คุณลุงขา อย่ามาหื่น

คุณลุงขา อย่ามาหื่น

    ตอน ย้ายบ้านมาอยู่ด้วย

    แสงอาทิตย์ยามเช้าสาดส่องเข้ามาในห้องนอนสีชมพู

    จิ๊บ! ๆ ๆ นกน้อยสองตัวบินมาเกาะขอบหน้าต่าง พวกมันส่งเสียงร้องแจ๋วๆ

    กระรอกน้อยวิ่งอยู่บนต้นไม้นอกหน้าต่าง มันชะเง้อมองเข้ามาในห้องนอนแล้ววิ่งหายไปบนยอดไม้

    บ้านหลังใหญ่นี้มีถึงสามชั้น แถมยังมีรั้วที่กว้างขวางมีพื้นที่ใหญ่โต ในบ้านมีกันห้าคนคือ เมเด้น พ่อ แม่ น้องชายและก็พี่สาวของเธอ

    เมเด้นนอนกอดหมอนข้างแน่น เธอหลับปุ๋ยอย่างสบายใจที่สุดในวันหยุดสุดสบาย

    ปั่ง! ๆ ๆ "กินข้าวลูก" แม่เคาะประตูเรียกเมเด้น

    ค่ะ! เมเด้นขานรับ เธอกลิ้งไปกลิ้งมาแล้วเอาหมอนปิดหน้า

    กว่าจะลุกก็ตอนที่พี่สาววัยทำงานของเธอมาเคาะประตู

    "ยัยเม แดกข้าว" พี่สาวสุดโหดร้องเรียก

    เออ! เมเด้นขานรับ เธอกลิ้งขวับๆมาที่ข้างเตียง

    ตุ๊บ! เธอปล่อยให้ตัวหล่นลงมาบนพื้นแล้วจึงลุกยืน

    "อาบน้ำยัง" ไอย่าพี่สาวถามเมเด้น

    "อาบแล้วสิ" เมเด้นตอบ

    "โกหก น้ำลายยังติดปากอยู่เลย" โนอาน้องชายทัก

    "ฮ่า! ๆ ๆ ซกมก" คุณพ่อหัวเราะชอบใจ ท่านพาทุกคนหัวเราะเยาะเมเด้นไปกันหมด

    ชิ! เมเด้นเชิ่ดหน้าแล้วหยิบขนมปังมากินแบบไม่สนโลก

    ซู๊ด! ๆ ๆ เธอหยิบแก้วกาแฟของคุณพ่อมายกซดหน้าตาเฉย

    แม่ถือถาดอาหารเช้าเดินเข้ามาที่โต๊ะอาหาร

    "เอ่อ คุณลุงจะมาอยู่กับเราซักเดือนนึงนะ" แม่บอก

    แค่ก! ๆ ๆ เมเด้นสำลักกาแฟพุ่งออกมาเต็มโต๊ะ

    แหวะ! น้องชายอุทาน

    ยัยนี่! พี่สาวกระโจนหนี

    "ไอ้ลุงบ็อบเหรอคะ" เมเด้นถามย้ำ

    "เรียกดีๆสิลูก นั่นเพื่อนพ่อนะ" พ่อดุเบาๆ

    "ไม่เอาด้วยหรอกญาติก็ไม่ใช่ จะให้เขามาอยู่ทำไม" เมเด้นบ่นขณะที่พี่น้องคนอื่นกลับเฉยๆ ลุงบ็อบมาเที่ยวบ้านทุกวันจนคนทั้งบ้านชินไปหมดแล้ว

    "ก็เขาเป็นหุ้นส่วนเรานะ" แม่แย้ง

    " พอดีเขาซ่อมบ้านที่เพิ่งซื้อน่ะลูกเอ้ย" พ่อเสริม

    "เออ ๆ ๆ ตามใจคุณพ่อคุณแม่เลยละกันค่ะ" เมเด้นตอบแล้วหอบจานสเต็กไปนั่งกินที่โซฟาหน้าทีวีตรงห้องนั่งเล่นหน้าบ้าน

