หน้าปกนวนิยาย เจาะเวลามาหาอะไรวะเนี่ย

เจาะเวลามาหาอะไรวะเนี่ย

7.9 / 10.0
หลังเผชิญความตายที่แสนอนาถ ชายหนุ่มกลับต้องตื่นขึ้นมาพบกับโชคชะตาที่ย่ำแย่ยิ่งกว่าเดิมในร่างขององค์ชายขี้เมาผู้มีสภาพไม่ต่างจากกองขยะ ทั้งเนื้อตัวเหม็นโฉ่และผมเผ้ารุงรังจนดูไม่ได้ ท่ามกลางสายตาดูแคลน เขากลายเป็นความหวังสุดท้ายของไทเฮาที่ปรารถนาจะดัดนิสัยและเปลี่ยนโฉมองค์ชายเสเพลคนนี้ให้กลายเป็นผู้เป็นคนขึ้นมาอีกครั้ง เขาจะเอาตัวรอดจากความคาดหวังและสถานะสุดรันทดในโลกใหม่นี้ได้อย่างไร

เจาะเวลามาหาอะไรวะเนี่ย ตอนที่ 1

ร่างอ้วนตุ๊มตะตุ้๊มตุ๊ย เดินก้าวยาวๆไปเบียดคนอื่นไปยืนอยู่แถวหน้าส่งเสียงกรี๊ดร้องสุดเสียงกับนักร้องขัวญใจ ที่มาทัวร์คอนในประเทศไทย

มืออ้วนๆยื่นส่งช่อดอกไม้ตุ๊กตา และกล่องของขัวญที่ข้างในอัดไว้ทั้งผ้าพันคอที่ลงมือถักเอง การ์ดใบสวย สร้อยขอมือ สร้อยคอและหลายอย่างที่แล้วแต่จะคิดได้เพื่อให้นักร้องขัวญใจประทับใจและพอใจอย่างที่สุด เอาของเหล่านั้นปิดบังใบหน้าที่ขี้เหร่สุดๆ พยายามยื่นให้สุดแขนอ้วนๆของตัวเอง

นักร้องขัวญใจวัยกรี๊ด วิ่งแปะมือตั้งแต่เวทีอีกฝั่ง ถึงอีกฝั่งมาจนถึงที่มีมี่ยืนอยู่มือบางรับเอาของทั้งหมดจากมีมี่ มองสบตาที่ส่งมินิหัวใจมาให้ ดีใจจนแทบจะกระโดดกอด หัวใจเต้นแรงสุดขีดแล้วในที่สุดก็ล้มตึงลงไปทันที ไม่มีใครรับร่างอ้วนไม่มีใครสนใจต่างคนต่างขยับหนีจนมีมี่ล้มลงหัวฟาดพื้น วิญญาณหลุดออกจากร่างไปในทันที

กลิ่นเหล้าคละคลุ้งไปทั่วบริเวณ ร่างสูงของใครบางคนนอนข้างๆมีมี่

“องค์ชายสิบสี่ท่านตื่นได้แล้ว”

เสียงขันทีหนุ่มน้อย พูดขึ้นเบาๆ มีมี่ลุกขึ้นบิดขี้เกียจ แต่กลับรู้สึกว่าตัวเบาหวิว เป็นวิญญาณอ๋อเป็นวิญญาณก็ต้องเบา อ้าปากค้าง เมื่อมองเห็นชัดเจน ในที่ที่ตัวเองนอนอยู่ แปลกประหลาดไม่เคยเห็นมาก่อนร่างสูงที่แฮงค์โอเวอร์ ผลักมีมี่ออกห่าง

“นายหญิง ท่านก็ต้องตื่นได้แล้ววันนี้ ฝ่าบาทมีรับสั่งให้เหล่าองค์ชายและพระชายาเข้าเฝ้าถวายพระพร ในโอกาสเนื่องในวันคล้ายวันเกิด”

“อย่ากวนข้าเพิ่งจะได้นอนไปเมื่อไม่กี่ชั่วยาม”

เสียงอ้อแอ้ที่ยังไม่สร่างเมาดังขึ้น

“แต่องค์ชาย ท่านจะทำแบบนี้ไม่ได้”

ขันทีหนุ่มน้อยใส่ชุดแบบผีจีน ดึงเอาผ้าห่มออกจากร่างสูงที่เหม็นกลิ่นสุรานั้น มีมี่จ้องมองร่างสูงที่ผมเผ้ารุงรัง มองแทบไม่เห็นว่าหน้าตาเป็นอย่างไร

