ติดตาม
ตอน
แชร์
หน้าปกนวนิยาย แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย | ธาวิน x พราว

แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย | ธาวิน x พราว

จากความผิดหวังในอดีตที่พราวสาวมัธยมปลายเคยถูกธาวินรุ่นพี่ปีหนึ่งปฏิเสธรักอย่างไม่ใยดี เวลาล่วงเลยไปสามปีโชคชะตากลับเหวี่ยงให้ทั้งคู่ต้องมาพบกันอีกครั้งในรั้วมหาวิทยาลัย แต่การกลับมาเจอกันหนนี้ไม่ได้มีเพียงแค่ความทรงจำเก่าๆ เพราะพวกเขาถูกสถานการณ์บังคับให้ต้องมาใกล้ชิดกันในฐานะคู่เดทเป็นเวลาหนึ่งอาทิตย์เต็ม ภารกิจหัวใจครั้งใหม่ภายใต้ความสัมพันธ์ชั่วคราวนี้จะเปลี่ยนความเจ็บปวดในวันวานให้กลายเป็นความรักได้หรือไม่
ตอน
แชร์

ตอน 2

3ปีก่อนหน้านั้น....

@ห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง

หลังเลิกเรียน ผมและพวกเพื่อนได้ขับรถกันมากินข้าวที่ห้างแห่งนี้

“พวกมึง วันนี้กินชาบูกันดีกว่า อย่างหิวเลย”สายฟ้าพูดพร้อมเดินนำเข้าไปในร้านชาบูทันที และผมที่กำลังก้มหน้าเล่นเกมส์อยู่พร้อมกับเดินตามหลังพวกเพื่อนเข้าไปนั้นก็ดันชนกับร่างเล็กบอบบางเข้า

“อ๊ะ” เธอล้มลงทันที พวกเราชนกันแรงอยู่พอสมควร ผมรีบเก็บโทรศัพท์เครื่องหรูแล้วรีบเข้าไปช่วงพยุงเธอขึ้นมาทัน

“เป็นไรมั้ย พี่ขอโทษด้วยนะ พี่มัวแต่เล่นเกมส์ ไม่มองทางเองอ่ะ”ผมพูดพร้อมกับขอโทษน้องคนนั้น

“เอ่อ มะไม่เป็นไรค่ะพี่ พราวก็มัวแต่คุยกับเพื่อนด้วย ไม่ได้มองทางเลยค่ะ ถือว่าหายกันนะคะ”ร่างบอบเงยหน้าขึ้น แค่เห็นใบหน้าของบุคคลที่เธอชนเข้าก็ใบหน้าเริ่มแดงแล้ว

“โอเค งั้นพี่ขอตัวนะ”ผมพูดขึ้นกับน้อง แล้วกำลังจะเดินตามเพื่อนไปนั่ง แต่อยู่ๆเด็กคนนั้นก็พูดขึ้นอีกครั้ง

“พี่ธาวินคะ คือว่าพราวมีเรื่องอยากคุยกับพี่สักครู่ พี่พอมีเวลาไหมคะ”เธอพูดไปพรางก้มหน้าไป

“นี่เรารู้จักพี่ด้วยหรอ ได้สิ” พวกมึงเดินเข้าไปนั่งก่อนเลย เดี๋ยวกูตามไป”ผมบอกเพื่อน แต่ก็แอบแปลกใจอยู่ว่าเธอคนนี้รู้จักผมได้ยังไง แล้วก็เดินนำน้องเดินออกไปจากหน้าร้านชาบู พาไปตรงมุมหน้าห้องน้ำ

“ว่ามาสิ”

“คือพราวอยากจะบอกว่า พราวชอบพี่ อยากจะขอไลน์ขอ..ง” ยังไม่ทันที่น้องจะพูดจบ ผมก็พูดส่วนขึ้นทันที

“เธอเป็นใคร แล้วอยู่ดีๆมาสารภาพรักกับฉันเนี้ยนะ เด็กน้อย เอาเวลาไปเรียนไปอ่านหนังสือสอบดีกว่าไหมครับ และอีกอย่างพี่ไม่ชอบเด็ก!!! ” ผมพูดจบก็เดินออกมาจากเด็กสาวมัธยมปลายทันที อายุก็แค่นี้แต่ทำไมกล้าที่จะมาสารภาพรักกันนะ แต่ก็ชั่งเถอะ ผมไม่สนใจอยู่แล้ว

