หน้าปกนวนิยาย คุณลุงขา อย่ามาหื่น

คุณลุงขา อย่ามาหื่น

9.4 / 10.0
เมเด้นเด็กสาววัยสิบแปดปีต้องพบกับการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่เมื่อเพื่อนสนิทของพ่อเดินทางกลับมาจากต่างประเทศ แม้ว่าเขาจะเป็นชายหนุ่มรูปงามที่ทำให้เพื่อนๆ ของเธอพากันคลั่งไคล้ในความหล่อเหลาและดูดี แต่สำหรับเมเด้นแล้วเธอกลับเลือกที่จะพยายามรักษาระยะห่างและคอยหลบหนีอยู่เสมอ เพราะภายใต้รูปลักษณ์ที่สมบูรณ์แบบนั้น เขากลับแสดงออกถึงความเจ้าเล่ห์และความหื่นกระหายอย่างชัดเจนจนเธอรู้สึกไม่ปลอดภัยที่จะอยู่ใกล้ชิดกับคุณลุงสุดฮอตคนนี้

คุณลุงขา อย่ามาหื่น ตอนที่ 1

คุณลุงขา อย่ามาหื่น

    ตอน เกือบ

    หลังจากที่ลุงบ็อบกลับมาไทยได้เดือนกว่าๆ เขาก็ลงทุนเปิดร้านอาหารไทยสไตล์กึ่งผับที่ใหญ่เอามากๆ

    เขาหุ้นกับคุณพ่อของเมเด้นโดยตัวเขาเองออกเงินส่วนใหญ่ ทว่าเขากลับยกให้คุณพ่อกับคุณแม่บริหารแทนเพราะว่าเขาจะไปลงทุนอย่างอื่นอีก

    ลุงบ็อบมาเที่ยวที่บ้านของเมเด้นบ่อยมากเพราะว่าที่ไทยแล้วเขาไม่มีญาติที่ไหนเลย แถมยังมีจุดประสงค์แอบแฝงที่เขามาอยู่ทุกวัน

    สาวน้อยเมเด้นกำลังเดินออกมาจากที่สอนพิเศษ เธอติวสอบเข้ามหาลัยกับเพื่อนๆทั้งวันตั้งแต่เช้าจนเย็น

    เพื่อนๆสามคนเดินเรียงกันออกมา ในกลุ่มเมเด้นสวยที่สุด แถมเธอยังสูงขาวขายาวตัวเพรียวบางเฉียบยังกะนางแบบ

    วันนี้เมเด้นใส่กางเกงยีนส์ดาเด็ปทรงรัดรูป ตูดของเธองอนงามเตะตา และใส่เสื้อยืดตัวเล็กสีแดง 

    เต้าน้อยๆของเธอนูนแน่นเสื้อตัวเล็กจนเห็นขนาดทั้งหมด นมของเธอไม่ใหญ่แต่แน่นดึ๋งดั๋งทรงสวยอิ่มเอิบ

    "เมจ๊ะ วันนี้แม่ให้ลุงไปรับได้ไหมเอ่ย พอดีแม่กับพ่อติดงานอยู่ที่ร้านน่ะจ๊ะ" แม่โทรมาหาเมเด้น

    "ไม่เอาอ่ะ หนูกลับแท็กซี่เองค่ะ" เมเด้นรีบสวนทันควัน เธอไม่ชอบขี้หน้าลุงหน้าหล่อคนนี้เลย 

     เขาแอบมองเธอด้วยสายตาหื่นราวกับจะกลืนกินทุกครั้งที่เจอะเจอ

    เขามักจะหาเรื่องถูกเนื้อต้องตัวของเมเด้น แบบว่าได้นั่งเบียด ได้โดนไม้โดนมือหรือว่าได้อยู่ใกล้ๆแขนชนกัน เขาหาเรื่องทำได้หมด

