ตำนานตาม่วง

จากนั้นนางก็รีบปรับรูปร่างของตัวเองอย่างรวดเร็ว

ก่อนที่นางจะร่วงหล่นลงไปที่พื้น นางพยายามที่จะเกาะหน้าผาหินเอาไว้ให้ได้มากที่สุด

จนมือทั้งสองข้างของนางถลอกไปหมด สุดท้ายถึงได้ตกลงในพุ่มหญ้านุ่ม ๆ

แต่ก่อนที่มู่ชิงเกอจะได้พักหายใจ พื้นดินใต้ตัวของนางก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เสียงคำรามที่ดุร้ายและกระหายเลือดของสัตว์ร้ายก็ดังก้องขึ้นมา และนั้นทำให้นางแทบจะร้องไห้ออกมาอย่างไร้เสียง......

ในไม่ช้า สัตว์เวทย์นับร้อยตัวก็มารวมตัวรอบ ๆ มู่ชิงเกอ

ภายในชั่วพริบตา กรงเล็บอันเหม็นเน่าของสัตว์เวทย์ก็ใกล้เข้ามาเพียงเอื้อมเท่านั้น！！

เมื่อเห็นว่าชีวิตกำลังแขวนอยู่บนเส้นด้าย มู่ชิงเกอก็ทำได้เพียงยันร่างกายส่วนบนขึ้นมาด้วยความยากลำบาก จากนั้นมือทั้งสองข้างก็ออกคำสั่งด้วยทำท่าทางที่ซับซ้อน ในขณะเดียวกันก็ขยับริมฝีปากเบา ๆ ไปด้วย

เสียงนี้มู่ชิงเกอมีติดตัวมาตั้งแต่กำเนิดแล้ว มนตราเสียงสั่งสัตว์อสูรเป็นอีกหนึ่งความสามารถและพรสวรรค์ของนางที่ไม่มีใครรู้

ทันใดนั้นแววตาของสัตว์ร้ายที่ดูดุร้ายและกระหายเลือดอยู่ในตอนแรกก็แปรเปลี่ยนเป็นความกลัว และความหวาดผวาไปในทันที

สัตว์เวทย์นับร้อยตัวยืนนิ่งอยู่ตรงนั้นไปโดยปริยาย

แม้ว่ามู่ชิงเกอจะมองไม่เห็น แต่นางก็รู้สึกได้ว่ารัศมีการสังหารรอบตัวนางลดลงไปอย่างฉับพลัน

ทันใดนั้น เสียงคำรามเสียงหนึ่งที่ดังฟังชัดในฝูงสัตว์ก็ดังขึ้นมา！

คงไม่ใช่มังกรเก้าสวรรค์หรอกกระมัง？

มู่ชิงเกอยิ้มกับตัวเองอย่างขมขื่น

ตอนนี้นางไม่มีเรี่ยวแรงเลย นางไม่มีทางที่จะควบคุมมังกรสวรรค์ที่ลงมาจากพิภพแห่งสวรรค์ได้เป็นแน่ หรือว่านางเพิ่งจะเดินทางข้ามเวลามาก็ต้องมาตายอยู่ที่นี่เสียแล้ว？

แต่แล้วโดยไม่คาดคิด......

หลังจากที่มังกรคำรามออกมา มังกรยักษ์ตัวหนึ่งก็ลอยตัวเป็นเส้นโค้งอยู่ในอากาศด้วยท่าทางที่สง่างาม จากนั้นก็เหาะลงมาอยู่ตรงหน้าของมู่ชิงเกอด้วยความเคารพ อีกทั้งยังคายไข่ยักษ์ใบหนึ่งที่มีความสูงประมาณครึ่งตัวคนออกมา

ต๊อก！

มู่ชิงเกอลูบสิ่งกลม ๆ อุ่น ๆ ลื่น ๆ ในอ้อมแขนของตัวเอง แล้วก็เงียบไป

นี่จะให้นางฟักไข่อย่างนั้นหรือ？

ให้แล้วจะไม่เอาได้ไง！

มู่ชิงเกอเอาไข่มังกรสวรรค์มาถือไว้ข้างตัว

ทันใดนั้น มังกรเก้าสวรรค์ก็ยอมเชื่อฟังนาง ดูเชื่องราวกับเป็นสัตว์เลี้ยงในบ้านตัวหนึ่ง

มู่ชิงเกอเองก็ไม่ได้เกรงใจแต่อย่างใด นางดึงหนวดมังกรออกมาเส้นหนึ่ง จากนั้นก็เอาใส่ปากเคี้ยว ก่อนจะกลืนลงไป

สิ่งนี้ช่วยบำรุงร่างกาย ประจวบกลับที่นางเสียเลือดไปมาก ส่วนเรื่องที่ว่ามังกรสวรรค์จะโกรธหรือไม่นั้น นางไม่ได้คำนึงถึงเรื่องนี้ ในเมื่อคิดที่จะเพิ่งนาง ก็ต้องให้ประโยชน์อะไรกับนางบ้าง แค่ดึงหนวดมังกรมาเส้นเดียวไม่เห็นจะเป็นอันใดเลย

