จูบรัก มัดใจอา

เสียงนาฬิกาปลุกดังกึกก้องไปทั่วห้องจนร่างเล็กที่นอนอยู่บนที่นอนต้องใช้มือควานหาเจ้าของเสียงที่มันรบกวนนั่น

กริ๊งงง~~~~กริ๊งงงง~

"จิ๊!!โอ็ยยย  เสียงดังจัง

ปึก!!!

ก่อนที่นาฬิกาเรือนนั้นจะถูกปิดลง ร่างเล็กที่กำลังงัวเงียค่อยๆลืมตาขึ้นมาด้วยความง่วงที่ยังครอบงำอยู่ เเค่ก็จำเป็นที่จะต้องลุกออกจากที่นอนได้เเล้ว

"โอ็ยยย~~ง่วงจังกี่โมงเเล้วเนั้ยยย

ร่างเล็กเบี่ยงสายตาไปยังนาฬิกาที่ตนกดปิดเมื่อครู่ก็ถอนหายใจออกมาเล็กน้อยด้วยความโล่งใจที่ตัวเองนั้นไม่สายเกินไปก่อนที่ร่างเล็กจะลุกขึ้นมาจากเตียงเเละบิดตัวไปมาเพื่อไล่ความขี้เกิด  ก่อนจะเดินไปที่ประตู 

"หิวจังง....(หาวว~) เฮ้อออ!!!ง่วงงงด้วยหิวด้วย...ค่ะป้าวันนนนขาาา~ป้าวันนน~

ร่างเล็กที่เอื้อมมือไปจับลูกบิดก่อนจะเปิดมันออกเเละเดินลงมาพร้อมกับเปล่งเสียงดังร้องเรียกหาป้าวัน...ในขณะที่กำลังลงบรรไดมาสายตาก็พลันเหลือบไปเห็นใครคนนึง ที่นั่งจิบกาเเฟอย่างใจเย็นอยู่บนโต๊ะอาหาร

"หื้มม~ใครป๊ารึเปล่า

พอร่างเล็กหยุดเดินเเละเพ่งสายตามองอีกครั้งกับไม่ใช้ ทันทีที่รู้ว่าผู้ชายร่างหนาที่นั่งจิบกาเเฟอย่างใจเย็นนั้นคือใครตนก็รีบเดินลงมาอย่างไว เเต่ก็ไม่ทันที่จะลงมาถึง ก็ได้ยินเสียง น้องสาวกับน้องชายตนดังมาจากห้องครัวตนจึงหยุดนิ่งฟังก่อน

"อากราฟนี่ค่ะขนมกล้วยอบชีลมี๊นี่ทำสดใหม่ทุกวันเลยนะคะ

"จริงหรอ..หื้มม~

ร่างเล็กยืนมองน้องสาวคนเล็กของบ้านที่ยืนพร่ำเจราจาบอกอยู่เป็นตุเป็นตะ ก่อนที่สายตาจะหันไปมองน้องชายของตนที่กำลังเลื่อนโต๊ะขยับไปนั่งชิดคุณอาเเทบจะนั่งตักเลยก็ว่าได้... ปฎิติกิริยาทุกๆอย่างของน้องเเฝดสยองนั้นอยู่ในสายตาของ ร่างเล็กทั้งหมด ยืนมองมองด้วยความงงงวย เเต่ก็หยุดฟังอีกสักนิดว่าทำไมสองคนนั้นถึงทำดีกับ คุณอา  สะขนาดนี้

"จริงหรอ..สดใหม่ทุกวันจริงอ่ะ

"จริ๊งงง แต่อันนี้ของ2วันที่เเล้วนะ ของที่มี๊ทำเมื่อวานมี๊เอาไปส่งที่ร้านเเล้ว เเฮ้ะๆ 

"ห้ะ?

"เเต่มันก็อร่อยน่าาา~~คุณอาอย่าคิดมากกินๆ

ร่างหนาที่นั่งฟังเด็กวัย15ก็คิ้วขมวดเล็กน้อยก่อนจะยิ้มเจื้อนๆ ..ก่อนจะหันหน้าไปมองหลานชายที่นั่งเขยิบเข้ามาใกล้ๆ เเทบจะชิดติดกัน

"มะ..มีอะไรรึเปล่าไบรอัน

".....

เด็กชายไม่พูดอะไรเพียงเเต่หยิบช้อนที่วางบนจานขนม ค่อยตักขนมในชิ้นพอดีคำก่อนที่จะค่อยๆ ยกขึ้นมาป้อนคุณอาอย่างบรรจง

"อะ..อ้าาครับคุณอาอ้าปากที

"ทะ..ทำไมเนี้ยอากินเองได้

"อ้าครับ...อ้าปาก

"อะ..ๆเออๆ อ้าา~(อ้ามม)

ทุกการกระทำถูกจับจ้องโดยสายตาของร่างเล็กที่ยืนดูอยู่ด้านบนอย่างงงๆก่อนจะเดินลงมาด้านล่างทันที

"อร่อยมั้ยครับอา

"อื้ม...อร่อยดี มาอากินเองดีกว่ามันแปลกๆยังไงไม่รู้

"หึ.....

ไบรอันยิ้มจนตาเป็นขีดก่อนจะเลื่อนโต๊ะออกห่างทันที..เเต่ก็ไม่ลืมที่จะเอ้ยขอบคุณ

"ขอบคุณนะครับอาที่ซื้อเครื่องเล่นเกมNintendo switchรุ่นใหม่ล่าสุดให้กระผมอีกด้วย

"หึ.....

"ส่วนลินก็..คิ้กกก ขอบคุณอากราฟมากๆนะคะที่ซื้อ รองเท้าอดิดาสให้ รุ่นใหม่ให้หนูอี๊กกก !!!!อ๊ากกสายเปย์โคตรๆไปเลยย!!!!

ร่างของน้องเล็กที่กระโดดโล้นเต้นไปมาข้างๆกายของผู้เป็นอาอย่างดีใจ ก่อนที้ร่างเล็กที่เดินดูอยู่นานเดินเข้ามาใกล้ๆ เเละหยุดอยู่ตรงข้างผู้ชายผิวขาวร่างหนาผมปัดข้างสวมใส่ เครื่องประดับนาฬิกายี่ห้อปาเต๊ะที่ราคาสูงลิ่วเหยียบ10ล้าน มองไล่ต่ำดูไปถึงรองเท้าหนังดำเงา.....ร่างหนาที่นั่งทานขนมอยู่ก็เหล่ตาขึ้นมามองหลานสาวอีกคนที่ยืนจ้องหน้าเขาอยู่

"อ่าวพี่ขวัญ!!!!!ตื่นเเล้วหรอ?

"อื้อออ...มี๊ไปไหน

"มี๊ไปส่งขนมกับป๊าเดี๋ยวเข้ามา

"อ๋อ....แล้วนี่อามาได้ยังไงคะ

"นั่งเครื่องบินมาสิใครจะเดินมาถึงนี่ล่ะ

"....อ๋อออ...ค่ะอา

"เเล้วนี่ยืนค้ำหัวอาทำไม?โต๊ะมีไม่นั่ง

ร่างเล็กที่ยืนมองอา อย่างไม่เข้าใจก่อนจะกรอกตาไปมา เขาเองไม่เข้าใจ ทำไมจู่ๆอากราฟถึงมาอยู่ที่นี่นึกไปเมื่อวานตอนทานข้าวพ่อกับเเม่ก็เห็นบอกอะไร....

"งั้นอาก็ยืนสิคะ....จะได้เท่ากัน

"นี่!!!!