    จนเมเด้นรังเกียจต่อให้เขาจะหล่อปานพระเอกหนังก็ตาม

    "แต่ลุงจะถึงแล้วนะ" แม่ย้ำ

    "ไม่เอา หนูไม่ชอบเค้า แม่ให้คนอื่นมารับหนูไม่ได้เหรอ" เมเด้นบ่น

    "เอ้าก็คนอื่นจะไว้ใจได้รึเราน่ะเป็นสาวเป็นแส้แล้วนะ แล้วอย่าขึ้นแท็กซี่ล่ะไม่ได้เห็นข่าวหรือที่โดนข่มขืนในรถ" แม่ตอกกลับมาเสียงดุ

    ตื๊ด! ๆ ๆ เมเด้นกดตัดสายแล้วกัดฟันกร่อดๆ

    ยี้! ๆ ๆ เธอยืนกระทืบเท้าแบบเด็กน้อยไม่พอใจจนเพื่อนๆงง

    "เป็นอะไรเม" เพื่อนสาวคนนึงถาม

    "ตาลุงบ็อบจะมารับฉัน" เมเด้นตอบอย่างอารมณ์เสีย

     เพื่อนอีกคนตาโต เธอออกอาการตื่นเต้นจนออกนอกหน้า "หรือ พี่คนนั้นน่ะนะ ขอไปด้วยสิ"

    "ใช่ ๆ พวกเราขอไปกับลุงบ็อบได้ไหมอ่ะ" เพื่อนอีกสองคนอ้อนขอ

    "พวกเธอจะบ้ารึ บ้านฉันมันไปคนละทาง เธอจะเรียกแท็กซี่กลับมาอีกรอบรึยังไงล่ะ" เมเด้นตอบ

    "ก็ให้ลุงสุดหล่อของเธอวนกลับมาส่งไง แล้วฉันจะลากเค้าเข้าบ้านซะเลยฮิ ๆ" เพื่อนอีกคนเอ่ย

    ฮ่า! ๆ ๆ เพื่อนสาวสองคนหัวเราะตาม

    "แหวะ พวกแกนี่ ร่านเกิ๊น" เมเด้นหยอกเพื่อนแรง

    ตุ๊บ! ๆ ๆ เธอวิ่งหนีหลังจากว่าเพื่อน

    แก! ยัยเม! หยุดนะ! เพื่อนๆวิ่งไล่เมเด้นกันใหญ่ 

    ผมที่หนีบผมของเมเด้นหลุดร่วง ผมยาวสลวยของเธอปลิวว่อนโบกสะบัด กระเป๋าสะพายสีชมพูของเธอแกว่งไปมา 

     เอี๊ยด! ๆ ๆ รถสปอร์ตหรูแบบสองประตูสีดำวิ่งมาจอดสลักหน้าของเมเด้น

     ป๊าบ! ๆ ๆ โอ๊ย! เพื่อนๆที่วิ่งตามมาทันเอามือฟาดตูดของเธอจนร้องเจ็บ

    หนุ่มตัวสูงขาวเดินลงมาจากรถแล้วยืนตระหง่านอยู่ตรงหน้า เมเด้นเงยหน้ามองลุงที่ตัวสูงกว่าเธอมาก

    "สวัสดีค่ะคุณลุง" เพื่อนๆสามคนยกมือไหว้อย่างงดงามแบบสุดๆ พวกเธอยืนบิดเมื่อเห็นหนุ่มลูกครึ่งที่หล่อเฟี้ยวอยู่ตรงหน้า

    ลุงบ็อบไว้ผมทรงรากไซรและเจาะหู เขาดูร้ายๆยังกะพระเอกในหนังซีรี่ย์

    จมูกของเขาโด่งเฟี้ยวปากแดงและตาดุ คิ้วของเขาดกเข้มหนาแทบจะชนกัน แขนของเขาล่ำใหญ่จนเสื้อสูทที่ใส่แทบจะแตกระเบิดออกมาเพราะมัดกล้าม

