หน้าปกนวนิยาย ใจกระเจิง

ใจกระเจิง

9.4 / 10.0
“อูย… แน่น… หยุดขยับสักครู่ได้ไหม” ใบหน้าของหญิงสาวสะบัดส่ายไปมา ความยาวใหญ่ของหนุ่มลูกครึ่งสเปนทำให้คุณหนูรู้สึกราวกับจะหยุดหายใจลงในนาทีนี้ “ครับ… ผมจะยังไม่ขยับ รอให้คุณหนูพร้อม” เจมส์แช่ท่อนเนื้อนิ่งอยู่ในรูสวาทฟิตแน่น การที่ต้องหยุดขยับกลางคัน ทำให้เขาปวดร้าวไปทั้งดุ้น รูเนื้ออุ่นและหยุ่นนุ่มของคุณหนูโอบรัดแท่งเอ็นของเขาจนปวด “ซี้ด… อ่า… ” เกดสุดาเริ่มคุ้นเคยกับความยาวใหญ่ เจมส์รับรู้ได้ด้วยแรงขมิบรัดภายใน ก่อนจะขยับสะโพก ดันพรวด ส่งลำจรวดร้อนผ่าวทะลวงเข้ามาในกายสาวมิดสุดโคนพวงสวรรค์ “อ๊า… เจมส์จ๋า เกดเสียวเหลือเกิน… ” เกดสุดากอดเจมส์เอาไว้แน่น เขาอดทนรอจนกระทั่งเห็นว่าหญิงสาวเริ่มคุ้นชินกับการที่มีตัวตนของเขาเสียบคา คับแน่นอยู่ภายในรูสวาทของหล่อน จากนั้นจึงเริ่มขยับเบาๆ เนิบนาบ แรงขึ้นสู่การกระเด้าหน่วงหนัก ตามอารมณ์เสียวกระสันทะยานขึ้นเป็นลำดับ

ใจกระเจิง ตอนที่ 1

การมาถึงของเขา… ทำให้หลายอย่างเปลี่ยนแปลงไป

เกดสุดาไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่า

หนุ่มลูกครึ่งสเปนที่ชื่อ ‘เจมส์’ คนนี้

จะทำให้คุณหนูอย่างหล่อนเกิดอาการ ‘ใจกระเจิง’

ได้ถึงเพียงนี้ กับความใจกล้าบ้าระห่ำของเขา

ที่กล้าจู่โจมถึงเนื้อถึงตัวหล่อน

ทำเอากายสาวอ่อนระทวยเมื่ออยู่ใกล้

‘ใจกระเจิง’ ทุกครั้ง

กับสิ่งที่เขาแอบทำให้หล่อนลับๆ

“ใจกระเจิง”

(เรื่องนี้ 3 เล่มจบ)

กลางดึก ภายในบ้านหลังใหญ่ ตั้งอยู่ท่ามกลางฟาร์มเนื้อที่หลายร้อยไร่ในจังหวัดกาญจนบุรี รอบๆ โอบล้อมไปด้วยไร่อ้อยและข้าวโพด ทอดยาวไปถึงชายเขาด้านหลัง

ก๊อกๆ…

เสียงเคาะดังขึ้นที่หน้าประตูห้องพักเรือนคนใช้ที่ด้านหลังครัว

“ใครอ่ะ… ”

‘นวลจันทร์’ ร้องถาม ไม่กล้าเปิด ดึกป่านนี้แล้วใครกันมาเคาะประตูห้องของหล่อน

“นวล… นี่ฉันเอง”

เสียงทุ้มตอบกลับมา กังวานคุ้นหูแบบนี้ จะเป็นใครไปไม่ได้ ถ้าไม่ใช่ ‘พ่อเลี้ยงพิเดช’ ผู้เป็นเจ้าของฟาร์ม

“พ่อเลี้ยงมีอะไรจ๊ะ”

นวลจันทร์เปิดประตูออกมาถาม เมื่อรู้ว่าไม่ใช่ใครอื่น หากเป็นเจ้าของบ้านนั่นเอง

ร่างสูงใหญ่ตระหง่านสะดุดตา ร่างกายท่อนบนดูกำยำล่ำสันเพราะเขาเปลือยอก เห็นเส้นขนเป็นแพแผ่กระจายเต็มแผงอกกว้าง ไม่ได้สวมเสื้อ นุ่งกางเกงขาก๊วยเพียงตัวเดียว