“เฮ๊ยขอโทษ สงสัยจะฝันไป”

ฝันแล้วจะขอโทษทำไมวะก็แค่ตื่น ทิ้งตัวลงนอนอีกครั้งพยายามหลับตา ฝันแน่ๆแบบนี้ต้องฝันแน่นอนพอตื่นก็จะหายไป หายไปหายไปมันจะหายไปใช่ไหม

“นายหญิงท่านก็ช่วยข้าหน่อย วันนี้ไทเฮาสำทับว่าต้องให้องค์ชายสิบสี่ไปให้ได้”เสียงขันทีหนุ่มยังตามหลอกหลอน มีมี่ยกมือปิดหูเอาหมอนปิดทับพยายามหลับตาอีกครั้ง

“นายหญิง นายหญิง”

มีมี่ลืมตาตื่นลุกขึ้นนั่งตัวตรง ทำไมชัดเจนอย่างนี้หรือที่นี่คือสวรรค์ ไม่สิหรือว่านรก ต้องนรกแน่ๆถึงมาอยุ่ในที่แบบนี้คนตัวเหม็นและกลิ่นเหล้าเหม็นๆกับผู้ชาย สกปรก เรียกว่าโสโครกเลยก็ไม่ผิด

“ไม่ใช่ฝัน”

หยิกตัวเองจนรู้สึกเจ็บ มองแขนขา ลูบแก้มตอบ ยกมือยกขาขึ้นมามองอ้าวเอ๊ยทำไมผอมอย่างนี้ หันหน้าหันหลังวิ่งไปคว้ากระจกมาดู เคาะกระจกดูพลิกด้านหลังกระจกมาดู

“เฮ๊ยทำไมสวยอย่างนี้ ใช่ฉันหรือ”

ลงทุนยกแขนเรียวสวย ขึ้นมากัดเต็มแรง

“โอ๊ย เจ็บที่สุด”

“นายหญิง ต้องอาศัยท่านแล้วล่ะ”

ขันทีน้อยประสานมือ มีมี่ทำหน้าแหย๋ๆชี้มือมาที่ตัวเอง

“ฉันเหรอ”หรือว่านี่อยู่ในเกม มันคือเควส

“แน่นอนก็ไทเฮาตั้งความหวังว่าท่าน…. ว่านายหญิงเมื่อแต่งเข้ามาแล้วจะสามารถเปลี่ยน องค์ชายสิบสี่ให้กลายเป็นผู้เป็นคนขึ้นมากับเขาบ้าง”

ขันทีหนุ่มน้อยคุกเข่าขอร้อง มาไงวะเนี๊ยะ ดูกองขยะบนแท่นนอนนั่นสิ เหม็นก็เหม็น จะขึ้นผื่นไหมถ้าถูกตัว แต่ว่าเมื่อคืนนอนข้างๆไม่ยักกะมีผื่น เอาวะ ได้หรือให้คนมาคุกเข่าขอร้องตรงหน้ามีมี่ไม่ใช่คนใจร้าย แล้วถ้ามันเป็นเควสจริงๆก็ต้องทำให้ภาระกิจสำเร็จลุล่วงจึงจะผ่านด่านได้ มี่มีเอื้อมมือพลิกร่างใหญ่ ให้หันมาหาตัวเองกลิ่นสุรายิ่งแจ่มชัด เหม็นจนต้องอุดจมูก

“นี่นาย จะหายเหม็นกี่โมง”เบือนหน้าหนีสุดจะทนดื่มหรือาบกันแน่ถึุงเหม้นกลิ่นเหล้าได้ขนาดนี้

“นายหญิงขอร้องท่านจะต้องจัดการองค์ชายเสียใหม่ อย่าให้ไทเฮาผิดหวัง”

มีมี่จิ้มมือไปที่ร่างใหญ่เบาๆน่าจะเรียกว่าเขี่ยมากกว่า

“นี่ นาย ตื่นเถอะ”

เวรกรรมอะไร มีมี่เกลียดที่สุดก็คือคนเมาและกลิ่นเหล้า และเกลียดที่สุดคือ คนที่ไม่อาบน้ำปล่อยให้ตัวเองเน่าเฟะ เหมือนซากศพ

ร่างสูงพลิกกลับไปนอนท่าเดิมเอาหมอนอุดหูไว้

“อย่ามายุ่งไปไหนก็ไปข้าจะนอน”

“นี่ตื่น”ไม่ยอมแพ้เอาสิเป็นไงเป็นกัน

เขี่ยอีกครั้ง มือใหญ่จับมือของมีมี่แน่นแล้วผลักให้เซถลาล้มลงไปนั่งอยู่บนพื้น

“อ้าวแบบนี้ก็สวยดิ”

ดึงผ้าห่มดึงหมอนดึงตัวคนที่นอนลากลงมาบนพื้น

ขันทีหนุ่มน้อยอ้าปากค้างต่อสิ่งที่มีมีทำ

“นายหญิง เบาได้เบานั่น องค์ชายสิบสี่นะขอรับทำแบบนี้หากใครมาเห็นเข้า”

อ่านต่อ

สารบัญ เจาะเวลามาหาอะไรวะเนี่ย

Ch. 1 Ch. 2 Ch. 3
Ch. 4
Ch. 5
Ch. 6
Ch. 7
Ch. 8
Ch. 9
Ch. 10
Ch. 11
all

คุณอาจจะชอบ

นิยายมาใหม่

หน้าปกนวนิยาย สามีสุดที่ร้าย ภรรยาสุดที่รัก
9.3
หญิงสาวผู้หนึ่งจำต้องรับอุ้มบุญให้ชายปริศนาตามข้อผูกพันบางอย่าง ทว่าโชคชะตากลับชักนำให้เธอต้องเข้าพิธีวิวาห์กับคู่หมั้นหนุ่มในวัยเยาว์เพื่อผลประโยชน์ทางธุรกิจ แม้เริ่มต้นด้วยความเย็นชา แต่ความใกล้ชิดกลับเปลี่ยนเป็นความรักที่ลึกซึ้งโดยไม่ทันตั้งตัว ทว่าก่อนกำหนดคลอดเพียงไม่นาน เขากลับยื่นใบหย่าให้จนเธอใจสลาย แต่สุดท้ายเขากลับสารภาพความจริงที่ซ่อนไว้ว่าเธอคือผู้เดียวที่เขาเฝ้ารักมาโดยตลอดและไม่เคยเปลี่ยนใจเลย
หน้าปกนวนิยาย ทาสรักเพลิงทมิฬ
8.7
เขาเข้ามาในชีวิตของเธอเพื่อหลอกลวง แต่ไม่คิดว่าเขาจะตกหลุมรักเธอ และการกลับมาของเขาทำให้เรื่องราวแต่หนหลังเปิดเผยออกมาทั้งหมด ตัวอย่างบางช่วงบางตอน “ทำตามที่ผมบอก แค่นี่แหละคุณทำได้ไหม” เธอเม้มปากอย่างดื้อดึง เขาก็จับเธอกอดรัดเอาไว้แนบอก “นี่คุณจะทำอะไร ผมอยากไปว่ายน้ำ ไปด้วยกันหน่อยสิ” “ฉันไม่ไปปล่อยนะ” เพียงขวัญกรีดร้องเมื่อเขาจับเธอไปที่สระน้ำ ก่อนจะจับเธอโยนลงไปในสระ “คนบ้า คุณทำบ้าอะไรนี่” เธอทำท่าจะปีนขึ้นจากสระ เขาก็ตามมากอดรัดเธอเอาไว้ “จับคุณล้างคราบคาวโลกีไง นอนกับทั้งผมแล้วก็ไอ้หมอนั่น ลีลาของผมกับมันใครดีกว่ากันล่ะ” สิ้นประโยคนั้นใบหน้าของกรพักตร์ก็หันไปตามแรงตบ “คุณตบผมจูบ” กรพักตร์กุมใบหน้าของเพียงขวัญมาบดจูบหนัก ๆ เพียงขวัญดิ้นหนี สะบัดหน้าหนีก่อนจะตบเขาอีก เขาก็จูบเธออีก “นี่คุณปล่อยนะ” เธอร้องประท้วงเมื่อริมฝีปากถูกเขากระแทกจนปากช้ำไปหมดแล้ว “ทำไมไม่ตอบล่ะว่าลีลาของผมกับมันใครเด็ดกว่ากัน” “พี่หมอเขาดีกว่าคุณเป็นร้อยเท่าพันเท่า” ตอนแรกเพียงขวัญจะด่าเขาว่า