
ยอดหญิงบ้านนายุค70
ตอน 2
(ติ้งยินดีต้อนรับเข้าสู่มิติฟาร์ม)
(ติ้ง ย้อน เวลา 80:00:00)
" หืม....เสียงอะไร..อืม...ปวดหัวจังเลย "
(ติ้ง ย้อนเวลา 79:59:50)
(ติ้ง ย้อนเวลา 79:59:45)
เสียงภายในหัวดังขึ้นอีกครั้งทำให้รอบนี้เอมอรสะดุ้งตื่นขึ้น เธอมองดูและฟังเสียงแจ้งเตือนเวลาที่ลดน้อยลงเรื่อยๆ
" เวลาอะไร ถอยหลังซะด้วย " ถอยหลังเหรอ
" เดี๋ยวน่ะ โลกจะแตกเหรอ " ในที่สุด เอมอรก็กลับมาตั้งสติได้อย่างรวดเร็ว
เนื่องจากเธอชอบอ่านนิยายทำให้รู้ว่านี่คือเวลาชีวิตของเธอ เธอคิดถึงนิยายที่เคยอ่านแบบนี้น่าจะมีการเอาตัวรอด แล้วเธอจะมีอะไรที่พิเศษอย่างมิติติดมาด้วยมั้ยนะ " ลองดูสักหน่อยก็แล้วกัน "
"เปิดมิติ"
" พรึ่บ " บรรยากาศต่างกันอย่างสิ้นเชิงทำให้เธอรู้ตัวว่าเธอได้เข้ามาในมิติแล้ว
เอมอรมองไปรอบๆตัวด้วยความตื่นเต้นเมื่อเข้ามาข้างใน ในมิติมีพื้นที่กว้างประมาณ4ไร่
" ก็ถือว่าใช้ได้ล่ะนะ " ถือว่าไม่เล็กแล้วก็ไม่ใหญ่
" ถ้าย้อนเวลากลับไป ฉันจะต้องใช้ชีวิตอย่างยากลำบากแน่ๆ "
เอมอรคิดว่าเธอควรจะต้องเริ่มวางแผนซะแล้ว ว่าแล้วเธอก็ออกจากมิติและทดลองใช้มิติจนพอสมควร
เอมอรก็เริ่มวางแผนทันที
" อืม...เงินในบันชีมีเงินอยู่350ล้านบาทเยอะอยู่เหมือนกันน่ะเนี่ย " เนื่องจากเอมอรเป็นคนขยัน
ครอบครัวเธอก็มาจากต่างจังหวัดพ่อแม่ของเธอก็มาเสียชีวิตจากอุบัติเหตุรถยนต์และได้ค่าประกันชีวิต แต่ตัวเธอไม่มีญาติที่ไหนอีกทำให้เอมอรต้องทำงานไปด้วยเรียนไปด้วย จนเธอเรียนจบแล้วเธอก็เข้าทำงานวิจัยทันที
เนื่องจากเธอมีพรสวรรค์ทางด้านนี้โดยเฉพาะ แล้วโปรเจ็กที่เธอรับทำมาตลอดทั้งในและนอกทำให้เธอมีเงินเก็บเยอะพอสมควร
แต่เธอก็ไม่เคยอวดใคร เธอใช้ชีวิตธรรมดาปกติแม้แต่แฟนของเธอศักดิ์ชัยก็ไม่เคยรู้ แล้วตัวของเอมอรเองก็คิดว่ามันก็เป็นการดีแล้วที่เธอไม่เคยบอกเรื่องส่วนตัวแบบนี้กับศักดิ์ชัยเลยสักครั้ง
" คำว่าย้อนเวลา ฉันจะต้องกลับไปในช่วงหรือว่ายุคที่ลำบากอย่างแน่นอน ฉันจะต้องเตรียมของที่มันดูย้อนยุคและดูโบราณซักหน่อย "
เอมอรก็ได้แต่ภาวนาว่าขอให้เธอคิดไม่ผิดก็แล้วกัน
เนื้อหมู เนื้อไก่ ปลา
ไข่เป็ด และไข่ไก่ นี่คืออาหารหลัก
ผักสด เครื่องปรุง แล้วยาที่เป็นสิ่งสำคัญที่สุดขาดไม่ได้เลย
" ถ้าย้อนเวลากลับไปในยุคที่ไม่มีอะไร ไม่มียาก็เหมือนขาดใจล่ะนะ ฉันจะต้องตุนยาเยอะๆหน่อย "