“ไม่มีอะไร… แค่ฉันนอนไม่หลับ อยากหาเพื่อนคุย”

พ่อเลี้ยงตอบ แท้จริงแล้วอยากเล่นโล้สำเภา มองซ้ายมองขวาแล้วก้าวเข้ามาในห้องของสาวใหญ่โดยไม่รอให้หล่อนอนุญาต

“นาย… เอ่อ… ”

นวลจันทร์รู้สึกได้ ถึงความไม่เหมาะสมระหว่างหญิงชาย ในยามค่ำคืนที่ต้องมาอยู่ในที่ลับหูลับตา

“กลัวอะไร… ”

พ่อเลี้ยงยิ้ม ทรุดร่างลงนั่งบนเตียง

“ก็… ก็มันดึกแล้ว… ”

นวลจันทร์ตอบอึกอัก

“นั่นสิ… ก็เพราะว่าดึกแล้ว เลยไม่ต้องกลัวว่าใครจะมาเห็น”

ยิ่งดึกยิ่งคึก สายตาเชื่อมวาวไปด้วยแววหวาม ส่งยิ้มหวาน จ้องมองเรือนร่างเอิบอิ่มของนวลจันทร์

“พ่อเลี้ยง… ”

คนโดนมองอุทาน สายตาแบบนี้หล่อนพอจะรู้ว่าเขาต้องการอะไร ใครบ้างล่ะที่ไม่รู้ ว่าพ่อเลี้ยงพิเดชเป็นคนเจ้าชู้ ชอบเรื่องบนเตียง

“นวลจ๋า… มาตรงนี้สิจ๊ะ”

เสียงหวานกระเส่า ตาเชื่อมวาว ทำเอาคนถูกเรียกขนลุกซู่ ใจเต้นแรง

พิเดชเอื้อมมือเข้ามาโอบสะโพกหนั่นแน่นของหล่อน รัดรึงอยู่ในผ้าถุงบางแนบเนื้อจนเห็นเป็นรูปเป็นร่างของกลีบก้น รั้งร่างอวบอิ่มเข้ามากอดจูบลูบไล้

“เธอขาวเหลือเกิน ผิวพรรณสวยมาก ดูสินมก็ใหญ่ สะโพกก็เซ็กซี่ รู้ใช่ไหมว่าฉันแอบมองเธอมานานแล้ว”

พ่อเลี้ยงกล่าวไม่อ้อม ในตอนที่อยู่ด้วยกันสองต่อสองเขาเผยความหื่นออกมาเต็มที่

“เป็นเมียของฉันนะ… แล้วเธอจะสบาย”

เสียงกระเส่า กระซิบข้างหู

“นาย… อย่า… อย่าทำเลยนะ”

นวลจันทร์ร้องห้าม หากก็บ่ายเบี่ยงขัดขืนแต่พองาม พ่อเลี้ยงพิเดชเป็นผู้ชายมากเสน่ห์ รูปร่างก็หล่อเหลา กำยำล่ำสันสมชายชาตรี ใครบ้างจะไม่อ่อนระทวย เมื่ออยู่ในวงแขนกำยำของเขา

“ขอฉันชื่นใจได้ไหม… ฉันจะทำให้เธอมีความสุข”

เสียงกระเส่าไปด้วยความต้องการ ขอพลางเอื้อมมือซุกซนมาลูบไล้สะโพกหนั่นแน่น แลเห็นกลีบก้นตึงเต็มอยู่ในผ้าถุงลายดอก

ครู่ต่อมาพ่อเลี้ยงโอบไหล่ของหล่อน โอ้โลมให้เอนลงนอนบนเตียง

“ว่าง่ายแบบนี้น่ารักจัง”

แทรกกายกำยำขึ้นทาบทับ สองมือสอดประกบเข้าด้วยกัน กดขึงร่างของนวลจันทร์ไว้ข้างล่าง กอดปล้ำจูบไซ้สองเต้า ก่อนจะกระเสือกกายต่ำลงมาแทรกระหว่างง่ามขา กระชากผ้าถุงของหล่อนหลุดลุ่ยออกไปจากปลายเท้าของสาวใหญ่

“โอ้ว… หนอกเนินเธองามเหลือเกิน ถอดเสื้อผ้าออกให้หมดนะ ขอฉันดูชัดๆ นะจ๊ะนวลจ๋า… ฉันอยากเห็น”