เธอไม่ทำอะไรต่ำ ๆ อย่างที่เขาคิดหรอก แต่เพราะเธอก็อยากให้เขาเจ็บเหมือนที่เธอเจ็บอยู่ตอนนี้ เขาหลอกใช้เธอเป็นเครื่องมือแก้แค้น เธอก็จะไม่ยอมให้เขาได้สมใจอย่างเด็ดขาด “แสดงว่าคุณก็สำส่อนแร่ไปนอนกับไอ้หมอนั่นมาเหมือนกัน ทำไม! กลัวมันไม่เอารึไง มันหลอกคุณแล้วรู้ตัวรึเปล่า” เขาจิ้มหน้าผากของเธอ ทั้งสองเถียงกันอยู่ในสระน้ำ เนื้อตัวเปียกปอนไปหมด “แล้วคุณดีกว่าเขาหรือไง คุณไม่หลอกฉันงั้นสิ” ประโยคของเธอทำให้เขาถึงกับสะอึกไป กรพักตร์กุมใบหน้าของเธอเอาไว้ ไม่คิดว่าเธอจะปีกกล้าขาแข็งกับเขาขนาดนี้ เขาทำท่าจะก้มลงไปบดจูบริมฝีปากของเธอ
หน้าปกนวนิยาย ล้านักข้าจักเลิกรักคุณพี่
8.0
ชบาได้ครองคู่กับชายในฝันที่หลงรักมาแต่เยาว์วัย ทว่าชีวิตคู่กลับไม่เป็นดั่งใจเมื่อสามีเมินเฉยไม่ยอมร่วมหอ เธอจึงต้องงัดสารพัดมารยาหญิงมาพิชิตใจเขาให้สำเร็จ โดยเฉพาะหลังจากได้รับคำชี้แนะจากแม่สามีถึงศิลปะการครองเรือนที่ต้องแนบชิดกายเนื้อต่อเนื้อโดยไร้พัสตราภรณ์กั้นกลาง เมื่อได้เห็นแผงอกอันกำยำของสามีกับตาตนเอง สาวน้อยผู้เคยแต่ซุกซนจึงต้องรีบเรียนรู้งานปรนนิบัติพัดวีขนานใหญ่ เพื่อเปลี่ยนความประหม่าให้เป็นเสน่หาที่มัดใจสามีให้อยู่หมัดในเรือนหอแห่งนี้
หน้าปกนวนิยาย แค้นรักทาสสวาท
9.7
สไนเปอร์ ผู้กำกับมาเฟียสุดเย็นชาต้องเผชิญกับมรสุมชีวิตเมื่อบิดาพา นับดาว สาวน้อยจอมทะเยอทะยานเข้ามาในบ้านจนแม่ของเขาต้องคิดสั้น ความแค้นปะทุขึ้นเมื่อเขามองว่าเธอเป็นเพียงผู้หญิงไร้ยางอายที่หวังเกาะคนรวยเพื่อยกระดับฐานะ แม้เธอจะใช้เสน่ห์ยั่วยวนเพียงใดเขาก็มีเพียงความเกลียดชังมอบให้ ทว่าโชคชะตากลับพลิกผันให้เธอต้องมาตกอยู่ภายใต้อาณัติของเขา ชายหนุ่มจึงเริ่มบทลงโทษอันเร่าร้อนเพื่อสั่งสอนให้เธอรู้ซึ้งถึงความเจ็บปวดที่ครอบครัวเขาได้รับ
หน้าปกนวนิยาย ฉากรักในคืนฝนโปรย
8.2
เธอ…คือแม่หม้ายป้ายแดง ส่วนเขา…คือหนุ่มหล่อผู้หลงรักแม่หม้าย เธอใจแข็งเป็นหิน ส่วนเขาก็ตื้อเท่านั้นที่จะครองโลก -------------------------------------- ณาณีมเปิดและส่งรูปของราฮีมที่เธอแอบถ่ายชายหนุ่มไว้ไปให้ทั้งสองได้ดูผ่านไลน์ ณิการ์และธัญมณกรี๊ดกร๊าดเป็นการใหญ่ เพราะราฮีมหล่อและดูดีกว่าที่คิดไว้มาก “แกจะปิดกั้นตัวเองทำไมยะ ในเมื่อมีผู้ชายดีๆ เดินเข้ามา