หน้าปกนวนิยาย ช่วยข้าทีสองสามีของข้าคือท่านอ๋องจอมโหด

ช่วยข้าทีสองสามีของข้าคือท่านอ๋องจอมโหด

8.9 / 10.0
ช่วยข้าทีสองสามีของข้าคือท่านอ๋องจอมโหด นิยาย romance เข้มข้น เมื่อหนานอิงสูญเสียทุกอย่างจนต้องกลายเป็นมือสังหารเพื่อแก้แค้น โดยมีสองอ๋องผู้โหดเหี้ยมฝึกฝนและครอบครองร่างกายนาง ท่ามกลางความแค้นและแผนการร้ายใน fiction fantasy romance books ที่นางต้องเลือกระหว่างการฆ่าหรือการภักดี
เรื่องย่อ ช่วยข้าทีสองสามีของข้าคือท่านอ๋องจอมโหด
ชีวิตอันแสนสุขของหนานอิงพังทลายลงเมื่อนางถูกโจรโฉดล่วงละเมิดจนยับเยิน ทั้งยังต้องสูญเสียมารดาและสาวใช้คนสนิทไปเพราะความริษยาของฮูหยินใหญ่ ท่ามกลางความแค้นนางได้รับการช่วยเหลือจากหานเซียวและลู่หนิงหวัง สองอ๋องผู้โหดเหี้ยมที่เปลี่ยนนางให้กลายเป็นนางบำเรอและมือสังหารยอดฝีมือ ทว่าความจริงที่แสนเจ็บปวดกลับปรากฏขึ้น เมื่อศัตรูที่ย่ำยีนางในคืนนั้นกลับกลายเป็นอ๋องทั้งสองที่นางรับใช้ หนานอิงจึงต้องเลือกระหว่างความรักที่ก่อตัวขึ้นหรือการสังหารชายโฉดเพื่อล้างแค้นให้สาสม
อ่านเพิ่มเติม

ช่วยข้าทีสองสามีของข้าคือท่านอ๋องจอมโหด ตอนที่ 1

ร่างเล็กที่ถูกจับมัดไว้ในกระสอบถูกโยนเข้ามาภายในกระโจมของผู้เป็นนาย ซู่อ๋องลู่หนิงหวังดำรงตำแหน่งแม่ทัพใหญ่มองที่กระสอบใบนั้นพร้อมกับยกสุราขึ้นดื่ม

ในขณะที่อวิ๋นอ๋องหานเซียวรองแม่ทัพที่มีศักดิ์เป็นน้องชายบุญธรรมของซู่อ๋องดูจะสนใจกว่า เขายกสุราจรดริมฝีปากดื่มอย่างละเมียดละไมพร้อมกับลุกขึ้นในมือยังคลึงแก้วสุราช้า ๆ

อวิ๋นอ๋องเตะกระสอบใบนั้นไปครั้งหนึ่ง แรงจากฝ่าเท้าไม่นับว่ามากแต่เหตุไฉนมีเสียงหนึ่งดังออกมา

"อ๊า ซี๊ด"

อวิ๋นอ๋องหานเซียวมองทหารที่นำกระสอบนี้เข้ามา ทหารผู้นั้นคุกเข่าลงทันใด

"ทูลท่านรองแม่ทัพนี่คือนางคณิกาผู้หนึ่งที่พวกข้าจับได้ขณะสู้กับโจรพวกนั้นขอรับ เห็นว่านางงดงามนักจึงนำมาถวายนายท่านทั้งสอง มิใช่หัวหน้าโจรขอรับ"

แน่นอนว่าทหารใต้การนำทัพของพวกเขาล้วนซื่อสัตย์ แม้จะอดอยากปากแห้งเรื่องสตรีมานานหลายปีเพียงใด แต่หากเป็นของดีที่พวกเขาคิดว่าคู่ควรกับผู้เป็นนายจึงไม่รีรอที่จะนำของดีมาประเคนให้ถึงมือ

อวิ๋นอ๋องผู้มีใบหน้าหล่อเหลาแต่ดูเย็นชาเป็นอย่างยิ่งเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบหาได้ตื่นเต้นประการใด

"ข้าเข้าใจผิดหรือเช่นนั้นเปิดดูเสียหน่อยพวกเจ้าจะได้ไม่เสียน้ำใจ ว่างเว้นสตรีมานานได้นางคณิกามาบำบัดก็คงจะสำราญอยู่บ้าง"