ชายหนุ่มที่ได้ยินแบบนั้นจึงหึดหัด ลุกขึ้นทันทีก่อนจะหันหน้าไปประจันกับร่างเล็กของหลานสาวที่ยืนจ้องตาไม่ไปไหน.... แฝดสยองที่คราเเรกอยู่ใกล้ตอนนี้กับถอยคนละ2-3ก้าวเพื่อถ้อยห่าง

"โตเเล้วนะพูดมีห่างเสียงกับอาหน่อยสิของขวัญ..หื้ออออ~

ร่างหนาพูดพร้อมกับยกฝ่ามือของตัวเองกดหัวของร่างเล็กไว้ไม่รู้หมั่นเขี้ยวหรือโกรธกันเเน่

"อาปล่อยนะ..อย่ากดหัว

"...อื้อหื้ออ!!!!

"????

"เมื่อกี้ว่าไงนะ

ชายหนุ่มถามย้ำอีกครั้งก่อนจะทำจมูกฟุดฟิตไปมาเหมือนหากลิ่นอะไรบางอย่างร่างเล็กก็ได้เเต่ยืนหน้ามุ้ยคิ้วขมวดก่อนจะพูดออกไปอีกครั้ง

"บอกว่าปล่อยอย่ากดหัวค่ะ!!!

"อึ้บบ!!อื้อหื้ออ !!??ปากเหม็นอ่ะอาจะวูบบบบ!!!

"!!!!!

โคร้มม!!!!

"โอ้โห้วว!!อากราฟล้มเลย!!!

"อากราฟฟ!!!!

"จะ...จับอาที2แฝด อาจะเป็นลมม

ก่อนร่างหนาจะค่อยๆเซทะหลาเเกล้งล้มลงกับพื้นทำให้เเฝดสยอง 2คนรีบเข้ามาพะยุงตัวของคุณอาเอาไว้ ร่างเล็กก็ได้เเต่ทำหน้าตาเลิ่กลั่กด้วยความอาย

"ทำไมต้องเล่นใหญ่ด้วย!!!

ร่างเล็กที้ยืนหน้ามุ้ยมากกว่าเดิมถามเสียงดังก่อนที่อากราฟจะค่อยๆยืดตัวตรง

"ก็จริงดูเเต่ตัวสิ...หน้าตาก็ไม่ล้างขี้ตาก็ยังติดอยู่ โอ็ยยตายๆๆ

ร่างหนายกมือขึ้นมากุมขมับตัวเองก่อนจะหันไปทางอื่นเพื่อกลั้นไม่ให้ตัวเองหลุดขำ เพราะเห็นหน้าของร่างเล็กตอนนี้ดูตกใจไม่น้อย

"..โห้ว พี่ขวัญขนาดนั้นเลยหรอไหนพี่สูจน์สิ

อลินที่ไม่เชื่อเลยเดินปรี่เข้าไปรวบเเขนของพี่สาวเเน่น

"ไหนพูดๆๆๆๆ พูดสิ!!!

"โอ็ยย!!!ออกไปเลย!!!

ร่างเล็กพูดพร้อมกับดันตัวของน้องสาวออกก่อนที่ตัวเองจะหันตัวเเละวิ่งขึ้นบรรไดไปด้วยความเร็วเเสง

"ฮ่าๆๆๆๆๆๆ

ก่อนที่ไบรอันเเละอากราฟจะหลุดขำออกมาเหมือนกับรู้อยู่เเล้วว่าคุณอานั้นเเกล้ง

"พี่อันนั่นพี่ขำหรอ

"ฮ่าาๆๆ....ก็ดูดิพี่ขวัญวิ่งโคตรเร็ว

"เอ่ออ..ฮ่าๆๆๆๆ

เมื่อน้องสาวคนเล็กเข้าใจมุขเเล้ว ก็ขำเหมือนตามน้ำไป

"เห้ออ...เหนื่อยขำเหนื่อย

ก่อนที่อากราฟจะค่อยๆนั่งลงที่เก้าอี้อีกครั้ง จริงๆเเล้วมันไม่ได้เป็นอย่างที่เขาว่าหรอก เขาเเค่อยากจะเเกล้งหลานสาวเพียงเท่านั้น ดูหน้าตาสิเดินมุ้ยลงมาหัวก็ฟู มันน่าเเกล้งสะจริงๆ คิดเเล้วก็อดยิ้มไม่ได้ 

"ว่าเเต่ อาไม่ได้ซื้อของ ให้พี่ขวัญหรอคะ?

"หื้มม?....

"คือว่าพวกเราได้กัน2คน เเต่ไม่เห็นอาให้พี่ขวัญเลย ลินกลัวพี่น้อยใจอ่ะ

".....

"จริงด้วยครับ....เราได้กันเเค่2คน อาจะให้อะไรพี่ขวัญรึเปล่าครับ

"มีสิ..อาจะให้เเค่2คนได้ยังไง

"งั้นหรอค่ะ...งั้นก็สบายใจเเล้วค่ะ คิ้กก

หลานสาวคนเล็กระบายยิ้มออกมาอย่างน่ารักก่อนจะมองขึ้นไปที่นาฬิกาที่ติดอยู่พนังของบ้านว่าเป็นเวลากี่โมง

"สายเเล้วอลิน...ไปกันเถอะ

"อื้มๆ ....อากราฟคะงั้นเรา2คนไปก่อนนะคะตอนเย็นเจอกัน

"อื้มมโชคดี..เเต่เดี๋ยว

"คะ/ครับ?

"เเล้วพี่เราล่ะไปยังไง?

ไบรอันมองหน้าน้องสาวคนเล็กก่อนจะชิงตอบก่อน

"น่าจะไปเองครับ

"หื้มม...รถก็มีไม่ใช่หรอ?

"พี่ขวัญ..ไม่ค่อยใช้ค่ะน่าจะยังขี่ไม่ค่อยเเข็งด้วย

"งั้นหรอ....

"ค่ะ.....พี่อันไปเหอะสายเเล้ว

อลินหันไปบอกพี่ชายก่อนจะยกมือไหว้คุณอาก่อนไป

"ไปแล้วนะครับอา

"อือๆ(พยักหน้า)**

ก่อนที่ทั้งสองคนพี่น้องจะเดินออกไปจนสุดตา ร่างหนาจึงหันกลับขึ้นไปมองข้างบนชั้น2ก่อนจะยิ้มออกมาเล็กน้อย เด็กสาวตัวเล็กหน้ากลมที่ชื่อของขวัญในตอนนั้น ...

"โตเป็นสาวเเล้วนะ หึ......

รอยยิ้มที่มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะค่อยๆเคลื่อนกายไปนั่งรอที่มุมโซฟา...บรรยากาศภายในบ้านตอนนี้ไม่มีใครเลย เงียบสงบ เขาเองก็ไม่เข้าใจว่าทำไมพี่สาวกับพี่เขยของเขานั้นไม่จ้างเเม่บ้านหรือคนใช้เลย จะมีเเต่ป้าวันคนเดียวที่เค้าเห็นมาตั้งเเต่ไหนเเต่ไร...ชั่งเงียบสงบน่านั่งสมาธิเสียจริง

"เห้ยย....จะลงมาตอนไหนนะ...?

ร่างหนาเอ่ยพูดเบาๆ ก่อนจะหยิบโทรศัทพ์เครื่องหรูออกมาเลื่อนเล่นพลางรอต่อไป....