ปัจจุบัน

ทางด้านสาวๆปี1

“หิวข้าวแล้วอ่ะ ไปหาข้าวกินกัน คณะนี้เขาว่ามีของอร่อยหลายร้านเลย” ฉันพูดกับเพื่อนสาวของฉัน ตอนนี้กลุ่มของพวกฉันมีกันอยู่สี่คน ฉันชื่อพราวมีเพื่อนสนิทที่เรียนกันมาตั้งแต่ตอนเรียนมัธยมต้นนั้นก็คือยัยมายู และก็ได้เพื่อนสาวในคณะมาเพิ่มอีกสองคนคือ อลิส กับ ชะเอม

“ไปๆอลิสหิวแล้ว เดี๋ยวช่วงบ่ายรุ่นพี่นัดเรียกรวมอีก เห้อ “อลิสพูดพร้อมทำหน้าเศร้า แต่มันก็น่าเบื่อจริงนั่นแหละ เรียกรวมปี1ทุกคณะแล้วอากาศก็ร้อนเหลือเกิน

จุดนัดรวมปี1ทุกคณะ..

“สวัสดีครับน้องๆนักศึกษาปี1 กิจกรรมรับน้องของวันนี้ยังไม่ถือว่าเสร็จสิ้นนะครับ ทางพวกพี่ยังมีกิจกรรมสุดพิเศษมาให้น้องได้ร่วมสนุกกัน”

“อะไรอ่ะ/ น่าตื่นเต้นจัง” เสียงบรรดาเหล่านักศึกษาปี1ต่างพูดขึ้น ดูสนุกครึกครื้นตื่นเต้นกัน ต่างจากฉันที่อยากกลับคอนโดไปนอนเปิดแอร์ฉ่ำๆแล้ว

“เงียบครับน้องๆ ”รุ่นพี่ปี4 ตะโกนพูดขึ้นด้วยเสียงดังเด็ดขาด เพราะเหล่านักศึกษาปี1ต่างพากันส่งเสียงดังวุ่นวายและเมื่อเสียงของน้องๆเงียบลงแล้ว พี่ปี4ก็เริ่มพูดขึ้นอีกครั้ง

“งั้นเรามาเริ่มเล่นเกมส์ทำกิจกรรมกันดีกว่า ” เหล่ารุ่นพี่ปี4นำลูกบอลขนาดเท่าฝ่ามือสีต่างๆออกมา มันมีทั้งหมดห้าลูกด้วยกัน และรุ่นพี่ปี4ก็เริ่มอธิบายการเล่นเกมส์

“คือแบบนี้นะครับน้อง พี่จะเปิดเพลงและให้ส่งต่อลูกบอลกันไปเรื่อยๆ จนสุดท้ายเพลงหยุดและลูกบอลอยู่ที่มือของน้องคนไหน คนนั้นก็ต้องออกมายืนหน้าแถวนะครับ รุ่นพี่ปี4เริ่มแจกบอลตามคณะได้เลยนะครับ”

เสียงเพลงบรรเลงจังหวะเร้าใจสนุกสนานได้เริ่มเปิดขึ้นแล้ว บรรดาเหล่ารุ่นน้องปี1ต่างพากันส่งเสียงวี๊ดว๊าย ตื่นเต้นต่างพากันส่งลูกบอลไปให้เพื่อนด้านข้าง ลูกบอลใกล้จะมาถึงมือของฉันกับกลุ่มเพื่อนของฉัน

พรึ่บ

ยัยชะเอมส่งลูกบอลมาให้ฉัน และฉันที่กำลังจะยื่นมือส่งลูกบอลจะไปยังเพื่อนอีกคน เสียงเพลงก็หยุดบรรเลงพอดี ลูกบอลยังอยู่ที่มือของฉัน ฮือออ

“น้องปี1 คนไหนที่มีลูกบอลอยู่ในมือ เดินออกมาที่ด้านหน้าเลยครับ เร็วๆด้วยครับ” ฉันนี่อยากจะร้องไห้เลย ฉันไม่ชอบทำกิจกรรมใด้ๆทั้งสิ้น สิ่งที่ฉันชอบที่สุดในตอนนี้ก็คือการนอน แต่ฉันก็ต้องลุกเดินออกไป

