ติดตาม
ตอน
แชร์
หน้าปกนวนิยาย ช่วยข้าทีสองสามีของข้าคือท่านอ๋องจอมโหด

ช่วยข้าทีสองสามีของข้าคือท่านอ๋องจอมโหด

ชีวิตอันแสนสุขของหนานอิงพังทลายลงเมื่อนางถูกโจรโฉดล่วงละเมิดจนยับเยิน ทั้งยังต้องสูญเสียมารดาและสาวใช้คนสนิทไปเพราะความริษยาของฮูหยินใหญ่ ท่ามกลางความแค้นนางได้รับการช่วยเหลือจากหานเซียวและลู่หนิงหวัง สองอ๋องผู้โหดเหี้ยมที่เปลี่ยนนางให้กลายเป็นนางบำเรอและมือสังหารยอดฝีมือ ทว่าความจริงที่แสนเจ็บปวดกลับปรากฏขึ้น เมื่อศัตรูที่ย่ำยีนางในคืนนั้นกลับกลายเป็นอ๋องทั้งสองที่นางรับใช้ หนานอิงจึงต้องเลือกระหว่างความรักที่ก่อตัวขึ้นหรือการสังหารชายโฉดเพื่อล้างแค้นให้สาสม
ตอน
แชร์

ตอน 2

เมื่อเนื้อนวลขาวผ่องอยู่ภายใต้สายตาของคนทั้งสอง ทำให้พวกเขาถึงกับหยุดนิ่งแล้วเพ่งมองนางด้วยสายตาตกตะลึง

นางโลมผู้นี้ช่างงดงามน่าดูดกินไปทั้งตัวอย่างที่สตรีอื่นไม่มีทางเทียบได้

หานเซียวถามด้วยน้ำเสียงแหบเครือ

"นามของเจ้ามีว่าอย่างไร"

เสียงหวานออดอ้อนเอ่ยขึ้นด้วยความกระสัน

"หนานอิงเจ้าค่ะ นามของข้าคือหนานอิง"

"กลีบเนื้อของเจ้าช่างหอมหวานยิ่งนัก ข้าฟันธงได้เลยว่ายังไม่เคยมีผู้ใดได้ชิมใช่หรือไม่"

เสียงตอบของเขามีเพียงเสียงครางหวาน แน่นอนว่านางผู้นี้บัดนี้หาได้ต้องการสิ่งอื่นใดอีกนอกจากให้เขากระแทกมังกรเข้าไปในรูฉ่ำเยิ้มของนางเสีย

อวิ๋นอ๋องเลียริมฝีปากเมื่อเห็นเนินเนื้อสีชมพูขยายเหยียดอูมซึ่งมีไรขนสีอ่อนปกคลุมเพียงน้อยนิด

"ท่านพี่ข้าไม่เคยพบเนินเนื้อสตรีใดงดงามเท่าของนางผู้นี้มาก่อน"

อวิ๋นอ๋องหานเซียวจับขาของนางแยกออกกว้างเปิดเผยเนื้อหนังส่วนนี้ของนางให้ผู้เป็นพี่ชายได้ยล ซู่อ๋องลู่หนิงหวังถึงกับครางในลำคอเขาเอ่ยเสียงแหบเครือ

"สีชมพูสวยยิ่งนักและนางฉ่ำเยิ้มเต็มที่แล้ว ข้าเองก็ทนไม่ไหวเสียแล้ว เจ้าจัดการนางเสียเถิด"

กลีบดอกอูมของนางยังปิดสนิท เพียงอวิ๋นอ๋องใช้นิ้วเรียวเขี่ยเพียงเล็กน้อยร่างกายของหนานอิงก็ราวกับถูกไฟร้อนนาบเข้าที่ตรงนั้น

"อ๊า นิ้วของท่านดียิ่ง ข้าต้องการอีกข้าต้องการมากกว่านั้นเจ้าค่ะ ได้โปรด"