    บรืนนน! ๆ ๆ ลุงบ็อบขับรถเข้ามาในบ้าน เขาไม่กดกริ่งไม่เรียกใครเลย วันนี้เขาใส่เสื้อยืดกางเกงยีนส์ขาเด็ปดูเท่ห์เหมือนพระเอกหนังบู๊

    หน้าของเขาขาวลพมุนจมูกโด่งแบบลูกครึ่ง หูของเขาแดงปากแดงคิ้วดกเข้มหล่อเบอร์แรง 

    เขาเจาะหูใส่ตุ้มลายไม้กางเขน เขาดูหนุ่มกว่าคุณพ่อของเมเด้นเป็นเท่าตัวเลยทีเดียว

    บ็อบเดินเข้ามาหน้าบ้านเจอเมเด้นนั่งดูการ์ตูนอยู่ 

    ฟุ่บ! "อรุณสวัสดิ์" ลุงบ็อบนั่งลงข้างๆเมเด้นและทักเธอเหมือนเพื่อน เขานั่งเบียดเธอจนแขนติดกัน 

    เมเด้นขนลุกซู่ เธอรีบกระเถิบหนีแล้วทักตอบ

    "ดี" 

    "ดูเรื่องอะไรเนี่ย" ลุงบ็อบถามแล้วถอดแว่นตากันแดดออก

    "ซุปเปอร์เซย่า" เมเด้นตอบแล้วเอามือหยิบกินสเต็กแบบไม่ใข้ช้อนใช้ส้อม

    ง่ำ! ๆ ๆ เธอหยิบหมูชิ้นใหญ่กัดกินและตามองที่จอแบบไม่สนลุง

    "ซุปอะไรนะ" ลุงบ็อบถาม เขาโตที่เมืองนอกมาตลอดเพิ่งกลับมาไทย

    "ซุปเปอร์เซย่า ไปอยู่โลกไหนมาเนี่ย" เมเด้นประชดประชัน เธอยิ้มอย่างสะอกสะใจที่ได้หาเรื่องบ็อบเพราะปกติแล้วมีแต่เขาที่แกล้งเธอ

    "ไม่เห็นสนุกเลย" ลุงบ็อบบ่นแล้วหยิบรีโมทกดเปลี่ยนช่อง

    "เห้ย อย่าเปลี่ยนสิ" เมเด้นแย่งยื้อรีโมทในมือของบ็อบ

    "เอามานะ หนูจะดูการ์ตูน" เมเด้นบ่น

    ปั่ก! บ็อบปล่อยมือจนรีโมทกระแทกหน้าผากเมเด้นแดงช้ำ

    โอ๊ย! เธอร้องลั่น

    ฮือ! เมเด้นเอามือกุมหน้าผากน้ำตาปริ เธอหันหน้าหนีบ็อบและกัดฟันดังกร่อด ๆ

    ฮ่า! ๆ ๆ บ็อบถอดเสื้อยืดออก เขาเอาเสื้อมาขยำอังตรงปากแล้วพ่นลมร้อนออกมา

    แป๊ะ! เขาเอาเสื้อที่มีไอร้อนแปะตรงหน้าผากของเมเด้น เขาขยับตัวมาแล้วโอบเธอที่หันหน้าหนีเพื่อจะจับหน้าผาก

    เมเด้นตัวแข็งทื่อเหมือนโดนไฟช๊อต เธอลืมหายใจเมื่อลุงบ็อบก้มหน้าลงมามองตาของเธอ

     กลิ่นกายของเขาและกลิ่นน้ำหอมฟุ้งเข้าจมูกของเมเด้น 

    "เจ็บไหม" บ็อบถาม

    "ไม่ต้องมาแกล้งทำดีเลย เปลี่ยนช่องเดี๋ยวนี้" เมเด้นหันมาถลึงตาโตๆใส่

    บ็อบกดเปลี่ยนช่องแล้วนั่งกอดอกดูการ์ตูน

    เมเด้นนั่งหลังตรงเชิ่ดอกยิ้มย่อง เธอไขว่ห้างและเอาเท้ามาทางบ็อบ เธอแกว่งเท้าดุ๊กดิ๊กๆตามองที่ทีวี