แกก็รับเขาไว้พิจารณาสิ” ณิการ์ที่ได้ฟังเรื่องราวทุกอย่างเอ่ยขึ้น “แต่ฉันไม่อยากวนกลับไปใช้ชีวิตแต่งงานอีกนี่แก” แม้จะอยากเปิดใจให้ราฮีม แต่สิ่งที่ณาณีมกลัวคือการแต่งงาน การต้องใช้ชีวิตด้วยกันทั้งวันทั้งคืน “ก็อยู่กันไปแบบนี้ ไม่ต้องแต่ง” “ก็คิดว่าจะไม่แต่ง แต่ฉันกับเขาก็ต้องมีเซ็กซ์กัน ฉันจะทำได้เหรอ ในเมื่อสิบสามปีที่ผ่านมาของฉัน มีแค่พี่แดนคนเดียว” นี่คืออีกเรื่องที่ณาณีมกังวล “ของใหม่ๆ คนใหม่ มันอาจทำให้อารมณ์แกซู่ซ่าก็ได้ ชีวิตเป็นของแก แล้วตอนนี้แกก็โสดแล้ว” ธัญมณเอ่ยขึ้นบ้าง นั่นทำเอาณิการ์ที่ปกติลุคจะแรงที่สุดของกลุ่มถึงกับอุทานออกมา “หืม…” “แกเป็นเจ้าของจิ๊มิแต่เพียงผู้เดียวยัยณา แกจะใช้กับใครมันก็สิทธิ์อันชอบธรรมของแก เพราะแกโตแล้ว...เข้าใจ๋” ประโยคนี้ยังเป็นของธัญมณ แต่ดูเหมือนณาณีมจะเข้าใจอะไรยาก “ไม่เข้าใจ” “โอ๊ย! ยัยณา ชีวิตนี้แกจะเจอดุ้นแค่อันเดียวเหรอยะ เลิกกับพี่แดนแล้วแกจะเอาปูนมาโบกจิ๊มิ ไม่ยอมให้ดุ้นอันอื่นผ่านเลยก็ใช่เรื่อง แก่จนอายุจะสามสิบห้า แถมยังมาเป็นหม้ายเอาตอนนี้อีก มดลูกก็ฝ่อลงไปทุกวัน มีของดีติดอยู่กับตัวเอง ทำไมไม่ใช้ กลัวอะไร” ณิการ์เริ่มตามธัญมณทัน และยุณาณีมมันเสียเลย “กลัวสารพัดสิ่งอ่ะ กลัวจนไม่กล้าไปหมด” “งั้นวันไหนที่คุณราฮีมกลับมาเมืองไทย ให้ฉันไปทดสอบความฟิตและความอึดให้เอาไหม งานนี้ฟรี ไม่คิดค่าเสียหาย” “ยัยปุ้ยบ้า เดี๋ยวผัวแกก็เอาปืนมายิงแสกหน้าคุณราฮีมกันพอดี” ณาณีมแหวใส่ความคิดบ้าๆ ของเพื่อน “เท่าที่แกเล่ามา ดูเหมือนยัยพราวก็ทำท่าจะชอบคุณราฮีมอยู่ไม่น้อย วันดีคืนดีพราวคาบไปกิน จะมานั่งเสียใจไม่ได้แล้วนะยะ” “โอ๊ย!...นั่นยิ่งไม่ได้ใหญ่” คนมาปรึกษาเริ่มหัวเสีย ส่วนคนให้คำปรึกษาก็ชักจะสนุก ที่สามารถแหย่จนณาณีมเผยความรู้สึกของตัวเองออกมาแบบนี้ “นั่นก็ไม่ได้ นี่ก็ไม่ได้ ยอมรับมาเถอะ ว่าแกเองก็ชอบคุณราฮีมอยู่” “แกว่าถ้าฉันจะรักใครใหม่ มันไม่เร็วไปเหรอ ทั้งๆ ที่ฉันเพิ่งหย่า” นี่คือสิ่งที่ณาณีมกังวลอยู่เหมือนกัน เธออยากเป็นโสดให้นานกว่านี้ สองสามปี หรือมากกว่านี้ก็ได้ “ไม่เร็ว ช้าไปด้วยซ้ำ เพราะชีวิตมันต้องเดินไปข้างหน้า ไม่ใช่จมปลัก เอาอดีตมาเป็นกำแพง” ----------------------------------------- “ผมรู้สึกแปลกๆ อยากให้คุณช่วย” เสียงอู้อี้ของราฮีมเอ่ยตอบ เพราะยังคงเอามือปิดปากไว้อยู่ “ช่วยอะไรคะ?” สีหน้าของณาณีมเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม นั่นเพราะยังไม่เข้าใจว่าราฮีมเป็นอะไร และเขาอยากให้เธอช่วยอะไร “ช่วยถอนพิษให้ผมหน่อย” “ถอนพิษ พิษอะไร” ตอนนี้สีหน้าของณาณีมยิ่งงงเข้าไปใหญ่ “ก็พิษจากลิปสติกสีแดงๆ ของคุณพราวที่มันติดอยู่บนปากของผมตอนนี้ไง” “คุณราฮีม…อื้อ…” พอฟังจบณาณีมก็ทำท่าจะขยับหนี แต่ราฮีมกลับไวกว่ามาก ชายหนุ่มใช้มือที่ปิดปากตัวเองไว้เมื่อครู่ เอื้อมมารวบตัวณาณีมเข้าไปกอด จากนั้นก็โน้มใบหน้าลงมาจูบเธออย่างรวดเร็ว และนี่คือวิธีถอนพิษที่เขาเอ่ย ณาณีมอึ้ง ทำตัวไม่ถูก สมองสั่งงานให้ผลักราฮีมออกห่าง แต่ร่างกายกลับตรงกันข้าม เพราะมันไม่ทำตามที่เธอสั่งเลย ตั้งแต่เกิดมาเธอเคยจูบกับผู้ชายแค่คนเดียวนั่นคือดาวิน เธอจำไม่ได้ว่าจูบครั้งล่าสุดกับดาวินเมื่อไหร่ และเพราะจำไม่ได้ จึงลืมเลือนรสจูบของอดีตสามีไปจากความรู้สึกเช่นกัน เวลานี้หัวใจของณาณีมเต้นแรงมาก รู้สึกวาบหวามกับจูบที่ราฮีมมอบให้จนควบคุมตัวเองไม่ได้ จูบที่ทำให้เธอขนลุกซู่ ร่างกายไหวระริกเหมือนเด็กสาว และนั่นก็ทำให้ณาณีมเผลอจูบชายหนุ่มกลับไปเช่นกัน ถ้าไม่ติดว่านี่มันริมถนน ราฮีมคงอุ้มณาณีมไปบนเตียงแล้วก็ทำตามที่ใจเขาเรียกร้องแล้ว “คุณจูบเก่งกว่าที่ผมคิดไว้เสียอีก” เขาจำเป็นต้องถอนจูบออก และรู้สึกว่าตอนนี้ ฝนกำลังโปรยปรายลงมาจากท้องฟ้า “ก็ฉันผ่านเรื่องพวกนี้มาแล้วนิ” “แล้วทำไมใจต้องเต้นแรงแบบนี้ด้วย ลมหายใจคุณก็ร้อน” เพราะความใกล้ชิด ทำให้ราฮีมได้ยินเสียงเต้นของหัวใจณาณีมชัดมาก มิหนำซ้ำเวลานี้ตัวเธอก็ร้อนผ่าวเหมือนคนมีไข้
หน้าปกนวนิยาย Stumble Love รักสะดุดใจ
9.7
โชคชะตาเล่นตลกกับความรักของสามคู่ชูชื่นที่มีทั้งสุขและเศร้า หลินสาวน้อยผู้ขยันขันแข็งต้องมาพัวพันกับพีค ซีอีโอเพลย์บอยเจ้าของโรงแรมหรูที่เปลี่ยนผู้หญิงทุกสัปดาห์ ความสัมพันธ์ชั่วข้ามคืนที่เกิดขึ้นคือความผิดพลาดหรือความตั้งใจ เมื่อหลินเผลอใจรักชายผู้เห็นเธอเป็นเพียงของเล่นชิ้นใหม่ที่น่าดึงดูดใจ นอกจากนี้ยังมีเรื่องราวของแพรวากับกฤษ ภุชงค์หนุ่มเจ้าเสน่ห์ รวมถึงคู่รักหลากหลายสไตล์ที่ต้องลุ้นว่าใครจะสมหวังในรักแท้ท่ามกลางบททดสอบที่เดิมพันด้วยหัวใจ
ตอน
อ่านเลย
แชร์