แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย | ธาวิน x พราว
ตอน 3
“โอเคครับ น้องปี1ทั้งห้าคนนี้คือผู้โชคดี และกิจกรรมพิเศษก็คือจะได้ออกเดทก็รุ่นพี่ปี 4สุดฮอตนะครับ”สิ้นเสียงของรุ่นพี่ เสียงกรี๊ดก็ดังขึ้นทันที เหล่าบรรดาสาวๆต่างพากันอิจฉาสาวน้อยทั้งห้าคนที่ได้เป็นผู้โชคดีได้ออกเดตกับรุ่นพี่สุดฮอต
“งั้นขอเชิญ หนุ่มสุดฮอตออกมาเลยครับ พี่โชน พี่กาย พี่มาร์ค พี่แจ๊ค และคนสุดท้ายพี่วิน” หนุ่มสุดฮอตสามารถเรียกเสียงกรี๊ดจากเหล่าบรรดารุ่นน้องปี1 ได้อย่างกระหึ่ม
เมื่อเหล่าบรรดารุ่นพี่ปี4 สุดฮอตมายืนอยู่ใกล้ๆฉันแล้ว สายตาก็พลันเหลือบมองไปเห็นเข้ากับรุ่นพี่สุดฮอตคนนึงที่ฉันเคยรู้จักเขา และเขาก็มองมาที่ฉันอยู่พอดี นั่นมันรุ่นพี่ใจร้ายคนนั้นนี่ คนที่ฉันเคยแอบชอบและไปสารภาพรักกับเขา รักแรกของฉัน.
“ในนี้มีไข่ใส่ตัวเลข1-5ไว้ ทั้งสองกระปุกนะครับ ปี1จับฉลากกระปุกนี้ ส่วนพวกนายจับที่กระปุกใบนี้ เอ้าเริ่ม”
ฉันเดินเอามือควานไปหยิบไข่ออกมาจากกระปุกแล้วภาวนาขอให้อย่าได้ตัวเลขตัวเดียวกันกับรุ่นพี่คนนั้นเลย ฉันไม่อยากอยู่ใกล้เขาอีก ไม่อยากเจอเขาเลยด้วยซ้ำ รู้อะไรไหมตอนนั้นที่ฉันไปสารภาพรักแล้วโดนรุ่นพี่ใจร้ายปฎิเสธกลับมา ฉันร้องไห้และเสียใจอยู่ตั้งนาน
“งั้นให้รุ่นพี่สุดฮอตเปิดก่อนแล้วกัน เอ้าเริ่ม” พวกรุ่นพี่เริ่มแกะไข่หยิบใบกระดาษค่อยๆคลี่ออกมา
“ไหนดูซิ โชนได้เบอร์5 กายได้เบอร์1 มาร์คเบอร์2 แจ๊คเบอร์3 และคนสุดท้ายวินได้เบอร์ 4 น้องๆผู้โชคดีเปิดออกดูได้เลยนะครับ ใครได้เบอร์ไหนก็เดินเข้าไปหารุ่นพี่ได้เลย”พอรุ่นพี่พูดจบ เสียงกรี๊ดก็ตามมาอีกแล้วว
“สาธุ ขออย่าได้เป็นเบอร์ 4 เลยนะ เพี๊ยง” ฉันพูดออกมาเบาๆ แล้วรีบแกะไข่หยิบใบกระดาษใบเล็กออกมา พอคลี่กระดาษแล้วถึงกับตกใจเพราะฉันดันได้เบอร์4 จริงๆ พอเงยหน้าก็พบว่ารุ่นพี่ใจร้ายจ้องมองมาที่กระดาษใบเล็กในมือของฉัน
“เดินไปหารุ่นพี่ได้เลยครับ” เมื่อได้ยินรุ่นพี่พูดอีกครั้ง ฉันจำใจต้องเดินเข้าไปหารุ่นพี่ใจร้ายคนนั้นอย่างหลีกเลี้ยงไม่ได้ ฉันเห็นเขายิ้มมุมปากแต่ก็แค่เพียงแปบเดียวเท่านั้นแล้วก็กลับไปทำหน้านิ่งเหมือนเดิม
