หน้าปกนวนิยาย ฉันเปิดเผยความลับที่น่าสะพรึงกลัวหลังจากที่ตำแหน่งของลูกสาวถูกแย่งไป

ฉันเปิดเผยความลับที่น่าสะพรึงกลัวหลังจากที่ตำแหน่งของลูกสาวถูกแย่งไป

7.9 / 10.0
หลังเสร็จสิ้นภารกิจลับระดับชาติ ฉันกลับพบว่าลูกสาวที่เพิ่งสอบผ่านเกณฑ์ฝึกงานของ UN ถูกลักพาตัวไปขังไว้ในโรงเรียนอย่างทารุณ โดยฝีมือของลูกคุณหนูจอมปลอมที่อ้างสิทธิ์แย่งชิงตำแหน่งนั้นไป พร้อมคำประจบสอพลอจากครูที่อ้างว่าพ่อแม่ของเด็กสาวคนนั้นเป็นมหาเศรษฐีและผู้เชี่ยวชาญระดับประเทศ ซึ่งความจริงแล้วฐานะเหล่านั้นคือตัวตนลับของฉันและสามี ความโกรธแค้นจึงประทุขึ้นเมื่อความลับถูกสวมรอย ฉันจึงเริ่มสาวไส้ผู้อยู่เบื้องหลังเพื่อทวงคืนความยุติธรรมให้ลูกสาว

ฉันเปิดเผยความลับที่น่าสะพรึงกลัวหลังจากที่ตำแหน่งของลูกสาวถูกแย่งไป ตอนที่ 1

หลังจากเสร็จสิ้นภารกิจลับระดับชาติ เขาได้รับโทรศัพท์จากลูกสาวของเขา

“แม่! ในที่สุดหนูก็ได้ฝึกงานที่สำนักงานเลขาธิการสหประชาชาติแล้ว หลังจากเตรียมตัวมาทั้งปี!“

อีกด้านหนึ่งของโทรศัพท์ เสียงลูกสาวของฉันสั่นเครือด้วยความตื่นเต้น

จากนั้นเขาเริ่มจัดเตรียมเอกสารขอวีซ่าทันทีและส่งข้อความเสียง 3 ข้อความมาถามฉันว่าฉันควรเตรียมอะไรบ้าง

แต่หนึ่งสัปดาห์ต่อมา พิกัดตำแหน่งนาฬิกาของเธอยังคงอยู่ที่ชั้นสามของอาคารบริหารโรงเรียน

เมื่อฉันรีบวิ่งกลับไปที่โรงเรียนเพื่อตามหาเธอ ฉันเห็นลูกสาวของฉันถูกมัดไว้ที่มุมห้องเหมือนสุนัข

อย่างไรก็ตาม ผู้กระทำความผิดเต็มไปด้วยความดูถูกเหยียดหยาม: “เพื่อนผู้น่าสงสารคนนี้กล้าดีอย่างไรที่แอบอ้างว่าเป็นตำแหน่ง UN ที่พ่อมอบให้ฉัน? คุณต้องการที่จะตาย!

แม้แต่ที่ปรึกษาก็ยังยกยอและเห็นด้วยว่า “พ่อของนักเรียนซูอี้เป็นมหาเศรษฐีที่รวยที่สุดในประเทศ ส่วนแม่ของเธอเป็นผู้เชี่ยวชาญระดับประเทศ ตำแหน่งนี้เป็นของเธอ“

คิ้วของฉันสะดุ้ง

งานของเลขาธิการ UN? นี่ไม่ใช่สิ่งที่ลูกสาวของฉันทำงานหนักเพื่อให้ได้มาเหรอ?

