ติดตาม
ตอน
แชร์
หน้าปกนวนิยาย ร่านรักเริงใจ

ร่านรักเริงใจ

วิรามรพยายามขัดขืนการรุกรานอันเร่าร้อนของดอน สามีหนุ่มที่กำลังปรนเปรอสวาทให้เธออย่างหนักหน่วง แม้ปากจะพร่ำบอกให้เขาหยุดและบริภาษว่าเขาคือซาตาน แต่ร่างกายกลับทรยศด้วยการแอ่นรับสัมผัสจากปลายลิ้นที่จู่โจมจุดอ่อนไหวจนน้ำหวานหลั่งริน ดอนไม่ยอมละความพยายามในการตักตวงความสุขจากกุหลาบงามที่แสนหอมหวาน ยิ่งเธอกระสันซ่านจนใกล้ขาดใจ เขาก็ยิ่งมัวเมาในรสรักจนถอนตัวไม่ขึ้น ทิ้งให้วิรามรต้องติดอยู่ในบ่วงกามารมณ์ที่ยากจะต้านทานไหวในค่ำคืนที่เต็มไปด้วยแรงปรารถนา
ตอน
แชร์

ตอน 1

“อุ๊ย! ปล่อยฉันนะไอ้บ้า บอกให้ปล่อยไง”

เสียงโกรธเกรี้ยวแทบจะลั่นห้อง

“ไม่ปล่อย.. อยากท่ามากนักมันต้องเจออย่างนี้แหละ”

“ไม่นะ! ปล่อย...”

คำพูดปฏิเสธเต็มไปด้วยความขุ่นเคืองขาดหายกลางคัน เสียงดิ้นรนต่อสู้อึกอักพลอยหายไปด้วย ทิ้งไว้แต่เสียงหายใจหอบกระเส่า

ภาพที่ไม่มีใครได้เห็น...บนที่นอนหนานุ่มขนาดหกฟุตในห้องนอนตกแต่งไว้อย่างสวยงามสมฐานะบุตรสาวเศรษฐี หญิงสาวผิวขาวผ่องผ้าผ่อนไม่มีติดกายกำหมัดทุบหลังไหล่เปลือยแน่นไปด้วยกล้ามเนื้อเป็นมัดของชายหนุ่มที่กำลังซบหน้าลงกับเนินนางอวบอูมอย่างตั้งใจปลุกเร้าอารมณ์ใคร่ให้ลุกโชน ด้วยปากและลิ้นแก่ฝ่ายหญิง

แว่บหนึ่งที่ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นสังเกตสีหน้าหญิงสาว ก่อนแนบหน้าลงดูดเลียติ่งตูมอันเป็นจุดศูนย์รวมประสาทความเสียวซ่านสลับห่อปลายลิ้นแยงร่องที่เขาใช้นิ้วแหวกแคมให้อ้ารับเข้าๆออกๆ

ใบหน้ารกหนวดเครามีคราบน้ำรักของหญิงสาว แม้เจ้าตัวจะยังก่นด่าสลับเสียงครางราวกับยังตัดสินใจไม่ได้ ว่าควรปล่อยตัวเองตามอารมณ์เสียวซ่านที่ต้องการปลดปล่อย หรือยุติเหตุการณ์บัดสี

“ฉะ...ฉัน...บอกให้ปล่อย อะ...ไอ้บ้า! ปล่อย...ฉัน”

แม้เสียงจะสั่นพลิ้วขาดเป็นห้วงๆ แต่ก็บอกให้รู้ว่าเจ้าตัวพยายามเต็มที่ในการต่อสู้ เพื่อพาตัวเองรอดพ้นเหตุการณ์คับขันที่ไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าจะเกิดขึ้น

“อย่าปฏิเสธเลยน่า....”

ลิ้นสากแบ ตวัดเลียเม็ดกลางแคมคั่นคำพูดอู้อี้

“รู้นะว่าเสียว อยากให้ผมเย_จนน้ำแตก”

คำพูดลุ่นๆ อย่างคนไร้การศึกษา ที่ไม่พยายามจะกลั่นกรองให้ฟังสุภาพ ส่งผลต่อคนฟังเกินกว่าที่ชายหนุ่มจะคาดถึง

นอกจากโกรธ วิรามรรู้แต่ผู้เดียวว่าคำพูดดิบ เถื่อน ฟังหยาบคาย ทำเอาหล่อนเกือบพบความสุขสมอีกครั้ง เมื่อประกอบกับที่โดนชายหนุ่มโจมตีปุ่มกระสันอย่างไม่ปรานี

“ฉ... ฉันจะฆ่าแกไอ้หน้า อูยยยส ตะ...ตัวเมีย!”

