หน้าปกนวนิยาย นิยายชุด บ้านไร่หัวใจพิศวาส

นิยายชุด บ้านไร่หัวใจพิศวาส

8.0 / 10.0
นิยายชุด บ้านไร่หัวใจพิศวาส รวมเรื่องราว romance modern หลากรสชาติ ตั้งแต่ภารกิจหัวใจกลางทุ่งดอกไม้ของปลัดหนุ่ม ความวุ่นวายของคู่หูเพื่อนบ้านนักเขียนกับทนาย และแผนแต่งงานกำมะลอของคุณอาสายรุก พบกับนิยายออนไลน์อ่านฟรีที่เต็มไปด้วยความผูกพันและการพิสูจน์รักแท้ใน read books online free
เรื่องย่อ นิยายชุด บ้านไร่หัวใจพิศวาส
นิยายชุดที่รวบรวมเรื่องราวความรักหลากหลายรสชาติ เริ่มต้นด้วยการทำงานร่วมกันระหว่างปลัดหนุ่มผู้เคร่งขรึมและสาวนักปลูกดอกไม้จอมโก๊ะที่ต้องมาดูแลโครงการชุมชนร่วมกันจนเกิดเป็นความผูกพัน ต่อด้วยความรักวุ่นๆ ของทนายหนุ่มจริงจังกับนักเขียนสาวฟรีแลนซ์ที่ต้องกลายเป็นคู่หูดูแลแมวเหมียวข้างห้องจนหัวใจเริ่มหวั่นไหว ปิดท้ายด้วยแผนวิวาห์กำมะลอของอาหนุ่มมาดนิ่งกับคุณหนูจอมดื้อที่หนีการคลุมถุงชนมาเจอรักแท้ที่รอคอยมาแสนนาน ท่ามกลางบรรยากาศแสนอบอุ่นและบทสรุปที่เปี่ยมไปด้วยความสุขของทุกคู่
อ่านเพิ่มเติม

นิยายชุด บ้านไร่หัวใจพิศวาส ตอนที่ 1

นิยายชุด เล่ม 1 บ้านไร่หัวใจพิศวาส

แดดเช้าของอำเภอเล็ก ๆ ยังไม่ทันแรงนัก เสียงรถกระบะเก่า ๆ ก็แล่นเข้ามาจอดหน้าที่ดินว่างเปล่าติดสวนมะม่วงของชาวบ้าน

บนกระบะด้านหลังเต็มไปด้วยกระถางต้นไม้สีสันสดใส เยอบีร่า กุหลาบ ดาวเรือง และดอกไม้ประหลาดที่บางคนไม่คุ้นชื่อ หญิงสาวร่างเล็กในเสื้อแขนยาวลายดอกสีกะปิ กำลังเหงื่อซึมกับการยกลงจากรถ

“ตรงนี้แหละ สวนใหม่ของพีชเอง!” เธอพูดกับตัวเองอย่างฮึกเหิม ก่อนจะเดินไปกางร่มคันจิ๋วปักลงดินกันแดดให้ต้นกล้า

ขณะนั้น เสียงเครื่องยนต์อีกคันดังแทรกเข้ามา รถสีดำเงาวับจอดห่างไม่กี่ก้าว ชายหนุ่มในชุดข้าราชการก้าวลงมาอย่างสงบ เสื้อแขนยาวรีดเนี้ยบ หมวกปีกแข็งบังแววตาขรึม เขากวาดตามองเอกสารในมือหนึ่ง ก่อนจะเงยหน้ามาสบกับเธอ

หัวใจของพิชชาสะดุด โอ๊ะ…คนหล่อ ใครกันนะ

“เอ่อ…สวัสดีค่ะ” เธอรีบยิ้ม มือยังถือจอบ

“พิชชานะคะ ย้ายมาปลูกสวนดอกไม้ที่นี่ค่ะ”