ส่วนคนที่รวยที่สุดในประเทศและผู้เชี่ยวชาญที่ได้รับการแต่งตั้งเป็นพิเศษนั้นก็หมายถึงฉันและสามีซึ่งเป็นลูกเขยของฉันอย่างชัดเจน

ฉันกดหมายเลขที่คุ้นเคยทันที: “ฉันได้ยินมาว่าคุณมีลูกนอกสมรสอยู่ข้างนอกใช่ไหม?“

-

ที่รัก คุณยุ่งกับงานมากไหม?

“ฉันดูแลคุณกับฮวนฮวนได้ไม่เพียงพอ แล้วฉันจะมีพลังงานและเวลาไปดูแลคนอื่นได้ยังไง”

เมื่อได้ยินเสียงเอาใจใส่ของสามีฉัน Xue Siyuan เป็นประจำ ความสงสัยบางประการของฉันก็หายไป

Xue Siyuan ได้รับการยอมรับว่าเป็นสามีตัวอย่างในวงการและเป็นสามีที่ดีกับฉันและลูกสาวมาเป็นเวลาสิบปีแล้ว

ทุกครั้งที่ฉันอยู่ร่วมกับพี่สาว ก็จะมีใครสักคนถามฉันเล่นๆ เสมอว่าควรควบคุมสามีอย่างไร

แต่ความลับคืออะไรล่ะ?

ฉันกับเสว่ซื่อหยวนเป็นคู่รักวัยรุ่นทั่วไป เราพบกันและตกหลุมรักกันทันทีหลังจากเข้ามหาวิทยาลัย

ในเวลานั้น ฉันปกปิดตัวตนว่าเป็นลูกสาวของเศรษฐีที่รวยที่สุด และเขาก็ยังเป็นเด็กยากจนที่แทบจะเลี้ยงตัวเองไม่รอดเพราะต้องพึ่งงานพาร์ทไทม์

แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังตื่นเช้าทุกวันเพื่อซื้ออาหารเช้าบำรุงกระเพาะที่แพงที่สุดให้ฉันจากร้านอาหารทางตะวันออก

ในฤดูหนาวที่หนาวเหน็บ เขามักจะเพิกเฉยต่อความคิดเห็นของคนอื่น และจองที่นั่งที่อบอุ่นที่สุดในห้องเรียนไว้ให้ฉันอย่างดื้อรั้น

หลังแต่งงาน ฉันก็มอบบริษัทให้เขาเต็มตัว เขาไม่เคยละเลยการดูแลฉันกับลูกสาวเลย แต่กลับดูแลเราดีกว่า

สามีของฉันที่ปลายสายยังคงถามถึงความเป็นอยู่ของฉันอยู่

ฉันวางสายอย่างรีบร้อน

ฉันไม่มีเวลาสนใจคำพูดเสียดสีของซู่ยี่ที่มีต่อฉันด้วยซ้ำ

เพราะเห็นว่าคอลูกสาวมีเลือดฝาดและช้ำจากเชือกป่านที่หยาบ

“ฮวนฮวน!”

ฉันกระโจนเข้าใส่เหมือนคนบ้า โดยจิกเล็บเข้าไปในเชือกป่าน แต่ขูดออกได้เพียงชั้นผิวหนังที่เปื้อนเลือดเท่านั้น

ฉันผูกปมแน่นมากจนเล็บของฉันขาดเพราะเชือกป่านที่หยาบ

เลือดหยดจากปลายนิ้วของเธอลงบนใบหน้าซีดๆ ของลูกสาว และเธอเรียก “แม่“ ด้วยเสียงอันอ่อนแรง

หัวใจฉันเจ็บปวดจนแทบจะมีเลือดไหลออกมา

เขาเปิดปากและพยายามกัดเชือก

“ฮ่าฮ่าฮ่า ถ่ายรูปเร็วๆ หน่อยสิ!“ ซู่ยี่หัวเราะเสียงดังทันที “หญิงชราคนนี้กำลังเลียนแบบสุนัขที่กำลังแทะเชือกอยู่!“

