ข้านี่แหละ แม่ปีศาจ

รถหรูสีดำเลื่อนมาจอดหน้าบริษัทใหญ่โต ชายหนุ่มในสูทสีดำสนิทค่อย ๆ เดินออกมาจากรถหรูคันงาม หญิงสาวและพนักงานบริษัททุกคนต่างหยุดการกระทำของตนเพื่อมองบุรุษตรงหน้าอย่างหลงใหล

"นั่นคุณชายหยวนจื่อมิใช่หรือ"

"ใช่ ๆ คุณชายผู้เพียบพร้อมไปด้วยความหล่อเหลา อีกทั้งยังมีคุณหนูจิ่งอันคู่หมั้นที่อ่อนหวานบอบบางน่าถนอมเคียงข้างกายอีกด้วย"

"ได้ข่าวว่าคู่หมั้นของคุณชายหยวนจื่อนั้นสวยมากมิใช่หรือ"

"ใช่ ๆ ทั้งงดงามและรวยมากทีเดียว"

"น่าอิจฉาเสียจริง"

"ที่สุด ช่างเป็นคู่ที่เหมาะสมกันเสียจริง"

เสียงวิพากษ์วิจารณ์เกี่ยวกับหยวนจื่อ หนุ่มนักธุรกิจรูปหล่อชื่อดังที่สาว ๆ ต่างพากันใฝ่ฝันหา รวมถึง จิ่งอัน นักธุรกิจหญิงอายุน้อยที่เก่งอย่างหาจับตัวได้ยาก ทั้งสองพบกันในงานเลี้ยงเปิดตัวสินค้าในต่างประเทศหลังจากนั้นทั้งคู่ได้สานสัมพันธ์กันมาเรื่อย ๆ จนหมั้นกันในที่สุด

"หยวนจื่อ คุณมาแล้วหรือ"

"เสิ่นหนิง"

"อันอันรอคุณอยู่ในห้องประชุมแล้ว ไปกันเถอะ"

เสิ่นหนิงเลขาประจำตัวของอันอันและพ่วงด้วยตำแหน่งเพื่อนสนิทของหญิงสาว ทั้งสองสนิทกันมาตั้งแต่เด็กจึงไม่แปลกที่เสิ่นหนิงและจิ่งอันจะรู้จักนิสัยใจคอกันเป็นอย่างดี

การประชุมเข้าร่วมโครงการของบริษัทเป็นไปอย่างเคร่งเครียด แต่เมื่อทุกอย่างเรียบร้อยแล้วทุกคนต่างถอนหายใจอย่างโล่งอก

"โครงการครั้งนี้ใหญ่มากทีเดียว"

"แน่นอน เล่นเอา เหนื่อยเอาการ"

"เสร็จงานแล้วพวกเราไปกินข้าวกันเถอะ"

จิ่งอันเอ่ยชวนหยวนจื่อและเสิ่นหนิง

"ไม่ล่ะ ฉันไม่อยากไปขัดขวางความสุขของพวกเธอ"

พูดแล้วเสิ่นหนิงก็รีบเดินออกไปจากห้องประชุมในทันที ในขณะที่จิ่งอันไม่ทันสังเกตุกลับมีสายตาคมมองตามร่างที่เพิ่งเดินออกไปอย่างอาวรณ์ก่อนจะถูกเก็บอย่างรวดเร็ว

"เช่นนั้นเราก็ไปกันเถอะ อันอัน"

ชายหนุ่มยื่นแขนให้คู่หมั้นเดินควงออกจากบริษัทด้วยรอยยิ้มที่สาว ๆ แทบจะล้มทั้งยืนเพราะความหล่อนั้น จิ่งอันเองก็ยอมรับอยู่ลึก ๆ ว่าเธอนั้นรู้สึกดีไม่น้อยที่ได้หยวนจื่อเป็นคู่หมั้น เพราะเขาทั้งหน้าตาดี ฐานะดีและที่สำคัญยังรักเธออย่างเสมอต้นเสมอปลาย

แสงแดดสาดส่องเข้าห้องนอนขาวสะอาดตา หญิงสาวบนเตียงขาวยังนอนขี้เกียจอยู่บนเตียงโดยมิคิดจะลุกออกจากเตียงแม้แต่น้อย กลิ่นอาหารลอยเข้ามาปลุกหญิงสาวที่นอนอยู่ให้ขยับตัวและลืมตาขึ้นมาดูเล็กน้อยก่อนจะหลับตานอนเหมือนอย่างเดิม

"คุณหนู ตื่นได้แล้วค่ะ นี่ก็สายมากแล้ว"

"วันนี้วันหยุด ขอนอนอีกหน่อยนะเพ่ยเพ่ย"

"วันนี้คุณหนูไม่มีนัดกับคุณชายหยวนจื่อเหรอคะ"

"หยวนจื่อมีนัดกับลูกค้าน่ะ"

เช่นนั้นคุณหนูก็ตื่นเถอะเจ้าคะ พรุ่งนี้วันเกิดคุณชายหยวนจื่อไม่ใช่หรือ"

หญิงสาวเด้งตัวขึ้นมาจากเตียงในทันที

"จริงด้วย เราคิดว่าจะทำเซอร์ไพรซ์เขาเสียหน่อย ขอบใจนะที่เตือน"

หญิงสาวรีบลุกขึ้นอาบน้ำแต่งตัวก่อนจะทานอาหารเช้าเบา ๆ ที่เพ่ยเพ่ยได้เตรียมไว้ให้

"วันนี้คุณหนูจะไปที่ไหนบ้างเจ้าคะ"

"เราว่าจะไปหาซื้อของแล้วมาจัดเตรียมสถานที่เซอร์ไพรซ์หยวนจื่อเสียหน่อย"

"คุณหนูจะให้เพ่ยเพ่ยไปด้วยหรือไม่คะ"

"ไม่ต้องหรอก เราไปเองได้"

จิ่งอันยิ้มให้กับตนเอง ในเมื่อเธอมีกุญแจสำรองที่หยวนจื่อทิ้งไว้ให้ย่อมไม่เป็นปัญหาในการเข้าบ้านพักของหยวนจื่ออย่างแน่นอน หญิงสาวเดินไปยังโรงรถอย่างอารมณ์ดี

"คุณหนูจะให้ผมขับรถให้ไหมครับ"

"ไม่เป็นไรจ๊ะ วันนี้ฉันจะไปทำธุระส่วนตัวนิดหน่อย ลุงพักเถอะ"

"ครับ"

หญิงสาวรับกุญแจรถแล้วขับรถออกไปอย่างรวดเร็ว