ติดตาม
ตอน
แชร์
หน้าปกนวนิยาย ข้านี่แหละ แม่ปีศาจ

ข้านี่แหละ แม่ปีศาจ

เมื่อความรักและความภักดีถูกทำลายลงด้วยการทรยศหักหลังอย่างแสนสาหัสจากคนสนิทที่สุดทั้งสองคน หญิงสาวผู้ถูกหลอกลวงจนถึงวินาทีสุดท้ายของชีวิตจึงได้อธิษฐานจิตก่อนสิ้นลมหายใจเพื่อวอนขอโอกาสในการเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง เธอปรารถนาที่จะได้รับชีวิตที่สดใสและดีกว่าเดิมเพื่อก้าวพ้นจากโศกนาฏกรรมในอดีตที่เคยเผชิญมา การกลับมาครั้งนี้จึงเป็นความหวังที่จะเปลี่ยนโชคชะตาอันมืดมนให้กลายเป็นอนาคตที่เธอเป็นผู้กำหนดเอง
ตอน
แชร์

ตอน 2

"หยวนจื่อ คุณอยู่ไหนคะตอนนี้"

"ผมกำลังคุยงานอยู่ คุณมีอะไรหรือเปล่า"

"ฉันแค่อยากจะชวนคุณไปทานอาหารเที่ยงด้วยกัน ถ้าคุณไม่ว่างก็ไม่เป็นไรค่ะ"

"ถ้างั้นเจอกันตอนเย็นนะ"

"ค่ะ"

จิ่งอันอมยิ้มให้กับแผนของตนเอง หญิงสาวได้วางแผนออกไปซื้อของเพื่อกลับมาตกแต่งห้องรับแขกบ้านของหยวนจื่อ พรุ่งนี้เป็นวันคล้ายวันเกิดของชายหนุ่ม เขาเป็นคนที่เธอรักและหมั้นด้วย แน่นอนเรื่องแค่นี้ย่อมไม่ใช่ปัญหาสำหรับเธอ

"ถ้าหยวนจื่อเห็นเข้าเขาจะต้องแปลกใจอย่างแน่นอน"

หญิงสาวฮัมเพลงก่อนจะเก็บของเข้าไว้ในรถแล้วขับรถออกไปอย่างอารมณ์ดี

โรงรถค่อย ๆ เปิดออกก่อนที่รถหรูคันสีดำจะเข้ามาจอดด้านใน ชายหนุ่มในสูทสีดำดับเครื่องยนต์ก่อนหันมามองหญิงสาวที่นั่งมาด้วย เขาค่อย ๆ เอื้อมตัวไปปลดเข็ดขัดนิรภัยให้แก่หญิงสาวนั้น

"หยวนจื่อ เดี๋ยวมีใครมาเห็นเข้านะ"

"ไม่มีหรอก คุณก็รู้ว่าผมอยู่ที่นี่คนเดียว คนทำความสะอาดจะเข้ามาทุกวันพุธเท่านั้น"

"แต่"

ยังมิทันที่ปากสีชมพูอ่อนจะเอ่ยสิ่งใดกลับถูกประกบด้วยปากอุ่นของอีกฝ่าย

"อืมมมม"

เสียงครางอย่างพอใจของชายหนุ่มดังขึ้น มือใหญ่ค่อย ๆ ปลดเสื้อของหญิงสาวออกเหลือไว้เพียงบราลายลูกไม้สีดำน่าค้นหา

"หยวนจื่อ อย่าค่ะ"

เสียงห้ามเบา ๆ ของหญิงสาวยิ่งปลุกเร้าความต้องการของชายหนุ่ม เขาต้องยอมรับว่าหญิงสาวตรงหน้านั้นปลุกเร้าอารมณ์ด้านนี้ของเขาได้ดีจริง ๆ เมื่อเทียบกับจิ่งอันที่มิยอมให้เขาล่วงเกินจนกว่าจะถึงวันแต่งงาน 'หัวโบราณเสียจริง'

"อย่าอะไรคนดี"

เสียงกระซิบเบา ๆ จากลมหายใจอุ่น ๆ ข้างหูของหญิงสาวทำให้ความเสียวซ่านที่ปิดซ่อนไว้มิอาจปิดบังไว้ได้อีก บราลายลูกไม้ตัวจิ๋วถูกปลดออกอย่างไม่รู้ตัว เผยให้เห็นยอดอกสีชมพูขนาดพอดีตัวที่ชูชันชี้หน้าชายหนุ่มที่อยู่ตรงนั้น