จากนั้นเขาก็ขยิบตาให้ฉัน

เพื่อนร่วมชั้นและผู้ปกครองของลูกสาวที่กำลังต่อคิวยื่นเอกสารก็เริ่มให้ความร่วมมือและหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายทอดสด:

“นี่คือลูกสาวของเศรษฐีที่รวยที่สุดในประเทศและผู้อำนวยการเสว่ หากเจ้ารู้ว่าอะไรดีสำหรับเจ้า จงละทิ้งโอกาสของเจ้าไป!“

“คุณซูเป็นลูกสาวเศรษฐี!“ ที่ปรึกษาโน้มตัวเข้ามาถ่ายฉากนั้นพลางยกโทรศัพท์ขึ้น “แม่ลูกยากจนอย่างเธอกล้าดียังไงมาแข่งกันตำแหน่งเลขานุการ“

ซู่ยี่หัวเราะอย่างเกินจริงอีกครั้ง: “ฉันไม่คิดว่าเธอจะดูเป็นคนดีตั้งแต่แรกเห็น แต่ในส่วนตัวเธอกลับชอบทำตัวเป็นหมาเหมือนกับลูกสาวตัวแสบของเธอ ถึงขั้นขบฟันด้วยเชือกป่าน แม่กับลูกสาวก็ทำตัวเป็นหมาด้วยกัน ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า... มันจะแพร่ระบาดแน่นอนถ้าคุณโพสต์มันออนไลน์!

ฉันเมินเฉยและกัดเชือกป่านอย่างแรงด้วยฟัน

ปล่อยให้หนามของเชือกป่านแทงเข้าไปในเหงือกของคุณ

เมื่อรสชาติของสนิมเข้าปาก เชือกป่านก็ขาดในที่สุด

แต่ก่อนที่ฉันจะได้อุ้มลูกสาวไว้ในอ้อมแขน

กระดูกขาไก่ชิ้นหนึ่งที่มีกลิ่นเหม็นฟาดเข้าที่ใบหน้าของฮวนฮวนอย่างแรง

“หมาไม่ชอบแทะกระดูกเหรอ?” ซู่ยี่หัวเราะจนตัวสั่น

ฉันทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้วจึงตบหน้าเขา

“ปัง!“

จมูกของซู่ยี่หัก และมีเลือดกระเซ็นใส่กล้องถ่ายทอดสด

“เจ้ากล้าตีข้าหรือ?!“ ซู่ยี่ปิดแก้มแดงบวมของเธอด้วยความไม่เชื่อ

จากนั้นก็มีเสียงกรีดร้องดังขึ้น และที่ปรึกษาไม่สามารถนั่งนิ่งๆ ต่อไปได้อีก

ฉันคว้ากระดาษทิชชู่มาเช็ดเลือดกำเดาของเธออย่างรีบร้อน:

“แม่เจียงฮวน คุณเป็นบ้าไปแล้วเหรอ?” คุณรู้ไหมว่าคุณกำลังทำอะไรอยู่?!

ฉันอุ้มลูกสาวไว้แน่นในขณะที่โทรหาเจ้านายด้วยมือข้างหนึ่ง

“คุณจาง ลูกสาวผมชื่อเนียนเนียนได้รับบาดเจ็บ คุณหมอจีเฮงช่วยพาทีมของเขามาได้ไหมครับ“

น้ำเสียงที่ปลายสายพูดจริงจังมาก

“เข้าใจแล้ว ฉันจะปล่อยเขาไปทันที”