หนานอิงหอบหายใจถี่กระชั้น นางเห็นภาพมัวเมาที่ตนเองกำลังอ้าขาให้บุรุษหล่อเหลาผู้หนึ่งเชยชมแล้วถึงกับสั่นกระสันอยาก

ลู่หนิงหวังจับนางให้หันหลังมาทางเขาแล้วเอ่ยเสียงแหบ

"อาเซียวนางสวยหยาดเยิ้มไปทุกส่วนคงถูกใจเจ้าใช่หรือไม่"

หานเซียวยกยิ้ม

"ท่านพี่ก็คงเช่นกัน ดูเหมือนว่านางจะเป็นสตรีที่บริสุทธิ์อยู่"

ซู่อ๋องลู่หนิงหวังยกมุมปากอย่างพอใจ

"เช่นนั้นก็ถนอมนางเสียหน่อย ปล่อยกันคนละน้ำแล้วค่อยจัดการนางให้เต็มที่ ช่องทางรักของนางด้านหลังยังดีหรือไม่"

อวิ๋นอ๋องใช้นิ้วลูบคลำช่องทางสีสวยด้านหลัง พวกเขาพี่น้องผ่านหญิงคณิกามานับไม่ถ้วนย่อมรู้เรื่องดีว่าความสุขอันเกิดจากเรือนกายสตรีพวกเขาสามารถใช้สิ่งใดได้บ้าง

"ด้านหลังก็ยังงดงามขอรับ"

"ดีเช่นนั้นวันนี้เราจะช่วยกันทำให้นางเป็นนางโลมอย่างเต็มตัว"

เสียงหอบครางของสตรีผู้นี้ดังขึ้น

"อ๊า นายท่านได้โปรดเถิดเจ้าค่ะผู้ใดก็ได้ทำสิ่งใดกับข้าที ข้าร้อนรุ่มเหลือเกินเจ้าค่ะ ข้าขอนิ้วเมื่อสักครู่จะได้หรือไม่ ซี๊ด ใช้นิ้วแหย่ตรงนั้นให้ข้าทีเจ้าค่ะ"

"เจ้าคงโดนยามามากเกินไป ยังไม่มีผู้ใดแตะต้องน้ำก็ออกมามากเช่นนี้ ข้าเองก็อดทนไม่ไหวแล้ว"

อวิ๋นอ๋องหานเซียวจับนางให้คุกเข่าในท่าสุนัขแล้วใช้สองมือแบกลีบบานออกจากกัน

เขาก้มลงมาลิ้มรสชาติของเม็ดทับทิมสีแดงที่เต้นระริกสั่นรอคอยเขาอย่างว่องไว

เพียงปลายลิ้นสัมผัสหนานอิงถึงกับร้องเสียงดัง

"อ๊า ใช่ลิ้นหรือไม่เจ้าคะ อ๊าข้าเสียวเหลือเกินเจ้าค่ะ อ้าตวัดเลียเช่นนั้นถูกใจข้านัก อ๊านายท่านเจ้าขาอย่าหยุดนะเจ้าคะ ซี๊ด อ๊า ซี๊ด"

หนานอิงกระเด้งสะโพกตามจังหวะลิ้นร้อนที่ปาดเลีย กลีบดอกของนางถูกเขาดูดกลืนอย่างเอร็ดอร่อย ในขณะที่นางอ้าปากร้องครางไม่หยุด

ซู่อ๋องลู่หนิงหวังขยับตัวมาอยู่ด้านหน้าของนาง แทรกมือเข้าไปในผมดำสลวยของหนานอิงแล้วบังคับให้นางเงยหน้าขึ้น

ใบหน้าของเขาแดงเล็กน้อยแต่ยังคงดูเฉยชาอยู่เช่นเดิม มือของเขากำรอบมังกรยักษ์ที่บวมเป่งของตนเอง

"ปากของเจ้ายังว่างอยู่ไม่ใช่หรือ ลองกินมังกรของข้าดูดีหรือไม่ อร่อยยิ่ง"