แล้วก็เครื่องมือการทำเกษตร คู่มือการทำเกษตร เมล็ดผัก เสื้อผ้า
" เหนื่อยจัง อาบน้ำสักหน่อยก็แล้วกัน " วางแผนคร่าวๆแล้วเอมอรก็อาบน้ำแต่งตัวเสร็จ เธอก็รีบออกไปตลาดสดทันที
เพราะเวลาลดน้อยลงเรื่อยๆเธอจะต้องตุนของแข่งกับเวลา อย่างแรกเลยเธอจะต้องซื้อเครื่องดื่มเพราะเธอชอบมากและเป็นของที่มีภาษีเธอจะต้องรอของหน่อย
เอมอรเดินเข้าออกร้านสะดวกซื้อหลายแห่ง แล้วเธอก็เหมามาทั้งหมด ทั้งบุหรี่และเหล้าด้วย เครื่องดื่มก็แตกต่างกันไป แล้วเธอยังไปร้านส่งหลายที่ด้วย เธอให้ที่อยู่กับทางร้านทุกร้านและเสียค่าส่งให้ทุกร้าน เพื่อที่จะให้ทางร้านนำของที่เธอสั่งไปส่งที่คอนโดทั้งหมด
อันที่จริงแล้วทางร้านก็มีบริการขนส่งให้กับลูกค้าปกติอยู่แล้ว แต่เอมอรต้องการที่จะให้พวกเขาดูแลสินค้าของเธออย่างดีและมีการส่งที่รวดเร็วขึ้น เธอถึงได้เสียเงินในส่วนของตรงนี้ไป แล้วเอมอรก็คิดว่ามันคุ้มค่ามากกับคนที่มีเวลาน้อยแบบเธอในตอนนี้
ต่อมาเธอเข้าไปในร้านทองและร้านเครื่องประดับ สำหรับทองนั้นเธอซื้อเส้นละบาท ทั้งหมดสามสิบเส้นและเหมาพวกเครื่องประดับนิดหน่อย
เอมอรไม่ได้เลือกแบบที่แพงนัก เธอเลือกเฉพาะที่คิดว่าใส่แล้วดูดีและสวยเท่านั้น เธอมีของจำพวกนี้สะสมในตู้เซฟเยอะมากแล้วเธอก็เลยไม่ได้ซื้อไปเยอะ
"ป้าคะ เอาเนื้อหมู เนื้อไก่ และปลาอย่างล่ะ1000กิโลค่ะ"
" โอ้โหสั่งเยอะขนาดนี้ ป้าไม่มีของส่งหรอก เปลี่ยนเป็นวันพรุ่งนี้ได้หรือเปล่าล่ะแม่หนู"
" ได้ค่ะ แล้วหนูก็เอาอาหารทะเลด้วยนะคะป้า เอาทั้งแบบแห้งและแบบสดเลย "
" หนูจะเอาอาหารทะเลเยอะมากแค่ไหนล่ะ ป้าจะได้จัดเตรียมไว้ให้ "
" หนูเอาอย่างละ 500 โลค่ะคุณป้าแล้วนี่ก็ที่อยู่ของหนูค่ะ มาส่งของให้หนูตามที่อยู่นี้เลยนะคะ แล้วป้าก็คิดค่าส่งเพิ่มไปเลยก็ได้ค่ะ "
" ได้จ้ะ แต่ป้าก็ต้องขอเงินมัดจำไว้ก่อนครึ่งนึงนะ
" ได้เลยค่ะคุณป้า เรื่องนี้ไม่ใช่ปัญหา หนูขอแค่ร้านของคุณป้าส่งของให้หนูเร็วๆหน่อยก็พอค่ะ " ว่าแล้วเอมอรก็ขอบัญชีป้า
พอโอนเงินออนไลน์เสร็จ เธอก็ไปซื้อของต่อทันที
เธอซื้อผักและผลไม้ทุกอย่างที่เห็น อย่างล่ะ500กิโล