อ่านต่อ

สารบัญ ฉันเปิดเผยความลับที่น่าสะพรึงกลัวหลังจากที่ตำแหน่งของลูกสาวถูกแย่งไป

Ch. 1 Ch. 2 Ch. 3
Ch. 4
Ch. 5
Ch. 6
Ch. 7
Ch. 8
Ch. 9
Ch. 10
Ch. 11
all

คุณอาจจะชอบ

นิยายมาใหม่

หน้าปกนวนิยาย หลังเธอทำลายคำโกหก ทุกคนก็คุกเข่าขออภัย
9.8
ท่ามกลางอุทกภัยร้ายแรง พี่ชายและสามีกลับเลือกช่วยอลิซทิ้งให้ลิซ่าต้องเผชิญชะตากรรมจนขาหัก อลิซใส่ร้ายว่าลิซ่าพยายามฆ่าเธอในกระแสน้ำ ทำให้ชายทั้งสองโกรธแค้นและตราหน้าว่าลิซ่าใจอำมหิต พวกเขาตัดสินใจสั่งสอนเธออย่างทารุณด้วยการใช้ก้อนหินทุบซ้ำลงบนขาที่บาดเจ็บของเธอเพื่อสร้างความเจ็บจำ ลิซ่ามองเห็นธาตุแท้และความโหดเหี้ยมของคนที่เคยรักผ่านแววตาที่เย็นชา วินาทีที่ความเจ็บปวดถาโถม เธอจึงตัดสินใจอย่างแน่วแน่ว่าจะต้องหนีไปจากขุมนรกแห่งนี้ให้สำเร็จ
หน้าปกนวนิยาย เมียเด็กของคุณป๋า
9.1
To save her family from bankruptcy and debt, young Pichaya is forced into a humiliating contract as a plaything for Poramet, a billionaire diamond tycoon. Though he views her as a mere commodity with no right to be the mother of his children, Pichaya must endure his cold cruelty and savage desires. Trapped in a cycle of submission until she graduates, she realizes that the man the world admires is a heartless predator who will never grant her freedom as long as he remains unsatisfied.
หน้าปกนวนิยาย ทาสรักเพลิงทมิฬ
8.7
เขาเข้ามาในชีวิตของเธอเพื่อหลอกลวง แต่ไม่คิดว่าเขาจะตกหลุมรักเธอ และการกลับมาของเขาทำให้เรื่องราวแต่หนหลังเปิดเผยออกมาทั้งหมด ตัวอย่างบางช่วงบางตอน “ทำตามที่ผมบอก แค่นี่แหละคุณทำได้ไหม” เธอเม้มปากอย่างดื้อดึง เขาก็จับเธอกอดรัดเอาไว้แนบอก “นี่คุณจะทำอะไร ผมอยากไปว่ายน้ำ ไปด้วยกันหน่อยสิ” “ฉันไม่ไปปล่อยนะ” เพียงขวัญกรีดร้องเมื่อเขาจับเธอไปที่สระน้ำ ก่อนจะจับเธอโยนลงไปในสระ “คนบ้า คุณทำบ้าอะไรนี่” เธอทำท่าจะปีนขึ้นจากสระ เขาก็ตามมากอดรัดเธอเอาไว้ “จับคุณล้างคราบคาวโลกีไง นอนกับทั้งผมแล้วก็ไอ้หมอนั่น ลีลาของผมกับมันใครดีกว่ากันล่ะ” สิ้นประโยคนั้นใบหน้าของกรพักตร์ก็หันไปตามแรงตบ “คุณตบผมจูบ” กรพักตร์กุมใบหน้าของเพียงขวัญมาบดจูบหนัก ๆ เพียงขวัญดิ้นหนี สะบัดหน้าหนีก่อนจะตบเขาอีก เขาก็จูบเธออีก “นี่คุณปล่อยนะ” เธอร้องประท้วงเมื่อริมฝีปากถูกเขากระแทกจนปากช้ำไปหมดแล้ว “ทำไมไม่ตอบล่ะว่าลีลาของผมกับมันใครเด็ดกว่ากัน” “พี่หมอเขาดีกว่าคุณเป็นร้อยเท่าพันเท่า” ตอนแรกเพียงขวัญจะด่าเขาว่า เธอไม่ทำอะไรต่ำ ๆ อย่างที่เขาคิดหรอก แต่เพราะเธอก็อยากให้เขาเจ็บเหมือนที่เธอเจ็บอยู่ตอนนี้ เขาหลอกใช้เธอเป็นเครื่องมือแก้แค้น เธอก็จะไม่ยอมให้เขาได้สมใจอย่างเด็ดขาด “แสดงว่าคุณก็สำส่อนแร่ไปนอนกับไอ้หมอนั่นมาเหมือนกัน ทำไม! กลัวมันไม่เอารึไง มันหลอกคุณแล้วรู้ตัวรึเปล่า” เขาจิ้มหน้าผากของเธอ ทั้งสองเถียงกันอยู่ในสระน้ำ เนื้อตัวเปียกปอนไปหมด “แล้วคุณดีกว่าเขาหรือไง คุณไม่หลอกฉันงั้นสิ” ประโยคของเธอทำให้เขาถึงกับสะอึกไป กรพักตร์กุมใบหน้าของเธอเอาไว้ ไม่คิดว่าเธอจะปีกกล้าขาแข็งกับเขาขนาดนี้ เขาทำท่าจะก้มลงไปบดจูบริมฝีปากของเธอ
หน้าปกนวนิยาย หยั่งรากฝากรัก
8.3
เมื่อก่อนจิรายุเคยขับไสไล่ส่งดรีมจนเธอหายไปจากชีวิต แต่พอเธอกลับมาในลุคใหม่ที่ไม่แยแสเขาอีกต่อไป เขากลับเป็นฝ่ายที่อยากทวงคืนหัวใจเธอ ทว่าอุปสรรคครั้งนี้ใหญ่หลวงนัก เพราะนอกจากจะมีหนุ่มๆ มาคอยขายขนมจีบแล้ว เธอยังพยายามหลบหน้าเขาแทบทุกวิถีทาง ที่ซ้ำร้ายไปกว่านั้นคือพ่อแม่ของเขาที่เคยเชียร์กลับเปลี่ยนมาขัดขวาง โดยประกาศกร้าวว่าผู้ชายคนไหนก็ได้ยกเว้นลูกชายตัวเองที่จะได้คู่กับดรีม งานนี้เขาจะขุดรากรักที่ฝังลึกในใจให้กลับมาเบ่งบานได้สำเร็จหรือไม่
หน้าปกนวนิยาย เก็บรักมาเฟีย
8.1
"โดมินิก" จะทำยังไงดี คนที่คิดว่าตัวเองตัวคนเดียวไม่มีใครมาตลอด แต่มาวันนี้กลับต้องมามีลูก ใช่ "ลูก" แถมลูกก็อายุ 7 ขวบแล้ว และแม่ของลูกก็ปิดบังเขามาตลอด ทั้งโกรธทั้งโมโหและพิศวาสแม่ของลูก แล้วจะทำยังไงดีเมื่อลูกก็อยากได้ แม่ของลูกก็อยากได้ เขาต้องได้ทั้งสองอย่างไม่มีทางยอมเสียอย่างใดอย่างหนึ่งแน่ "กันตา" เพราะความผิดพลาดในอดีตถึงทำให้เธอมีอีกหนึ่งชีวิตต้องดูแล "กันติชา" หรือ "น้องเดียร์" ลูกสาววัย 7 ขวบที่เธอเลี้ยงดูมาตลอด