----บนห้อง----

"ดาจิน ชาจีน โฮปป~อิน ด๊าชช~เเอม ฟิลลิ่ง ยู ฟอเรท~เก็ทอิท มูนนน~

เสียงบรรเลงดนตรีดังอึกระทึกในห้องน้ำดั่งกับเปิดคอนเสิร์ตในห้องน้ำยังไงยังงั้น... ปากก็ร้อง มือไม้ก็อยู่ไม่สุขชี้นู้นชี้นี่ไปเรื่อย ไม่สุดเเค่นั้น ร่างเล็กที่กำลังเมามันกับเพลง ก็คว้ามือไปหยิบขวดเเชมพูขึ้นมาทำเป็นไมค์ลอย. ทั้งเปล่งเสียงร้องทั้งเต้น เเต่ใบหน้านั้นก็ยังมุ้ยอยู่ จนคิ้วจะผูกติดกันเป็นปม

"ริ้บ บี้ ริ้บ บิ้นน อู้ววว เอ้าา~~อู้วว อร้ายยย!!!!!!!!!!!!!!มาว่าฉันปากเหม็นได้ยังไง อ๊ายยย!!!!!!!

บทเพลงชื่อดังร้องนำโดยน้องแบมแบม กับไม่ทำให้หญิงสาวนั้นอารมณ์เย็นได้เลย

"มาทำไมก็ไม่รู้ ...มาอยู่บ้านเค้ายังจะมาว่าเค้ามั่วๆซั่วๆอีก อ๊ายยย!!!!!หงุดหงิดจริง!!! ห๊า!!ฮ๊าาาาา. ไม่เห็นเหม็นเลย!!!!

ยอมรับว่าหงุดหงิดบวกกับอายด้วยเเต่งก็ต้องรีบจัดการตัวเอง เพราะตอนนี้สายมาเเล้วด้วย หญิงสาวไม่อยากอยู่ในริชบัญชีดำเด็กนักเรียนมาสาย จริงรีบจัดการตัวเองโดยเร็ว

----ข้างล่าง----

ร่างเล็กที่เดินลงมาจากชั้นบนสอดส่องสายตาไปทั่วบ้านกับมองไม่เห็นอาอยู่ที่โต๊ะอาหารเเล้ว เลยรีบวิ่งลงมาอย่างเร็ว

ตึกๆๆๆ!!!!!

"เดี๋ยวก่อน!

ก่อนที่ร่างเล็กจะหยุดชะงักลงทันทีเมื่อได้ยินเสียงนี้ก่อนจะค่อยๆหันหน้า ไปยังโซฟาที่มี คุณอานั่งไขว่ห่างเลื่อนจอโทรศัทพ์ไปมาอยู่

"ว่ายังไงคะ?อากราฟ

"ไปเรียนยังไง

ร่างเล็กยกนาฬิกาที่ข้อมือขึ้นมาดูก่อนจะเบิกตาเล็กน้อยเพราะนี่ก็สายมาเเล้วด้วย

"สายเเล้ว วันนี้หนูว่าจะขับรถไปเองค่ะ

"หึ...หนูหรอ?

ร่างหนายิ้มมุมปากเล็กน้อยก่อนจะกดล๊อคหน้าจอโทรศัทพ์เเล้วลุกขึ้นยืนก่อนจะเดินไปใกล้ๆร่างเล็ก

"!!!!!

"ฉีดหรืออาบเนี้ยกลิ่นน้ำหอมฟรุ้งขนาดนี้

"เเล้วอายุ่งอะไรด้วยล่ะคะ?

"หึ...เปล๊าา~

พร้อมกับยักไหล่เล็กน้อย ร่างเล็กเห็นเเบบนั้นจึงจะเดินออกไปเเต่ก็ถึงมือหนารั้งไว้เสียก่อน

หมับบ!!!!!

"จิ๊!อาคะ!!หนูรีบ!

"ใจเย็นสิ เดี๋ยวอาไปส่ง....

".....

"ไม่เป็นไรค่ะหนูไปเองได้ 

ก่อนที่ร่างเล็กจะปฎิเสธไปแล้วสะบัดหน้าหนี

"ขับรถไม่เเข็งยังจะขี่ไปอีกหรอ

"...จิ๊!!!

"อาไปส่งดีกว่า....สายเเล้วนะทำเวลาด้วยสิ

ก่อนที่ร่างหนาจะยกนาฬิกาขึ้นมาดูอย่างเชิงเเละเดินตรงดิ่งไปที่รถของร้างเล็ก 

"...อ่ะ(เเบมือ)

"อะไรคะ?

ร่างเล็กทำหน้างงเพราะจู่ๆ คุณอาก็เเบบมือ

"กุญเเจรถไง...อาไม่มีรถ?

"ห้ะ?

"ก็.... อายัง..พึ่งมาถึงจะให้ไปมีรถได้ยังไง

"....จะยืมรถหนู?

"กะ...ก็...อื้มมม  อายืมก่อน

"ชิ้....โถ่เอ่ยไอ้เราก็คิดว่าอยากไปส่งจริงๆ

คึ้ก!!

ร่างเล็กก้มหน้าค้นกระเป๋าก่อนจะหยิบกุญเเกรถมาวางไว้บนฝ่ามือหนาที่แบรออยู่เเล้ว

"....หึแซ้งคิ้ววว!

"....ชิ้!

นิ้วมือหนากดปุ่มเพื่อปลดล็อครถขั้นหรูของร่างเล็ก ก่อนจะเปิดรถประตูขึ้นไปนั่งเเละไม่ลืมที่จะเหลือบไปดูเจ้าของที่ยืนอยู่นอกประตูรถหน้าบึ้งตึงร่างหนาจึงพยักหน้าเรียกจนคนด้านนอกต้องเปิดเข้ามานั่ง

ปึ่ก!!!!

"ฮึ่มมม!!!คาดเข็มขัดเเล้วก็ไปกันเลย!

".....

ร่างเล็กนั่งเงียบก่อนจะหันหน้าไปทางกระจกอีกฝั่ง

"อาเปิดเพลงนะ

"ไม่ค่ะ..!!!

ร่างเล็กบอกออกเสียงเเข็งทำในนิ้วมือหนาที่กำลังจะมากดที่อุปกรณ์เล่นเพลงนั้นชะงักมือลงอยากไว

"ทำไมอ่าา~

"หนูชอบความสงบค่ะ...ไม่ชอบเสียงดังน่าลำคาญ

"....อ่าๆๆ อย่างงั้นก็ได้

ร่างกนาเพียงพยักหน้ารับเท่านั้นเเต่ในใจก็นึกหมั่นเขี้ยวร่างเล็กมาเสียได้...ทั้งท่าทีเอามือขึ้นกอดอก ใบหน้าที่หันเบี่ยงไปทางนอกกระจก...ได้เเต่คิดในใจ โตมาเเล้วเปลี่ยนไปเยอะจริงๆ 

"เชอะ!!

กราฟเลิกสนใจสักครู่ เพราะตอนนี้จะสายมากเเล้วกว่าจะไปส่งร่างเล็กที่มหาลัยไม่ทัน จึงเคลื่อนตัวรถออกผ่านป้าวันที่ยืนรถน้ำต้นไม้อยู่ป้าวันจึงส่งยิ้มให้เล็กน้อยก่อนที่กราฟจะบีเตรรถตอบกลับไป...รถเคลื่อนบนท้องถนนที่ไม่คุ้นตาบวกกับบรรยากาศที่มีคนมากมายสรรจรไปทำงานเยอะเเยะ กราฟมองเห็นร้านกาเเฟJ&Nที่ตั้งเด่นอยู่กลางซอยจึงยิ้มมุมปากเล็กน้อยเพราะมันดูเเปลกตาไปจากเดิมมาก ผู้คนเดินเข้าออกร้านเป็นว่าเล่น ตนเคยมาเมื่อล่าสุดไม่รู้ตอนปีไหน รู้เเค่ว่าของขวัญอายุเพียง9ขวบได้...บรรยายกาศภายในรถเงียบเพราะยังไม่มีใครเปิดบทสนทนาใดๆเลย...ร่างเล็กที่นั่งกดโทรศัทพ์ไปมา เหมือนว่าคุยกับใครก็บลดโทรศัทพ์ได้เก็บในกระเป๋าดังเดิม..เเละเอ่ยพูดขึ้น

"อามาที่นี่ทำไมคะ?..กลับเมื่อไหร่?