“แต่ละคน แนะนำตัวด้วยครับ” รุ่นพี่ปี4บอกให้น้องปี1ที่มีลูกบอลอยู่ในมือ แนะนำตัวต่อหน้าเพื่อนๆทีละคนและ5คนนั้นล้วนแต่เป็นผู้หญิงทั้งหมดซะด้วยนะ

“สวัสดีค่ะ เบลล์ วิศวะค่ะ”หูย คนนี้น่ารักๆ เสียงแซวออกมาเป็นรอบๆ พร้อมเสียงปรบมือ

“สวัสดีค่ะ แอมมี่ การโรงแรมนะคะ”คนนี้ก็ดี คนนั้นก็ใช่

“สวัสดีค่ะ จูน การท่องเที่ยวค่ะ” ว้าววคนนี้สวยจังอ่ะ เสียงยังคงดังอยู่เรื่อยๆ

“สวัสดีค่ะ มิ้นท์ ธุรกิจการบินนะคะ” หึย มิ้นท์น่ารักจังอ่ะ เสียงปี1วิศวะผู้ชายแซวขึ้น และสุดท้ายคือฉัน

“สวัสดีค่ะ พราว บริหารค่ะ”แต่คนนี้น่ารักที่สุด สีผมสวยจังอยากได้บ้างๆ ดูหุ่นสิกินขาดเลยสิ วี๊ดดดด

ฉันยังคงเฉยๆไม่ได้แสดงอาการว่าดีใจออกแต่อย่างใด ไม่ทำหน้าเบื่อโลกออกมาก็ดีแค่ไหนแล้วเพราะว่ามันน่าเบื่อฉันไม่ชอบกิจกรรมแบบนี้