    "สวัสดีครับสาวๆ" ลุงบ็อบก้มหัวคำนับตอบและยิ้มยิงฟัน เขามีลักยิ้มบุ๋มๆและมีเขี้ยวสเน่ห์แหลมๆละลายใจสาวๆ

    "ฮือ! สวัสดีค่ะ ๆ ๆ " เพื่อนๆเมเด้นถึงกับครางตอบและสวัสดีซ้ำ พวกเธอยืนจิกมือจิกแขนตัวเองด้วยความเขินอายจนเกร็ง

    ทว่าเมเด้นกลับไม่ชอบเลย เธอเกลียดสายตาหื่นๆของลุงที่โปรยปรายใส่พวกเธอ แถมเขายังเล่นหูเล่นตากับเพื่อนๆ สำหรับฉลาดอย่างเมเด้นแล้วเธอรู้เลยว่าเขาเป็นคนยังไง

    "หิวแล้วอยากกลับบ้าน" เมเด้นบ่นแล้วเดินมาขึ้นรถ

    "บ๊ายบาย ๆ " ลุงบ็อบยืนโบกมือให้เพื่อนๆ

    "อร๊าย! บ๊ายบายค่ะ บายๆ" เพื่อนๆโบกมือจูบส่งลาให้ลุงกันใหญ่

    "แหวะ หล่อตายละ" เมเด้นมองออกมาจากกระจกข้างแล้วบ่น เธอเบ้ปากสีชมพูเรียวเล็กได้น่ารักน่าชัง

     ปั่ง! ลุงขึ้นมานั่งรถแล้วปิดประตู เขาหันมามองใบหน้าสวยๆของเมเด้นแล้วยิ้มหวานใส่

    "ทำไมไม่ไปล่ะ" เมเด้นบ่น

    หิ! ๆ ลุงบ็อบยักคิ้วข้างนึง เขาเอนตัวมาหาเมเด้นและโอบตัวเธอไว้

    ยี้! เมเด้นหลับตาปี๋ เธอเอาสองมือยันหน้าหล่อๆของลุงแล้วถอยหน้าหนี

   ฟุ่บ! ท้ายทอยของเธอชนเบาะนั่งจนขยับไปไหนไม่ได้ เนื้อตัวบางๆของเธอโดนแขนท่อนใหญ่ที่ทรงพลังของลุงโอบไว้จนไร้ทางหนี

    เมเด้นหัวใจสั่นระรัว ลมหายใจที่ร้อนผ่าวของลุงพวยพ่นใส่หน้าของเธอจนร้อนรุ่ม

    ยี้! เมเด้นเก็บเม้มริมผีปาก เธอหลับตาปี๋จนหน้าหยี สิ่งที่เธอคิดไว้ไม่มีผิด วันนี้เธอโดนเขาลวนลามจนได้ 

    เมเด้นรู้สึกว่าผมหน้าของลุงชนกับผมหน้าม้าของเธอ เธอขนลุกซู่เนื้อตัวสั้นสะท้านไปหมด ในใจเสียวหวามๆทั้งตัวร้อนรุ่มอย่างบอกไม่ถูก

    มือสองมือของเธอที่ยันหน้าลุงมันเจ็บแปล๊บๆราวกับถูกไฟฟ้าช็อต เธอเสียวจนเกร็ง เกร็งจนเอาเล็บมือจิกหน้าของลุง

    หิ! ๆ ๆ ลุงตัวดีหัวเราะชอบใจ เขาโน้มตัวมาจนอกชนเสื้อของเมเด้น เธอเสียวแว๊บจนขนลุกเมื่อหัวนมโดนบดบี้ด้วยหน้าอกล่ำๆที่แข็งราวกับหินผาของลุงบ็อบ

    เมเด้นได้ยินเสียงหัวใจของตัวเองเต้นดังตูม ๆ ราวกับลูกระเบิดในสงครามที่ดังกึกก้องไปทั่วโสตประสาท