พ่อเลี้ยงตาวาวจ้องเนินสามเหลี่ยมทองคำ ทาบสองมือใหญ่บีบขยำทรวงอกอวบใหญ่เมามัน

“นมใหญ่เหลือเกินนวลจ๋า”

กระเสือกกายขึ้นมาจูบฟัดสองเต้าอวบใหญ่สลับไปมาทั้งสองข้าง กดลิ้นขยี้หัวนมผ่านเนื้อผ้าบางๆ ของเสื้อนอนที่โอบรัดปทุมถันคู่งามเอาไว้อย่างน่าอึดอัด กลิ่นแป้งอ่อนๆ ตามเนื้อตัวของหล่อนช่างปลุกเร้าอารมณ์กำหนัด

“เอิบอิ่มไปทั้งตัวแบบนี้มันน่านัก… ”

พ่อเลี้ยงจ้องมองทรวงอกลงมาถึงหนอกเนินความเป็นหญิง นึกอยากจะงัดท่อนเอ็นยาวใหญ่ออกมาเสียบยัดลงในร่องสวาทแอ่นอ้าเป็นพูนูน ลอยเด่นขึ้นมาจากพุ่มไหมสีดำระยับ

“อ๊อย… อูย… ”

นวลจันทร์ยอมรับว่าสยิวไม่น้อย เมื่อสองเต้าโดนริมฝีปากปรกไปด้วยแพหนวดสีดำหนาของพ่อเลี้ยงจูบไซ้ ดูดงับจนหัวนมเปียกน้ำลายเป็นวงชื้นอยู่ใต้เสื้อนอนบางๆ หัวนมแข็งตั้งแทงตุงขึ้นมาตรงยอดอกแทบทะลุเสื้อ

“อ๊ะ… พ่อเลี้ยง… ยะ… อย่า”

นวลจันทร์คราง ทรวงอกขยับยกขึ้นด้วยความดื่มด่ำซ่านเสียว ขณะดูดนมหล่อนมือข้างหนึ่งของพ่อเลี้ยงก็ลูบล้วงเข้ามาบีบเคล้นเนินสวาทอุ่นจัด ทำให้ร่างกายของสาวใหญ่ที่ไม่เคยต้องมือชายมาก่อน ถึงกับระทดระทวยหวามไหว ด้วยหล่อนยังเป็นสาวพรหมจรรย์ พอร่างกายโดนจู่โจม รุกรานจุดกระสันทั้งบนล่างพร้อมๆ กัน ก็เกิดอาการหวามไหวใจกระเจิงอย่างที่เห็น

“อ๊า… พ่อเลี้ยงพอเถอะนะจ๊ะ… นวลเสียว”

