หลังหย่าผัวนักแข่งรถเสียใจบ้าไปแล้ว

陆屿พาฉันไปที่สนามแข่ง ไม่เพียงเพื่อต้องการเห็นฝีมือของนักแข่งรถที่ไม่มีใครเทียบได้เท่านั้น แต่ฉันอยากรู้ว่าหลังจากห่างหายจากสนามแข่งไปเจ็ดปี ฉันยังสามารถควบคุมสนามแข่งได้หรือไม่

ฉันสวมถุงมือสีดำที่เคยใช้ตอนที่ฉันมีชื่อเสียงในสนามแข่งในวันที่ฝนตก และสวมชุดแข่งที่ฉันให้陆屿เตรียมไว้ให้

มองตัวเองในกระจก ก็ยังดูดีอยู่

เมื่อออกจากห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า ฉันเห็น陆屿และ乔湘กำลังคุยเล่นกับเพื่อนสนิทของเขา

เมื่อเห็นฉันออกมา 乔湘ก็เบิกตากว้าง

“คุณพี่ ทำไมพี่ถึงใส่ชุดแข่งล่ะคะ?”

เมื่อเธอพูดขึ้น ทุกคนก็หันมามองฉัน

“ทำไม? เธอใส่ได้ ฉันก็ใส่ได้ไม่ใช่เหรอ ?”

乔湘เปลี่ยนท่าทางเป็นคนที่รู้สึกเสียใจทันที

“คุณพี่ ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้น... ฉันไม่รู้ว่าฉันทำอะไรให้พี่ไม่พอใจ …”

陆屿ยืนอยู่ด้านหน้า 乔湘 ขมวดคิ้วตำหนิฉัน

“มีอะไรบอกฉัน ไม่ต้องไปทำแบบนี้กับ湘湘”

ฉันก็ทำท่าทางเสียใจทันที “พี่ค่ะ เจ็ดปีแล้ว นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันมาที่นี่ ครั้งแรกที่พบเพื่อนของพี่ คุณก็ไม่ให้ฉันมีหน้าเลย ”

ปกติฉันจะมีท่าทางไม่สนใจอะไร แต่พอเห็นฉันทำตัวน่ารัก 陆屿ก็ดูจะเขินอาย

“เรื่องนี้จบไปแล้ว 烟烟 มานี่ซิ”

ฉันเดินไปที่ข้าง陆屿 พอดีแทรกที่นั่งของ乔湘

“ขอแนะนำให้รู้จัก นี่คือพี่สะใภ้ของพวกเธอ 秦烟”

ฉันทักทายพวกเขา แต่พวกเขาทำเหมือนไม่เห็นฉัน

乔湘ที่เคยดูโกรธ ตอนนี้กลับรู้สึกสะใจ

เมื่อไม่มีใครสนใจฉัน 乔湘ก็รีบมานั่งข้างฉัน

“โอ้ คุณพี่ พวกเขาปกติเป็นแบบนี้ อย่าโกรธพวกเขานะคะ”

ทันใดนั้นเธอก็ร้องเสียงแหลม

“นี่...นี่มันเป็นไปได้เหรอ...”

เธอใช้มือหนึ่งปิดปากด้วยท่าทางไม่เชื่อ และอีกมือก็บีบข้อมือฉันยกขึ้น แรงมากจนฉันไม่สามารถปล่อยได้

ทุกคนหันมามองมือของฉัน หรือจะพูดให้ถูกคือถุงมือสีดำที่ฉันสวม

“กุหลาบดำ, นักแข่งที่มีชื่อเสียง ...ไม่มีทาง...”

“กุหลาบดำเลิกแข่งไปเจ็ดปีแล้ว คุณจะมีถุงมือของเธอได้ยังไง?”

“มันต้องเป็นของปลอมแน่ กุหลาบดำจะเป็นแม่บ้านได้ยังไง เธอคงไม่เคยได้ยินชื่อกุหลาบดำด้วยซ้ำ”

เพื่อนสนิทของ陆屿พูดกันไม่หยุด คำพูดของพวกเขาเต็มไปด้วยความสงสัยว่าฉันมีถุงมือของกุหลาบดำได้อย่างไร

陆屿เห็นสถานการณ์ก็ขมวดคิ้ว

“กุหลาบดำเป็นยอดนักแข่งหญิง ตอนที่เธอมีชื่อเสียงในสนามแข่งในวันที่ฝนตก อายุสิบเจ็ด เธอใช้ถุงมือคู่นี้”

“ตอนที่เธอได้แชมป์ เธอวางถุงมือนี้ไว้ที่ตำแหน่งหัวใจของเธอ จากนั้นชื่อกุหลาบดำก็โด่งดัง”

“แต่เธอเลิกแข่งไปเจ็ดปีแล้ว คุณจะมีของเธอได้ยังไง?”

ฉันทำตาโตอย่างไร้เดียงสา

“ที่แท้กุหลาบดำเก่งขนาดนั้นเลยเหรอ. ..ฉันมีถุงมือของเธอแล้วทำไม มันแปลกเหรอ?”

乔湘ดูร้อนรน ดึงฉันพูดเบาๆ ว่า “คุณพี่ คุณไม่ใช่คนในวงการนี้ ไม่รู้ว่ากุหลาบดำมีความหมายกับพวกเขาแค่ไหน”

“เห็นถุงมือที่เป็นตัวแทนกุหลาบดำอยู่ในมือแม่บ้าน ...พวกเขาคงโกรธกันบ้าง”

แม้ว่าเธอจะพูดเบาๆ แต่เสียงดังจนทุกคนได้ยิน

“อ้อ? งั้นหมายความว่า ฉันไม่คู่ควรกับการมีความเกี่ยวข้องกับกุหลาบดำเหรอ”

乔湘ตาแดงเล็กน้อย ดูอาย

“คุณพี่ ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้น...”

陆屿ตบโต๊ะด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

“秦烟 湘湘เตือนคุณด้วยความหวังดี คุณก็ยังรังแกเธอ คิดว่าพวกเราไม่อยู่เหรอ?”

“ใช่ กุหลาบดำเป็นคนที่คุณจะเอาไปเปรียบเทียบได้ยังไง

” “ไม่น่าแปลกใจที่阿屿ไม่เคยพาเธอออกมานานเจ็ดปี พอออกมาก็ทำให้ขายหน้า ถ้าเป็นฉันก็ไม่พามา”

“阿屿 คุณไม่ได้เคยถูกกุหลาบดำเชิญไปไหม? คุณรู้จักกุหลาบดำดีที่สุด”

陆屿มีความภาคภูมิใจในดวงตา

“ตอนนั้นกุหลาบดำเชิญฉันหลายครั้ง แต่ตอนนั้นฉันมีธุระ เลยต้องปฏิเสธ

” “秦烟 กุหลาบดำไม่ใช่คนที่คุณจะเอาไปเปรียบเทียบได้แน่ๆ ถุงมือคู่นี้ต้องเป็นของปลอม”

เมื่อเห็นพวกเขาทุกคนพูดด้วยความมั่นใจ ฉันอดหัวเราะไม่ได้

“กล้าเดิมพันกับฉันไหม?”

“เดิมพันอะไร?”

“ท้าพนันว่าฉันคือกุหลาบดำจริง ถ้าคุณแพ้ ต้องหย่ากับฉันและออกจากบ้านไปแบบไม่มีอะไรติดตัว”