    แกร๊ก! เมเด้นสะดุ้งโหยงมือได้ยินเสียงเข็มขัดนิภัยถูกเสียบเข้ากับที่นั่ง

    เธอลืมตามองก็พบว่าลุงหน้าหล่อเอื้อมมาดึงเข็มขัดรัดให้เธอแล้วเสียบเข้าที่ เล่นเอาสาวน้อยใจหายใจคว่ำ

    เธอรู้สึกชัดเจนเลยว่าที่หว่างขาร้อนวูบวาบ

    แค่โดนโอบตัวไว้ไม่ถึงนาทีร่องสาวของเธอก็เปียกแฉะ มันเป็นอารมณ์ที่สับสนมาก

    เธอไม่ชอบลุงบ็อบเลย แต่ทำไมเธอถึงหวั่นไหวได้ถึงเพียงนี้ ราวกับร่างกายของเธอทรยศจิตใจ 

    เนื้อตัวของเธอสั่นระทวยจนอ่อนแรงได้แรงสู้ ทั้งๆที่ใจเธอไม่ชอบเวลาเขาหื่นใส่

    หรือว่าเมเด้นไม่ชอบให้ลุงทำแบบนี้กับใคร เธอจึงไม่ชอบเวลาที่เขาทำกับเธอ?

