ยอดหญิงบ้านนายุค70

(ติ้ง ย้อนเวลา 18:00:00)

เช้าวันต่อมาเอมอรตรวจดูสิ่งของทั้งหมดแล้ว ก็ยังเหลือเฟอร์นิเจอร์ทั้งในและนอกบ้านที่ยังไม่ได้สั่ง และยาบำรุง สมุนไพรยาจีน สมุนไพรไทย วิตามินต่างๆ ที่นอนแบบสปริงและแบบลูกฟูกทั้งหนาและบาง พวกกล่องพลาสติกทั้งขนาดเล็กและใหญ่ กระปุกทั้งเล็กใหญ่ทั้งแบบพลาสติกและแบบแก้ว

ถุงมือยางแบบบางและหนาทั้งยาวและสั้นเธอก็รีบสั่งทันที แล้วเอมอรก็ออกจากคอนโดเพื่อไปดูงานวิจัยบางอย่างเพื่อส่งต่องานเนื่องจากเธอจะลาออก

เอมอรยังพอมีเห็นใจกับเพื่อนร่วมงานของเธออยู่ เธอถึงได้มาส่งงานต่องาน

" เอม ! " ศักดิ์ชัยมาดักรอเอมอรตั้งแต่เมื่อวานแล้ว แต่เมื่อวานเอมอรกลับไม่มาทำงานซะอย่างนั้น มันก็เลยทำให้เขาเป็นกังวลมากกว่าเดิม

แล้วเขาก็ไม่กล้าที่จะไปหาเอมอรที่คอนโดของเธอด้วย

" มีอะไรหรอคะ พี่ศักดิ์ " ที่ดวงตาของเอมอรยังมีความเศร้าเล็กน้อย

แต่เธอก็ต้องรีบเปลี่ยนสีหน้าเพราะเธอไม่อยากที่จะให้ศักดิ์ชัยได้เห็นความเศร้าในใจของเธอ

" พี่.... เป็นห่วงเอมมาก " ศักดิ์ชัยไม่ได้พูดออกไปตามที่ใจของตัวเองคิด อันที่จริงแล้ว เขาอยากจะบอกเธอว่าเขาคิดถึงเธอมาก คิดถึงมากจริงๆ

ศักดิ์ชัยอยากจะบอกเอมอรว่าเขากลัวมากแค่ไหน กับการที่ไม่มีเธอมาคอยถามไถ่ว่าวันนี้กินข้าวหรือยัง ทำงานเหนื่อยไหม ทำอะไรอยู่ เพียงแค่วันเดียวที่ไม่มีเธอมันก็ทำให้เขารู้สึกมองเห็นทุกอย่างกว้างขึ้น

ความสุข และความตื่นเต้นที่เขาเคยนอกใจเธอมันหายไปหมด ทุกอย่างมันไม่มีสีสันและจืดชืดไปหมดแล้ว

" พี่ศักดิ์ไม่จำเป็นต้องมาห่วงเอมหรอกค่ะ เอมดูแลตัวเองได้ แล้ว...ต่อไปนี้ถ้าไม่จำเป็น....พี่ศักดิ์ก็ไม่ต้องมาหาเอมอีกนะคะ "

เพราะอีกไม่นานเธอก็คงจะไม่ได้อยู่ในโลกใบนี้แล้ว เธอไม่อยู่ในโลกใบนี้แล้วก็ดีเหมือนกัน

เธอจะได้ตัดใจจากพี่ศักดิ์ได้ง่ายขึ้น

" เอม..ฮึก...พี่... " ศักดิ์ชัยอยากจะบอกเอมอรใจจะขาดว่าเขาอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีเธอ ชีวิตที่ไม่มีเธอมันห่วยแตกสิ้นดี ความสุขที่เคยมีของเขามันหายไปพร้อมกับเธอ

" พี่ศักดิ์ พี่เลือกที่จะมีชีวิตแบบนี้เอง ตั้งแต่ที่พี่ไปแอบมีความสัมพันธ์กับมิ้งแล้ว และต่อไปนี้..พี่ก็ให้มิ้งเป็นความสุขของพี่เถอะค่ะ "

ถึงจะเลิกรากันไปแล้วแต่เอมอรก็ไม่ได้อยากให้ชีวิตของพี่ศักดิ์ชัยไม่มีความสุขแบบนี้

เอมอรก็ยังมีความหวังดีเหมือนกับตอนที่เธอคบกันกับพี่ศักดิ์ชัย เธออยากจะให้พี่เขามีหน้าที่การงานที่ดีอยากให้พี่เขามีความสุขในทุกๆวัน เธอขอแค่นี้ก็พอแล้ว

" เอม...ถ้าพี่ขอ.." กลับมาจะได้หรือเปล่านะ

" พี่ศักดิ์ไปเริ่มต้นชีวิตใหม่เถอะค่ะ เอมก็จะไปเริ่มต้นชีวิตใหม่เหมือนกัน " ไปเริ่มต้นชีวิตใหม่และในโลกนี้ที่ไม่มีพี่ศักดิ์แล้ว