แต่พอมาวันนี้โชคชะตากลับเล่นตลกทำให้เจอกับพ่อของลูก และแน่นอนว่าเขาอยากได้ลูกของเธอไปอยู่ด้วย แล้วแม่อย่างจะทำยังไงล่ะ จากที่ต้องห่วงลูกกลัวเขาพาลูกหนียังต้องระแวงกลัวว่าเขาจะขมเหงตัวเองด้วย ศึกหนักแบบนี้เธฮจะทำยังไง ก็เขามันมาเฟียเถื่อน แถมหื่นเข้าเส้นอีกต่างหาก ********** “แด๊ดดี้ขา แด๊ดดี้มีน้องให้น้องเดียร์ได้ไหมคะ” “อืม...ว่าไงนะคะน้องเดียร์” โดมินิกไม่เข้าใจคำขอของลูกสาว วันนี้มาแปลก เล่นเอาคนที่กำลังนั่งหน้าตึงอยู่ในรถที่กำลังแล่นบนถนนถึงกับเลิกคิ้วขึ้นทันที “แด๊ดดี้มีน้องให้น้องเดียร์ได้ไหมคะ น้องเดียร์อยากมีน้องเหมือนเพื่อนที่โรงเรียนค่ะ นะคะ น้องเดียร์อยากมีเพื่อนเล่นที่บ้าน” “แด๊ดดี้มีให้ได้ครับ แต่ต้องขึ้นอยู่กับแม่แก้มของน้องเดียร์ด้วยว่าจะยอมมีน้องให้น้องเดียร์รึเปล่า” เสียงอ่อนโยนของมาเฟียหนุ่มส่งกลับมาในสาย “แม่แก้มรักน้องเดียร์ แม่แก้มต้องยอมมีน้องให้น้องเดียร์แน่นอนค่ะ แด๊ดดี้ขา น้องแก้มไม่อยู่นะคะวันหยุดสองวันนี้ คุณปู่และคุณย่าจะพาไปเที่ยวเกาะส่วนตัวที่ฮาวายค่ะ และถ้าน้องเดียร์กลับมาจากเที่ยว น้องเดียร์ต้องได้น้องนะคะ” “น้องนะคะน้องเดียร์ ไม่ใช่ของเล่นนะคะที่จะได้ขอแล้วก็มาเลย แด๊ดดี้ขอเวลาไม่นานนะคะ แด๊ดดี้จะทำน้องน่ารักๆ เหมือนน้องเดียร์ให้นะคะ” “สัญญานะคะ” “สัญญาลูกผู้ชายครับ” ********* “อย่ามาแตะต้องตัวฉันคุณโดม” มือเล็กปัดมือใหญ่ออกจากแก้มนวลของตัวเอง “ผมก็จับ ก็จูบ ก็หอม ก็ดูดของผมทุกคืนตอนคุณหลับ ทำไมผมจะทำไม่ได้ตอนคุณรู้สึกตัวแบบนี้แก้ม” “สารเลว!” หึ! “ผมยังดีกว่าไอ้โทนี่ก็แล้วกันแก้ม” “คุณเลวกว่าเขาต่างหากล่ะคุณโดม คุณทำให้ฉันมีแผลในใจมาแล้วในครั้งอดีต คุณยังเลือกจะทำแบบนั้นอีกเหรอ ถ้าคุณข่มเหงฉัน ฉันจะเกลียดคุณกว่าเดิม” “แล้วผมต้องสนใจไหม เพราะผมแค่ต้องการ ผมไม่ได้ต้องการความรักจากคุณเลยแก้ม ผมแค่อยากได้คุณเท่านั้น พอผมเบื่อ ผมก็จะไม่แตะต้องคุณเองคนสวย” มือหยาบกร้านลูบไล้มายังลำคอระหงแล้วโน้มหน้าลงไปหายใจรดใบหน้าสวยชื้นเหงื่อของเธอแล้วพูดต่อ... “ผมแค่อยากได้คุณเท่านั้นแก้ม ไม่ได้คิดจะรักหรือต้องการความรักจากคุณ ถ้าจะเกลียดก็เชิญตามสบาย และถ้าจะมีน้องให้น้องเดียร์อีกคน คุณก็ต้องเป็นแม่ เพราะคุณเลี้ยงน้องเดียร์มาดีและสอนแกมาดียังไง คุณก็ต้องเลี้ยงลูกคนที่สองของผมได้ดีแน่นอนแก้ม” “ฉันเกลียดคุณ...