หนานอิงครางซี๊ด ทั้งถามเขาอย่างไม่แน่ใจทั้งที่ใจของตนเองกระหายอยากจะกลืนกินแท่งหยกสีแดงเถือกนั่นจนสั่นระริก

"ซี๊ด อ๊า เจ้าตัวนี้กินได้หรือเจ้าคะ"

"อ้าปากสิแล้วลองกินดู ข้าสงสัยว่าแม่เล้าหอนางโลมของเจ้าคงไม่เคยสอนวิธีปรนนิบัติบุรุษใช่หรือไม่ นี่เป็นกลวิธีใหม่ในการมัดใจลูกค้าหรือ ช่างน่าสนใจนัก ข้ายอมรับว่าสร้างความตื่นเต้นให้ข้าได้ไม่น้อย"

หนานอิงอ้าปากตามที่บุรุษรูปงามมังกรยักษ์ผู้นี้สั่งโดยไม่ลังเลและไร้ซึ่งยางอาย นางกระหายนักที่จะดูดมันเอาไว้

เพียงปากนุ่มนิ่มและลิ้นร้อนของนางสัมผัสลำกาย ลู่หนิงหวังถึงกับครางลั่น

"ซี๊ด อ๊า ดีมาก เจ้าค่อย ๆ เลียสิ คิดถึงน้ำตาลแท่งหวาน ๆ เข้าไว้ ดูดมันและอมมันให้ทั่ว สิ่งนี้จะทำให้เจ้ารู้สึกดี ซี๊ด อ๊า ใช่แล้ว เลียปลายหัวมันสิ อ๊า ดีมาก แล้วลากลิ้นลงไปที่โคนแล้วเลียรอบ ๆ โคนไปจนถึงไข่ของข้า อ๊า อร่อยใช่หรือไม่"

ร่างกายร้อนรุ่มของหนานอิงถูกบัดนี้รู้สึกผ่อนคลายลงเล็กน้อยด้วยถูกบุรุษผู้หนึ่งปรนเปรอดูดเลียเนินสวาทจนชุ่มฉ่ำ ในขณะที่ในปากของนางก็มีมังกรยักษ์แสนอร่อยอยู่เต็มปาก

"ซี๊ด นายท่านเจ้าขาข้ารู้สึกดียิ่ง นายท่านผู้นั้นเลียตรงนั้นของข้า โอ้ว เสียวเหลือเกินเจ้าค่ะ อ๊า และตรงนี้ของท่านถูกปากข้ามาก อร่อยล้ำเหลือเกิน ซี๊ด อ๊า เหตุใดรู้สึกดีเช่นนี้ ซี๊ด"

ยิ่งนางถูกอวิ๋นอ๋องหานเซียวเลียร่องหลืบรุนแรงเท่าใด ปากของนางก็ดูดกลืนท่อนยักษ์ของลู่หนิงหวังเร็วขึ้น หนานอิงนับเป็นหญิงไฟแรง ร่างกายของนางตอบสนองพวกเขาอย่างเต็มที่

ของในปากที่แสนอร่อยทำให้นางกำลังคลั่งไคล้

"อ๊า ช่างวิเศษเหลือเกินเจ้าค่ะ ซี๊ด"

หนานอิงอมมังกรยักษ์ไม่มิดเพราะปากของนางเล็กเกินไป แต่ลู่หนิงหวังกลับรู้สึกถึงความสุขสมอย่างเต็มรัก ลิ้นของนางที่ตวัดเลียปลายหัวรัวเร็วทำให้ร่างของเขาที่ขาดสตรีมานานถึงกับกระตุก

"อ๊า นางแพศยาผู้นี้ปากและลิ้นไม่เคยใช้กับผู้ใดจริงหรือ เหตุใดเรียนรู้งานไวเป็นอย่างยิ่ง สุดยอด อ๊า สุดยอด น้ำของข้าใกล้จะแตกแล้ว เจ้าเร่งจังหวะเร็วเข้า อ๊า กลืนให้หมดกลืนลงไป"