“พี่ขอแจ้งกฎกติกาของกิจกรรมสุดพิเศษนี้หน่อยนะครับ ทั้ง5คู่จะได้เดทกันเป็นเวลาหนึ่งอาทิตย์ ทำเหมือนคู่รัก จะมีกิจกรรมถ่ายรูปคู่กัน ไปดูหนัง ไปเที่ยว และใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันเป็นบางวันนะครับ” ทันทีที่รุ่นพี่พูดเสร็จเสียงกรี๊ดก็ดังขึ้น เหล่าบรรดาหนุ่มๆสาวๆปี1ต่างพากันส่งเสียงร้อง อิจฉา
“งั้นเดี๋ยวให้ทั้ง5คู่ไปลงชื่อ ใส่ข้อมูลการติดต่อไว้ให้หน่อยครับ จะได้ติดต่อกันง่ายขึ้นในการทำกิจกรรม ส่วนน้องๆปี1คนอื่นๆแยกย้ายกันได้เลยครับ” เมื่อลงข้อมูลติดต่อเสร็จเรียบร้อย ฉันก็หันหลังกลับก็พบกับรุ่นพี่ใจร้ายคนนั้นที่จงใจดักฉันไว้
“หลบหน่อยค่ะพี่ ขอทางหน่อย”ฉันที่แทบไม่อยากยืนอยู่ตรงนี้แล้วได้แต่ทำหน้าตาเหนื่อยหน่ายออกมาทันที
“เดี๋ยว!!พวกเรายังไม่แลกข้อมูลการติดต่อกันเลยนะ เธอจะรีบไปไหน เอามือถือของเธอมา!! ”ไม่พูดเปล่ารุ่นพี่ใจร้ายก็คว้ามือถือของฉันไปทันที เพราะมัวแต่ตกใจ เลยไม่ได้ยื้อมือถือเอาไว้
“เอามือถือคืนมานะคะรุ่นพี่ เดี๋ยวบอกให้ก็ได้ค่ะ คืนมะ...มา”ยังไม่ทันที่จะพูดจบ รุ่นพี่ตัวร้ายก็พูดแทรกขึ้นมา
“รหัสอะไร ”ฉันที่ได้ยินว่ารุ่นพี่ใจร้ายถามว่าอะไรแต่ก็ยังเงียบ
“ฉันถามว่ารหัสปลดล๊อคอะไร ตอบมา!!”พร้อมกับทำหน้านิ่งและดุใส่ฉัน
“เดี๋ยวกดให้ค่ะ คืนมาสิคะ”ฉันยื่นมาขอมือถือของฉันคืน
“บอกมาเลย ”เห้อมม แล้วฉันจำเป็นต้องบอกรหัสปลดล๊อคหน้าจอของฉันกับพี่เขาไป
“123456”และเขาก็เข้าดูข้อมูลมือถือของฉันจนได้
“รหัสอะไรของเธอเนี้ย “รุ่นพี่ปี4ใจร้ายหลุดขำออกมาก ก็ทำไมละปกติฉันก็ใช้มือถืออยู่คนเดียวอยู่แล้วไหมละ จะใช้รหัสอะไรที่มันจำยากๆไปทำไม
“รุ่นพี่จะไปไหนคะ เอาคืนมาก่อนสิคะ”
“หิวข้าวน่ะ ถ้าอยากได้คืนก็ตามมา” เขาพูดพร้อมกันออกไปหน้าตาเฉย ออกไปพร้อมกับมือถือของฉันและฉันจะทำยังไงได้ก็ต้องตามรุ่นพี่ใจร้ายไป
“ถ้าอยากได้มือถือของเธอคืนก็ขึ้นรถ”รุ่นพี่หนุ่มพูด พร้อมเดินเข้ามาหาฉันแล้วดันตัวฉันดันเข้าไปในรถเบาะหน้าแต่ยังไม่ทันที่จะปิดประตู ฉันก็จะดันตัวเองออกมาแต่ก็ติดรุ่นพี่ปี4ใจร้ายขวางไว้
“เข้าไป!!” รุ่นพี่ใจร้ายพูดพร้อมกันดันตัวฉันให้เข้าไปนั่งดีๆแล้วทำท่าจะคาดเบลล์ให้ฉัน
“อ๊ะ เดี๋ยวคาดเองค่ะ”เขาจงใจขยับหน้าเข้ามาใกล้กับใบหน้าของฉัน
คุณอาจจะชอบ