อ่านต่อ

สารบัญ คุณลุงขา อย่ามาหื่น

Ch. 1 Ch. 2 Ch. 3
Ch. 4
Ch. 5
Ch. 6
Ch. 7
Ch. 8
Ch. 9
Ch. 10
Ch. 11
all

คุณอาจจะชอบ

นิยายมาใหม่

หน้าปกนวนิยาย ภรรยาของผู้บริหารขอหย่าอีกแล้วนะ
8.5
ตลอดหกปีในชีวิตคู่ สเตลล่าต้องทนทุกข์ไม่ต่างจากทาส จนกระทั่งเวย์ลอนผู้เป็นสามีสั่งให้เธอหย่าและย้ายออกเพื่อหลีกทางให้คนรักเก่าของเขา เธอจึงตัดสินใจเดินจากไปอย่างเด็ดเดี่ยวโดยไม่หันหลังกลับ ทว่าเมื่อได้พบกันอีกครั้งในตอนที่สเตลล่ากำลังเริ่มต้นชีวิตใหม่กับชายคนอื่น เวย์ลอนกลับเกิดความหึงหวงจนคลุ้มคลั่งและพยายามเข้ามาแทรกแซงชีวิตเธออีกครั้ง แต่คราวนี้สเตลล่าเลือกที่จะตอกกลับอย่างเย็นชาเพื่อปกป้องอิสระและหัวใจของตนเอง
หน้าปกนวนิยาย รักต้องลุ้น คุณเจ้านายสุดหล่อ
9.6
จอมขวัญตกหลุมรักมัฆวัฒน์ นักธุรกิจหนุ่มลูกครึ่งสุดเนี้ยบตั้งแต่แรกพบในงานวันเกิดเพื่อน จนเผลอประกาศตัวว่าอยากใช้นามสกุลเดียวกับเขา โชคชะตานำพาให้เธอได้เป็นเลขาของเขา แต่ความเย็นชาและท่าทีดุดันของเจ้านายกลับทำให้เธอเริ่มถอดใจและพยายามถอยห่าง ทว่ามัฆวัฒน์ที่เคยบ้างานจนไม่สนใจใคร กลับเริ่มหวั่นไหวและหลงเสน่ห์ความสดใสของจอมขวัญจนโงหัวไม่ขึ้น เมื่อสาวเจ้าเริ่มจะตัดใจ เขาจึงต้องทำทุกทางเพื่อรั้งเธอไว้และไม่ยอมให้หนีหายไปจากชีวิตเด็ดขาด
หน้าปกนวนิยาย ฉากรักในคืนฝนโปรย
8.2
เธอ…คือแม่หม้ายป้ายแดง ส่วนเขา…คือหนุ่มหล่อผู้หลงรักแม่หม้าย เธอใจแข็งเป็นหิน ส่วนเขาก็ตื้อเท่านั้นที่จะครองโลก -------------------------------------- ณาณีมเปิดและส่งรูปของราฮีมที่เธอแอบถ่ายชายหนุ่มไว้ไปให้ทั้งสองได้ดูผ่านไลน์ ณิการ์และธัญมณกรี๊ดกร๊าดเป็นการใหญ่ เพราะราฮีมหล่อและดูดีกว่าที่คิดไว้มาก “แกจะปิดกั้นตัวเองทำไมยะ ในเมื่อมีผู้ชายดีๆ เดินเข้ามา แกก็รับเขาไว้พิจารณาสิ” ณิการ์ที่ได้ฟังเรื่องราวทุกอย่างเอ่ยขึ้น “แต่ฉันไม่อยากวนกลับไปใช้ชีวิตแต่งงานอีกนี่แก” แม้จะอยากเปิดใจให้ราฮีม แต่สิ่งที่ณาณีมกลัวคือการแต่งงาน การต้องใช้ชีวิตด้วยกันทั้งวันทั้งคืน “ก็อยู่กันไปแบบนี้ ไม่ต้องแต่ง” “ก็คิดว่าจะไม่แต่ง แต่ฉันกับเขาก็ต้องมีเซ็กซ์กัน ฉันจะทำได้เหรอ ในเมื่อสิบสามปีที่ผ่านมาของฉัน มีแค่พี่แดนคนเดียว” นี่คืออีกเรื่องที่ณาณีมกังวล “ของใหม่ๆ คนใหม่ มันอาจทำให้อารมณ์แกซู่ซ่าก็ได้ ชีวิตเป็นของแก แล้วตอนนี้แกก็โสดแล้ว” ธัญมณเอ่ยขึ้นบ้าง นั่นทำเอาณิการ์ที่ปกติลุคจะแรงที่สุดของกลุ่มถึงกับอุทานออกมา “หืม…” “แกเป็นเจ้าของจิ๊มิแต่เพียงผู้เดียวยัยณา แกจะใช้กับใครมันก็สิทธิ์อันชอบธรรมของแก เพราะแกโตแล้ว...