ทหารผู้นั้นรีบทำตามคำสั่ง เขาแกะกระสอบใบใหญ่ออก ที่ต้องจับนางไว้ในกระสอบเช่นนี้มีสาเหตุเพียงประการเดียวก็คือ ไม่ให้ผู้ใดเห็นร่างงดงามของนางแล้วเกิดราคะจนกระทั่งอดใจไม่ไหวนำของมาไม่ถึงมือนายท่านทั้งสอง

เมื่อหนานอิงถูกปล่อยเป็นอิสระร่างกายร้อนของนางได้รับไอเย็นแล้วจึงรู้สึกดีขึ้นเล็กน้อย แต่ความร้อนรุ่มนี้ทำเช่นไรก็ไม่หาย นางรู้เพียงแต่ว่าต้องการผู้ใดและสิ่งใดสักอย่างมาสัมผัสเพื่อบรรเทาความกระหาย

อวิ๋นอ๋องหานเซียวนั่งลงจับคางของนางให้เงยขึ้นเขาไม่พูดสิ่งใดมีรอยยิ้มเล็กน้อยปรากฏที่ใบหน้า

ทหารผู้นั้นย่อมรู้ว่าเขาพึงใจเพียงใด

ซู่อ๋องลู่หนิงหวังวางจอกสุราเห็นร่างขาวผ่องราวหยกขาวเนื้อดีคลานออกมาจากถุงใบนั้นในใจพลันคิดว่าคงเป็นยอดคณิกา เขาจึงเริ่มรู้สึกอยากเห็นหน้าเสียแล้ว

และเมื่อได้เห็นใบหน้างดงามของนางอีกทั้งท่าทางร่านราคะที่นางมองพวกเขาด้วยดวงตาหยาดเยิ้มจึงยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย

ลู่หนิงหวังเดินไปเปิดหีบที่อยู่ข้างเตียงโยนถุงเงินถุงใหญ่ที่ยึดมาได้จากพวกกบฏให้ทหารผู้นั้นแล้วเอ่ยเสียงเย็น

"เอาไปแบ่งกันข้าพอใจมากคิดว่าท่านรองแม่ทัพก็เช่นกัน"

ทหารผู้นั้นได้รับความดีความชอบด้วยเงินก้อนใหญ่ เบื้องหน้าคือเขตเมืองหลวงถึงคราที่พวกเขาจะได้พักผ่อนและใช้เงินซื้อความสุขให้ตนเองเสียที

ทหารผู้นั้นเอ่ยด้วยความกล้าหาญ

"ท่านแม่ทัพขอรับนางโลมที่โจรจับมายังมีอีกหลายคน หากท่านอนุญาตพวกข้าจะขอให้พวกนางปรนนิบัติได้หรือไม่"

ลู่หนิงหวังยกมือขึ้น

"เอาเถิดพวกเจ้าเองก็ลำบากมามิใช่น้อย แต่เวรยามที่อยู่เฝ้าค่ายต้องกำชับอย่าให้หละหลวม สตรีพวกนี้ด้านหนึ่งก็ประดุจงูพิษพึงระวังตนให้มากอย่าได้ไว้ใจเป็นอันขาด"

"ข้าน้อยรับทราบ ขอบคุณท่านแม่ทัพ ขอบคุณท่านรองแม่ทัพ ข้าน้อยทูลลา"

ถึงแม้ว่าซู่อ๋องลู่หนิงหวังและอวิ๋นอ๋องหานเซียวคนน้องในยามออกรบจะกลายเป็นปีศาจร้าย แต่หลังจากงานใหญ่เสร็จลุล่วงทหารในการดูแลของเขาที่รอดตายมักจะได้ปูนบำเหน็จและร่ำรวยยกฐานะขึ้นมาได้ ทุกคนที่อยู่ในกองทัพจึงเคารพและเชื่อฟังเป็นอย่างมาก

เมื่อคนออกไปแล้วคงเหลือแต่เพียงแม่ทัพใหญ่ทั้งสองกับหญิงคณิกาผู้นี้ที่อยู่ด้านในกำหนัดที่อัดอั้นมาเนิ่นนานเมื่อออกรบทัพจับศึกในคืนนี้พวกเขาจะได้ปลดเปลื้องเสียที

อวิ๋นอ๋องหานเซียวสำรวจร่างกายของนางโลมด้วยสายตา ทั้งยังเอ่ยถามเสียงหนัก เขาเองก็ยังระวังตัวอยู่ไม่น้อย ไม่ต้องการให้ตนเองมาเสียท่าให้สตรี