" ตุ๊บ !!! เอม..ฮือ...ฮือ...พี่ขอโทษ..." ศักดิ์ชัยคุกเข่าต่อหน้าเธอและกอดเอวของเธอไว้ แล้วเขาก็ร้องไห้ออกมาอย่างไม่อายใคร

ศักดิ์ชัยไม่อยากเสียเธอไปและเขาก็เสียเธอไปไม่ได้ด้วย ความสุขที่เคยมีชั่วครั้งชั่วคราวกับมิ้งเขาไม่อยากมีมันแล้ว ตอนนี้เขาอยากมีแค่เอมอรคนเดียวเท่านั้น

เอมอรน้ำตาซึมเหมือนกันกับการกระทำของพี่ศักดิ์ชัย เธอไม่สามารถที่จะทำให้ตัวเองกลับไปอยู่ในจุดนั้นอีกแล้ว

เพราะการที่เธอถูกหักหลังและถูกทิ้งไว้คนเดียวมันรู้สึกเหน็บหนาวจนเกินไปถึงคนอื่นจะไม่รักเธอ แต่เอมอรก็ควรจะต้องดูแลและรักษาหัวใจของตัวเองไว้ให้ดี เพื่อที่จะไม่ให้คนอื่นมาทำร้ายมันได้อีก

" ปล่อยเอมไปเถอะค่ะ เอมก็ไม่สามารถที่จะกลับไปอยู่ในจุดนั้นได้อีกแล้ว ความรู้สึกของเอมมันถูกพี่ทำร้ายจนพังไปจนหมดแล้วค่ะ "

" ฮือ...เอม "

ทุกคนที่เดินผ่านไปผ่านมาต่างก็พากันมองดูสถานการณ์ของเอมอรกับศักดิ์ชัยอย่างต่อเนื่อง

เพราะทุกคนที่ทำงานกับเอมอรอยู่ที่นี่ ไม่เคยมีใครได้รับรู้เลยว่าเอมอรมีแฟนแล้ว

" พี่ศักดิ์ ปล่อยเอม "

" ฮึก...ครับ.." ถึงศักดิ์ชัยจะไม่อยากปล่อยเอมอรในตอนนี้แต่เขาก็ต้องทำใจปล่อยเธอ

ไม่เป็นไรหนทางมันไม่ได้มีแค่นี้ เขาจะต้องตามง้อเธอจนสำเร็จได้แน่

" ...... " เอมอรแกะมือของพี่ศักดิ์ชัยออกจากเอวของเธอที่พี่เขากอดเธอไว้อยู่ แล้วเธอก็เดินออกไปในทันที

เอมอรเลือกที่จะไปดูสถานที่วิจัยส่วนตัวของเธอต่อ และเธอก็เก็บของเข้ามาในมิติด้วยความเศร้าใจ เพราะแผลของเธอมันยังสดและใหม่อยู่ หัวใจของเธอก็เลยไม่สามารถที่จะกลับมารักษาแผลใจของตัวเองได้ในตอนนี้

ของส่วนมากที่นี่ก็จะเป็นจำพวกดอกไม้ พันธ์ข้าว และผักจำพวกสลัดต่างๆเธอเก็บเข้ามิติทั้งหมด แล้วเธอก็ไปหาทนายเพื่อทำพินัยกรรมไว้ เมื่อเธอจากไปก็ให้บริจาคให้กับสถานเด็กกำพร้าทั้งหมด เพราะเธอรู้ว่าชีวิตที่ไม่มีต้นทุนมันลำบากมากขนาดไหน

พอกลับมาถึงคอนโดแล้ว เอมอรก็ทำอาหารง่ายๆกินเนื่องจากเธอไม่ค่อยหิวซักเท่าไหร่

แล้วเธอก็รอรับของช่วงเย็น พอรับของเสร็จแล้วจัดของเสร็จแล้ว เธอก็อาบน้ำรอเวลาที่จะไปจากโลกใบนี้

(ติ้ง ย้อนเวลา 00:00:50)

(ติ้ง ย้อนเวลา 00:00:00)

" เอม พี่รักเอมนะ " ในตอนนี้ศักดิ์ชัยกำลังคุกเขาอยู่ต่อหน้าหลุมศพของเอมอร

" การที่เอมจากพี่ไปตลอดกาลแบบนี้ น้องก็ทำให้พี่ยิ่งกว่าตายทั้งเป็นซะอีก พี่ขอโทษนะเอม "

ศักดิ์ชัยก็ไม่อยากจะเชื่อเหมือนกันเพียงแค่เขาทำผิดพลาดแค่ครั้งเดียวเขาก็ต้องเสียคนรักไปตลอดกาล

การที่เธอตีตัวออกห่างจากเขาก็ยังว่าเจ็บปวดแล้ว แต่การที่เอมอรจากเขาไปตลอดกาลแบบนี้มันก็ยิ่งทำให้หัวใจของเขาเจ็บปวดมากกว่า