"หึหึ"

ชายหนุ่มหัวเราะในลำคอก่อนจะค่อย ๆ เอนเบาะให้นอนลง เขาค่อย ๆ ลิ้มเลียยอดอกสีชมพูนั้นด้วยความหิวกระหาย ก่อนจะดูดปล่อย ๆ ยอดอกสีชมพูเล่น

"อ่าาา อย่าแกล้งกันสิคะ"

หญิงสาวเผลอครางออกมาเมื่อถูกชายหนุ่มแกล้งเล่น หยวนจื่อเริ่มรุกล้ำจุดเซียวซ่านของหญิงสาว เสิ่นหนิงเผลอด้นอกชายหนุ่มเบา ๆ แม้ใจหนึ่งอยากจะอยากขัดขืนแต่อีกใจหนึ่งกลับรู้สึกดีกับสิ่งที่ชายหนุ่มกำลังกระทำ เมื่อชายหนุ่มเห็นหญิงสาวครางออกมา เขายกยิ้มอย่างพอใจ มือใหญ่ค่อย ๆ เลื่อนไปถกกระโปรงหญิงสาวขึ้นก่อนจะสอดมือเข้าไปในกางเกงในตัวจิ๋วที่ตอนนี้มีน้ำเฉอะแฉะอยู่ไม่น้อย

"หยวนจื่ออออ อย่าแกล้งกันแบบนี้สิ"

เสียงพูดที่แทบจะไม่เต็มเสียงเอ่ยขึ้นเบา ๆ หญิงสาวพยายามมิให้ตัวเองเผลอครางออกมายิ่งทำให้ชายหนุ่มรู้สึกพอใจมากยิ่งขึ้น ความเป็นชายในกางเกงเริ่มตื่นตัวจนคับพอง ชายหนุ่มทนอารมณ์ของตัวเองไม่ไหวจึงดึงมือหญิงสาวมาจับความคับพองของเขานั้น

"ช่วยทีนะ เสิ่นหนิง"

ชายหนุ่มขึ้นควบหญิงสาว เขาควักความเป็นชายออกมาจากกางเกงสูท หญิงสาวค่อย ๆ เอนตัวลุกขึ้น ปากสีชมพูน้อย ๆ ค่อย ๆ โลมเลียความเป็นชายที่หยวนจื่อยืิ่นมาให้ ลิ้นอุ่น ๆ น้อย ๆ ค่อย ๆ โลมเลียจากหัวสู่ปลายโคนและจากปลายโคนสู่หัว

"อ่าาา"

เสียงครางเบา ๆ ของชายหนุ่มทำให้หญิงสาวพอใจไม่น้อย สองมือน้อยค่อย ๆ จับประคองความเป็นชายที่คับแน่นจนเต็มปากก่อนจะใช้ปากน้อยทำให้ชายหนุ่มสุขสม

"เธอเก่งเหลือเกิน เสิ่นหนิง"

ชายหนุ่มเอ่ยชมขณะใช้มือใหญ่ของเขากดหัวหญิงสาวตามจังหวะรักที่เขาและเธอร่วมกันบรรเลง

"อะ อ่าาาา"

น้ำขุ่นขาวค่อย ๆ ไหลออกมาจากปากของหญิงสาว เสิ่นหนิงยิ้มด้วยความชอบใจก่อนจะยกอกอวบขึ้นมาเพื่อนำความเป็นชายถูไถอกอวบคู่นั้น

"ทำแบบนี้เธอจะไม่ได้พักนะ"

ชายหนุ่มพูดแกมขู่ หญิงสาวหัวเราะเบา ๆ

"คิดว่าฉันกลัวหรือคะ"

หญิงสาวค่อย ๆ อมแท่งแห่งความเป็นชายอีกครั้งเพื่อปลุกเร้าอารมณ์ชายหนุ่ม เมื่อเห็นว่าความเต่งตึงในมือนั้นเต็มที่แล้วหญิงสาวค่อย ๆ เอนตัวลง ใช้ขาข้างหนึ่งพาดหน้าต่างรถที่กึ่งปิดกึ่งเปิดอย่างเชิญชวน

