ติดตาม
ตอน
แชร์
หน้าปกนวนิยาย ต้องทำเช่นใดให้พวกท่านลุ่มหลง

ต้องทำเช่นใดให้พวกท่านลุ่มหลง

เมื่อน้องชายวัยสี่ขวบขึ้นครองบัลลังก์ องค์หญิงรั่วเสียนจึงต้องรับภาระปกป้องอำนาจจากศัตรูรอบทิศ หนทางเดียวคือการผูกมัดใจเสนาบดีกัวผู้ทรงอิทธิพล ทว่าเขากลับปฏิเสธการแต่งงานและพยายามหาชายอื่นมาให้แทน นางจึงต้องงัดกลเม็ดการยั่วยวนทุกวิถีทางเพื่อสยบเขาให้ได้ แต่แล้วรั่วเสียนกลับต้องตกตะลึงเมื่อพบว่าเสนาบดีกัวไม่ได้มีเพียงคนเดียว! เรื่องราวความรักสุดเร่าร้อนในรั้ววังที่ต้องใช้เสน่ห์แลกกับการรักษาบัลลังก์ท่ามกลางความลับที่ซ่อนอยู่
ตอน
แชร์

ตอน 2

หนึ่งก้านธูปต่อมา

แผล่บ....แผล่บ....แผล่บ...จ๊วบ...จ๊วบ....ซู้ดดด....

เสียงอันน่าละอายจากการดูดนมหวานดังขึ้นที่ตำหนักลับขององค์หญิงใหญ่ แน่นอนว่าเรื่องฝ่าบาทน้อยทรงเรียกหาพระพี่นางของพระองค์นั้นเป็นเพียงแผนการเล็ก ๆ ของแม่ทัพใหญ่ผู้โหยหิวผู้นี้เท่านั้น

ด้วยบัดนี้รั่วเสียนกำลังอยู่ในร่างกายเปลือยเปล่า ปล่อยให้แม่ทัพกัวเหวยนอนอยู่บนตักของตนเองแล้วนางก็ป้อนนมใส่ปากของเขาดั่งทารกผู้หิวกระหายคนหนึ่ง

เขาปากดูดรวบเต้าอวบอิ่ม ปลายลิ้นเลียถันสีแดงสดอย่างเอร็ดอร่อย ทั้งยังบดคลึงกอบเฟ้นด้วยความกระหาย ลมหายใจของรั่วเสียนหอบถี่ขึ้นทั้งบังเกิดอาการรุ่มร้อนไปทั้งร่างกาย

นิ้วมือของกัวเหวยนั้นสากกระด้างด้วยรบทัพจับอาวุธมานานปี แต่กลับให้สัมผัสที่เสียวซ่านเป็นอย่างยิ่ง

"อ๊า...องค์หญิงถันของพระองค์ช่างหวานอร่อยเหลือเกิน"

"อืมมม...อา..."

"เสียวใช่หรือไม่องค์หญิง" ถามทั้ง ๆ ที่รู้ว่าตอนนี้องค์หญิงของเขากำลังเสียวมากเพียงใด จากนั้นก็ขยับปากมาดูดนมอีกข้างส่งเสียงดัง จ๊วบ จ๊วบ

"ร่องหอยแฉะแล้วใช่หรือไม่"

เขายังถามยั่วเย้า ทั้ง ๆ รู้ว่าองค์หญิงใหญ่ผู้นี้ของเขายังมีความเหนียมอายอยู่มาก ทว่าหากนางได้ปลดปล่อยเสียงออกมาสักคราแล้ว เขาจะได้ยินเสียงครางกระเส่าหวานใสจนกว่าเขาจะยอมปล่อยนาง

นางได้แต่กัดฟันส่งเสียงอือ อาในลำคอทั้งยังลูบศีรษะของเขาอย่างรักใคร่ จ้องมองบุรุษร่างโตที่นอนเกยอยู่บนตักดูดหน้าอกของนางอย่างอร่อย มืออีกข้างของนางยังขยับมากอบกุมแท่งเนื้อใหญ่ของเขาที่แข็งชันท้าทายไม่หยุด

นางปรนเปรอเขาด้วยนิ้วมือนุ่มนิ่มลูบคลำไปรอบ ๆ หัว จากนั้นขยับมาที่ส่วนล่างชักขึ้นลงจนคนตัวโตครางกระเส่าในลำคอ ใจหนึ่งก็พลันคิดถึงบุรุษอีกผู้หนึ่งที่ไปตรวจดูการสร้างเขื่อนที่นอกเมือง