"เจ้าถูกโจรจับตัวมาหรือ"

คำถามที่ถามออกไปกลับได้รับคำตอบที่ไม่ตรงคำถามเท่าใดนัก

"นายท่านข้าร้อนเหลือเกินช่วยข้าด้วยเจ้าค่ะ ช่วยข้าด้วย ข้าไม่รู้ว่าตนเองต้องการสิ่งใด อ๊า ร้อนไปหมดแล้ว อ๊า"

อวิ๋นอ๋องหานเซียวหัวเราะเย็นเมื่อเห็นนางกำลังเล่นรักถูไถส่วนนั้นของนางกับปลายเท้าของเขา

เขารู้อยู่แล้วว่าพวกโจรป่ามักจะให้นางโลมที่ติดตามพวกเขาดื่มยากำหนัดเพื่อร่วมรักกับคนทั้งกองโจร

นางผู้นี้ก็เช่นกันแต่ในเมื่ออยู่ในสถานะนางโลมแล้วก็ย่อมเป็นหน้าที่ของนางที่จะสนองตัณหาบุรุษพวกนั้น

เขาเองย่อมเชื่อคำของคนของตน ท่าทางร้อนรักและงดงามจนผู้คนตื่นตะลึงเช่นนี้คงมีตำแหน่งสูงในหอนางโลมเป็นแน่ ผิวพรรณเนียนละเอียดยังดูบอบบางราวกลีบดอกไม้

ร่างอรชรนี้ยั่วยวนจนกระทั่งทำให้แท่งหยกของเขาบวมเป่งแม้ยังมิได้แตะต้องนาง

หานเซียวจ้องมองนางอย่างพึงใจ ดวงตาเป็นประกายร้อนแรงยิ่ง

"เจ้าชอบนางหรือ"

ซู่อ๋องลู่หนิงหวังเดินกลับมานั่งยังเก้าอี้ที่เดิมพร้อมกับถามน้องชายด้วยใบหน้าราบเรียบ นางผู้นั้นงามนักแม้เขาเองยังตกตะลึง ในขณะที่หานเซียวผู้น้องก็ยังจับจ้องนางมิวางตา

"นางถูกใจข้าเป็นอย่างยิ่ง มิได้พบหญิงงามหมดจรดเช่นนี้มานานเพียงใดแล้ว"

ซู่อ๋องลู่หนิงหวังกลับใจกว้างยิ่งนัก

"เช่นนั้นก็ให้ปรนนิบัติเจ้าแล้วกัน"

หานเซียวส่ายหน้า

"ท่านเองก็พึงใจในตัวนางมิใช่หรือ ข้ามิเคยเห็นท่านมองสตรีใดเนิ่นนางเพียงนี้มานานมากแล้ว ท่านพี่เช่นนั้นก็ให้นางปรนนิบัติเราทั้งคู่เถิด"

ลู่หนิงหวังยกยิ้มบาง ๆ เขามิได้ปฏิเสธน้องชาย ความชอบของเขาและหานเซียวที่ผ่านมามักจะคล้ายกันเสมอ และเมื่อชอบแล้วต่างก็ยินดีแบ่งปันให้กันและกันด้วยความเต็มใจ

ในชีวิตของเขามีเพียงน้องชายผู้นี้เท่านั้นที่เขารักและยินดีจะมอบทุกสิ่งทุกอย่างแม้แต่ชีวิต หานเซียวมีค่าต่อลู่หนิงหวังยิ่งนัก

"ในเมื่อเจ้าไม่หวงนางข้าย่อมยินดี มาเถิดบทรักบนเตียงของนางจะทำให้เราพึงใจได้หรือไม่ข้าเองก็อยากรู้เช่นกัน"

ลู่หนิงหวังยกจอกสุราขึ้นแล้วสาดน้ำเมาลงคอ รสชาติของสุราย่อมดีไม่น้อยแต่เขากลับคิดว่าอาจจะมิสามารถเทียบเคียงรสชาติของสตรีนางนี้ได้

"นายท่านจะช่วยข้าแล้วใช่หรือไม่เจ้าคะ"

"แน่นอนแต่เจ้าต้องช่วยตนเองด้วย"

หนานอิงย่อมฟังที่พวกเขาพูดไม่เข้าใจ ดวงตาของนางพร่ามัวแยกทิศทางไม่ออก รู้เพียงแต่ว่านางร้อนรุ่มและต้องได้รับการปลดปล่อยในตอนนี้