ชั่งเป็นการเปิดบทสนทนาที่ฟังเเล้วยังไงๆอยู่นะ

"เเหมพูดเข้า....จะรีบไล่อากลับไปไหนห้ะ!

"อามาทำไมคะ?

".....อามาทำงาน

"ห้ะ?...ที่นี่อ่ะนะงานที่นู้นไม่มีหรอคะ

"ก็...ก็มันไม่เหมือนกันอาเเค่อยากออกมาเปิดหูเปิดตาบางน่ะ..ไม่มีอะไรหรอก

"หาที่พักได้เเล้วหรอคะ?

"อื้มม....

ร่างเล็กค่อยโล่งใจที่คุณอาของเธอนั้นหาที่พักได้เเล้ว...เเต่ก็ทำให้รู้ว่าตนนั้นคิดไปเอง ด้วยประโยคหลังที่ตามมา

"ก็บ้านของป๊าเราไง.....อาจะไปหาที่ไหนได้ล่ะ....

"ห้ะ!!?

ร่างเล็กสะดุ้งสุดใจก่อนจะหันมาทางอา..นี่เขาจะต้องอยู่บ้านร่วมกันกับอาอย่างนั้นหรอ..

"ทำไมอ่ะ...ทำไมทำหน้ามุ้ยแบบนั้นล่ะ

"...  

ไม่ใช่ว่าเขาไม่ชอบอาตังเองนะเเต่เวลาผ่านไปอะไรๆมันก็เปลี่ยน รสนิยมของอาดู รุงรังมากเกินไป เค้าเบื่อคนจำพวกติดหรูมากๆ ที่สำคัญเลยคือคนจู้จี้จุกจิกมาก มากจนหน้ารำคาญ 1ในนั้นคืออากราฟนั่นเอง

"อ่าวเงียบบ.... เงียบทำไม ตกใจล่ะสิหึ...

"ค่ะ..ตกใจ ....มากๆ!

"หึ...หรอ? . เลี้ยวข้างหน้าใช่มั้ย

"ค่ะ.... ไม่ต้องเข้าไปจอดด้านในนะคะ จอดตรงริมฟุตบาทก็พอ

ร่างเล็ก ชี้ทางจอดรถให้ชายหนุ่ม เมื่อเข้ามาให้เขตของมหาลัยเเล้ว ก่อนที่ร่างเล็กกำลังจะเปิดประตูรถก็ถูกร่างหนาพูดดักไว้อีก

"จะลงไปแบบนี้หรอ

"....?คะ

"ก็ไม่เห็นสวัสดีอาเลย

"!!!

ร่างเล็กนี่เเทบจะกรี้ดออกมา ทำไมต้องมาอะไรกับเธอนักหนาขนาดนี้

"ไม่ไหว้ผู้ใหญ่เนี้ยย~มันก็ยังงไงอยู่น๊าา~อาอุส่ามาส่ง

"เเต่อาก็ยืมรถหนูนะคะ...งั้นนน

"งั้นอะไร..งั้นอะไร?

"ก็เจ๊ากันไงคะ... หายกันไง!

ปึงงง!!!!

เสียงปิดประตูรถะสียงดังก่อนที่ร่างเล็กจะเดินลิ่วๆ เข้าประตูรัวมหาลัยไปก่อนจะทิ้งให้ร่างหนานั่งกัดฟัดด้วยความหมั่นไส้อยู่

"เหอะ.... 

ส่งเสียงหัวเราะในลำคอเล็กน้อยให้กับหลานสาวที่เดินจากไปเมื่อคู่ ก่อนจะเอามือล้วงหยิบมือถือเครื่องหรูมาดู ก่อนจะกดเข้าแอปพิเคชั่นข้อความ เพราะได้ยินเสียงเมื่อครู่

"พี่เจ....มาเเล้วหรอ

พอกดเข้าไปในบทสนทนา พบว่า ป๊าของไอ้เจ้าตัวเเสบที่เดินไปเมื่อกี้ ทักมาบอกเรื่องเเผนงานที่ตนนั้นจะต้องทำ

LINE-พี่เขยที่รัก

(กราฟ...)

                ("ครับว่าไง?)

(ออกไปไหนพี่เข้ามาเเล้วไม่เห็นเรา)

                 ("อ่อ...พอดียืมรถหลานมาก็เลยอาสามาส่งหลานด้วย... พี่เจ มีอะไรรึเปล่า)

("จะไปไหนก่อนรึเปล่า...ถ้าจะไปรีบไปก่อนเลย เเล้วก็เข้ามาที่บ้านนะ พี่จะพาไปดูสาขา ที่เราจะต้องทำงาน)

                       ("ครับ..ได้ เดี๋ยวผมไปทำธุระก่อนแปปเดี๋ยว)

(อ่า...เจอกัน)

                      ("คร้าบบบบ)

พอจบจากบทสนทนา กราฟก็เลื่อนเข้าอีกแอฟพิเคชั่นอีกอันนึง พอกดเข้าไปก็เห็นรูปของหลานสาวคนเล็กลง ตนเลยจิ้มไปที่หน้าโทรศัทพ์2ครั้งเป็นการกดถูกใจ

"หึ...น่าเหมือนเเม่ไปมีผิดเลยนะอลิน

ก่อนจะเลื่อนไปเจอโพสที่ต่อกันเป็นรุปหญิงสาวที่อยู่ในชุดมหาลัยกระโปรงทรงพีชสั้น ที่ยืนถ่ายรูปกับหมู่เพื่อนๆ รอยยิ้มที่ปรากฏบนใบหน้าของหญิงสาวนั้นใครได้มอง ก็ต้องหลง....

"หึ.....

ก่อนที่ปลายนิ้วหนาจะกดจิ้มไปที่มุมบนของชื่อแอคเค้าท์ ก่อนจะกดเลื่อนลงไปดูโพส อื่นๆ ที่ของขวัญลง..กดไปมาจิ้มรูปนี้รูปนั้น พอมารู้ว่าตัวอีกทีว่าตัวเองกดไลค์ รัวทุกโพส .... ทีเเรกก้ะจะส่องเฉยๆ ตอนนี้นี้ เค้าเเก้ตัวไม่ทันเเล้วล่ะยังไงก็โป๊ะเเน่ๆ ร่างหนาจึงรีบวางมือจากโทรศัทพ์ก่อนจะกดล็อคหน้าจอทันที

"ต้องบ้าไปแล้วเเน่ๆเรา

ก่อนจะเหยียบคันเร่งเคลื่อนรถออกมาจากหน้ามหาลัยก่อนจะมุ่มตรงไปยังที่หนึ่ง

----ในมหาลัย---

หญิงสาวที่รีบเดินไปที่ช็อปคณะก็ต้องหยุดเดินเมื่อได้ยินเสียงข้อความเเจ้งเตือนดังรัวๆ ก่อนเจ้าตัวนั้นจะหยิบออกมาดู

----ตื้ดด~~ตื้ดด~~~

"จิ๊?อะไรเนี้ย....