"ทำแบบนี้อย่าหาว่าไม่เตือนนะ หึหึ"

ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นก่อนจะฉีกกางเกงในลูกไม้ตัวจิ๋วนั้นออกแล้วสอดใส่ความเป็นชายที่คับพองของเขาเข้าไป

"อ่าาาาา ช่างดีเหลือเกิน ของเธอช่างแน่นรัดดีจริง ๆ"

หญิงสาวครางเบา ๆ ชายหนุ่มจะกระแทกความเป็นชายของเขาเข้ากลีบกุหลาบนั้นจนมิด ก่อนจะกระแทกต่อไปเรื่อย ๆ จนสุขสม

"หยวนจื่อ เรื่องของเรา คุณจะทำอย่างไรต่อไป"

หญิงสาวนอนกอดชายหนุ่มในรถด้วยร่างกายที่เปลือยเปล่า ทั้งคู่อิ่มเอมกับสิ่งที่เกิดขึ้น ชายหนุ่มได้ปรนเปรอความสุขให้หญิงสาวไม่ต่ำกว่าสามรอบจนทั้งคู่เต็มไปด้วยเหงื่อและนอนพักเพื่อเอาแรงในรถนั้น

"รอถึงเวลาที่เหมาะสม แล้วผมจะบอกเธอเอง"

ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นก่อนจะลูบยอดอกคู่งามเล่นอย่างเบามือ

"อย่าซนสิคะ"

หญิงสาวเอ่ยขึ้น ยังมิทันไรชายหนุ่มกลับพลิกร่างหญิงสาวขึ้นบนตัวเขา ความเป็นชายตื่นตัวขึ้นเต็มกำลังจนหญิงสาวอดหัวเราะไม่ได้

"ไหวหรือคะ"

"พูดแบบนี้คุณรู้ตัวไหมว่าจะถูกลงโทษยังไง"

"กรี๊ดดด"

