รอยแค้นตราบาปรัก

“เธอ...ทำแบบนี้มากี่ครั้งแล้วหนูจ๋า!!! เธอสวมเขาให้ฉันมากี่ครั้งแล้ว!!! ฉันถามก็ตอบ

*!!” มือหนาบีบต้นแขนแน่น แล้วเขย่าร่างบางเพื่อจะเอาคำตอบ*

“ ปล่อยนะหนูจ๋าไม่ได้ทำ หนูจ๋าถูกใส่ร้าย”

“คิดว่าฉันจะเชื่อคำพูดเธออีกเหรอ...ความเชื่อใจของฉันมันหมดไปตั้งแต่เห็นเธอนอนกกชู้แล้ว!!!”

ปัง!!!

พูดจบเมฆาก็ปิดประตูเสียงดังด้วยความโมโห สักพักมีผู้หญิงคนหนึ่งเดินเข้ามา นัยน์ตาฉายแววเยาะเย้ยเมียลูกชายอย่างไม่ปิดบัง

“ฉันเคยเตือนแกแล้วนะว่าอย่าได้แต่งงานกับตาเมฆ ในเมื่อไม่ยอมฟังแล้วยังกล้ามาท้าทายอีก ฉันก็ต้องทำแบบนี้ ช่วยไม่ได้คนที่ฉันต้องการไม่ใช่แก แต่เป็นหนูอิงอรต่างหากล่ะ นังขยะ!”

มือบางบีบปลายคางเรียวอย่างแรง รอยยิ้มแห่งชัยชนะส่งไปยังลูกสะใภ้ที่นางไม่ต้องการ กว่าจะคิดแผนการนี้ได้เล่นเอาเหนื่อยเหมือนกัน ในที่สุดก็ทำสำเร็จจนได้

“คุณใจร้ายมากเลยนะคะคุณหญิง” หญิงสาวตัดพ้อ ตลอดเวลาที่ผ่านมาเธอพยายามทำดีทุกอย่างเพื่อให้ผู้หญิงตรงหน้ายอมรับ แต่แล้วยังไงล่ะ ความดีของไม่เคยซึมเข้าสู่จิตใจของนางสักนิด สุดท้ายแล้วสิ่งที่ทำมา ตอบแทนเธออย่างเจ็บปวดทรมาน

“ก็ไม่ได้บอกว่าเป็นคนใจดีนิ! ฉันเตือนเธอหลายครั้งแล้ว แต่เธอยังกล้าลองดีกับอำนาจของฉัน เสียใจด้วยนะคนอย่างฉันไม่ต้องการสะใภ้ไร้หัวนอนปลายเท้าแบบเธอมาแปดเปื้อนวงศ์ตระกูล!!!” นางสะบัดมือออกอย่างแรง แล้วเดินออกไปอย่างสะใจ

ไพลินทร์เอาแต่ร้องห่มร้องไห้ เมื่อแม่สามีเดินออกไป ทำไมทุกคนต้องทำแบบนี้กับเธอ เธอไม่ดีตรงไหน…ทำไมต้องใส่ร้ายกันด้วย และสิ่งที่เธอเสียใจที่สุดคือ คนรักไม่ยอมเชื่อใจ

หยดน้ำตาพาลไหลออกมาเมื่อนึกถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น และยังถูกตราหน้าว่าคบชู้สู่ชาย ไม่มีสิทธิ์ที่จะได้พิสูจน์อะไร มันคงเป็นเวรกรรมสินะที่ต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ พวกนั้นคงสะใจมากที่สามารถกำจัดผู้หญิงอย่างเธอได้

ร่างบางลุกขึ้นจากที่นอนเพื่อจัดการกับร่างกายของตนเอง ร่างที่เปลือยเปล่าไร้ร่องรอยของการมีเซ็กซ์ คนพวกนั้นคงวางยาในน้ำส้มแล้วเอามาให้เธอดื่มสินะ อีกทั้งยังจัดฉากให้เหมือนกับว่าเธอพาผู้ชายนอน และสามีก็เชื่อด้วยสิ ตอนนี้เธอได้แต่ทำใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นและรอคอยวันพรุ่งนี้ วันที่เธอต้องหย่าขาดกับคนรัก สิ้นสุดความสัมพันธ์สามีภรรยากัน