ในขณะที่กัวเหวยมอบความเสียวซ่านด้วยการขยับปากตวัดดูดเลีย โดยที่นางไม่รู้เลยว่าบัดนี้กำลังมีบุรุษใบหน้าหล่อเหลารูปร่างสูงสง่าอีกผู้หนึ่งกำลังเดินถอกเอ็นเข้ามาในห้องบรรทมส่วนพระองค์ขององค์หญิงใหญ่

ภาพที่องค์หญิงใหญ่แห่งแคว้นเป่ยผิงกำลังแอ่นทรวงอกใหญ่ป้อนนมให้กัวเหวยน้องชายของเขาดูดกลืนเข้าไปเต็มปากเต็มคำพร้อมกับครางเสียงกระเส่าทำให้เขาบังเกิดอาการเสี้ยนอยากจนต้องควักแท่งเนื้อใหญ่ของตนเองขึ้นมาสาวเบา ๆ จนแข็งเต็มมือ

"อา...ซี้ด...อืม...ท่านแม่ทัพของข้า ดูดแรง ๆ อา...ซี้ด"

แม่ทัพหนุ่มเห็นแล้วว่าพี่ชายของตนเองเดินเข้ามาในขณะที่องค์หญิงใหญ่ผู้นี้กำลังถูกเขาปรนเปรอด้วยปากและลิ้น เขาปล่อยเต้าของนางเอ่ยเบา ๆ

"พี่ชายของข้าช่างหูตาว่องไวนัก เพียงกลับมาถึงก็รู้ทันทีว่าข้ากับองค์หญิงอยู่ที่นี่"

น้ำเสียงเชิงตัดพ้อเล็กน้อยทว่าสีหน้ากลับเต็มไปด้วยอารมณ์เพียงแค่คิดว่าพี่ชายของตนเองกำลังจะกระแทกเข้ารูสวาทขององค์หญิงใหญ่อันเป็นที่รักของเขา ตัวเขาเองก็รู้สึกคลั่งไคล้จนแทบทนไม่ไหวเช่นกัน

องค์หญิงใหญ่เพิ่งได้สติ นางหันมามองพร้อมกับเอ่ยด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นยินดีที่ได้พบกับบุรุษที่นางเฝ้าคิดถึงอีกผู้หนึ่ง

"พี่กงท่าน...กลับมาตั้งแต่เมื่อใด"

"เพิ่งกลับมาถึง องค์หญิงข้าคิดถึงท่าน"

จากนั้นนางก็ถูกกัวกงดึงใบหน้าไปจูบปากแลกลิ้นด้วยความคิดถึงสุดหัวใจ กัวเหวยยังคงดูดนมองค์หญิงต่ออีกครู่ใหญ่ ในขณะที่ผู้เห็นองค์หญิงใหญ่ถูกพี่ชายของตนเองดูดกลืนริมฝีปากเล็กนุ่มนิ่มของนางพร้อมกลับแลกลิ้นกันอย่างดุดัน

ในที่สุดกัวเหวยก็ลุกขึ้นจากตักองค์หญิงจากนั้นเอ่ยว่า

"องค์หญิงนอนลงเถิด พวกเข้าจะปรนเปรอให้ท่านมีความสุขที่สุด"

"อื้อ"

กัวเหวยดึงร่างขององค์หญิงใหญ่ให้นอนหงายโดยที่พี่ชายของเขายังคงตามจูบปากนุ่มยั่วยวนมาติด ๆ ท่าทางนี้กัวกงผู้เป็นพี่คงคิดถึงนางไม่น้อยอาการคลั่งไคล้จึงได้บังเกิดได้เพียงนี้

กัวเหวยเป็นฝ่ายแยกขาเรียวของรั่วเสียนออกกว้าง แล้วจ้องมองเนินเนื้อชุ่มฉ่ำของนางอย่างหลงใหล

"พี่ใหญ่ร่องหวานขององค์หญิงเยิ้มขนาดนี้ อา...น่ากินเหลือเกิน"

"เช่นนั้นก็กินสิ กินให้ข้าดู"

"ยังก่อน ให้ข้าถูสักหน่อยเถิด เอ็นของข้าอยากได้น้ำของนางสักหน่อย"