    "อยู่บ้านท่านอย่านึ่งดูดาย ปั้นวัวปั้นควายให้ลูกท่านเล่น ฮิ ๆ" เมเด้นเอ่ยลอยๆแล้วหัวเราะชอบใจ

    ง่ำ! ๆ ๆ เธอหยิบเนื้อคำโตมากัดกินและหัวเราะไปด้วย

    แค่ก! ๆ ๆ เมเด้นสำลักเนื้อคำโตในปาก เธอหน้าแดงหายใจหายคอไม่ออก

    ลุงบ็อบหันมาแล้วเอาสองมือทาบแก้มขาวๆที่นุ่มนิ่ม

    เขาก้มหน้าประกบปากจูบเมเด้นอย่างรวดเร็วชนิดที่เธอไม่ได้ตั้งตัว

    จุ๊บ! ๆ ๆ อื้อ! ๆ ๆ เมเด้นตาเหลือกตาค้าง เธอร้องไม่ออกเมื่อโดนบ็อบดูดปากดูดคอ 

   เขาเลื่อนหน้าออกแล้วเอานิ้วล้วงปากของเธอ 

   จุ๊บ! ๆ ๆ เขาประกบปากเธออีกครั้งแล้วสอดลิ้นเข้ามาลึกในลำคอ

   อื้อ! ๆ ๆ เมเด้นสะบัดหน้าแต่ดิ้นไม่หลุด มือใหญ่ๆของเขาประกบหน้าเรียวเล็กของเธอจนหมด

    จมูกโด่งๆของบ็อบบดแก้มของเมเด้นจนแดงช้ำ ยิ่งเธอดิ้นหนีแก้มของเธอยิ่งโดนจมูกของเขาบี้

    ลมหายใจที่ร้อนผ่าวของเขาพ่นใส่หน้าของเธอขนร้อนรุ่ม เลือดสาวของเธอฉีดพล่านขณะที่เธอหายใจไม่ออกเพราะว่าสเต็กจุกอยู่ที่คอ

   จุ๊บ! ๆ ๆ บ็อบดูดกลืนกินน้ำลายของเมเด้น 

    อุ๊ปส์! ๆ ๆ เธอร้องอยู่ในลำคอ สองมือของเธอยันกล้ามท้องซิกแพคของเขาไว้

   จุ๊บ! ๆ ๆ ๆ เขาคว้านลิ้นวนๆในปากของเมเด้นแล้วจูบดูดปากของเธอแรงขึ้น

   เมเด้นเสียวจนมือเกร็ง เล็บมือยาวๆสองข้างของเธอจิกกรีดกล้ามท้องของบ็อบจนแดงเป็นรอยขวั่นยาวๆ

    ผลุบ! เนื้อคำโตที่ติดคอของเธอหลุดเข้ามาในปากของเขาจนได้

    แฮ่ก! ๆ ๆ เมเด้นหายใจแรงเมื่อเขาดึงหน้าออก เธอไม่รู้จะขอบคุณหรือจะด่าเขาดี

    ตุ๊บ! ๆ ๆ ๆ เมเด้นลุกยืนแล้ววิ่งเข้าห้องน้ำ เธอคว้าน้ำยาบ้วนปากมากลั้วปากแล้วพ่นทิ้ง

    เมเด้นล้างปากล้างคอเป็นสิบๆรอบ รสจูบที่เสียวซาบซ่านของลุงไม่อาจหายไปจากใจเธอได้เลย