หลังจากถูกกลุ่มโจรจับมาเรียกค่าไถ่จากท่านพ่อแล้ว นางก็อยู่อย่างหวาดกลัวในกระท่อมเล็ก ๆ มีโจรคอยเฝ้านับสิบคนและหลังจากนั้นหนึ่งในกลุ่มโจรเกิดติดใจเรือนร่างและความงามของนาง

แม้หัวหน้าโจรจะห้ามปรามเพราะกลัวเสียราคาด้วยตั้งใจว่าหลังจากได้เงินค่าไถ่แล้วจะไม่ส่งมอบนางคืนแก่บิดาแต่จะผิดคำพูดแล้วขายนางต่อไปที่หอนางโลม

สตรีผู้งดงามเช่นนี้เขาจะพลาดเงินก้อนโตได้อย่างไร

แต่โจรผู้ทรยศนั่นกลับใจกล้าวางยากำหนัดอย่างรุนแรงเพื่อจะเชยชมความงามของนางโดยที่หนานอิงไม่โวยวายจนทำให้เขาถูกจับได้

เพราะถูกยาปลุกกำหนัดทำให้หนานอิงในยามนี้ไม่รู้เหนือใต้แล้ว นางรู้เพียงแต่ว่าก่อนที่นางจะตายด้วยความทรมานนางต้องได้รับการปลดปล่อย แต่ปลดปล่อยอย่างไรนางเองก็ไม่รู้เช่นกัน

อวิ๋นอ๋องหานเซียวเหมือนจะเป็นบุรุษที่อ่อนโยนกว่าซู่อ๋องลู่หนิงหวังเล็กน้อย

เขาก้มลงแล้วช้อนร่างบอบบางของนางเอาไว้ในวงแขน หนานอิงเหมือนได้รับยาวิเศษจากเรือนกายบุรุษ หญิงสาวกอดคอของเขาแล้วตวัดลิ้นเลียตามสัญชาตญาณดิบในร่างกายทันใด

"นางผู้นี้ร่านรักเหลือเกิน ใจเย็น ๆ เถิด เจ้าได้ปรนนิบัติข้าและพี่ชายเป็นแน่"

เขาหัวเราะด้วยความพอใจก่อนจะวางนางลงที่เตียง กระทั่งได้ยินเสียงเย็นชาของซู่อ๋องดังขึ้น

"ถอดอาภรณ์ของเจ้าออกให้หมดแล้วทำหน้าที่ของเจ้าได้แล้ว"