ชายหนุ่มพยักหน้าเล็กน้อย

“ผมขจรภพเป็นปลัดอำเภอ มาตรวจพื้นที่โครงการชุมชน” น้ำเสียงทุ้มต่ำเรียบเฉย พิชชาใจหวิว คิดไปเองว่าเขาไม่พอใจแน่ ๆ

“อ๋อ…คือ พีชไม่ได้รุกที่ใครนะคะ ที่มีโฉนดเรียบร้อยเลย” ขจรภพเหลือบตามองแปลงดินที่ยังไม่ทันลงมือปลูกเต็มที่ แล้วตอบสั้น ๆ

“ไม่รบกวน” เขาก้าวเดินไปตรวจเขตรั้วอย่างเงียบ ๆ ทิ้งให้พิชชากะพริบตาปริบ ๆ

ตายแล้ว คนอะไรพูดน้อยเหมือนเก็บคำไว้ใช้วันละสิบคำ พอเขาจะกลับขึ้นรถ พิชชาเผลอโพล่งถามออกไป

“ปลัดชอบดอกไม้ไหมคะ” ขจรภพหันมาสบตาเธอครู่หนึ่ง แววตานิ่งเฉย เสียจนเธอใจเต้นไม่เป็นส่ำ ก่อนเขาจะตอบสั้น ๆ เช่นเคย

“เอาไว้เลี้ยงผึ้ง” แล้วหมวกสีกากีก็หันกลับขึ้นรถ ทิ้งไว้เพียงกลิ่นอายขรึม ๆ กับหัวใจคนฟังที่ยังสั่นอยู่

เสียงหึ่งเบา ๆ ลอยวนอยู่รอบแปลงดอกเยอบีร่าที่พิชชาเพิ่งยกลงปลูกใหม่เช้านี้

หญิงสาวเงยหน้าขึ้นจากการรดน้ำในทันที

“ว้าย! ผึ้งเต็มเลย!” เธอถอยกรูดสองก้าว ทำหน้าเหยเก หรือว่ามันจะมากัดกลีบดอกจนแหว่งหมด

หัวใจเต้นรัว พิชชาวิ่งหากระถางเปล่า ๆ มาวางไล่ผึ้ง พยายามปัดมือโบกไปมา แต่ยิ่งโบก กลับเหมือนยิ่งเรียกฝูงผึ้งมาเพิ่ม

“โอ๊ย ตายแน่ ๆ ดอกไม้พิชชาหมดสวนแน่เลย!”

เสียงทุ้มแทรกขึ้นจากอีกฟากรั้ว

“ทำอะไรอยู่” พิชชาสะดุ้งหันไป เห็นปลัดขจรภพยืนกอดแฟ้มข้างลำตัว สายตาเรียบนิ่งดังเดิม

“มะ…มะ มันมีผึ้งค่ะ!” เธอร้องเสียงสูง

“ดูสิคะ มันจะกัดกลีบดอกหมดแล้ว!”

ขจรภพยกคิ้วเล็กน้อย ก่อนก้าวเข้ามาดูใกล้ ๆ

“มันไม่ได้กัดดอกไม้”

“หา ไม่กัดแล้วมันมาทำอะไรเต็มไปหมดเล่า” เขาเอื้อมมือหนา ๆ ไปจับดอกกุหลาบช่อหนึ่งอย่างใจเย็น ผึ้งตัวเล็กเกาะกลีบอยู่ ก่อนจะค่อย ๆ มุดเข้าไปหาละอองเกสร

“มันกำลังช่วย” ขจรภพพูดสั้น ๆ

“ผสมเกสร ดอกจะติดเมล็ดดีขึ้น” พิชชากระพริบตาปริบ ๆ

“ช่วยไม่ใช่ทำลาย” ขจรภพพยักหน้า

“เลี้ยงผึ้งไว้เพื่อแบบนี้ดีนะ”หญิงสาวยืนอึ้งไปพักใหญ่ ก่อนจะเผลอหลุดหัวเราะ

“อ๋อ งั้นเมื่อวานที่ปลัดพูดว่าเอาไว้เลี้ยงผึ้งหมายถึงแบบนี้นี่เอง” ขจรภพไม่ตอบ แค่หันไปมองดอกไม้ที่เริ่มมีผึ้งบินวนอย่างสม่ำเสมอ สายตานิ่ง ๆ ของเขาทำให้พิชชารู้สึกเหมือน เขาไม่ได้สนใจแค่โครงการ แต่ยังเฝ้ามองความเปลี่ยนแปลงเล็ก ๆ ในสวนนี้ด้วย