คุณอาจจะชอบ

หน้าปกนวนิยาย มาเฟีย & เมียอุ้มบุญ
8.4
ริคคาโด้ มาเฟียผู้ทรงอิทธิพลแห่งคารัสซีเลียต้องการทายาทสืบสกุลตามคำสั่งของปู่ แต่ด้วยชีวิตที่อันตรายเขาจึงเลือกการจ้างอุ้มบุญแทนการมีภรรยา โดยมีเงื่อนไขลับและไม่ขอพบหน้าแม่ของลูก ทว่าโชคชะตากลับเล่นตลกเมื่ออลิชา หญิงสาวที่เคยรับจ้างอุ้มบุญให้เขาดันหายตัวไปพร้อมกับเด็ก จนกระทั่งวันหนึ่งเธอได้ช่วยชีวิตเขาไว้โดยบังเอิญ ความลับที่ถูกซ่อนไว้จึงเริ่มเปิดเผย เมื่ออดีตแม่อุ้มบุญต้องเผชิญหน้ากับมาเฟียจอมโหดที่พร้อมจะลงโทษเธอด้วยการเปลี่ยนสถานะให้กลายเป็นเมียจริงๆ ของเขาจริงๆ
หน้าปกนวนิยาย คนของข้าใครกล้ามายุ่ง
9.6
ความรู้สึกแอบรักที่ธีร์มีต่อวินเพื่อนสนิทมาอย่างยาวนานกำลังจะเปลี่ยนไป เมื่อโอกาสทองมาถึงทำให้เขาได้ครอบครองหัวใจและร่างกายของเพื่อนคนนี้ตามที่เคยปรารถนาไว้ลึกๆ ในใจ เมื่อความสัมพันธ์ข้ามเส้นความเป็นเพื่อนจนกลายเป็นคนรักอย่างเต็มตัว ธีร์จึงกลายเป็นชายหนุ่มที่เต็มไปด้วยความหวงแหนและพร้อมจะประกาศกร้าวให้ทุกคนได้รับรู้ว่า วินคือคนของเขาเพียงผู้เดียวเท่านั้น ใครหน้าไหนก็ไม่มีสิทธิ์เข้ามาแทรกกลางหรือแตะต้องคนสำคัญของเขาได้อีกต่อไป
หน้าปกนวนิยาย คู่หมั้นที่ทิ้งเธอให้ตาย
8.0
ท่ามกลางพายุหิมะอันโหดร้าย ฉันถูกคู่หมั้นทรยศอย่างเลือดเย็นด้วยการมอบอุปกรณ์รอดชีวิตที่เป็นผลงานทั้งชีวิตของฉันให้แก่หญิงคนใหม่ของเขา เขาปล้นโทรศัพท์ดาวเทียมและผลักฉันลงหลุมหิมะให้ตายทั้งเป็น ขณะที่ชู้รักของเขายิ้มเยาะพร้อมทำลายชุดกันหนาวชุดสุดท้ายของฉันทิ้งอย่างไร้ความปราณี พวกเขาจากไปโดยทิ้งฉันไว้กับความหนาวเหน็บที่กัดกินกระดูก ทว่าสิ่งที่พวกเขาไม่รู้คือฉันได้ซ่อนสัญญาณลับไว้ในแขนเสื้อ และฉันได้รวบรวมแรงเฮือกสุดท้ายเพื่อเปิดใช้งานมันเพื่อโอกาสในการรอดชีวิต
หน้าปกนวนิยาย ดีไซเนอร์สาวทะลุมิติมาเปิดร้านเสื้อผ้าในปี1980
8.1
ลิลลี่ ดีไซเนอร์สาวผู้มั่งคั่งแต่โดดเดี่ยว ต้องจบชีวิตลงด้วยความเครียดในวัยเพียง 30 ปี ทว่าเธอกลับได้รับโอกาสครั้งที่สองด้วยการตื่นขึ้นในร่างของ ฉินเสี่ยวหราน เด็กสาวมัธยมปลายในปี 1980 เธอเป็นลูกสาวคนโตของบ้านฉินที่มีพ่อเป็นพันตรีและแม่เป็นหญิงชนบท แม้ต้องเผชิญกับความแตกต่างของยุคสมัยและความกดดันในฐานะพี่สาวของฉินเสี่ยวหลิง แต่ด้วยทักษะแฟชั่นระดับโลกที่ติดตัวมา ลิลลี่จึงต้องเริ่มต้นชีวิตใหม่ในครอบครัวที่อบอุ่นและสร้างอนาคตที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อน
หน้าปกนวนิยาย เมื่อรักย่อมต้องเจ็บ
8.4
เสิ่นซูเคยมีทุกอย่างที่ใครต่างอิจฉา ทว่าชีวิตที่เคยสมบูรณ์แบบกลับพังทลายลงอย่างไม่เป็นท่าจนเธอต้องสูญเสียทุกสิ่ง ทั้งการสูญเสียลูกจากการทำแท้ง ใบหน้าที่เสียโฉม หน้าที่การงานที่ดับวูบ รวมถึงชื่อเสียงที่ป่นปี้จนกลายเป็นที่ดูแคลนไปทั่ว สภาพอันน่าเวทนานี้ล้วนมีต้นเหตุมาจากผู้ชายที่ชื่อฟู่เซินเหยียนเพียงคนเดียวเท่านั้น เหตุการณ์ทั้งหมดตอกย้ำความจริงที่แสนเจ็บปวดว่า ความรักที่ผิดพลาดสามารถทำลายชีวิตของผู้หญิงคนหนึ่งให้ย่อยยับได้อย่างแท้จริง
หน้าปกนวนิยาย ไฟรักเพลิงเสน่หา
9.0
เมื่อนักธุรกิจหนุ่มหล่อลูกครึ่งไทยโมร็อกโกเกิดตกหลุมรักกีรยา นักเขียนสาวชาวไทยผู้เลอโฉมเพียงแค่เห็นรูปถ่ายในใบสมัครงาน เขาจึงตัดสินใจเลือกเธอมาสัมภาษณ์เพื่อหาทางใกล้ชิด ทว่าเหตุการณ์กลับพลิกผันเมื่อหญิงสาวเข้าใจผิดและต่อว่าเขาอย่างรุนแรง ด้วยความโกรธเคืองและปรารถนาจะครอบครอง เขาจึงวางแผนปลอมตัวเป็นโจรบุกเข้าจี้ชิงตัวเธอไปเพื่อลงทัณฑ์ด้วยไฟรักและสนองความเสน่หาที่เขามีต่อเธอเพียงผู้เดียวในค่ำคืนที่เต็มไปด้วยความเร่าร้อน