อ่านต่อ

สารบัญ ช่วยข้าทีสองสามีของข้าคือท่านอ๋องจอมโหด

Ch. 1 Ch. 2 Ch. 3
Ch. 4
Ch. 5
Ch. 6
Ch. 7
Ch. 8
Ch. 9
Ch. 10
Ch. 11
all

คุณอาจจะชอบ

นิยายมาใหม่

หน้าปกนวนิยาย เว่ยซือหง สตรีเหนือชะตา เล่ม 2
8.9
เมื่อภารกิจชำระล้างไอมารสิ้นสุดลงจนผืนดินกลับมาอุดมสมบูรณ์อีกครั้ง เว่ยซือหงจึงพร้อมเริ่มต้นการออกเดินทางผจญภัยที่แท้จริงเสียที เป้าหมายของนางคือการมุ่งหน้าสู่ดินแดนลับที่เต็มไปด้วยอันตรายเพื่อเสาะแสวงหาทรัพยากรล้ำค่า ไม่ว่าจะเป็นสมบัติวิเศษระดับตำนานหรือสมุนไพรหายากที่ไม่มีใครเคยพบเห็น นางตั้งใจที่จะครอบครองและกวาดทุกสรรพสิ่งมาเป็นของตนเองให้ได้ เพื่อพิสูจน์ความแข็งแกร่งในฐานะสตรีผู้กำหนดชะตาชีวิตของตนเองอย่างแท้จริงในโลกกว้าง
หน้าปกนวนิยาย คุณหมอเจ้าแผนการ
8.2
ท่ามกลางความสวยงามที่สะกดสายตาและความร่าเริงที่ทำให้ใจสั่นไหว แม้ปากจะคอยพร่ำบอกว่ายังไม่พร้อมเปิดใจให้ใครเข้ามาในชีวิต แต่ลึกๆ ในความรู้สึกที่ซ่อนเร้นอยู่ภายในนั้น เขากลับปรารถนาที่จะได้ครอบครองเธอเพียงผู้เดียวอย่างไม่อาจต้านทานได้ เรื่องราวความรักสุดละมุนที่เต็มไปด้วยแผนการอันแยบยลเพื่อดึงดูดใจเธอคนนั้นให้มาอยู่ข้างกายจึงเริ่มต้นขึ้นในโลกยุคปัจจุบันที่แสนวุ่นวายใบนี้
หน้าปกนวนิยาย เจ้าสาวสายละมุน
8.4
เณศรา หญิงสาววัยยี่สิบหกปีผู้เพียบพร้อมด้วยกิริยามารยาทอันงดงาม เธอเคยติดอยู่ในความสัมพันธ์อันลึกซึ้งกับพี่ชายของเพื่อนสนิทมายาวนานถึงสามปีเต็ม ทว่าความผิดหวังอย่างรุนแรงจากความรักในครั้งนั้นกลับกลายเป็นบาดแผลใหญ่ที่ทำให้เธอหวาดกลัวการเปิดใจให้ใครคนใหม่และเลือกที่จะปิดกั้นตัวเองจากความรู้สึกรัก จนกระทั่งโชคชะตาได้เริ่มถักทอเส้นทางชีวิตของเธอใหม่อีกครั้งผ่านเหตุการณ์บุพเพสันนิวาสที่เธอไม่คาดคิดมาก่อน
หน้าปกนวนิยาย พ่อสื่อ
8.9
หญิงสาวผู้มีความลับส่วนตัวที่ไม่อาจเปิดเผยได้ ตัดสินใจหันไปขอความช่วยเหลือจากพี่ชายข้างบ้านที่เธอเคยสนิทสนมและไว้วางใจที่สุดในวัยเด็ก หลังจากการกลับมาพบกันโดยบังเอิญอีกครั้ง ทว่าเหตุการณ์กลับพลิกผันเมื่อชายหนุ่มอีกคนเกิดเข้าใจผิดคิดว่าเธอแอบชอบเพื่อนสนิทของเขา เขาจึงรีบเสนอตัวเข้ามาทำหน้าที่เป็นพ่อสื่ออย่างกระตือรือร้นด้วยเจตนาแฝงที่หวังจะครอบครองเธอไว้เองตามคติที่ว่าพ่อสื่อมักจะกลายเป็นคนได้หัวใจไปครองเสียเอง
หน้าปกนวนิยาย ผมทำอาหารอร่อยนะไม่กินจริงๆ เหรอ ยุค 70
8.1
เซี่ยงไฮ้ยุค 70 ท่ามกลางการยึดครองของกองทัพญี่ปุ่น หรูเจี่ย นักร้องสาวกลางคืนต้องเผชิญวิกฤตเมื่อถูกบังคับขายตัวให้นายพล ทางรอดเดียวของเธอผูกพันกับกลิ่นหอมของซาลาเปาจากร้านฝั่งตรงข้าม เธอจึงวางแผนแกล้งป่วยและปฏิเสธอาหารเพื่อล่อให้เถ้าแก่ร่างอ้วนมาส่งเสบียงให้ถึงที่ แม้ท้องจะโหยหาเพียงใดแต่เธอกลับต้องอดทนกินเพียงน้อยนิดตามแผนการลวง ชะตากรรมที่ต้องลุ้นว่าชายผู้นี้จะช่วยเธอให้พ้นจากเงื้อมมือนายพลได้สำเร็จหรือไม่ในสถานการณ์ที่บีบคั้นเช่นนี้
หน้าปกนวนิยาย ยัยจอมงกสุดร้ายกับเจ้าชาย(นายเบ๊)ผีเสื้อ
7.8
มิลก์ สาวมัธยมปลายผู้รักเงินเป็นชีวิตจิตใจต้องเผชิญกับคราวเคราะห์ครั้งใหญ่ เมื่อเธอเผลอทำผีเสื้อแสนล้ำค่าตกลงไปในหม้อน้ำร้อนจนสุกต่อหน้าต่อตา อุบัติเหตุที่ไม่คาดฝันในครั้งนี้กลายเป็นจุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์สุดอลหม่าน ระหว่างเด็กสาวจอมงกกับเจ้าชายผีเสื้อที่ต้องกลายมาเป็นเบ๊รับใช้เธออย่างเลี่ยงไม่ได้ เรื่องราวความวุ่นวายฉบับโรแมนติกคอมเมดี้จึงเริ่มต้นขึ้นท่ามกลางความแตกต่างที่แสนจะลงตัวของทั้งคู่
ตอน
อ่านเลย
แชร์