หญิงสาวจึงยิ้มกว้างขึ้น พึมพำกับตัวเองเบา ๆ

“ถ้างั้นยินดีต้อนรับค่ะ แขกตัวน้อย” เสียงหัวเราะสดใสของเธอกลมกลืนไปกับเสียงผึ้งที่บินหึ่ง ๆ ราวกับสวนมีชีวิตชีวาน่ามอง

เช้าวันศุกร์ ปลัดขจรภพเดินมาหยุดหน้าสวนใหม่ที่ยังเต็มไปด้วยดินและกล้าไม้เรียงราย

พิชชากำลังก้มหน้าก้มตาตัดกิ่งดอกดาวเรืองใส่ตะกร้า

“พิชชา” เธอสะดุ้ง รีบหันไปมอง

“คะ ปลัด” ชายหนุ่มยืนตัวตรง เอกสารในมือถูกหนีบไว้แน่นเหมือนเคย

“พรุ่งนี้อำเภอมีงานต้อนรับคณะตรวจราชการ” เขาหยุดนิดหนึ่ง ก่อนพูดสั้น ๆ

“อยากให้ช่วยจัดช่อดอกไม้”

พิชชาตาโตขึ้นทันที

“ให้พีชช่วยจริง ๆ เหรอคะ งานใหญ่นะคะ คนเต็มเลย”

“ใช่” ขจรภพพยักหน้า

“ถ้าไม่สะดวก บอกได้” หญิงสาวรีบส่ายหน้าไปมา

“ไม่ไม่! ยินดีสุด ๆ เลยค่ะ ปลัดวางใจได้เลย”

คืนนั้น แสงไฟดวงเล็ก ๆ ถูกติดเรียงตามแปลง พิชชานั่งอยู่ท่ามกลางกองดอกไม้หลากสี เสียงกรรไกรตัดก้านดังกรอบแกรบ

ต้องทำให้ดีที่สุด เป็นโอกาสแรกเลยนะพิชชา!

มือเล็กจัดเรียงดอกกุหลาบกับเยอบีร่า สลับดาวเรืองสีทองสด เธอเพิ่มใบเขียวแทรกเหมือนสายรุ้งเล็ก ๆ ก่อนจะคาดริบบิ้นด้วยฝีมือที่แม้โก๊ะไปบ้างแต่เปี่ยมด้วยความตั้งใจ

รุ่งเช้าในหอประชุมอำเภอ

โต๊ะต้อนรับประดับด้วยช่อดอกไม้ วางเด่นกลางห้อง กลีบดอกสดใสตัดกับผ้าปูขาวสะอาด

“สวยจัง ใครจัดเหรอ”

“ไม่เหมือนร้านในตลาดเลย สดใส แปลกใหม่ดี” เสียงซุบซิบดังทั่วห้อง ทำเอาพิชชาที่แอบมายืนมุมเสา หน้าแดงด้วยความเขิน

ขจรภพเดินเข้ามาหยุดใกล้ ๆ มองช่อดอกไม้เงียบ ๆ อยู่นาน ก่อนเอ่ยสั้น ๆ

“ใช้ได้” แค่นั้นเอง แต่ในใจของพิชชากลับเต้นแรงยิ่งกว่าคำชมยืดยาวเสียอีก

บ่ายวันหนึ่ง ศาลากลางหมู่บ้านเงียบสงบ เสียงพัดลมหมุนเอื่อย ๆ พัดกระดาษปลิวอยู่บนโต๊ะยาว ปลัดขจรภพนั่งก้มหน้าเขียนตัวบรรจงลงบนสมุดเล่มหนา หัวข้อใหญ่บนหน้ากระดาษคือ คู่มือความปลอดภัยในการเลี้ยงผึ้งชุมชน