ในคราเเรกก็นึกว่าเป็นกลุ่มเพื่อนที่ทักมาเร่งตน เเต่พอเปิดดูแล้ว กับเป็น คนที่มาส่งเขาเมื่อตะกี้

"อากราฟเป็นอะไรเนี้ย.... บ้ารึเปล่า

งงเล็กน้อย เเต่ก็งง มากๆ เพราะจู่ๆ คุณอาก็มาไลค์รูปเธอรัวๆ เกือบ20กว่าภาพ ร่างเล็กจึงเกิดอาการงงเล็กน้อยเเต่ก็ไม่ได้อะไร จึงไม่ได้ใส่ใจเเละเดินต่อไปยังช็อปที่คณะ

---ตึกสถาปัตย์--

เมื่อถึงตึกเรียนเเล้วร่างเล็กก็รีบวิ่งขึ้นไปอย่างไว เพราะตอนนี้สายมากๆ เเล้ว.พอไปถึงห้องเรียนก็รู้สึกโล่งใจที่ตนเองมาทันเวลาพอดี

"ขวัญ!!ทางนี้

เสียงเพื่อนสาวที่ยกมือขึ้นเรียกก่อนที่ร่างเล็กจะพยักหน้า ตอบก่อนจะรีบเดินไปนั่งที่ตรงข้างๆเพื่อน

"มานานยังแฟรี่

ร่างเล็กถามเพื่อนสาวไปพร้อมกับเองของออกมาวางรออาจาร์ย เข้ามา

"นานเเล้ว นังตาลกับนางซูซานก็มาเเล้วด้วย

"อ่าวงั้นเเสดงว่าฉันมาสายน่ะสิ

"คิดเองเเละกันย่ะ!!ดีนะอาจารย์ยังไม่เข้า ถือว่าเเต้มบุญสูงมากก...วันนี้ วาสนาเข้าเเทนจารย์ กิตตินะ 

"ห้ะ??จารย์วาส เข้าหรอ

"เออดิ...ครูคนนี้เหมือนไม่ชอบขี้หน้าฉันยังไงก็ไม่รู้อ่ะ

"ทำไมล่ะ? 

"ไม่รู้สึกเเกคอยดูเขานะ ฉันทำอะไรก็จ้องเเต่จะจับผิดตลอด ...ไม่รู้สึกไม่ชอบอ่ะ เรียนช่วงโมง นึง สอน10นาทีนอกนั้นบ่น เป็นใคร ๆก็เบื่อป้ะ ลำไย!!!

"หึ...ทนหน่อยเหอะบางทีเราอาจจะไม่ชินกับเค้าเองก็ได้นะพึ่งเปิดเรียนเอง ยังต้องเจอกันอีก3ปีนะ

"หุ้ยย!!!ไม่รู้เเล้ว เรียนไปก็ปวดหัวมีผัวดีกว่า

ร่างเล็กขำกับคำพูดของเพื่อนสาวที่หลอกเลียนมาจาก"ซูซาน"เพื่อนสาวสองของเธอที่พูดฮิตติดปาก จนเพื่อนทั้งห้องนั้นจำได้

"มันจดลิขสิทธิ์ไว้นะคำเนี้ย...ฮ่าๆ

"ปล่อยมัน  มันยังไม่มา ฮ่าๆๆๆ 

ทั้ง2คนพากันหัวเราะก่อนจะหันหน้าไปทางกระดานเเล้วเตรียมกระดาษวาดภาพขึ้นมาเพื่อรอเรียนคาบเเรกของวัน

---โชว์รูมรถ--

รถยนต์สีขาวยี่ห้อหนึ่ง เคลื่อนตัวเข้าโชว์รูมรถสปอร์ตย่านสุขุมวิท ก่อนที่จะมีพนักงานออกมาต้อนรับชายหนุ่มที่กำลังลงจากรถ.. ด้วยการที่ชายหนุ่มนั้นเป็นคนเเต่งตัวดูมีภูมิฐาน พนักงานก็เลยต้อนรับเป็นอย่างดี จะไม่ให้ต้อนรับดีได้ยังไง เล่นเเต่งตัวเวอร์วังขนาดนี้ นาฬิกา เรือนละตั้งกี่ล้าน ไหนจะรองเท้า ชุดสูท ที่สวมใส่มา ดูยังไงก็ไม่ธรรมดา

"สวัสดีครับคุณลูกค้าสนใจรถรุ่นไหนเป็นพิเศษไหมครับทางโชว์รูมเรามีโปรโมชั่นดีๆ จะมาเเนะนำคุณลูกค้าด้วยนะครับเพื่อลูกค้าสนใจ ไม่ว่าจะรุ่นไหนเราก็มีส่วนรถให้ครับ

"เดี๋ยวขอเดินดูก่อน...

"ครับ

พนักงานที่นี่บริการดี มากไม่ทำให้อึดอัดคอยเดินตามหลังตลอด ไม่ว่าจะไปทางไหน เเต่ก็เว้นระยะห่างไม่ให้ชายหนุ่มอึดอัดเกินไป

"อื้มม... แนะนำตัวนี้ให้ที

ชายหนุ่มเดินดูไปมา ก็มาสะดุดตากับรถยี่ห้อนี้จึงหันไปถามพนักงานให้ช่วยเเนะนำ

"อันนี้จะเป็น mclaren ปี2017เป็นซูเปอร์คาร์ ราคาจะอยู่ที่26.5ล้านบาท ครับ เป็นรถซูเปอร์คาร์เจเนอเรชั่นที่ 2 ในตระกูล Super Series ที่มาพร้อมเครื่องยนต์ Twin Turbo V8 Engine ขนาด 4 ลิตร 720 แรงม้า แรงบิดสูงสุด 770 นิวตันเมตร ขับเคลื่อนด้วยเกียร์อัตโนมัติ 7 สปีด พร้อมระบบ reverse Seamless Shift Gearbox (SSG) วางเครื่องกลางรถ ขับเคลื่อนล้อหลัง ทำอัตราเร่ง 0-100 ได้ใน 2.9 วินาที, 0-200 ในเวลาเพียง 7.8 วินาที ทำความเร็วสูงสุดได้ตามสเปคที่ 341 กิโลเมตร/ชั่วโมง ตัวรถหนักรวมของเหลวแล้ว อยู่ที่ราว 1,424 กิโลกรัม ตัวถังทำจาก CARBON FIBRE MONOCAGE II ทั้งคัน ดังนั้นช่างปะผุทั่วไป ไม่สามารถทำการซ่อมได้แน่นอน ต้องสั่งอะไหล่มาจากเมืองนอกเพื่อเปลี่ยนทั้งชุดแน่นอน  เเต่รถรุ่นนี้ดูเเล้ว เหมาะกับคุณผู้ชายมากเลยนะครับ

"หึ...

คำศัทพ์เปลี่ยนไปจากเมื่อกี้ ทำให้ ร่างหนายิ้มที่มุมปากเล็กน้อย

"ถ้าคุณลูกค้าสนใจทางเรามี...โป..

"คุณว่าถ้าผมขับเนี้ย..อื้มม มันจะดูเท่ไหม?

ร่างหนาพูดพร้อมกับทำไม้ทำมือขับ

"เท่เเละดูดีมากเลยครับคุณผู้ชาย... รถรุ่นนี้เหมาะกับคุณมากๆครับ

"งั้นตกลง ผมซื้อ..

หะ..ห๊าา?? เอ่ออ ครับๆ ครับผมม เดี๋ยวผมจะไปเอาเอกสารมากให้นะครับ

ลูกค้าไม่รู้จะทำหน้ายังไงจะตกใจหรือดีใจ ที่ปิดการขายได้ภายในเวลาอันรวดเร็ว ไม่คิดว่าลูกค้าจะใจเร็วขนาดนี้

"จิ๊.. .ไปอยู่กับพ่อนะลูก

พูดไปก็เอามือลูบรถไป...ใบหน้าที่ยิ้มเเย้มเมื่อจินตนาการถึงตอนที่ตัวเองขับรถ มันจะต้องดีมากแน่ๆ 

"คุณผู้ชายครับ?

"......

"คุณครับ

"🤗🤗🤗

"คุณผู้ชายครับ!!!!