ตามด้วยเครื่องปรุงอย่างล่ะ300ลัง และไปห้างเพื่อซื้อของใช้ต่อ ไม่ว่าจะเป็นเครื่องสำอางอันนี้สำคัญ แชมพู สบู่ ผ้าอนามัย ยาสีฟัน ผงซักฟอก ซันไลน์ ทุกอย่างที่ใช้ในชีวิตประจำวัน และของใช้เด็กไม่ว่าจะขวดนม นมผง นมกล่อง แพมเพิสเธอเหมาหมดอย่างล่ะ1000ลัง ของเบ็ดเตล็ดอย่างล่ะ20ลังเผื่อไว้ก่อน ไม่รู้จะพอหรือเปล่า
และมาต่อด้วยเครื่องใช้ภายในครัวเธอเลือกแบบโบราณหน่อย เครื่องใช้ไฟฟ้า เครื่องเย็บผ้า ตู้ทำความเย็น เครื่องประดับไม่ว่าจะเป็นหยกและทอง นาฬิกาก็จำเป็น และเสื้อผ้าผู้หญิง ผู้ชาย เด็ก เธอเหมามาหมด
แบบหน้าร้อนหน้าหนาวก็มี ถุงเท้า ถุงมือ หมวก ชุดชั้นใน เสื้อกันหนาวขนเป็ดหนานุ่ม แล้วก็ผ้าเป็นม้วนแบบสีเรียบๆ แล้วเอมอรก็ส่งที่อยู่ให้ทางห้าง ให้พวกเขาเอาของไปส่งวันพรุ่งนี้ก็ได้ เพราะวันนี้น่าจะไปส่งไม่ทันแล้ว
ออกจากห้างแล้วเอมอรก็ไปร้านขานยาต่อ เธอวนเข้าออกหลายร้าน เนื่องจากมีการจำกัดปริมาณการขาย แล้วเธอก็ไปต่อด้วยร้านการเกษตร
เอมอรเหมาทุกอย่าง รวมถึงเครื่องมือทำการเกษตรด้วย แล้วก็ไปดูรถต่อ เนื่องจากยุคก่อนการเดินทางลำบากมาก เธอซื้อจักยานแบบโบราณและทันสมัยอย่างล่ะ20คัน มอเตอร์ไซแบบโบราณและทันสมัยอย่างล่ะ20คัน รถยนต์รุ่นเก่า10คัน รถกระบะ5คัน รถสิบล้ออีก5คันและต่อด้วยอุปกรณ์ก่อสร้าง ที่เป็นสิ่งสำคัญเช่นกันก็เลยเหมาไปเยอะหน่อย
ต่อด้วยอาหารสำเร็จรูป เอมอรยังสั่งก๋วยเตี๋ยว500ถุง เกี๊ยว ขนมจีบ ซาลาเปา ไส้กรอกรมควัน อย่างล่ะ2000ลูก แวะทานอาหารและกลับคอนโด
หลังจากอาบน้ำก็สั่งออนไลน์ต่อ เธอสั่งข้าวและแป้งทำอาหารทุกชนิดอย่างล่ะ1000กิโล และอุปกรณ์ทำขนม หนังสือความรู้ต่างๆทุกอาชีพ และยังโทรสั่งอาหารหม้อแกงด้วยอย่างล่ะ50หม้อ ขนมกินเล่น ขนมเค้ก ขนมไทย สารพัดที่เคยผ่านตา น้ำชาต่างไป น้ำเปล่า น้ำผลไม้ทุกชนิด ลูกชิ้น ไส้กรอก ของโปรดเลย
สรุปยอดวันนี้เธอใช้หมดแล้ว250ล้านถือว่าเยอะทีเดียว เธอเหลือเงินแค่100ล้านเท่านั้น
วันต่อมาเอมอรรอรับของทั้งวันแล้วรีบเก็บของจัดของเข้ามิติจนเหนื่อยล้า
(ติ้ง ย้อนเวลา 29:00:20)
" ใกล้แล้วสิน่ะ" ที่เธอจะจากโลกนี้ไป
เอมอรยอมรับอย่างไม่อายเลยว่าเธอกลัวการเริ่มใหม่ที่สุด เพราะเธอมีชีวิตที่อาภัพมาตลอด แต่เธอก็ต้องสู้ ถึงสมองจะฉลาดมากแค่ไหนแต่เธอก็ดันตกม้าตายเพราะความรัก เรื่องหัวใจไม่สามารถควบคุมได้จริงๆ ชาติหน้าขออย่าให้เธอเจอกับเหตุการณ์แบบนี้อีกเลย
คุณอาจจะชอบ