ถุย!” กันตาถุยน้ำลายใส่คนตรงหน้า หาได้หวาดกลัวสายตาดุดันของมาเฟียหนุ่มเลยสักนิด เพราะตอนนี้หล่อนรู้แล้วว่าตัวเองหมดทางหนีรอดแล้ว “อ่า...รู้ไหมว่าคุณเป็นคนแรกที่ตบผม และมาตอนนี้ยังถุยน้ำลายใส่หน้าผมอีก” โดมินิกผละมือจากลำคอระหงมาลูบน้ำลายที่เปื้อนหน้าผากตัวเองมาหยุดอยู่ที่ปากหนาแล้วก็แตะปลายลิ้นกับคราบน้ำลายนั้น “ผมไม่รังเกียจหรอกนะ เพราะตอนจูบกัน ผมก็ต้องกินน้ำลายคุณอยู่ดีแก้ม อ่า...” จบประโยคก็ลากปลายลิ้นถูไถไปมากับฝ่ามือของตัวเอง “ไอ้มาเฟียโรคจิต!” “ขอบคุณที่ชมผมนะแก้ม และผมจะทำให้คุณดูว่าผมโรคจิตหรือเปล่า” เมื่อพูดจบโดมินิกก็โน้มหน้าลงทาบทับริมฝีปากหนาของตัวเองกับริมฝีปากสีระเรื่อของกันตา ทันทีที่ได้ทาบทับเขาก็บดจูบคลอเคลียสอดแทรกปลายลิ้นสากเข้าไปในโพรงปากเล็กที่กำลังเผยออ้าจะร้องค้าน และจังหวะนั้นเองที่เขาได้ดันปลายลิ้นตัวเองเข้าไปในปากหวานของกันตา “อ่ะ...อื้อ...” ***********
หน้าปกนวนิยาย คุณแม่ที่รัก [Dear Mother]
8.9
“คุณแม่จะรับผิดชอบผมยังไง ที่นำพาผมลงสู่นรกไปพร้อมกับคุณแม่ครับ” “คุณหื่นทุกครั้งที่เมาแบบนี้มั้ย” !!!! “คุณพูดอะไร” “ผมพูดอะไร นี่คุณอย่าบอกนะว่าก่อนหน้านี้คุณจำอะไรไม่ได้เลย” นับดาวตื่นตระหนกลนลานจนแทบสิ้นสติ “คุณบุกเข้าห้องผม ผู้หญิงตัวเล็กๆ ใครจะคิดว่าแรงจะเยอะจนน่ากลัว คุณจู่โจมผมทุกอย่าง ผมไม่ใช่พระอิฐพระปูน.../...อย่านะ!!! อย่าพูดต่อนะ” นับดาวทนฟังต่อไม่ได้ เธอยกมือขึ้นปิดปากเขาพร้อมออกแรงโถมกายใส่เขา ทิวาหยุดเอ่ยนอนนิ่งให้ท่อนบนเปลือยของเธอทาบทับแผ่นอกเขาไว้ แม้จะมองไม่ค่อยเห็น แต่ระยะใกล้มากกับสายตาที่ปรับเข้ากับความมืดได้แล้วของทั้งสอง ทำให้ต่างก็มองเห็นดวงตาของกันและกัน ทิวาไม่ได้เอ่ยอะไรต่อ ในทางตรงข้ามเขากลับยั่วยวนเธอ แลบลิ้นเลียฝ่ามือเธอ ควับ! นับดาวสะดุ้งตกใจชักมือกลับ เซถลาจนตัวเองกลับเป็นฝ่ายไปนอนและทิวาก็ขยับเป็ยฝ่ายทาบทับร่างเธอไว้ในทันที “คุณแม่จะรับผิดชอบผมยังไง ที่นำพาผมลงสู่นรกไปพร้อมกับคุณแม่ครับ”
ตอน
อ่านเลย
แชร์