เข้าใจ๋” ประโยคนี้ยังเป็นของธัญมณ แต่ดูเหมือนณาณีมจะเข้าใจอะไรยาก “ไม่เข้าใจ” “โอ๊ย! ยัยณา ชีวิตนี้แกจะเจอดุ้นแค่อันเดียวเหรอยะ เลิกกับพี่แดนแล้วแกจะเอาปูนมาโบกจิ๊มิ ไม่ยอมให้ดุ้นอันอื่นผ่านเลยก็ใช่เรื่อง แก่จนอายุจะสามสิบห้า แถมยังมาเป็นหม้ายเอาตอนนี้อีก มดลูกก็ฝ่อลงไปทุกวัน มีของดีติดอยู่กับตัวเอง ทำไมไม่ใช้ กลัวอะไร” ณิการ์เริ่มตามธัญมณทัน และยุณาณีมมันเสียเลย “กลัวสารพัดสิ่งอ่ะ กลัวจนไม่กล้าไปหมด” “งั้นวันไหนที่คุณราฮีมกลับมาเมืองไทย ให้ฉันไปทดสอบความฟิตและความอึดให้เอาไหม งานนี้ฟรี ไม่คิดค่าเสียหาย” “ยัยปุ้ยบ้า เดี๋ยวผัวแกก็เอาปืนมายิงแสกหน้าคุณราฮีมกันพอดี” ณาณีมแหวใส่ความคิดบ้าๆ ของเพื่อน “เท่าที่แกเล่ามา ดูเหมือนยัยพราวก็ทำท่าจะชอบคุณราฮีมอยู่ไม่น้อย วันดีคืนดีพราวคาบไปกิน จะมานั่งเสียใจไม่ได้แล้วนะยะ” “โอ๊ย!...นั่นยิ่งไม่ได้ใหญ่” คนมาปรึกษาเริ่มหัวเสีย ส่วนคนให้คำปรึกษาก็ชักจะสนุก ที่สามารถแหย่จนณาณีมเผยความรู้สึกของตัวเองออกมาแบบนี้ “นั่นก็ไม่ได้ นี่ก็ไม่ได้ ยอมรับมาเถอะ ว่าแกเองก็ชอบคุณราฮีมอยู่” “แกว่าถ้าฉันจะรักใครใหม่ มันไม่เร็วไปเหรอ ทั้งๆ ที่ฉันเพิ่งหย่า” นี่คือสิ่งที่ณาณีมกังวลอยู่เหมือนกัน เธออยากเป็นโสดให้นานกว่านี้ สองสามปี หรือมากกว่านี้ก็ได้ “ไม่เร็ว ช้าไปด้วยซ้ำ เพราะชีวิตมันต้องเดินไปข้างหน้า ไม่ใช่จมปลัก เอาอดีตมาเป็นกำแพง” ----------------------------------------- “ผมรู้สึกแปลกๆ อยากให้คุณช่วย” เสียงอู้อี้ของราฮีมเอ่ยตอบ เพราะยังคงเอามือปิดปากไว้อยู่ “ช่วยอะไรคะ?” สีหน้าของณาณีมเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม นั่นเพราะยังไม่เข้าใจว่าราฮีมเป็นอะไร และเขาอยากให้เธอช่วยอะไร “ช่วยถอนพิษให้ผมหน่อย” “ถอนพิษ พิษอะไร” ตอนนี้สีหน้าของณาณีมยิ่งงงเข้าไปใหญ่ “ก็พิษจากลิปสติกสีแดงๆ ของคุณพราวที่มันติดอยู่บนปากของผมตอนนี้ไง” “คุณราฮีม…อื้อ…” พอฟังจบณาณีมก็ทำท่าจะขยับหนี แต่ราฮีมกลับไวกว่ามาก ชายหนุ่มใช้มือที่ปิดปากตัวเองไว้เมื่อครู่ เอื้อมมารวบตัวณาณีมเข้าไปกอด จากนั้นก็โน้มใบหน้าลงมาจูบเธออย่างรวดเร็ว และนี่คือวิธีถอนพิษที่เขาเอ่ย ณาณีมอึ้ง ทำตัวไม่ถูก สมองสั่งงานให้ผลักราฮีมออกห่าง แต่ร่างกายกลับตรงกันข้าม เพราะมันไม่ทำตามที่เธอสั่งเลย ตั้งแต่เกิดมาเธอเคยจูบกับผู้ชายแค่คนเดียวนั่นคือดาวิน เธอจำไม่ได้ว่าจูบครั้งล่าสุดกับดาวินเมื่อไหร่ และเพราะจำไม่ได้ จึงลืมเลือนรสจูบของอดีตสามีไปจากความรู้สึกเช่นกัน