อ่านต่อ

สารบัญ ใจกระเจิง

Ch. 1 Ch. 2 Ch. 3
Ch. 4
Ch. 5
Ch. 6
Ch. 7
Ch. 8
Ch. 9
Ch. 10
Ch. 11
all

คุณอาจจะชอบ

นิยายมาใหม่

หน้าปกนวนิยาย หลังเธอทำลายคำโกหก ทุกคนก็คุกเข่าขออภัย
9.8
ท่ามกลางอุทกภัยร้ายแรง พี่ชายและสามีกลับเลือกช่วยอลิซทิ้งให้ลิซ่าต้องเผชิญชะตากรรมจนขาหัก อลิซใส่ร้ายว่าลิซ่าพยายามฆ่าเธอในกระแสน้ำ ทำให้ชายทั้งสองโกรธแค้นและตราหน้าว่าลิซ่าใจอำมหิต พวกเขาตัดสินใจสั่งสอนเธออย่างทารุณด้วยการใช้ก้อนหินทุบซ้ำลงบนขาที่บาดเจ็บของเธอเพื่อสร้างความเจ็บจำ ลิซ่ามองเห็นธาตุแท้และความโหดเหี้ยมของคนที่เคยรักผ่านแววตาที่เย็นชา วินาทีที่ความเจ็บปวดถาโถม เธอจึงตัดสินใจอย่างแน่วแน่ว่าจะต้องหนีไปจากขุมนรกแห่งนี้ให้สำเร็จ
หน้าปกนวนิยาย ทาสรักเพลิงทมิฬ
8.7
เขาเข้ามาในชีวิตของเธอเพื่อหลอกลวง แต่ไม่คิดว่าเขาจะตกหลุมรักเธอ และการกลับมาของเขาทำให้เรื่องราวแต่หนหลังเปิดเผยออกมาทั้งหมด ตัวอย่างบางช่วงบางตอน “ทำตามที่ผมบอก แค่นี่แหละคุณทำได้ไหม” เธอเม้มปากอย่างดื้อดึง เขาก็จับเธอกอดรัดเอาไว้แนบอก “นี่คุณจะทำอะไร ผมอยากไปว่ายน้ำ ไปด้วยกันหน่อยสิ” “ฉันไม่ไปปล่อยนะ” เพียงขวัญกรีดร้องเมื่อเขาจับเธอไปที่สระน้ำ ก่อนจะจับเธอโยนลงไปในสระ “คนบ้า คุณทำบ้าอะไรนี่” เธอทำท่าจะปีนขึ้นจากสระ เขาก็ตามมากอดรัดเธอเอาไว้ “จับคุณล้างคราบคาวโลกีไง นอนกับทั้งผมแล้วก็ไอ้หมอนั่น ลีลาของผมกับมันใครดีกว่ากันล่ะ” สิ้นประโยคนั้นใบหน้าของกรพักตร์ก็หันไปตามแรงตบ “คุณตบผมจูบ” กรพักตร์กุมใบหน้าของเพียงขวัญมาบดจูบหนัก ๆ เพียงขวัญดิ้นหนี สะบัดหน้าหนีก่อนจะตบเขาอีก เขาก็จูบเธออีก “นี่คุณปล่อยนะ” เธอร้องประท้วงเมื่อริมฝีปากถูกเขากระแทกจนปากช้ำไปหมดแล้ว “ทำไมไม่ตอบล่ะว่าลีลาของผมกับมันใครเด็ดกว่ากัน” “พี่หมอเขาดีกว่าคุณเป็นร้อยเท่าพันเท่า” ตอนแรกเพียงขวัญจะด่าเขาว่า เธอไม่ทำอะไรต่ำ ๆ อย่างที่เขาคิดหรอก แต่เพราะเธอก็อยากให้เขาเจ็บเหมือนที่เธอเจ็บอยู่ตอนนี้ เขาหลอกใช้เธอเป็นเครื่องมือแก้แค้น เธอก็จะไม่ยอมให้เขาได้สมใจอย่างเด็ดขาด “แสดงว่าคุณก็สำส่อนแร่ไปนอนกับไอ้หมอนั่นมาเหมือนกัน ทำไม! กลัวมันไม่เอารึไง มันหลอกคุณแล้วรู้ตัวรึเปล่า” เขาจิ้มหน้าผากของเธอ ทั้งสองเถียงกันอยู่ในสระน้ำ เนื้อตัวเปียกปอนไปหมด “แล้วคุณดีกว่าเขาหรือไง คุณไม่หลอกฉันงั้นสิ” ประโยคของเธอทำให้เขาถึงกับสะอึกไป กรพักตร์กุมใบหน้าของเธอเอาไว้ ไม่คิดว่าเธอจะปีกกล้าขาแข็งกับเขาขนาดนี้ เขาทำท่าจะก้มลงไปบดจูบริมฝีปากของเธอ
หน้าปกนวนิยาย ล้านักข้าจักเลิกรักคุณพี่
8.0
ชบาได้ครองคู่กับชายในฝันที่หลงรักมาแต่เยาว์วัย ทว่าชีวิตคู่กลับไม่เป็นดั่งใจเมื่อสามีเมินเฉยไม่ยอมร่วมหอ เธอจึงต้องงัดสารพัดมารยาหญิงมาพิชิตใจเขาให้สำเร็จ โดยเฉพาะหลังจากได้รับคำชี้แนะจากแม่สามีถึงศิลปะการครองเรือนที่ต้องแนบชิดกายเนื้อต่อเนื้อโดยไร้พัสตราภรณ์กั้นกลาง เมื่อได้เห็นแผงอกอันกำยำของสามีกับตาตนเอง สาวน้อยผู้เคยแต่ซุกซนจึงต้องรีบเรียนรู้งานปรนนิบัติพัดวีขนานใหญ่ เพื่อเปลี่ยนความประหม่าให้เป็นเสน่หาที่มัดใจสามีให้อยู่หมัดในเรือนหอแห่งนี้