จากนั้นกัวเหวยก็ใช้ส่วนหัวของแก่นกายใหญ่ถูไถลงมาบนเม็ดเสียวสีชมพูหวานที่บวมเป่ง จากนั้นยังงอนิ้วเกี่ยวร่องของนางแรง ๆ จนสตรีร่างบางครางเสียวสั่นสะท้าน โดยที่กัวกงมองดูสิ่งที่น้องชายทำอย่างสนอกสนใจพร้อมกับเลื่อนปากมาดูดนม ขยำเต้าอิ่มแรง ๆ

"อ๊า...พี่กงเจ้าขา ข้าไม่ไหวแล้วดูดนมข้าแรง ๆ ซี้ดดด อือ...เสียวไปหมดแล้ว"

องค์หญิงใหญ่ครางหงิงทว่ากลับเป็นเสียงหวานที่เร้าอารมณ์ยิ่งนัก กัวกงดูดนมนางแรงขึ้น ทั้งขยำจนเนื้อขาวล้นออกมาตามง่ามมือ ส่วนกัวเหวยยิ่งสอดนิ้วเข้าไปในร่องรักแล้วกระตุกแรง ๆ เอ่ยว่า

"ให้กระหม่อมเลียให้นะองค์หญิง น้ำหอยนี่หวานถูกใจกระหม่อมที่สุด"

กัวกงเงยหน้าขึ้นจากเต้านมเอ่ยพึมพำเบา ๆ

"องค์หญิงของพวกเรา เงี่ยนเก่งที่สุดแล้ว" กล่าวจบก็ขยับปากไปดูดเต้านมอีกข้างของนาง

รั่วเสียนกางขาของตนเองออกจนสุด ปล่อยให้กัวเหวยไล้เลียอย่างที่นางชอบ สองมือเรียวบัดนี้ประคองศีรษะของกัวกงเอาไว้ ดวงตาขยับมองสองพี่น้องดูดกลืนเนื้อตัวของตนเองด้วยหัวใจที่เต้นระรัว

"อา...พี่กงเจ้าขา ดูดหัวนมของข้าแรงเกินไปแล้ว"

"ก็คนคิดถึงนี่พ่ะย่ะค่ะ"

สองพี่น้องต่างร่วมมือปรนเปรอนางอย่างเมามันด้วยความหลงใหล ด้วยในชีวิตนี้พวกเขาทั้งคู่ต่างมั่นใจแล้วว่าไม่อาจรักสตรีใดได้อีกนอกจากองค์หญิงใหญ่สตรีที่เป็นยอดดวงใจผู้นี้!