ตอนนี้ศักดิ์ชัยได้ตัดขาดกับมิ้งอย่างเด็ดขาดแล้ว และตอนนี้ชีวิตของเขาก็ไม่เคยมีความสุขเลยสักนิด เพราะหัวใจของเขามันเรียกร้องหาแต่เอมอรเท่านั้น

ศักดิ์ชัยคิดว่าชีวิตต่อจากนี้ของเขาไม่สามารถที่จะมีความรักครั้งใหม่ได้อีกอย่างแน่นอน เพราะเขาไม่สามารถที่จะเดินข้ามความรู้สึกของเขากับเอมอรไปได้ แต่อย่างน้อยศักดิ์ชัยก็ยังรู้สึกพอใจ เพราะเขาก็ต้องการที่จะชดเชยความรู้สึกให้กับเอมอรตลอดชีวิตเหมือนกัน

ช่วงเวลาใกล้รุ่งเช้าเวลา ตีสี่ไม่มีใครรู้เลยว่ามีหญิงสาวที่แสนอาภัพในชาตินี้ได้จากโลกใบนี้ไปอย่างเงียบงัน

ยามราตรี ท้องฟ้าดำเข้มเหมือนสีหมึกไม่มีแม้แต่แสงดาว

หลังงานเลี้ยงบ้านโจว ทุกอย่างจมอยู่ในความเงียบ

มีแสงเล็ดลอดออกมาเล็กน้อย จะเห็นว่ามีหญิงสาวสองคนกำลังฉุดรั้งกันไปมา เนื่องจากอีกฝั่งแรกมีแรงน้อยกว่า เธอยื้อจนหมดแรงมันก็เลยทำให้เธอพลาดโดนผลักตกจากบันไดไป

ส่วนผู้หญิงอีกคนยืนมองเลือดที่ไหลออกจากศรีษะของหญิงสาวคนที่ตกบันไดแล้วยิ้มก็มาอย่างร้ายกาจแล้วเธอก็เดินจากไป

" กรี๊ด!!! ช่วยด้วยค่ะพี่สะใภ้ตกบันได "

ภายในบ้านจึงพากันวุ่นวายในทันทีหลังจากที่เห็นว่าลูกสะใภ้ของบ้านตกบันไดแบบนี้ หลังจากที่บ้านวุ่นวายอยู่นาน บ้านโจวก็ตกอยู่ในความเงียบสงบอีกครั้งพร้อมกับความโล่งใจ

" อึก... คุณจะทำอะไรฉัน " ดวงจิตของเอมอรตอนนี้กำลังถูกบีบคอและกำลังต่อสู้กับอะไรบางอย่างที่กำลังกดทับเธอไว้ไม่ให้เธอออกมา

" กรี๊ดดดด....นังแพศยา อยากจะได้ร่างของฉันเหรอ ไม่ได้แกจะต้องตาย ถึงฉันจะตายแต่ฉันก็ไม่ให้แกได้ใช้ร่างกายของฉันหรอก"

" ฮึก...ปล่อย "

" ไม่ปล่อย แกจะต้องตายไปกับฉัน ฮ่าๆๆ " ดวงจิตของผู้หญิงคนนี้ยังคงอาฆาตและตั้งใจจะบีบคอของเอมอรให้ตกตายไปด้วยกันให้ได้

" ปล่อย!! ถ้าคุณไม่ปล่อยฉัน คุณก็อย่าหาว่าฉันโหดเหี้ยมก็แล้วกัน "

" ฮ่าๆๆ นี่แกใกล้จะตายไปกับฉันอยู่แล้ว แกก็ยังกล้าที่จะข่มขู่คนอย่างฉันอย่างนั้นเหรอ ตายไปซะ "

" อ็อก...อ่อย...ฮือ...อ็อก... " เอมอรโดนบีบคอแน่นขึ้นจนไม่สามารถที่จะพูดอะไรออกมาได้อีก

" ตายซะ !! แกจะต้องตายเหมือนกับฉัน "

" อ็อก...อ่อย ฉึก !! " ในจิตสำนึกนั้นไม่รู้ว่าเอมอรเอามีดออกมาจากไหนกัน พอได้มีดมาแล้ว เธอก็ใช้มีดแทงไปที่ผู้หญิงคนนั้นในทันทีเมื่อเห็นว่าผู้หญิงคนนั้นมารังแกเธอได้แบบนี้

" กรี๊ดดดด...ถ้าแกกล้าที่จะมาแย่งสามีของฉัน กรี๊ดดด.... ฮ่าๆๆ ถึงฉันจะตายอย่างที่ตั้งใจเอาไว้ แต่แกก็จะไม่มีความสุขหรอก " จิตสำนึกที่ต่อสู้กันกับเอมอรได้หายไปจนหมดหลังจากที่เอมอรใช้มีดแทงไปที่ผู้หญิงคนนั้น