หน้าปกนวนิยาย Oops sorry ผู้ชายคนนี้เป็นของหนู
8.4
เมื่อความปรารถนาในตัวชายหนุ่มผู้สมบูรณ์แบบกลายเป็นเป้าหมายหลักที่เธอต้องคว้ามาให้ได้ หญิงสาวจึงต้องเผชิญกับบททดสอบของความอดทนอย่างหนักหน่วง ท่ามกลางความสัมพันธ์ที่เต็มไปด้วยความเร่าร้อนและดุดันจากฝ่ายชาย เธอจำเป็นต้องเตรียมใจรับมือกับความเหนือชั้นทางร่างกายที่เขาพร้อมจะมอบให้ในทุกค่ำคืน หากเธอตัดสินใจแล้วว่าผู้ชายคนนี้คือคนที่ใช่ เธอก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องเข้มแข็งและทนทานต่อความต้องการอันมหาศาลของเขาเพื่อให้ได้ครอบครองเขาไว้อย่างสมใจ
หน้าปกนวนิยาย เปย์รัก(แฝดน้อง) 40 กะรัต
8.4
สาวผู้คลั่งไคล้ในสมบัติและของมีค่าอย่างสุดหัวใจ แต่กลับพยายามปฏิเสธความปรารถนาดีจากชายหนุ่มผู้สายเปย์ที่คอยประเคนของขวัญให้เธอไม่หยุดหย่อน แม้เธอจะพยายามหาทางหลบหนีจากความสัมพันธ์นี้มากเพียงใด เขากลับรุกหนักด้วยการส่งสิ่งของล้ำค่ามาให้มากมายราวกับขนมาด้วยรถสิบล้อ ยิ่งหนีเขาก็ยิ่งเปย์ ยิ่งถอยเขาก็ยิ่งรุกใส่ด้วยความร่ำรวย แล้วแบบนี้ผู้หญิงที่แพ้ทางของสวยๆ งามๆ อย่างเธอจะสามารถรอดพ้นจากบ่วงรักมหาเศรษฐีจอมทุ่มคนนี้ไปได้อย่างไร
หน้าปกนวนิยาย พันธะเสน่หามาเฟีย
7.9
เพราะเตกิล่าสองแก้วในคืนนั้น ทำให้ชีวิตเรียบง่ายของดวงดาราเปลี่ยนไป หล่อนมีลูกแฝด โดยไม่รู้ว่า ใครคือพ่อของลูก “ก็ฉันอยากกอดเธอด้วยถามไปด้วยนี่” เขาไม่ปล่อย “แล้วก็อยากจูบเธอด้วย” ดวงดาราตกใจ อ้าปากค้าง ดวงตาขยายกว้าง ไม่คิดว่าเขาจะเอ่ยประโยคนี้ออกมา หล่อนถึงกับทำอะไรไม่ถูก ได้แต่ยืนนิ่งให้เขากอด “ไม่...” เป็นเพียงคำเดียวที่ดวงดาราเอ่ยออกมา เนื่องจากเสียงทุกเสียงถูกปิดลงด้วยริมฝีปากบางสีชมพูของเขา อารามตกใจปากจิ้มลิ้มที่ยังคงอ้าค้าง เปิดโอกาสให้เอเดนสอดลิ้นเข้าไปพันรัดลิ้นนุ่มที่อยู่ในอาการตระหนก เอเดนสำรวจช่องปากหอมหวาน พิสูจน์ด้วยตัวเองว่า ทั้งกลิ่นและรสชาติภายในโพรงปากหวานจะใช้คนเดียวกับสาวปริศนาคนนั้นหรือไม่ เหมือนกันเลย...ปากหอมหวาน กลิ่นน้ำหอมก็เย้ายวนชวนลุ่มหลง นั่นคือคำตอบที่เอเดนได้รับ เขาบดจูบ แรกลัดลิ้นเล็กที่ดูแล้วไม่เป็นประสา ราวกับไม่เคยถูกจูบมาก่อน เนื้อตัวก็สั่นหนัก หัวใจดวงดาราไม่ต้องพูดถึง เต้นโครมครามหาจังหวะไม่ได้ ตื่นเต้นไปหมดจนมือชื้นเหงื่อ สมองของหล่อนว่างเปล่าเสมือนถูกถึงออกจากหัว ไร้ความคิดความอ่านใดๆ ทั้งสิ้น แล้วอยู่ๆ ความดำมืดก็เข้ามาแทนที่ “เฮ้ย!” เอเดนตกใจ เมื่อร่างแน่งน้อยอ่อนแรง ขาทั้งสองข้างอ่อนเปลี้ย ใบหน้าแหงนหงาย ดวงดาราเป็นลม...
ตอน
อ่านเลย
แชร์