ปากอวบอิ่มผรุสวาทเผลอครางซี้ดคั่นคำด่าทอ เมื่อปากหยักได้รูปรวบดูดแรงๆ

“ยังจะปากเก่งอีกนะ”

ใบหน้าคมสันหล่อเหลาผงกขึ้นมองคนปากเก่ง

“ดี! เก่งให้ตลอดละกัน”

ร่างสูงใหญ่ล่ำสันเคลื่อนจากท่าหมอบยันตัวชันตรงกลางระหว่างต้นขาขาวอวบ

โดยไม่บอกกล่าว ก่อนหญิงสาวจะทันคลายความมึนงงจากความเสียว ท่อนลำใหญ่โตแข็งปั๋งก็จ่อติดปากทางรูคับชุ่ม

หญิงสาวปากจัดจ้านร้องเสียงหลง เมื่อถูกเติมเต็มในจังหวะเดียว

ท่อนเนื้ออวบใหญ่แข็งปั๋งทำเอาหล่อนแทบจุก ลมหายใจติดขัดจนต้องอ้าปากช่วยในการสูดลมเข้าปอด

“เป็นไงล่ะทีนี้ ยังจะปากร้ายว่าคนอื่น ไม่คิดถึงหัวจิตหัวใจว่าเขาก็มีความรู้สึกเหมือนกันอีกมั้ย”

ท่อนลำเขื่องพองขยายรับจังหวะบีบรัดของช่องทางคับแน่นโดยที่ผู้เป็นเจ้าของรูฉ่ำไม่ได้ตั้งใจ

“ว่า... แกล่ะที่... อูยส์”

ที่ร้องไม่ใช่เพราะถูกทำร้าย แต่เพราะท่อนเนื้อแข็งๆของชายหนุ่มเริ่มขยับเข้าๆออกๆ

แต่ละครั้งที่สะโพกสอบโก่งถอย นวลเนื้อของหล่อนเหมือนจะถูกดูดติดไปด้วย จนต้องผวาตาม

เมื่อความเสียวซ่านขับหลั่งน้ำรักออกมาช่วยหล่อลื่น ที่รู้สึกคับตึงจนแปลบปลาบเริ่มผ่อนคลาย

“อู๊! อูย ...เบา หน่อยฉะ...ฉัน สะ...เจ็บนะ”

“จะบอกว่าเสียวก็พูดออกมาเลยคนสวย อูว...ตอดดีชะมัด!”

ปากเอ่ยชม สะโพกแกร่งขยับโยกไม่หยุดหย่อน

หน้าหล่อๆที่เจ้าตัวเสริมความดุดันด้วยหนวดเคราแหงนเริด ปากได้รูปหนาหยักครางอืออา

ครั้งนี้คือครั้งที่สองที่เขาบุกเข้ามาหาความสุขจากลูกสาวนายจ้าง

ครั้งแรก เกิดขึ้นเมื่อสองสัปดาห์ก่อน

หล่อนทำเขาประหลาดใจ ที่ยังมีเยื่อพรหมจารีหลงเหลือ

เขานึกไม่ถึงว่าผู้หญิงสวย เซ็กซี่ มีเสน่ห์เย้ายวนชวนใจอย่างหล่อนจะไม่เคยผ่านผู้ชายมาก่อน ยิ่งมองเลยไปถึงว่าหล่อนมีเพื่อนผู้ชายมากหน้าหลายตา เฟลิตกับคนนั้นทีหวานกับคนนี้ทีก็ยิ่งไม่น่าเชื่อ

จะว่าไป แม้เขาจะติดใจรูปร่างหน้าตาของหล่อนตั้งแต่แรกเห็น แต่เขาก็มองว่าลูกสาวคนเดียวของคุณหญิง รัตนา โชติธนกิจ ไม่ได้มีดีอะไรนอกจากความสวย เกิดมามีพ่อแม่รวย