คุณอาจจะชอบ

หน้าปกนวนิยาย เทพสวรรค์บัญชา
8.6
เมื่อความรักมาถึงจุดเปลี่ยนที่บีบคั้นหัวใจ หญิงสาวผู้ติดอยู่ในวังวนแห่งความผูกพันต้องเผชิญกับคำถามที่ยากจะตอบ เมื่อต้องเลือกระหว่างบุรุษสองผู้ทรงอำนาจ นางกลับไม่อาจตัดใจทิ้งใครคนใดคนหนึ่งไปได้ เพราะทั้งคู่ต่างสถิตอยู่ในใจนางอย่างเท่าเทียมกัน ในเมื่อความรักครั้งนี้ไม่มีที่ว่างให้ความสูญเสีย ข้อเสนอสุดท้ายที่เหนือความคาดหมายจึงเกิดขึ้น หากเลือกไม่ได้ก็จงครองรักร่วมกันทั้งสามคน กลายเป็นจุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์บทใหม่ที่โลกต้องจารึก
หน้าปกนวนิยาย อรุณรักษ์
7.8
กลิ่นหอม หญิงสาววัยใกล้สามสิบที่เพิ่งซื้อบ้านด้วยน้ำพักน้ำแรง ต้องเผชิญหน้ากับ ขุนอริญชย์เพียงสวัสดิ์ เจ้าที่หนุ่มรูปงามที่คอยตามติดทุกเวลา แม้จะหวาดกลัวลี้ลับเพียงใด แต่ภาระหนี้สินก้อนโตทำให้เธอตัดสินใจสู้ไม่ถอยและยอมอาศัยอยู่ร่วมกับวิญญาณเจ้าของบ้านเดิม ทว่ายิ่งเวลาผ่านไป ความลับเรื่องพันธะรักจากอดีตชาติระหว่างเธอกับเขาก็เริ่มปรากฏชัดขึ้นเรื่อยๆ ท่ามกลางความผูกพันที่เคยพลัดพรากซึ่งย้อนกลับมาทวงคืนหัวใจอีกครั้งในยุคปัจจุบันอย่างเลี่ยงไม่ได้
หน้าปกนวนิยาย ฉันกำลังท้อง แต่อัลฟ่ากลับหักหลังฉัน
9.6
ชีวิตของหมาป่าสาวที่เคยถูกพ่อเลี้ยงทำร้ายอย่างทารุณต้องเปลี่ยนไปเมื่ออเล็กซานเดอร์ อัลฟ่าผู้ทรงพลังก้าวเข้ามาช่วยเหลือและมอบความอบอุ่นให้จนเธอได้กลายเป็นลูน่าคู่กาย ทว่าความสุขตลอดสิบปีกลับพังทลายในวันครบรอบแต่งงาน เมื่อรักแรกของเขากลับมา อเล็กซานเดอร์เลือกทิ้งเธอไปหาหญิงคนนั้น ทั้งยังเป็นต้นเหตุให้ลูกคนแรกต้องตายโดยไม่ใยดี เขาไม่รู้เลยว่าเธอต้องเผชิญกับภาวะพิษจากเงินที่ไร้ทางรักษา และเหลือเวลาอีกเพียงหกสิบหกวันก่อนที่ลมหายใจสุดท้ายของเธอจะสิ้นสุดลง
หน้าปกนวนิยาย  Rebirth:เกิดใหม่ในวันสิ้นโลก(Yaoi)
8.5
หลังผ่านพ้นวิกฤตการณ์วันสิ้นโลกมานานถึงสี่สิบปี มนุษยชาติได้วิวัฒนาการจนสามารถเอาชีวิตรอดในสภาพแวดล้อมที่แสนโหดร้ายได้สำเร็จ ทว่าจู่ๆ ชายผู้หนึ่งกลับได้รับโอกาสที่คาดไม่ถึง เมื่อเขาตื่นขึ้นมาแล้วพบว่าตนเองย้อนเวลากลับมาสู่จุดเริ่มต้นของหายนะอีกครั้ง ในร่างของเด็กน้อยวัยเพียงห้าขวบเท่านั้น เขาต้องเผชิญกับจุดเริ่มต้นของโศกนาฏกรรมโลกที่กำลังจะอุบัติขึ้นซ้ำรอยเดิมด้วยความทรงจำจากอนาคตที่ติดตัวมา
หน้าปกนวนิยาย สตรีแกร่ง หลินซูเหมย
8.2
อมิตา นักมวยสาวฝีมือฉกาจจบชีวิตลงขณะช่วยพลเมืองดีจากโจรปล้นทรัพย์ ทว่าวิญญาณของเธอกลับข้ามภพมาเข้าร่าง หลินซูเหมย คุณหนูห้าผู้ขี้โรคแห่งสกุลหลินในเมืองหนานอัน ซึ่งเพิ่งเสียชีวิตจากการถูกลอบผลักตกสระน้ำด้วยวัยเพียงสิบห้าปี เมื่อนักสู้สาวต้องมาอยู่ในร่างที่เคยถูกพี่สาวและบ่าวไพร่รุมกลั่นแกล้ง เธอจึงตัดสินใจใช้ทักษะแม่ไม้มวยไทยจากชาติก่อนมาฝึกฝนร่างกายให้แข็งแกร่ง เพื่อลุกขึ้นสู้และปกป้องคนสำคัญในโลกใบใหม่นี้ด้วยความกล้าหาญ
หน้าปกนวนิยาย กลายเป็นท่านเทพ
7.8
หลัวเจิงอดีตนายน้อยผู้ตกอับสู่จุดต่ำสุดในฐานะทาสได้ค้นพบความลับในการขัดเกลาร่างกายตนเองให้กลายเป็นสุดยอดอาวุธโดยบังเอิญ ท่ามกลางไฟสงครามและการแย่งชิงความเป็นใหญ่ของเหล่านักรบหลากหลายเผ่าพันธุ์ เขาได้ใช้ความมุ่งมั่นอันแรงกล้าเข้าห้ำหั่นกับศัตรูทั่วสารทิศเพื่อชำระแค้นและทะยานสู่ความฝันอันยิ่งใหญ่ ด้วยร่างกายที่แข็งแกร่งดุจสมบัติวิเศษ เขาจะสามารถฝ่าฟันอุปสรรคบนเส้นทางแห่งเทพเพื่อครอบครองความเป็นอมตะได้สำเร็จหรือไม่