด้วยเสียงอ่อนเสียงหวาน

ดูต่อเลย!
เนื้อเรื่องกำลังเข้มข้น! ไปที่แอปเพื่ออ่านต่อ
ปลดล็อกทุกตอน
เปิดเว็บไซต์ทางการ

คุณอาจจะชอบ

หน้าปกนวนิยาย เจ็บแต่ไม่ยอมปล่อยมือ
9.2
ถังหว่านใช้เวลาสองปีเคียงข้างเสิ่นติงหลานด้วยความหวังว่าเธอคือคนสำคัญ แต่ความจริงที่ได้รับกลับมีเพียงความเย็นชาและการถูกมองเป็นแค่ของเล่นไร้ค่า เมื่อเธอได้เห็นเขารับผิดชอบดูแลหญิงอื่นที่กำลังตั้งครรภ์ ความอดทนของเธอก็สิ้นสุดลง ทว่าในวันที่เธอตัดสินใจเดินจากไปเพื่อเริ่มต้นใหม่ มหาเศรษฐีผู้หยิ่งผยองกลับไม่ยอมปล่อยมือ เขาถึงขั้นยอมละทิ้งศักดิ์ศรีเพื่ออ้อนวอนขอโอกาสจากเธออีกครั้ง แม้ว่าที่ผ่านมาเขาจะไม่เคยเชื่อใจเธอเลยก็ตาม
หน้าปกนวนิยาย เผาเรือนรัก ของสี่คนรักจอมปลอมของฉัน
9.2
เอลิน่า ทายาทมหาเศรษฐีผู้มีคู่หมั้นและพี่บุญธรรมสี่คนคอยปกป้อง ทว่าเดมอนชายที่เธอรักกลับทรยศไปหาลูน่าเด็กฝึกงาน ทั้งยังวางแผนอุบัติเหตุเพื่อหวังฮุบสมบัติโดยที่คนอื่นกลับเข้าข้างชู้รักและตราหน้าว่าเธอร้ายกาจ หลังจากเฉียดตายความภักดีของเธอก็พังทลายลง ในงานกาล่าที่พวกเขาตั้งใจจะประจานเธอด้วยคลิปวิดีโอส่วนตัว เอลิน่ากลับไม่ยอมเป็นเหยื่ออีกต่อไป เธอเตรียมตลบหลังด้วยหลักฐานลับเพื่อทำลายหน้ากากจอมปลอมและเปิดโปงความเน่าเฟะของทุกคนให้สิ้นซาก
หน้าปกนวนิยาย ดวงใจจักรภัทร [เจ้านายหนุ่มหล่อ VS ลูกน้องสาวสวย)
9.2
CEO หนุ่มหล่อ น่าล่อ ทายาทอันดับหนึ่งของวงศ์ตระกูลมูลค่านับหมื่นล้าน เมื่อถึงเวลาที่จะต้องเลือกคู่ชีวิต VS พนักงาน HR นอกจากแสนสวยกับแสนดีแล้วก็ ขาดคุณสมบัติเกือบทุกข้อที่เขาวางไว้ ------------------------------------ ‘จักรภัทร ส่งเสริมสกุลไทย’ CEO หนุ่มหล่อ น่าล่อ ทายาทอันดับหนึ่งของวงศ์ตระกูลมูลค่านับหมื่นล้าน เมื่อถึงเวลาที่จะต้องเลือกคู่ชีวิต หนุ่มผู้กลายเป็นที่ต้องการของสาวค่อนเมือง เขาจำเป็นต้องเลือกอย่างละเอียดถี่ถ้วนและระมัดระวัง เพื่อกันความผิดพลาดหรือเลิอกคนผิดนั่นเอง คติประจำใจที่เขาและนักธุรกิจหลายต่อหลายคนมีไว้ นั่นคือ 'สมภารไม่กินไก่วัด' _______ ‘มัทรี ทรัพท์สมบูรณ์’ พนักงานสาวในฝ่าย HR ผู้ขาดคุณสมบัติเกือบทุกข้อที่เขาวางไว้สำหรับเลือกมาเป็นคู่ชีวิต ยกเว้นแต่ความสวยบาดใจโดยไม่ต้องแต่งแต้มมากมายนัก กับความเป็นกุลสตรีที่เธอมีครบถ้วน และเขาก็ไม่ควรจะมองข้ามจุดนี้ไป ++++++++++++++++++++++ ‘เปรี้ยง!!! เปรี้ยง!!! เปรี้ยง!!! เปรี้ยง!!!’ ‘ตูม!!!’ ‘พรึบ!’ “ว๊าย!!!!” ยังไม่ทันจะได้รับกระเป๋าจากมือบางด้วยซ้ำ ฟ้าก็ผ่าเปรี้ยงๆ ลงมาอย่างรุนแรง ตามด้วยเสียงอะไรสักอย่างระเบิดขึ้นมา เดาว่าน่าจะเป็นหม้อแปลงไฟฟ้าของหมู่บ้าน แล้วไฟก็ดับพรึบลง คนตรงหน้าของเขาคงตกใจ ถึงกับร้องเสียงหลง แล้วกระโดดเข้ามากอดเขาทันที “ไม่ต้องกลัวนะครับ ไม่มีอะไรหรอกครับ” และด้วยสัญชาตญาณ สองวงแขนของเขา ก็รับเอาร่างเล็กๆ มากอดแนบอกไว้เช่นกัน ตอนแรกนั้นเพราะความอยากปกป้องเพศที่อ่อนแอกว่า และกำลังต้องการที่พึ่งพิง ต่อมานั้นมีความต้องการด้านจิตใจเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย ก็ใครจะไปอดรนทนไหว ในเมื่อมีสาวสวยมาให้กอดขนาดนี้ สองวงแขนของเขาเลยกระชับเอาไว้แนบแน่น ‘เปรี้ยง!!! เปรี้ยง!!! เปรี้ยง!!!’ เสียงฟ้าร้อง บวกกับสายฟ้าแลบแปลบปลาบ จนเกิดแสงสว่างว้าบเป็นครั้งคราวนั้น ทำให้เขาเห็นเจ้าของใบหน้าสวย ที่ดูเหมือนจะตกอกตกใจไม่หายได้ชัดเจน สองแขนเล็กเรียวที่โอบกอดเขาอยู่นั้น ก็กระตุ้นให้หัวใจเขาเต้นแรงขึ้นได้ไม่ยาก กลิ่นกายหอมๆ บวกกับกลิ่นแชมพูอ่อนๆ จากเรือนผมยาวสลวย ก็ช่วยให้เขาไม่อาจจะผละหนีไปไหนได้ ปลายคางมนของคนตกใจ เลยถูกเขาเชยขึ้นช้าๆ สายฟ้าแลบแต่ละครั้ง ทำให้เขาได้เห็นใบหน้าสวยใสได้ไม่ยาก รวมทั้งริมกระจับงาม ที่เขาทนฝืนใจไม่ให้ก้มลงไปหาไม่ได้อีกต่อไปแล้ว ไม่กี่วินาที เขาก็ได้ลิ้มลอง และเจ้าของก็ไม่มีท่าทีขัดขืนใดๆ แต่ก็ไม่ได้เป็นฝ่ายเชื้อเชิญด้วย เป็นเขาเองที่โน้มใบหน้าลงไปหา ด้วยยากจะหักห้ามใจ และไม่รู้มาก่อน ว่าตัวเองปรารถนาจะลิ้มลองสองกลีบบุปผางามมากมายขนาดนี้ หลังจากที่เจ้าของกลีบเข้าไปแย่งพื้นที่สาวอื่น มีอำนาจเหนือจิตใจเขากินอาณาบริเวณมากระดับหนึ่งมานับแรมเดือน ในบรรดาสาวๆ ที่เขาคัดสรรไว้นั้น เธอคือคนแรกที่เขาเผลอตัว เผลอใจเข้าใกล้ขนาดนี้ ใช่ว่าเขาจะอ่อนประสบการณ์เรื่องรักๆ ใคร่ๆ หรือเรื่องผู้หญิง ตรงกันข้าม เขากลับช่ำชองไม่น้อย แต่เขาจะฝึกปรือกับผู้หญิงอีกประเภท ที่ซื้อหามาได้ด้วยเงิน และเงินก็จบปัญหาด้านความสัมพันธ์ต่อเนื่องได้ ส่วนผู้หญิงที่จะยกย่องให้เป็นภรรยา เป็นแม่ของลูกนั้น เขาจะไม่มีวันปล่อยให้อารมณ์ใคร่ เข้ามามีบทบาทเหนือเหตุผลเด็ดขาด ยกเว้นก็ครั้งนี้ จะด้วยเพราะอะไรเขาเองก็ยากจะหาข้ออ้างได้ รู้แต่ว่ากำลังเป็นสุข กับการได้ดูดดื่มเรียวกระจับงาม หอมหวานอยู่ตอนนี้ แผงอกกว้างที่มีอีกอกบดเบียดอยู่นั้น ช่างอบอุ่นเหลือเกิน แม้ด้านนอกจะมีสายฝนโปรยปรายลงมาอย่างบ้าคลั่ง ทว่ากลับไม่รู้จักหนาวเหน็บแม้แต่นิดเดียว ความรู้สึกนี้ก็เกิดขึ้นกับเจ้าของเรียวกระจับงาม ที่กำลังยกสองแขนกอดเกี่ยวกายเขาเอาไว้ ด้วยหัวใจนั้นเต็มตื้นด้วยความตกใจระคนเป็นสุข จนไม่แน่ใจ ว่าตัวเองกำลังตื่นหรือว่าหลับฝัน ถ้าเป็นฝัน ก็คงจะเป็นฝันอันแสนหวาน ที่สาวๆ ทั้งตึก จะต้องอิจฉาแน่ ใครเลยจะคาดคิดว่าชีวิตนี้ จะได้มีห้วงเวลาที่ผู้อยู่สูงเทียมฟ้าอย่างเขา กำลังมอบจุมพิตที่แสนรัญจวนใจให้ กลิ่นกายของเขานั้นช่างหอมเฉพาะตัว แผงอกของเขานั้น ช่างอบอุ่นราวกับมีผ้าผวยหลายร้อยผืนมาห่อหุ้มเอาไว้ สองวงแขนของเขาที่โอบกอดไว้นั้น ช่างให้ความรู้สึกปลอดภัย ยิ่งกว่ามีสรรพสิ่งใดๆ มาโอบล้อมไว้ ร่างเล็กๆ ที่พอมีเรี่ยวแรงเมื่อครู่ ใกล้จะเข่าทรุดแล้ว หากไม่มีเขาคอยประคองช่วยเอาไว้ มัทรีอยากหยุดเวลาอันแสนสุขเอาไว้แค่นี้ จะได้มีเขาอยู่ใกล้ๆ แบบนี้ตลอดไป จะได้เก็บความทรงจำอันแสนหวานล้ำนี้ไว้ตราบนานเท่านาน และสำหรับชายหนุ่มผู้เคร่งครัดในกฎเหล็กของตัวเอง ว่าจะไม่ปฏิบัติกับหญิงที่คัดสรรไว้เป็นภรรยา เป็นแม่ของลูก ก็กำลังบังคับตัวเองให้หยุดอย่างหนักหน่วง ‘เปรี้ยง!!!’
หน้าปกนวนิยาย ใช้ความรักเพื่อแสวงหา: ฉันได้กลับคืนมรดกด้วยแฟนเก่า
9.6
หลังสูญเสียครอบครัว ฉันตัดสินใจแต่งงานกับพี่ชายของรักแรก แม้แฟนเก่าจะอ้อนวอนเพียงใดฉันก็ไม่เคยใยดี จนกระทั่งสี่ปีผ่านไป สามีจากไปด้วยโรคร้าย ทิ้งให้ฉันและลูกถูกแม่เลี้ยงใจยักษ์ขับไล่จนไร้ที่ซุกหัวนอน ในสถานการณ์บีบคั้น ฉันจึงต้องกลับไปหาเขาอีกครั้ง เขาทักทายด้วยคำเยาะเย้ยเรียกฉันว่าพี่สะใภ้ แต่คราวนี้ฉันจะไม่ถอยหนี ฉันยอมก้าวเข้าสู่กรงขังแห่งความสัมพันธ์เดิมเพื่อทวงคืนมรดกที่ถูกพรากไป และจะทำให้ลูกของฉันได้รับทุกอย่างที่เป็นของพวกเรากลับคืนมาให้ได้
หน้าปกนวนิยาย พยศรัก [ The Vice Love ]
9.5
หลังเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝัน ไบรอัลพยายามเสนอเงินเพื่อรับผิดชอบ แต่ต้องดาวกลับปฏิเสธอย่างรุนแรงเพราะไม่อยากถูกตีค่าเป็นเพียงผู้หญิงขายบริการ เธอต้องการให้ทั้งคู่ต่างคนต่างอยู่และลืมเรื่องที่เกิดขึ้นไปเสีย ทว่ามหาเศรษฐีหนุ่มผู้ไม่ยอมเสียเปรียบใครกลับไม่ยอมรามือ เขาพยายามยัดเยียดสถานะให้เธอรับไว้เพื่อลบความผิดในใจ จนสุดท้ายเมื่อตกลงกันไม่ได้ ไบรอัลจึงตัดสินใจยื่นคำขาดให้เธอมาเป็นผู้หญิงของเขาแทนการจ่ายเงิน
หน้าปกนวนิยาย เลขาหน้าหวาน กับ ท่านประธานคลั่งรัก (Mpreg)
7.9
เวทานนท์ ประธานหนุ่มโปรไฟล์ดีเพิ่งจบจากเมืองนอก มั่นใจว่าเลขาอย่างนวพรรษไม่ใช่สเปคที่เขาจะตกหลุมรักได้เลย เพราะนอกจากจะปากร้ายใส่เจ้านายแล้ว ยังขยันโปรยเสน่ห์ยิ้มหวานให้คนอื่นไปทั่ว ยกเว้นเขาเพียงคนเดียว ทางด้านนวพรรษ เลขาหนุ่มสุดฮอตสไตล์โอปป้าที่มีแฟนคลับล้นหลาม ก็มองว่าเจ้านายตัวเองนิสัยแย่สวนทางกับรูปลักษณ์ที่หล่อเหลาจนน่าปวดหัว ทว่าท่ามกลางความไม่ลงรอยกันของทั้งคู่ กลับมีความรู้สึกบางอย่างเริ่มก่อตัวขึ้นจนกลายเป็นความรักที่ยากจะถอนตัว