เขาขีดเส้นตรงทุกย่อหน้า เรียงหัวข้อสั้น ๆ เป็นระเบียบ แต่เมื่อเงยหน้ามองบานหน้าต่าง ภาพแปลงดอกไม้ของพิชชาผุดขึ้นในใจ

ขจรภพหลุบตาลง คิ้วขมวดน้อย ๆ เรื่องผึ้งเขามั่นใจ แต่เรื่องดอกไม้เขาไม่ถนัดนัก

เย็นวันนั้น พิชชากำลังรดน้ำต้นกล้าใหม่ ๆ เสียงรองเท้าหนังเดินมาตามพื้นดินแห้งกรอบทำให้เธอหันไปมอง

อ่านต่อ

สารบัญ นิยายชุด บ้านไร่หัวใจพิศวาส

Ch. 1 Ch. 2 Ch. 3
Ch. 4
Ch. 5
Ch. 6
Ch. 7
Ch. 8
Ch. 9
Ch. 10
Ch. 11
all

คุณอาจจะชอบ

นิยายมาใหม่

หน้าปกนวนิยาย ในวันครบรอบแต่งงานของเรา ฉันส่งสามีและครอบครัวของเขาไป
9.2
ในวันครบรอบแต่งงาน ฉันตั้งใจทำวิดีโอเซอร์ไพรส์ด้วยโทรศัพท์เครื่องเก่าของสามี แต่กลับพบความลับในบันทึกชื่อ 'ลูกน้อยของเรา' ซึ่งโจวหานเขียนถึงอาการแพ้ท้องของใครบางคนทั้งที่ฉันไม่ได้ตั้งครรภ์ เมื่อถูกถามเขากลับอ้างว่าเป็นของเพื่อนที่ยืมเครื่องไปจด ทว่าฉันกลับพบหลักฐานภาพอัลตราซาวด์ในถังขยะที่ระบุชื่อผู้หญิงอีกคนอย่างชัดเจน ฉันจึงยิ้มรับความจริงที่เจ็บปวดนี้แล้วตัดสินใจโทรหาแม่สามีทันทีเพื่อเริ่มจัดการเรื่องราวทั้งหมดให้จบลง
หน้าปกนวนิยาย สี่สิบเก้าเล่ม  หนึ่งการชำระบัญชี
7.8
อาทิตย์แลกการนอกใจด้วยหนังสือหายากเสมอ จนกระทั่งครั้งที่ 49 เมื่อเขาผิดคำสาบานกับพ่อที่กำลังจะตายเพื่อไปหาคนรักเก่า และปล่อยให้หล่อนลบหลู่ความทรงจำของแม่ฉัน ความเจ็บปวดทวีคูณเมื่อความลับเรื่องการแท้งลูกถูกเปิดเผย ในฐานะนักวางกลยุทธ์ ฉันจึงเลิกอดทนแล้วเริ่มติดตั้งแอปดักฟังเพื่อทำลายชีวิตเขา ข้อมูลคืออาวุธที่ฉันถนัดที่สุด และหนังสือเล่มที่ 50 นี้จะไม่ใช่คำขอโทษจากเขา แต่มันคือการปิดฉากความสัมพันธ์ที่เต็มไปด้วยคำลวงให้สิ้นซาก
หน้าปกนวนิยาย (ห) อย่า ยั่ว รัก
9.2
เมื่อความเชื่อใจพังทลายลงเพราะความระแวงว่าสามีแอบซ่อนใครอีกคนไว้ กันต์กมลจึงตัดสินใจเดินหน้าขอหย่าเพื่อจบความสัมพันธ์ที่น่าอึดอัดนี้ แต่ทว่าทุกอย่างกลับไม่ง่ายอย่างที่คิด เมื่อฝ่ายชายยืนกรานปฏิเสธและไม่ยอมปล่อยมือเธอไปโดยง่าย ท่ามกลางความขัดแย้งที่ก่อตัวขึ้น เธอต้องพยายามหาหนทางสารพัดเพื่อหลุดพ้นจากพันธะสมรสครั้งนี้ ในขณะที่เขายังคงดึงดันที่จะรักษาตำแหน่งสามีเอาไว้ต่อไปอย่างเหนียวแน่น