แผล็บ ๆ ๆ

"ซี๊ด นังแพศยาเจ้าตวัดลิ้นเลียเร็วขึ้น ดูดให้หนักขึ้นอีกนิด อ๊า ใช่แบบนี้แหละ ข้าใกล้จะแตกแล้ว อ๊า ซี๊ด อ๊า"

ร่างของซู่อ๋องเกร็งกระตุก เสียงของเขาทำให้หนานอิงที่กำลังถูกเลียร่องอย่างบ้าคลั่งสั่นระริก ลิ้นของอวิ๋นอ๋องหานเซียวเก่งกาจยิ่ง

เมื่อถูกเร่งรัดด้วยปลายลิ้นของเขาอีกทั้งนิ้วเรียวนั่นยังบดบี้ติ่งไตสีหวานของนางอย่างชำนาญ ทำให้สาวพรหมจรรย์เช่นหนานอิงตอดรัดลิ้นของเขาถี่ยิบ

"อ๊า หนานอิงเจ้าดียิ่งร่องของเจ้าที่ปิดสนิทนี้คายน้ำหวานที่ข้าชอบนัก ข้าเลียเช่นนี้เจ้าพึงใจใช่หรือไม่"

อวิ๋นอ๋องค่อย ๆ แยงนิ้วเข้าไปด้านใน ด้วยน้ำหวานที่หลั่งไหลออกมาเป็นสายทำให้ช่องทางคับแคบของนางนิ่มลื่น