"!!!!หะ..ห้ะ?อ่อ..

ร่างหนาถึงกับต้องหลุดจากภวังค์เเละหุบยิ้มลง ก่อนที่จะหันไปที่เอกสารตกหน้าที่พนักงานนำมาให้กรอก 

"เดี๋ยวกรอกตรงนี้ด้วยนะครับ

"หื้มมม..บริการส่ง

"ใช่ครับ.. ที่นี่เรามีบริการส่งรถให้คุณลูกค้าถึงที่เลยทเพียงคุณลูกค้ากรอกที่อยู่เเละเซ็นตรงนี้...เเล้วอันนี้เป็นใบส่วนลดนะครับ

"อ่าา...ครับดีจัง

ก่อนที่ร่างหนาจะก้มลงอ่านเอดสารให้ถี่ถ้วน ก่อนจะกรอกไปทีละขั้นตอนจนถึงบรรทัดสุดท้ายที่จะต้องเซน

"...เสร็จเเล้วครับ

จรดปลายปากกาสีดำลงเซ็นบนกระดาษก่อนจะยื่นให้พนักงานว่าเป็นอันเสร็จเรียบร้อย 

"ส่วนอันนี้... กาเเฟครับคุณลูกค้า

"หื้มม กาเเฟ?

"ครับ?...เดี๋ยวผมขอตัวไปทำเรื่องก่อนนะครับ เชิญคุณลูกค้านั่งรถที่โซฟาด้านหน้าสักครู่ครับ

"(พยักหน้า)**อ่าๆครับ

และพนักงานก็เดินไปจัดการเอกสารอยู่นานสองนานปล่อยให้ร่างหนานั่งรอที่โซฟากับกาเเฟเพียง1เเก้วที่พนักงานนำมาเสริฟ์ให้

"หึ... รถคัน26ล้าน เเถมกาเเฟ1แก้ว   โอเคร้!!!

นึกเเล้วก็ขำตัวเองจริงๆ 

ไลค์ เม้นเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยน๊าา~~💗🌹เเต่งสดทุกตอนนะคะ😂😂😂 หายไป3วันเเล้ว กับการฉลองปีใหม่ ไรท์ไม่ได้อัพเลย55555ขอโทษนะคะ ทั้งนี้ทั้งนั้นเลยก็ขอสวัสดีปีใหม่นะคะทุกคน ปีนี้สัญญาจะอัพให้บ่อยจะทำเเต่งให้จบ จะสร้างผลงานดีๆ ออกมาเรื่อยๆ ขอให้ทุกคนอยู่กับไรท์คนนี้ไปนานๆนะคะ💗💗💗ติชมผลงานได้เลยค่ะ

12:30

เวลาประมานเที่ยงครึ่งหลังจากที่กราฟ เครียร์เรื่องรถเสร้จก็ตรงดิ่มาที่บ้านตามที่พี่เขยนั้นได้บอก 

"อ่าวทำไมมาช้าจัง

เสียงของพี่สาวที่นั่งอ่านหยังสืออยู่ที่ห้องนั่งเล่นตะโกนถามมา 

"ไปทำธุระมาน่ะพี่..เเล้วพี่เจล่ะ?

ชายหนุ่มเอ่ยถามพี่สาวก่อนจะมองไปยังรอบบ้านก็ไม่มีพี่เขยอยู่

"อ่าวไม่ได้สวนกันหรอ? ....

"ห้ะ...อะไรนะพี่

"ฉันบอกว่า..ไม่ได้สวนกันหรือไง พี่เจออกไปร้านหน้าหมู่บ้าน เเกไม่ได้มองหรอ

("ส่ายหน้า) หึไม่อ่ะ....งั้นผมไปก่อนนะ

"อ่าๆ ...เดี๋ยวๆ

"....หึ้มม..?ครับ

ร่างหนาที่กำลังจะเดินออกไปต้องหยุดชะงัก..ก่อนจะหันมายังพี่สาว

"ฉันถามเเกจริงๆนะ... แกอยากมาทำงานกับพี่เขย เเค่นั้นจริงๆหรอ?

"ทำไมพี่ถามเหมือนสงสัยผมแบบนั้นล่ะ..ก็ผมบอกไปแล้ว...พี่ไม่เชื่อผมหรอ

"กะ..ก็มันเชื่ออยาก...ฉันโทรไปถามย้ำกับพ่อแม่มา ว่าเเกมีปัญหาอะไรรึเปล่า

"แล้วมีมั้ยล่ะครับ?...คุณพี่สาว!

"(ส่ายหน้า) หึ...ไม่  ไม่มีเลย

"เห็นไหมผมบอกพี่เเล้วว่าผมไม่มีอะไร พี่อ่ะชอบคิดมาก 

"ก็เเกชอบทำให้ฉันคิดมากอ่ะ

"เอาเป็นว่า ....ผมจะตั้งใจทำงานนะครับพี่ ตั้งใจแบบไม่มีอะไรแอบเเฝงเเน่นอน เชื่อผม

ชายหนุ่มพูดหนักเเน่จนพี่สาวต้องยอมก่อนที่นิทานจะยกมือปัดๆไปเหมือนเป็นเชิงบอกว่าให้ไปได้เเล้ว

"ไปเถอะ...พี่เจรอเเกนานเเล้ว

"ครับ..งั้นผมไปก่อนนะพี่

"อืมม....

---มหาลัย---ลานประชุมปี1

นักศึกษาปี1ที่นั่งเรียงกันเป็นเเถวทั้งหญิงชายเเต่ละห้อง  รวมถึง หญิงสาวที่ชื่อของขวัญนั่งรวมกลุ่มอยู่แบบนั้น...พอนักได้สักพักก็มีเสียงดังเข้ามา ให้เดา ก็คงขะเป็น รุ่นพี่ปี4ที่เคยมีประสบการณ์ ด้านรับน้องมาก่อนเเล้ว หรือเรียกง่ายๆคือ "อาบน้ำร้อนมาก่อน"  เสียงดังเกรี้ยวกร้าวที่ดูจะไม่เกรงกลัวสิ่งใดดังขึ้นเรื่อยๆ ไม่ได้สนใจผู้ที่เข้ามาใหม่เลย 

"พวกคุณไม่เคยคุยกันหรือไง!!!!!

!!!!!!!

เสียงรุ่นพี่ผู้ชายพูดเสียงดังก่อนที่ทุกคนในลานหอประชุมจะเงียบทั้งหมด

"ทั้งหมดยืนขึ้น!!!!

ฟรึ่บบ!!!

นักศึกษาทั้งหมดลุกตามคำบอกอย่างรวดเร็ว ก่อนที่จะพากันถอนหายใจออกมาเสียงดังกับคำสั่งที่ตามหลังมา

"ลุกนั่ง50ครั้ง ปฎิบัติ!!!!!

"อะไรวะ!!มาเเล้วก็สั่งๆเบื่อว่ะ!!

ซูซานเพื่อนสาวประเพศสองบ่นออกมาอย่างไม่พอใจตาลที่ได้ยินแบบนั้น ก็ร่วมเเจมด้วย

"นั่นดิ...ไม่ติดว่าหล่อนะ กูไม่เเล้ว1

"......

"พวกเเกก็อย่าพึ่งคุยได้มั้ย ดูรุ่นพี่คนนั้นดิจ้องมาทางเราจนลูกตาจะออกจากเบ้าล่ะ

แฟรรี่ที่ยืนอยู่ทางด้านหลังกัดฟันพูด เพราะเห็นรุ่นพี่ผู้หญิงจ้องมองมายังเพื่อนๆ ที่ยืนคุยกันอยู่ ของขวัญที่เห็นแบบนั้นจึงปรามเพื่อนทั้งเเก็งค์ให้สงบลงสักทีก่อนจะโดนกันทั้งหมด

"เงียบเถอะ..เดี๋ยวโดน

"ทำไมไม่ทำอีก!!!!!คำสั่งของผมมันไม่มีความหมายมากเลยสินะ!!! ชักช้ากันอยู่แบบนี้

".......