ผลปรากฏว่า มู่ชิงเกอรู้สึกว่าร่างกายอบอุ่นขึ้นมาก

เมื่อเห็นว่ามังกรเก้าสวรรค์ที่ถูกดึงหนวดไม่ได้ต่อต้านอะไร สัตว์เวทย์ทั้งหมดจึงก้มหัวให้มู่ชิงเกอด้วยความเคารพ ราวกับว่านางได้กลายเป็นหัวหน้าสัตว์ร้ายกลุ่มนี้ไปแล้ว

ขณะที่มู่ชิงเกอกำลังจะถอนหายใจด้วยความโล่งอก จู่ ๆ นางก็รู้สึกปวดท้องขึ้นมาอย่างกะทันหัน แล้วนางก็ล้มลงไปกับพื้นอีกครั้ง

แย่แล้ว！

มู่ชิงเกอปวดจนเหงื่อแตกพลั่กไปทั้งตัว เวลานี้นางถึงได้รู้ตัวว่ามีทารกอีกคนอยู่ในท้องของนาง！

มู่ชิงเกอทำได้เพียงกัดฟัน แล้วก็เอามือที่สั่นเทาของนางล้วงเข้าไปที่แผลบนหน้าท้องของนาง

โอ๊ยยยยย......

ทุกครั้งที่นางรู้สึกเจ็บปวด ชื่อของชายโฉดหญิงชั่วคู่นั้นจะดังก้องขึ้นมาในหัวของนาง

ซวนหยวนหยู มู่ชิงอวี่！

หากไม่ได้ชำระแค้น ก็อยู่ร่วมโลกกันไม่ได้！

อุแว้.....

ในที่สุด เสียงร้องไห้ของทารกก็ดังขึ้นมา แล้วก็ตามมาด้วยแสงสีม่วงที่สืบทอดมาจากสายเลือดของนาง มันเกิดขึ้นมาพร้อมกัน

ทันใดนั้น แผ่นดินก็สั่นไหว

สัตว์เวทย์นับร้อยตัวที่อยู่รอบ ๆ ต่างก็ก้มหัวและคุกเข่าลงบนพื้น ราวกับว่าพวกมันกำลังบูชาตัวแทนของพระเจ้าระดับสูงสุดอยู่อย่างไรอย่างนั้น

ท้องฟ้าที่มืดมิดเหมือนม่านผืนหนึ่ง มีแสงหลากสีสันสะท้อนออกมาอย่างกะทันหัน ส่องสว่างไปทั่วทั้งมหามณเฑียรหลวงภายในชั่วพริบตา

ฉากนี้พระราชวังที่อยู่ห่างออกไปหลายร้อยโยชน์ก็สามารถมองเห็นได้

เมื่อเห็นเช่นนี้ ท่านราชครูของอาณาจักรเทียนอันที่กำลังอธิษฐานขอพรให้ราชวงศ์อยู่ก็ตกใจจนเซไปเล็กน้อย จากนั้นก็ตะโกนขึ้นมาเสียงดังว่า

“เทพธิดาที่หนึ่งหมื่นปีจะเกิดที ได้ลงมาจุติที่อาณาจักรเทียนอันของพวกเราแล้ว เทพธิดาตัวจริงมาเยือนโลกแล้ว！”

“เร็วเข้า รีบไปตามหาเร็วเข้า！”

ฮ่องเต้เฒ่าทรงรู้สึกตื่นเต้นมากจนเคราสั่นไหวไปหมด เขาออกคำสั่งในทันที ไม่เพียงแต่ส่งหน่วยราชองครักษ์จากทุกแคว้นไปเท่านั้น แม้แต่ตระกูลใหญ่ทั่วหล้าก็ต้องส่งกำลังคนไปด้วยเช่นกัน อีกทั้งยังมีเหล่าผู้กล้ามากมายก็มาร่วมปฏิบัติภารกิจนี้ด้วยเช่นกัน

ด้วยความที่เทพธิดาดวงตาสีม่วงในตำนานที่ปรากฏตัวเพียงครั้งเดียวในรอบหนึ่งหมื่นปีผู้นี้คือผู้ที่จะสามารถครอบครองผืนแผ่นดินทั้งทวีปได้ แล้วใครจะไม่อยากได้ตัวนางกันเล่า？

แม้แต่ที่ ๆ อยู่ไกลออกไปอย่างพิภพแห่งสวรรค์ที่อยู่ของเหล่าทวยเทพในวังสวรรค์ ก็ยังเกิดความโกลาหลขึ้นไม่น้อย

“ในที่สุดเทพธิดาแห่งโชคชะตาก็ลงมาจุติในโลกนี้เสียที！ เราจะต้องหาตัวนางให้พบก่อนปีศาจให้จงได้！”

ทั้งสามฝ่ายไม่ว่าจะเป็นฝ่ายมนุษย์ เทพและปีศาจต่างก็มารวมตัวกัน เวลานี้อาณาจักรทั้งเก้าต่างก็ตกอยู่ในความโกลาหลวุ่นวายไปหมด