คุณอาจจะชอบ

หน้าปกนวนิยาย ธิดาแค้นต้องเอาคืน
9.2
ตระกูลซูถูกกวาดล้างจนสิ้นซากในคืนเดียว ซูเฉิงอิ้งต้องทนทุกข์จากการถูกน้องสาวทรยศและชายคนรักหลอกใช้จนถูกตราหน้าว่าเป็นคนขายชาติก่อนจะถูกประหารอย่างอนาถ เมื่อได้รับโอกาสกลับมาเกิดใหม่พร้อมความแค้น นางจึงถือดาบกลับมาเพื่อทวงคืนความยุติธรรม เริ่มจากการกำจัดน้องสาวชั่วและคนรักหน้าเนื้อใจเสือ พร้อมสยบคำนินทาที่บิดเบือนความจริงทั้งหมด ทว่าในเส้นทางแห่งการล้างแค้นนี้ ตงฟางไป๋เยว่กลับก้าวเข้ามาป่วนหัวใจจนนางแทบจะวางดาบไม่ลง
หน้าปกนวนิยาย เล่ห์รักในรอยทราย
9.1
มินทราภาต้องเผชิญกับจุดเปลี่ยนครั้งใหญ่เมื่อถูกชายปริศนาบุกรุกเข้าหาถึงในห้องพักโรงแรม แม้เธอจะพยายามป้องกันตัวแต่กลับพบว่าเขาคือแขกคนสำคัญ ความเข้าใจผิดนำไปสู่ความสัมพันธ์อันซับซ้อน เมื่อจอมโอหังอย่างเจ้าชายคริสตินเริ่มมีใจให้สาวงามที่เขาเคยสบประมาท เขาจึงวางแผนพาเธอไปยังดินแดนของตนเพื่อพิสูจน์รักแท้ ทว่ามินทราภากลับถูกลักพาตัวไปหมายเอาชีวิตท่ามกลางทะเลทรายอันกว้างใหญ่ ทั้งคู่ต้องร่วมกันฟันฝ่าอันตรายเพื่อรักษาชีวิตและความรักที่เพิ่งก่อตัวขึ้น
หน้าปกนวนิยาย หลงรักผู้ชายร้ายๆ
9.4
รอยร้าวระหว่างสองตระกูลนำมาซึ่งเกมล้างแค้นที่ไม่มีใครยอมใคร แต่อลินกลับต้องตกที่นั่งลำบากเมื่อกลายเป็นคนกลางระหว่างพ่อบังเกิดเกล้ากับชายหนุ่มผู้ขึ้นชื่อว่าเป็นสามี สถานการณ์บีบคั้นถึงขีดสุดเมื่อบิดาของเธอวางแผนกำจัดเลือดเนื้อเชื้อไขของตัวเองเพื่อทำลายล้างศัตรูให้สิ้นซาก ท่ามกลางศึกสายเลือดและแรงพยาบาทที่โหมกระหน่ำ อลินจะเลือกนิ่งเฉยยอมจำนนต่อโชคตระกูล หรือจะลุกขึ้นสู้เพื่อปกป้องลูกน้อยจากน้ำมือของพ่อตนเอง
หน้าปกนวนิยาย สุริยันต์
9.7
บทสรุปของซีรีส์เพลิงแค้นในแดนเดือดที่ถ่ายทอดเรื่องราวของสุริยันต์ ชายหนุ่มผู้แบกรับทั้งภาระครอบครัวและความแค้นฝังลึก ทว่าท่ามกลางบรรยากาศที่ตึงเครียด พิมพ์รดากลับก้าวเข้ามาสั่นคลอนหัวใจที่เคยเยือกเย็นของเขา ความใกล้ชิดที่ไม่ได้ตั้งใจนำไปสู่รอยจูบอันร้อนแรงที่เปลี่ยนความสัมพันธ์ของทั้งคู่ไปตลอดกาล สุริยันต์ต้องเลือกระหว่างการปกป้องคนที่รักกับการสะสางบัญชีแค้นในอดีต ในนิยายแนวโรแมนติกแอ็กชันร่วมสมัยที่เต็มไปด้วยอารมณ์เสน่หาและเดิมพันที่สูงค่า
หน้าปกนวนิยาย เรือนนารีสกุล
8.5
ท่ามกลางป่าสนและขิมะอันหนาวเหน็บแห่งเสี่ยวเป้ย เรือนนารีที่เคยงดงามกลับปิดตายเป็นความลับนับสิบปีหลังการตายปริศนาของเจ้าของเรือน ทว่าภายในนั้น เจียวเจี๋ย พี่สาวผู้สืบทอดตระกูลเจียว ยังคงซ่อนตัวสมาชิกที่เหลือรอดรวมถึง เจียวลู่ น้องสาวคนเล็กให้พ้นจากสายตาภายนอก แม้กาลเวลาจะผ่านไปแต่เพลิงแค้นจากการถูกลอบสังหารล้างตระกูลเมื่อสิบปีก่อนยังไม่มอดดับ สองพี่น้องที่รอดตายอย่างปาฏิหาริย์ในวันนั้น กำลังรอคอยเวลาทวงคืนความยุติธรรมให้แก่สายเลือดที่ถูกพรากไปอย่างไม่เป็นธรรม
หน้าปกนวนิยาย แก้วอสุรา (ภาคแรกของ เสน่หากุมภัณฑ์)
9.7
วิรัลย์ ราชกุมารผู้ถูกเมินแห่งเวรุฬา หวังสร้างชื่อจากการนำทัพทำศึก แต่กลับพ่ายแพ้ต่อไอศูรย์ จอมทัพผู้เกรียงไกรแห่งแคว้นปรมะอย่างราบคาบ แทนที่จะถูกประหาร เขากลับถูกขอตัวเป็นรางวัลแห่งชัยชนะด้วยรูปโฉมที่งดงามต้องตา แม้ไอศูรย์จะเพียรเกี้ยวพาราสีเพียงใด วิรัลย์ก็พร้อมปลิดชีพตนเองดีกว่าต้องอัปยศเพราะถูกขืนใจ จอมทัพอสุราจึงต้องเปลี่ยนจากการใช้กำลังมาเป็นเล่ห์กลเพื่อล่อลวงหัวใจยักษาผู้เย่อหยิ่งให้ยอมศิโรราบในศึกรักครั้งนี้