"ลุกนั่งไปอีก50ครั้ง เป็น100ครั้งปฎิบัติ

(หุ้ววว!!!!!โห้ววว!!~)

เสียงของนักศึกษาร้องโฮ่วไม่พอใจดังก้องลานห้องประชุม 

"นี่รับน้องหรือค่ายทหารกันเเน่วะเนี้ย  ฮึ่บ!!!!

ทั้งบ่นทั้งด่า เเต่ก็ทำได้เเค่ในใจเเล้วยอมทำตามไป นักศึกษาปี1ที่ยืนเรียงเเถวต้างพากันลุกนั่งพอถึงครั้งที่15ก็เลยจะเหนื่อยเเล้ว เลยครั้งที่20ขึ้นไปก็รู้สึกช้าที่ขา~~ ทำให้ร่างเล็กของ  หญิงสาวเริ่มจะเหนื่อย เเต่เหมือนสวรรค์เห็นใจเพราะรุ่นพี่ที่ออกคำสั่งเมื่อกี้สั่งหยุดกระทันหัน

"หยุด!! ยืดตัวขึ้นเดี๋ยวนี้!!!!

นักศึกษาทั้งหมดรีบทำตามอย่างว่องไว

"คำสั่งเมื่อสักครู่ที่ผมสั่งให้พวกคุณทำไม่ ใช่ว่าจะสั่งเพื่อความสะใจ รุ่นของผม  พวกเราทั้งหมดโดนเยอะกว่านี้ เเค่นี้ยังจิ๊บๆ ก็ร้องโฮ่วกันเเล้ว  ....รุ่นนี้เป็นรุ่นที่ไม่มีความอดทนเอาสะเลย~

"......

"มากันก็สาย....มาถึงก็คุยกันเสียงดัง พอมาเเบบนี้พวกคุณก็ไม่พอใจ เเล้ว คณะเราจะปรองดองกันได้ยังไงห้ะ!!!ตอบหน่อยสิ!!ตรวจตาจดจำเพื่อนของพวกคุณดีๆ ที่มาลานหอประชุมในที่นี้ ถ้ามีใครหายไป ต้องเเจ้ง!เข้าใจไหม

".....

"เป็นใบ้หรอ!!!?ตอบ!เข้าใจไหม

(เข้าใจครับ/เข้าใจค่ะ)

"ชิ้หน้าเบื่อชะมัดญาติ  ....เย็นนี้ไปร้านยัยขวัญกันไหม ?

ตาล..เพื่อนสาวที่อยู่ข้างหลัง ของขวัญหันมาพูด ก่อนที่เพื่อนในกลุ่มจะลงมัตติเห็นเช่นเดียวกัน

" เออดีๆ ไม่รูจะไปไหนงั้นไปนั่งทำงานที่ร้านเเกชิวๆ โอเครไหมม~

"ว่าไงยัยขวัญ

ของขวัญ ที่กังวลว่าจะพูดดีไหม  ไม่ใช่เธอไม่อยากให้เพื่อนไปนะ เเต่เป็นเพราะว่า สายตาของรถ่นพี่ผู้หญิงคนนึงจับต้องมาทางเธออยู่ล่ะสิ ขืนตอบออกไปตอนนี้มีหวังโดนเเน่ 

"ยังไงยัยขวัญ  เครนะ?!

เเฟรี่เขย่าเเขนร่างเล็ก  เล็กน้อยไม่ได้เเรงมาทำให้ร่างเล็กตอบออกไปว่าตกลง

"โอเครได้ เเต่ตอนนี้หยุดคุยเหอะ...

("คนนั้นอ่ะคุยอะไร!!!! )

"...อึก!!! (ว่าเเล้ว)

ร่างเล็กนึกในใจอยู่เเล้วเชียวว~

"เห็นพวกเเก!!!บอกคุยไง!ตอนเด็กโดนกบตบปากไปกี่ตัวเนี้ย!!

ร่างเล็กทำหน้าฟุตฟัดก่อนจะก้มหน้าลง

("นักษาคนนั้นอ่ะยืนขึ้น!!ในขณะที่ผมยืนพูดคุณคุยอะไร!!!!)

".....

("ผมบอกให้ยืนขึ้นน...นักศึกษาผู้หญิง  ยืนขึ้นเเล้วบอกเลขประจำตัวกับชื่อเดี๋ยวนี้!!!)

"จิ๊!!โถ่วุ้ยย ฮึ่บบ!!

ร่างเล็กค่อยๆลุกขึ้น เเล้วมองไปยังรุ่นพี่ผู้ชายหน้าตาดี เเต่ดันหน้าดุทำให้ร่างเล็กถอนหายใจออกมาเล็ก...เขาอยากอยู่แบบสงบเเท้ๆ

"บอกรหัสกับชื่อ!

"18143..ของขวัญค่ะ

"ดัง ดัง!!!

"18143!!!ชื่อของขวัญค่ะ!!!

ร่างเล็กตะโกนเสียงดังฟังชัดก่อนที่รุ่นพี่จะค่อยๆ เดินรัดมาหาเธอเเละถือกระดาษอะไรบางอย่างมาให้เธอ

"คะ???

"มองไปรอบๆ ที่นี่มีรุ่นพี่ประมาน40คนในหอประชุมนี้

"ค่ะ??...แล้วทะ...

"รับกระดาษแผ่นนี้ไป แล้วจดลายเซ็นลงในกระดาษทั้งหมดภายในเวลา3วัน!!??

"ได้ค่ะ

"มันไม่ได้ง่ายขนาดนั้น รุ่นพี่ทุกคนในที่นี้ มีสิทธ์ที่จะไม่ให้ก็ได้ ขึ้นอยู่กับความพยายามของคุณ 

".....ค่ะ

"ผมให้เวลาคุณ3วัน

"ห้ะ!!!แค่3วัน

"ใช่คุณรับผิดชอบคนเดียว ทั้งหมดขึ้นอยู่กับคุณนะว่าจะผ่าน เกณฑ์นี้ไปได้ไหม 

"อะ..อะไรกันคะเนี้ยมันไม่ใช่หน้าที่ของ ฉันเลยนะคะ เเล้วก็ให้เวลาเเค่3วันขวัญทำคนเดี๋ยว มันจะไม่ยุติธรรมไปหน่อยหรอคะ!

"ก็อยู่ที่คุณเเล้ว...คุณทำผิดเองหนิ

"เหอะ!!เชื่อเขาเลย (อยากจะบ้าตายคนคุยออกจะตั้งเยอะดันตาดีมาเห็นตอนฉันพูดเเค่ไม่กี่ประโยคบ้าจริง!)

ร่างเล็กได้เเต่คิดในใจเเละรับกระดาษใบนั้นมา ก่อนที่รุ่นพี่ จะเดินกลับไปที่เดิมเเละก็พูดๆต่อจนร่างเล็กสงสัยว่าทำไม ไม่สั่งให้นั่งลงสักทีร่างเล็กก็เลยยกมือขึ้นถาม!!

"ว่าไง 18143?

"รุ่นพี่คะ?ฉันนั่งได้หรือยัง

"เเล้วใครรั้งขาคุณไว้ล่ะ...นั่งสิคุณจะรออะไร

"...เอ้ะ?

