
ร่านรักเริงใจ
ตอน 2
แต่ที่ทำให้เขาขัดเคือง คือนิสัยของหล่อนที่แสดงออกต่อเขา
ถึงเขาจะเป็นแค่คนขับรถของมารดาหล่อน แต่เขาก็เป็นคนเหมือนกับหล่อน แต่ดูเหมือนหล่อนจะเห็นเขาเป็นสัตว์อีกเผ่าพันธุ์ที่น่ารังเกียจ
เขาเกลียดเวลาหล่อนตวัดสายตาผ่านเขาไปราวเป็นตัวแมลงที่ไร้ความหมาย
นั่นทำให้เขาเปลี่ยนเป้าหมายที่คิดไว้แต่แรก ด้วยการบุกเข้าปลุกปล้ำทำเมียเสียเลยในคืนหนึ่ง เมื่อโอกาสอำนวย
เขาอยากให้บทเรียนหล่อน นั่นคือความตั้งใจของเขา
ไม่คิดจะเข้าหาหล่อนอีกจนกว่า... เขาจะเคลียร์ตัวเอง นั่นคือความตั้งใจที่สอง หลังพรากพรหมจารีจากหล่อน
แต่ดูเหมือนเขาจะทำตามความตั้งใจไม่ได้สักอย่าง
เขาหยุดความต้องการที่มีต่อเรือนกายงามอวบอิ่มที่เคยลิ้มรสไม่ได้
เกือบสองสัปดาห์นับแต่เขาได้ชิมรสหวานจากกายสาว ทุกค่ำคืนของเขา คือความทรมานอย่างแท้จริง
เขาถวิลหาอกอวบขาวน่าฟัด สะโพกงอนงามที่เขาเคยเข้าประกบหลังเพื่อมอบประสบการณ์เสียวแก่หล่อน
ความเป็นชายของเขารวดร้าว เพียงนึกถึงร่องฉ่ำคับแน่นที่เขาเป็นผู้บุกเบิก
แล้วเขาก็ทนไม่ไหว...
ตัดสินใจบุกเข้าหาหล่อนในคืนนี้ หลังจากไปส่งมารดาของหล่อนที่งานเลี้ยงแห่งหนึ่ง ซึ่งเขาจะต้องไปรับกลับในอีกหนึ่งชั่วโมงข้างหน้า
เขาไม่หวังอยู่แล้ว ว่าหล่อนจะต้อนรับเขาแต่โดยดี ถึงแม้ว่าครั้งแรกของหล่อนที่มีเขาเป็นผู้ให้ประสบการณ์จะเรียกเสียงครางรัญจวนจากหล่อนได้ในที่สุด
แต่ก็นึกไม่ถึง ว่าหล่อนจะต่อต้านเขาเอาเป็นเอาตาย จนเขาต้องงัดไม้เด็ดออกมาปราบ
เขาตัวใหญ่กว่าหล่อน แข็งแรงกว่ามาก... พูดจริงๆ เขาว่าหล่อนชอบที่เขาปรนเปรอให้ความสุขแก่หล่อน แต่ก็คงรู้สึกอาย และเสียหน้า หากจะยอมเขาง่ายๆ ก็เลยแสดงฤทธิ์เดช
ท่อนลำรักที่เติมเต็มช่องว่างคับชุ่มจากน้ำเสียวของหญิงสาว ถูกกระตุ้นให้ขยายใหญ่ขึ้น แข็งแกร่งขึ้นด้วยแรงบีบกระชับจากกลีบเนื้อซับซ้อนภายในช่องเล็กแคบ
แต่การยืดขยายตัวตนราวมีชีวิตของหน่อเนื้อบุรุษ ก็สามารถเรียกเสียงครางหวานจากปากอิ่ม
“เป็นไงบ้าง” เขาก้มถามเสียงสั่น เด้าสะโพกไม่หยุด “เสียวมากใช่มั้ย อย่างนี้ล่ะสิที่อยากได้
“ไม่! มันจะ...”
“มันจะอะไรคนสวย พูดออกมาเลย”
เขาวนสะโพกให้หล่อนรับรู้ถึงตัวตนของเขามากที่สุด
“ฉัน... จะแช่ง... อะ อึ๋ยส์ หัก... กระดูกแก อูยยย ให้ตาย ตกนรก อ๊ายซซ!”
“ลำบากนัก เสียวนัก ก็อย่าพูดเลยแม่คุณ เอาละนะ ไอ้ดอนจะไม่สงสารอีกต่อไปแล้ว อยากปากคอร้ายนัก”
พูดจบก็เปลี่ยนจากที่กำลังคลึงโหนกวนเป็นวงกลม มาสาวท่อนลำรักยาวใหญ่เข้า-ออก เข้า-ออกจากรังไหม เริ่มจากจังหวะนุ่มเนิบ จากนั้นก็เร็วขึ้นแต่คงความหนักแน่นเอาไว้
แค่นี้คนที่รองรับลำทวนยาวใหญ่ใต้ร่างหนาก็ถึงกับครางซี้ด
โอย! หล่อนจะตายมั้ยเนี่ย มันช่าง...อูยย..เสียวใจจะขาด
ขณะที่ฝ่ายสาวครางโอดโอยราวกินพริกเข้าไปทั้งกำ ฝ่ายชายก็ซอยซ้ายป่ายขวา ใบหน้าหล่อเข้มคมอุดมหนวดเคราดูดุดันขึ้นอีก
“ซี๊ดดด อ่า แม่คุณเอ๋ย ไอ้ดอนจะขาดใจตายก็คราวนี้ ทั้งตอดทั้งแน่น เสียวโว้ย! เอาละ ไม่ยั้งละนะ”
ร่างงามเหมือนถูกจับเขย่าขณะเสียงเนื้อกระแทกเนื้อดังปับๆ
ไม่กี่นาทีเสียงครางอย่างลืมตัวก็แทบจะลั่นห้อง
“อ๊าซ์! อู๊ว์... นายดอนฉัน โอวววว....”
ร่างขาวอล่องฉ่องเกร็งสะโพกหนั่นแน่นแอ่นค้างรับจังหวะโจนจ้วงแรงๆ ของชายหนุ่ม
“รอผมด้วยคนสวย รอไอ้ดอนด้วย อ๊ากซ์!”
แล้วของเหลวสีขาวขุ่นข้นก็พุ่งกระฉูดเลอะเทอะหน้าท้องแบนราบของหญิงสาวที่นอนแผ่หราสิ้นฤทธิ์ชั่วระยะเวลาหนึ่ง
ดอนหลับตา จังหวะหายใจของเขายังหอบ กระทั่งเวลาผ่านไปสักพักจึงคืนสู่ระดับปกติ
ชายหนุ่มถอดถอนแก่นกายจากร่างงาม มองกราดทั่วกายขาวผ่องทั่วตัวก่อนเอ่ยปากชม
“คุณนี่สวยมากเลยนะ ตั้งแต่หัวจดตีนไม่มีที่ติเลยจริงๆ แถมเอามันส์อีกต่างหาก”
วิรามรดึงตัวพรวดพราดขึ้นนั่ง ลืมไปว่าเรือนกายไม่มีผ้าผ่อนสักชิ้น
คุณอาจจะชอบ