หน้าปกนวนิยาย เสน่หาเมียเก็บ
9.1
ไรเฟิล หนุ่มหล่อลูกครึ่งบราซิล-ฮ่องกงใช้เล่ห์เหลี่ยมจนได้ครอบครองร่างกายของอินถวา สาวไทยผู้อ่อนหวานแต่ไม่ยอมคน เมื่อต้องเสียตัวไปเธอก็ไม่ยอมเสียเปล่า อินถวาจึงงัดมารยาทุกกระบวนท่ามาหลอกล่อให้เขาตกหลุมรัก เธอวางแผนทำเป็นใสซื่อและเข้าถึงยากเพื่อกระตุ้นความท้าทายในตัวชายหนุ่ม ยิ่งเธอดูซื่อบริสุทธิ์ไรเฟิลก็ยิ่งลุ่มหลงในตัวเธอมากขึ้น เขาไม่เคยเจอผู้หญิงที่สร้างสีสันให้ชีวิตได้มากขนาดนี้ จนกลายเป็นฝ่ายติดกับดักเสน่ห์ที่เธอวางไว้อย่างหมดท่า
หน้าปกนวนิยาย แสงใต้เงา [ Chance Below Shadow ]
9.1
น้ำแข็งได้รับโอกาสเริ่มต้นชีวิตใหม่แทนที่หญิงสาวผู้ล่วงลับที่มีหน้าตาเหมือนเธอทุกประการ ทว่าเธอกลับต้องเผชิญกับไมล์ ชายหนุ่มผู้จมปลักกับรักครั้งแรกที่จากไปอย่างไม่มีวันกลับ เขาปฏิบัติกับเธออย่างร้ายกาจและเห็นเธอเป็นเพียงเงาของคนรักเก่าเท่านั้น น้ำแข็งถูกบังคับให้ร่วมห้องกับเขาเพื่อความสบายใจของมารดาผู้มีพระคุณ แม้เธอจะเริ่มหวั่นไหวกับเสน่ห์ของเขาตั้งแต่แรกเห็น แต่ความเย็นชาที่ได้รับทำให้เธอต้องเลือกว่าจะทนอยู่ในเงาหรือจะมีใครนำทางเธอไปสู่แสงสว่าง
หน้าปกนวนิยาย แสงสว่าง ณ ทางแยกใหม่
8.9
เจียงหยวนยอมอดทนต่อสายตาดูแคลนเพื่ออยู่เคียงข้างเสิ่นตู้มานานถึงสี่ปี แต่ความซื่อสัตย์กลับถูกตอบแทนด้วยการที่เขาผลักไสเธอให้ชายอื่นเพื่อผลประโยชน์ของพี่สาว ความเจ็บปวดนี้ทำให้เธอตัดสินใจตัดขาดและก้าวสู่เส้นทางนางแบบระดับโลกจนโด่งดัง เมื่อเขากลับมาอ้อนวอนขอโอกาส เธอก็ไม่ใยดีเพราะความสำเร็จสำคัญกว่าผู้ชายห่วยๆ ทว่าเจี่ยงเฉินโจวผู้นำตระกูลใหญ่ผู้แสนเย็นชา กลับยอมทิ้งศักดิ์ศรีคุกเข่าสารภาพรักต่อหน้าสาธารณชนเพื่อขอเพียงพื้นที่ข้างกายเธอ
ตอน
อ่านเลย
แชร์