ร่างเล็กถึงกับยืนนิ่ง ก่อนที่ ซูซาน เพื่อนสาวสองจะค่อยๆดึงชายกระโปรง พีชสั้นของ  หญิงเบาๆ เป็นการบอกว่าให้นั่งลงเถอะ

"ชิ้!!!!! หัวร้อนเลยเเหะ!

ร่างเล็กถึงกับกัดฟันพูด กลุ่มเพื่อนๆ ก็พากันเงียบไปด้วย เพราะรู้สึกผิดที่ทำให้ร่างเล็กโดนบ่วงหนักคนเดียว เมื่อถึงเวลาเลิกประชุม รุ่นพี่ที่คอยสัางการก็บอกให้รุ่นน้องนักศึกษา กับกันได้เเล้ว  เพียงเเต่ในลานประชุม จะมีรุ่นพี่หลงเหลือเเค่4-5คน รวมถึงไทม์ด้วย.... รุ่นพี่ที่สั่งให้ร่างเล็ก ไปล่ารายเซ็นเมื่อสักครู่นี้

"ไทม์ มึงมันจะไม่เเรงไปหรอวะ ...น้องเค้าไม่ได้พูดเยอะขนาดนั้นนะเว้ย

"หึ....

"กูว่ามันเเรงไปนะ ถ้าสั่งให้ทำทุกคนมันจะโอเครกว่า

"ไม่อ่ะ กูไม่เปลี่ยนคำสั่ง 

ชายหนุ่มบอกกับเพื่อนไปแบบนั้นเเล้ว เผยรอยยิ้มที่มุมปาก 

"เเหนะ!?ยิ้มคือ?

"ไม่รู้ดิ...กูว่าน้องคนนี้น่าเเกล้งดี

"ชอบเค้า?

"กูบอกหรอ?กูเเค่บอกว่าน้องเค้าน่าเเกล้งเฉยๆ 

"อ่ะหรอ??

"เอออ!!!ไปทำความสะอาดได้เเล้วมึงอ่ะ พล่ามอะไรนักหนา!

"เออๆกูไปล่ะ!

ถึงจะพูดบอกกับเพื่อนไปแบบนั้น ตนก็ยังยืนยันคำเดิม ว่ามองหญิงสาวเเว้บเเรก ก็รู้สึกอยากเเกล้งขึ้นมาทันที.... 

"น่าเเกล้งจริงๆ

---ร้านกาเเฟ----

"เป็นไงพอได้มั้ย~

"ก็ง่ายกว่าที่คิดนะครับ

หลังจากที่ กราฟ มาหาเจเมื่อตอนเที่ยงเพื่อคุยเรื่องงาน ว่าจะให้กราฟนั้นลง ดูเเลสาขาให้ เจจึงเอาเอกสารให้กราฟดูว่ามีสาขาไหนที่ถูกตาบ้าง อยากให้น้องเลือกไปอยู่ กราฟเลยตกลงว่าไม่อยากไปอยู่ที่ไหนนอกจากสาขานี้ เพราะไม่อยากเดินทางไปมา กราฟเลยบอกเหตุผลพี่เขยไปว่า ตนนั้นไม่รู้จักใครเเละไม่ค่อยชินที่ นัก.... ถ้าให้เลือกก็ขอเลือกอยู่สาขานี้ดีกว่า นอกจากจะบริหารเเล้ว หรือจัดเเจ้งเรื่องต่างๆ ก็ต้องทำกาเเฟเป็นด้วย... หรือบาริสต้านั่นเอง..เอาไว้ สับเปลี่ยนเวลาที่พนักงานหยุด เราจะต้องทำได้ทุกอย่าง กราฟจึงเริ่มฝึกในส่วนนี้ด้วย

"เออๆแบบนั้นเเหละ. ค่อยๆเทนมลงไปเเล้วไล่จากซ้ายไปขวาไม่ต้องรีบ เดี๋ยวมันไม่สวย

"...แบบนี้ใช่ไหมพี่

"เทเเรงไป หัวใจเบี้ยวเเล้ว..ฮ่าๆ

พี่เขยที่เปรียบสเหมือนครูยืนบอกอยู่ทางด้านหลัง เรียกเสียงหัวเราะไปแล้ว1

"คุณกราฟต้องถือสูงกว่านี้หน่อยนะคะ

พนักงานที่ชำนานในเรื่องนี้ จึงบอกแนะให้เป็นเเนวทางให้กราฟได้ลองอีกครั้ง

" แบบนี่ต้องให้คุณขวัญสอนเเล้วคะ?

"หื้มม ขวัญทำเป็นด้วยหรอ?

กราฟเลิกคิ้วถามอย่างไม่เชื่อ ก่อนที่คนเป็นพ่อจะพูดสวนออกมา

"เอ้า... นี่ ดูอย่างพ่อเป็รตัวอย่างสิพ่อเป็น มีหรอลูกจะไม่เอาอย่าง ของขวัญอ่ะนะเก่งทุกอย่าง เเต่งหน้าขนมนี่สุดยอด เรื่องกาเเฟอย่างให้พูดถึงเลยเป้ะปังอลังเวอร์

"เหอะ!!พี่อ่ะเวอร์ อวยลูกเกินไปเเละ

"จะบ้าหรอ..ฉันพูดความจริง เดี๋ยวเเกรอดูสกายภาพของหลานเเกเลยนะว่าเก่งเเค่ไหน

"อ่ะ..ผมจะรอ...

พูดไปแบบนั้น เเต่ก็เเอบหวังเล็กน้อย อย่างน้อย หลานสาวเองนั่นเเหละที่จะต้องสอนเค้าน่ะ.... พอทิ้งเวลาไปสักพักพอให้ร่างหนาได้ชินกับบรรยากาศในร้านมากขึ้นทเจก็ขอตัวไปทำธุระก่อน ...

"คุณกราฟนั่งพักก่อนก็ได้ค่ะ...ยืนมาเป็นชั่วโมงเเล้วนะคะ

พนักงานสาวบอกด้วยความเป็นห่วงก่อนจะดึงกระดาษทิชชู่ที่อยู่ข้างๆ มาเช็ดที่ขอบเเก้ว

"พอได้ไหมครับ..

ร่างหนาหันไปถามพนักงานสาวให้ตรวจเช็คดูอีกทีว่าลาเต้ที่เค้านั้นเทฟองนมไปเมื่อสักครู่นั้นดีเเล้วหรือยัง

"หู้ว..ถือว่าดีเเล้วค่ะ สวยด้วยเรียนรู้เร็วจังเลยนะคะ

"หึ..ยังต้องเรียนรู้อีกเยอะเลยล่ะ...

"คุณขวัญอ่ะเก่งมากๆเลยนะ ทำงานเอ็นจอยกับพวกเรามากๆด้วย

"หึ..หรอครับ

"ค่ะ

"เเล้ว... ปกติเเล้วของขวัญมาที่นี่วันไหนบ้างหรอ?

"แทบจะทุกเย็นเลยค่ะเวลาเลิกเรียน คุณขวัญจะเเวะมาที่ร้านก่อนจะเข้าบ้านไปช่วง 5โมง....นี่ๆ คุณกราฟดูสิคะ ภาพวาดที่ติดบนพนังร้านพวกนี้ ฝีมือคุณขวัญทั้งหมดเลยค่ะ

พนักนักงานสาวบอกพร้อมกับชี้ไปรอบๆร้านที่มีรูปภาพวาดเหมือนมากๆ ทุกรูปล้วนมีดีเทลของมันอยู่ในตัว... ชายหนุ่มก็อึ้งกับความสามารถของร่างเล็กเหมือนกันนะ.

Cr:ขออนุญาตเจ้าของภาพนะคะ💗

  คอมเม้นเป็นกำจัยให้ไรท์คนนี้หน่อยน๊าาา~~เดี๋ยวลงให้อีกตอนนะคะ💗✌💪