เวลานี้หัวใจของณาณีมเต้นแรงมาก รู้สึกวาบหวามกับจูบที่ราฮีมมอบให้จนควบคุมตัวเองไม่ได้ จูบที่ทำให้เธอขนลุกซู่ ร่างกายไหวระริกเหมือนเด็กสาว และนั่นก็ทำให้ณาณีมเผลอจูบชายหนุ่มกลับไปเช่นกัน ถ้าไม่ติดว่านี่มันริมถนน ราฮีมคงอุ้มณาณีมไปบนเตียงแล้วก็ทำตามที่ใจเขาเรียกร้องแล้ว “คุณจูบเก่งกว่าที่ผมคิดไว้เสียอีก” เขาจำเป็นต้องถอนจูบออก และรู้สึกว่าตอนนี้ ฝนกำลังโปรยปรายลงมาจากท้องฟ้า “ก็ฉันผ่านเรื่องพวกนี้มาแล้วนิ” “แล้วทำไมใจต้องเต้นแรงแบบนี้ด้วย ลมหายใจคุณก็ร้อน” เพราะความใกล้ชิด ทำให้ราฮีมได้ยินเสียงเต้นของหัวใจณาณีมชัดมาก มิหนำซ้ำเวลานี้ตัวเธอก็ร้อนผ่าวเหมือนคนมีไข้
หน้าปกนวนิยาย ไฟล้อมน้ำ [Alternative Bride]
8.1
พลาธิปเผชิญความเจ็บปวดจากการถูกปิยธิดาทิ้งไปแต่งงานกับเพื่อนรักเพียงเพราะอคติต่อตระกูลของเขา เพื่อแก้แค้นและเย้ยหยันอดีตคนรัก เขาจึงตัดสินใจแต่งงานกับปราณปริยาวดี น้องสาวต่างแม่ที่ปิยธิดาเกลียดชังที่สุด แม้เบื้องต้นจะมองเธอเป็นเพียงเครื่องมือทำลายความรู้สึกของแฟนเก่า แต่ความใกล้ชิดกลับทำให้เขาเริ่มหวั่นไหวกับลูกเมียน้อยที่เขาเคยรังเกียจ ท่ามกลางทิฐิที่ปิดกั้นหัวใจ เขาต้องเลือกระหว่างความแค้นหรือจะยอมรับความรักที่เกิดขึ้นจริง
หน้าปกนวนิยาย หวามรักเจ้าพ่อคาสิโน
8.5
ชีวิตของนิลยาพังทลายเพราะหนี้สินที่เธอไม่ได้ก่อ เมื่อพี่ชายต่างบิดามอมยาแล้วนำเธอมาขายประมูลให้ราเชน เจ้าพ่อคาสิโนผู้ทรงอิทธิพล แม้เขาจะช่วยเธอให้รอดพ้นจากเงื้อมมือคนชั่ว แต่ราเชนกลับเลือกบททดสอบที่โหดร้ายเพื่อสอนให้เธอรู้จักโลกความเป็นจริง เขาเสนอเงินแลกกับการให้เธอเปลื้องผ้าทีละชิ้น นิลยาจำใจทำตามด้วยความขมขื่นและผิดหวัง ท่ามกลางความกดดันและความกลัวที่สั่นสะท้านไปทั้งตัว ท้ายที่สุดราเชนกลับทนดูไม่ได้และตัดสินใจยุติเกมนี้ด้วยการบดจูบที่เต็มไปด้วยอารมณ์ดิบเถื่อน
หน้าปกนวนิยาย เสน่หายาตรา (เมียประมูลของท่านประธาน)
8.1
ไรอันมหาเศรษฐีเจ้าของสายการบินยอมทุ่มเงินมหาศาลเพื่อครอบครองปัทมณฑ์ สาวน้อยไร้เดียงสาผู้หวาดหวั่นต่อความปรารถนาอันเร่าร้อนของเขา ชายหนุ่มจึงต้องใช้ความใจเย็นเพื่อสอนบทเรียนรักที่แสนหวานและเย้ายวนใจเพิ่มขึ้นทีละนิด จนในที่สุดความรัญจวนที่เขามอบให้ก็ทำให้หญิงสาวตกอยู่ในห้วงอารมณ์หวามที่ยากจะถอนตัว แม้จะทรมานจากความต้องการที่ถูกปลุกเร้า แต่มีเพียงสัมผัสอันหนักหน่วงของเขาเท่านั้นที่จะช่วยเติมเต็มเธอได้ ในขณะที่ไรอันเองก็ยืนยันว่าจะไม่หยุดรุกรานจนกว่าเธอจะหลอมละลายไปพร้อมกับเขา
ตอน
อ่านเลย
แชร์