หญิงสาวร้องขึ้นอย่างมารยาก่อนที่ทั้งคู่จะเสพสมกันอีกครั้งในรถหรูสีดำนั้น

คุณอาจจะชอบ

หน้าปกนวนิยาย ท่านอ๋องไร้หัวใจ
9.4
โชคชะตานำพาให้ข้าต้องตกหลุมรักหญิงสาวผู้เลอโฉมจากการสบตาเพียงครั้งเดียว ทว่าท่ามกลางความขัดแย้งที่รุมเร้าและความลับที่ไม่อาจเปิดเผยได้ ทำให้ข้าจำต้องเก็บซ่อนความรู้สึกที่แท้จริงเอาไว้ภายใต้ท่าทีที่เย็นชาและห่างเหิน จนใครต่อใครต่างพากันลือว่าข้าคือบุรุษผู้ไร้ซึ่งหัวใจและไม่เคยมีความรู้สึกรักใคร่ให้แก่ผู้ใดเลยแม้แต่น้อย แต่แท้จริงแล้วภายในใจของข้ากลับเต็มไปด้วยความโหยหาและความรักที่สลัดไม่หลุดเพียงเพื่อนางผู้เป็นที่รักคนเดียวเท่านั้น
หน้าปกนวนิยาย นางบำเรอแม่ทัพปีศาจ
9.3
ท่ามกลางบรรยากาศเร่าร้อนในค่ำคืนที่เต็มไปด้วยเสียงครวญครางของหญิงสาวหลายคน สตรีหน้าใหม่ผู้ไร้เดียงสาจำต้องทนดูภาพแม่ทัพปีศาจร่วมอภิรมย์กับหญิงอื่นต่อหน้าต่อตา เสียงอันน่าหวาดหวั่นสร้างความสับสนจนนางทำตัวไม่ถูก ทว่าหากนางยังคงนิ่งเฉยและไม่แสดงฝีมือออกมาให้ประจักษ์ในตอนนี้ เกรงว่าพรุ่งนี้จะไม่มีที่ให้ซุกหัวนอนอีกต่อไป เมื่อความกดดันบีบคั้นถึงที่สุด นางจึงต้องงัดทุกกลเม็ดที่มีเพื่อปรนเปรอเขาและรักษาตำแหน่งของตนเอาไว้ให้ได้
หน้าปกนวนิยาย ซูเจิน นายหญิงแห่งพฤกษา
7.8
ซูเจิน นักพฤกษศาสตร์สาวผู้ใช้ชีวิตในห้องวิจัยมานาน ตัดสินใจอาสาเข้าร่วมทีมสำรวจป่าเหอหนานอันตรายที่เคยคร่าชีวิตผู้คนมานับไม่ถ้วน แม้เพื่อนร่วมงานจะคัดค้าน แต่เธอก็เลือกเผชิญหน้ากับความเสี่ยงเพื่อเก็บตัวอย่างพืชหายากในพื้นที่ลึกลับที่เทคโนโลยีล้ำสมัยยังเข้าไม่ถึง ทว่าในวันที่เจ็ดของการเดินทาง การค้นพบดอกไม้ประหลาดท่ามกลางป่าลึกกลับนำพาเธอไปสู่เหตุการณ์เหนือธรรมชาติ เมื่อการสัมผัสเพียงครั้งเดียวทำให้เธอหมดสติไปพร้อมกับแสงสว่างปริศนาที่เปลี่ยนโชคชะตาของเธอไปตลอดกาล
หน้าปกนวนิยาย เกิดใหม่เพื่อให้เจ้าคุณรัก
9.1
ชีวิตของจันทร์วราสิ้นสุดลงอย่างเหลือเชื่อเพียงเพราะไก่ย่างไม้เดียว ก่อนจะตื่นขึ้นในร่างบุตรสาวเจ้าพระยาแห่งยุคอดีต พร้อมสถานะภรรยาของเจ้าคุณพิพัฒน์ ขุนนางหนุ่มผู้แสนเย็นชาและไร้หัวใจ ทว่าวิญญาณสาวสถาปัตย์ยุคใหม่กลับไม่แยแสความห่างเหินนั้น ยิ่งเธอเมินเฉยและเป็นตัวของตัวเองมากเท่าไร สามีผู้เคร่งขรึมกลับยิ่งหลงเสน่ห์ในความแปลกใหม่ จนความเฉยชาแปรเปลี่ยนเป็นความคลั่งรักที่เขาเองก็ไม่อาจต้านทานได้ในท้ายที่สุด
หน้าปกนวนิยาย วาสนารักคุณชายจอมวุ่นวาย
9.6
เมื่อครอบครัวเผชิญวิกฤต เขมกรจึงจำใจแลกเปลี่ยนบางสิ่งจนกลายเป็น เกาหยุนเอ๋อร์ คุณชายผู้ไร้ความทรงจำที่เคยประกาศตัวเป็นภรรยาของ ซ่งหยวนเจ๋อ ต่อหน้าสาธารณชน ทว่าอีกฝ่ายกลับไม่โกรธเคืองและคอยตามติดดูแลอย่างใกล้ชิด ทั้งเลี้ยงอาหารและให้ขี่หลัง จนหยุนเอ๋อร์เริ่มมีอาการใจสั่นอย่างประหลาดเมื่ออยู่ใกล้ชิดอ้อมกอดและสายตาที่อ่อนโยนของหยวนเจ๋อ เขาจึงกังวลว่าตนเองกำลังเจ็บป่วยร้ายแรงโดยหารู้ไม่ว่าความใกล้ชิดนี้กำลังเปลี่ยนเป็นความรักที่ลึกซึ้ง
หน้าปกนวนิยาย ผู้ช่วยมือหนึ่งของท่านพ่อ
9.4
เฉินลี่จูคือผู้ช่วยคนสนิทที่ยอมทุ่มเทกายใจทำงานให้เหวินเฟยเทียน พ่อค้าผู้เห็นแก่ตัวที่ชุบเลี้ยงนางมาจากหมู่บ้านขอทาน ทว่าเขากลับมองนางเป็นเพียงเครื่องมือทำเงิน จนถึงวันที่เขาตัดสินใจแต่งงานกับคุณหนูตระกูลซุนเพื่ออำนาจ ลี่จูที่หัวใจสลายจึงเลือกหนีไปจากชีวิตเขา การหายตัวไปของนางทำให้เฟยเทียนเริ่มพังทลายและตระหนักถึงความสำคัญ เขาออกตามหานางอย่างบ้าคลั่งจนได้พบกับเด็กหญิงตัวน้อยนามว่าหลี ผู้มีใบหน้าพิมพ์เดียวกับเขาอย่างน่าอัศจรรย์