คุณอาจจะชอบ

หน้าปกนวนิยาย พิษรักแฟนเก่า
7.8
เมื่ออดีตคนรักที่เคยฝากบาดแผลลึกไว้ในใจหวนกลับมาปรากฏตัวอีกครั้ง ความทรงจำที่เต็มไปด้วยความรักและความแค้นจึงถูกปลุกขึ้นมาใหม่ เขาเคยถูกเธอทำให้รักจนหมดใจแต่กลับต้องจมอยู่กับความเจ็บปวดที่ยากจะลบเลือน ในเมื่อเธอเป็นคนเลือกเดินกลับเข้ามาในชีวิตเขาเอง ครั้งนี้เขาจึงพร้อมจะตอบแทนความทรมานนั้นคืนกลับไป เพื่อให้เธอได้สัมผัสกับความชอกช้ำที่แสนสาหัสและไม่มีวันลืมเลือนได้เช่นเดียวกับที่เขาเคยเผชิญมา
หน้าปกนวนิยาย สมยอมรัก
9.6
ท่ามกลางบรรยากาศของโลกยุคใหม่ที่เต็มไปด้วยความซับซ้อน เรื่องราวความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นจากความสมัครใจของคนสองคนได้ถือกำเนิดขึ้น เมื่อเธอตัดสินใจมอบความไว้วางใจและยินยอมพร้อมใจให้แก่เขา ขณะเดียวกันเขาก็เปิดรับและตอบสนองต่อความรู้สึกนั้นด้วยความเต็มใจอย่างที่สุด พันธะรักที่เกิดขึ้นจึงไม่ใช่การบังคับขู่เข็ญ แต่เป็นความยินยอมพร้อมใจที่ต่างฝ่ายต่างมอบให้แก่กันและกัน จนกลายเป็นความผูกพันที่หลอมรวมคนทั้งคู่ให้กลายเป็นของกันและกันอย่างสมบูรณ์ในท้ายที่สุด
หน้าปกนวนิยาย ปรารถนาราคะ
8.6
เมื่อชมพูนุชตัดสินใจไปค้างคืนที่เสม็ดกับแทน เกวลินที่แอบรักฝ่ายชายอยู่ถึงกับตกตะลึงและรีบเข้ามาคาดคั้นความจริงด้วยความไม่พอใจ ทว่าชมพูนุชกลับโต้ตอบอย่างเย็นชาและตอกกลับความย้อนแย้งของเกวลินที่เพิ่งไปหาชายอื่นมา ทั้งยังรื้อฟื้นคำพูดประชดประชันในอดีตที่เกวลินเคยบอกให้เธอรับแทนไปดูแลเอง เมื่อตอนนี้เธอทำตามนั้นจริงๆ เกวลินจึงไม่มีสิทธิ์มาเรียกร้องหรือทวงผู้ชายคนนี้คืนในวันที่สายเกินไป ความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนนี้จึงมาถึงจุดแตกหักที่ไม่อาจย้อนคืนได้
หน้าปกนวนิยาย จากนางแบบสู่สตรีอ้วนหมู่บ้านโจวตง
9.6
ชิงหลิง นางแบบสาวและอินฟลูเอนเซอร์ชื่อดังผู้มีไลฟ์สไตล์สมบูรณ์แบบ ทั้งการดูแลตัวเองและทำคอนเทนต์สุขภาพจนมีผู้ติดตามมหาศาล วันหนึ่งขณะกำลังไลฟ์สดทานอาหารและพูดคุยกับแฟนคลับอย่างสนุกสนาน อุบัติเหตุไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นเมื่อเศษอาหารติดคอจนเธอเริ่มขาดอากาศหายใจ แม้จะพยายามช่วยเหลือตัวเองแต่เธอกลับห่วงภาพลักษณ์จนไม่กล้าลงแรงกระแทกท้องแรงๆ สุดท้ายเธอสิ้นใจลงอย่างโดดเดี่ยวหน้ากล้องไลฟ์สดที่ยังคงทำงานอยู่ โดยไม่มีใครสามารถส่งความช่วยเหลือไปได้ทันเวลาเพราะเธอปกปิดที่อยู่เป็นความลับมาตลอด
หน้าปกนวนิยาย พฤษภาหวนรัก
7.8
หลังค่ำคืนลึกซึ้งที่ทั้งคู่เผยความในใจต่อกัน โชคชะตากลับพัดพาให้ต้องแยกจาก ทว่าความสัมพันธ์นั้นได้ฝากพยานรักไว้ในครรภ์ของเธอ ขณะที่ชายหนุ่มมีข่าวเตรียมแต่งงานกับหญิงอื่นที่กำลังตั้งท้องเช่นกัน เธอจึงเลือกเก็บงำความลับนี้ไว้เพื่อไม่ให้เขาลำบากใจ แต่เมื่อโรคร้ายรุมเร้าจนรู้ตัวว่ากำลังจะตาย เธอไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องพาลูกชายตัวน้อยกลับไปหาพ่อแท้ๆ ของเขา การหวนคืนมาพบกันอีกครั้งในวันที่ชีวิตใกล้สิ้นหวังจะจบลงด้วยน้ำตาหรือความสุข
หน้าปกนวนิยาย ความรักจากท้องฟ้า
6.7
สามปีที่ใช้ชีวิตร่วมกัน เธอต้องทนเจ็บปวดกับข่าวลือเรื่องผู้หญิงของเขา แม้ความจริงจะกระจ่างชัด แต่เธอกลับเลือกเก็บซ่อนความรู้สึกและทำตัวราวกับไม่รับรู้ เพียงเพื่อยื้อความสัมพันธ์อันเปราะบางนี้ไว้ ความชอกช้ำที่สุดคือการรู้ว่าตนเองเป็นแค่คู่นอนระยะยาว ไม่เคยมีตัวตนในฐานะคนรักอย่างเปิดเผย แม้ความผูกพันจะหยั่งรากลึกเพียงใด ท้ายที่สุดเมื่อการพลัดพรากมาถึง เธอกลับพบความจริงอันโหดร้ายว่า ตนเองไร้สิทธิ์ที่จะเอ่ยปากบอกเลิกด้วยซ้ำ เพราะสถานะระหว่างทั้งสองนั้นว่างเปล่ามาตั้งแต่จุดเริ่มต้น