ติดตาม
ตอน
แชร์
หน้าปกนวนิยาย เข้าผิดห้อง รักถูกคน

เข้าผิดห้อง รักถูกคน

ลู่หมิงเยว่ถูกคนรักหักหลังพร้อมคำดูถูกว่ามีดีแค่ความสวย เธอจึงประชดรักด้วยการเข้าหาเยี่ยนเฉิงจือประธานหนุ่มผู้ทรงอิทธิพล ทว่าหลังค่ำคืนอันเร่าร้อนเธอกลับขลาดกลัวจนแอบหนีไปพร้อมความเข้าใจผิดว่าชายคนนั้นคือเสิ่นเว่ยตงเพลย์บอยตัวฉกาจ การสำคัญตัวผิดครั้งนี้ทำให้เยี่ยนเฉิงจือเกิดความเข้าใจคลาดเคลื่อนว่าเธอมีใจให้ชายอื่น เขาจึงทำได้เพียงเก็บงำความอิจฉาและเฝ้าหึงหวงเธออยู่เงียบๆ ท่ามกลางความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นด้วยความผิดพลาดครั้งใหญ่
ตอน
แชร์

ตอน 1

ช่วงเวลากลางดึก ลู่หมิงเยว่วิ่งหนีออกมาจากห้อง 666 ด้วยความทุลักทุเล

ระหว่างกิจกรรมกระชับความสัมพันธ์ของบริษัทเมื่อวาน เธอได้รู้ว่าแฟนหนุ่มของตัวเองนอกใจ จึงกระดกไวน์ขาวไปสองแก้วด้วยอารมณ์ที่หม่นหมอง สติสตังไม่อยู่กับล่องกับลอยเดินเข้าห้องผิด

ทันทีที่เข้าไป ก็สังเกตเห็นผู้ชายคนหนึ่งภายในห้อง เธอหันตัวทำท่าจะหนี ทว่ากับเมาเกินไป เดินเซเข้าไปชนผู้ชายคนหนึ่ง

ร่างกายของเขาดูเหมือนจะแข็งเกร็งเล็กน้อย ไม่รู้พูดพึมพำอะไร จากนั้นก็จับหน้าของเธอ ก่อนจะก้มลงใกล้ชิด

เดิมทีเธอควรจะผลักอีกฝ่ายออกไป แต่เมื่อสัมผัสได้ถึงลมหายใจอันร้อนผ่าวของเขารินรดอยู่ตรงลำคอ อีกทั้งยังได้ยินเสียงหัวใจที่เต้นเป็นจังหวะ จู่ ๆ เธอก็พลันเผลอใจลอยไปชั่วขณะ

ความเจ็บปวดแล่นเข้ามา ครั้งจะคิดเสียใจภายหลังก็สายเกินไปเสียแล้ว

........

หลังจากรอทุกสิ่งทุกอย่างจบสิ้นลงแล้ว ถึงดึงสติกลับมาได้อย่างช้า ๆ ลู่หมิงเยว่รู้สึกเสียใจอย่างถึงที่สุด

เธอมองกลับไปที่หมายเลขห้อง ที่แท้ก็เป็นห้องของเสิ่นเว่ยตง ผู้จัดการทั่วไปของแผนกนี่เอง

ลู่หมิงเยว่ถอนหายใจเฮือกหนึ่ง

เสิ่นเว่ยตงเป็นคนหลายใจ มีผู้หญิงมากมายนับไม่ถ้วน น่าจะไม่ได้สนใจเรื่องที่เกิดขึ้นในคืนนี้ อีกทั้งเมื่อวานก็ไม่ได้เปิดไฟ เขาน่าจะไม่เห็นหน้าของตัวเอง

ถือซะว่าถูกหมากัดไปหนึ่งทีก็แล้วกัน ไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นทั้งนั้น

หลังจากที่ลู่หมิงเยว่สะกดจิตตัวเองเสร็จ ก็ไปอาบน้ำร้อน เห็นร่องรอยที่ไม่สามารถเพิกเฉยได้ตามร่างกาย เธอก็รีบหยิบเสื้อคอเต่าออกมาทันที

เพิ่งจะใส่เสื้อ ก็ได้ยินจ้าวเสี่ยวเหอเคาะประตูจากด้านนอก “เกิดเรื่องใหญ่แล้ว หมิงเยว่เธอรีบมาเร็วเข้า!”

ลู่หมิงเยว่ใจเต้นเร็ว จบเห่แล้ว

เรื่องของเธอกับเสิ่นเว่ยตงถูกเปิดเผยเร็วขนาดนี้เลยเหรอ ฟ้าเพิ่งจะสว่างเองนะ

เสิ่นเว่ยตงเป็นผู้บริหารระดับสูงของเซิ่งซื่อ กรุ๊ป เธอเพียงแค่เด็กฝึกงานที่แสนต่ำต้อยเท่านั้น ถ้าเรื่องนี้ถูกเผยแพร่ออกไป เสิ่นเว่ยตงไม่ได้รับผลกระทบอะไรอยู่แล้ว ถึงยังไงเขาก็เป็นคนไม่เอาไหนอยู่แล้ว แต่เด็กฝึกงานที่กล้ามีอะไรกับผู้บริหารแบบเธอจะต้องมีจุดจบที่อนาถอย่างแน่นอน

เธอเปิดประตูออกไปด้วยความกระวนกระวายใจ

จ้าวเสี่ยวเหอรู้สึกตื่นเต้นมาก ไม่ทันได้สังเกตเห็นสีหน้าของลู่หมิงเยว่ แล้วก็ไม่ทันได้สังเกตเห็นท่าเดินที่แปลกประหลาดของเธอเช่นกัน

“เร็วเข้า เดี๋ยวจะพาไปดูเทพบุตรรูปหล่อ!”

“เธอจะต้องคิดไม่ถึงแน่ ๆ ว่ากิจกรรมกระชับความสัมพันธ์ในครั้งนี้ บอสของเราก็มาเยี่ยมเยียนพวกเราด้วย”

ที่แท้เรื่องก็ยังไม่ได้ถูกเปิดเผยออกไป

หลังจากได้ยินเสียงพูดพึมพำของจ้าวเสี่ยวเหอ ลู่หมิงเยว่ก็ค่อย ๆ สงบสติอารมณ์ลง ก่อนจะมาที่ห้องอาหารบุฟเฟต์ของโรงแรมด้วยกันกับเธอ

บอสของบริษัทชื่อเยี่ยนเฉิงจือ วันที่ลู่หมิงเยว่มาสอบสัมภาษณ์เคยเจอกับเขามาแล้วครั้งหนึ่ง เป็นคนที่หล่อมากคนหนึ่ง

เยี่ยนเฉิงจือสร้างตัวมาด้วยสองมือเปล่า บริษัทเติบโตได้อย่างโดดเด่นภายในระยะเวลาเพียงแค่เจ็ดปี ถึงแม้ว่าวันที่หมิงเยว่ไปสอบสัมภาษณ์บอสจะเอาแต่หน้าบึ้งตึงตลอดเวลา แต่หมิงเยว่ยังคงชื่นชมเขาจากใจจริง มองว่าเขาเป็นเทพบุตรเหนือมนุษย์

ในเวลานี้เทพบุตรคนนั้นกำลังนั่งอยู่ตรงริมหน้าต่าง ยืดตัวตรง ทั้งสง่างามทั้งทรงพลัง ออร่าส่องสว่างราวกับพกไฟส่วนตัวมาเอง

สว่างจ้าจนดวงตาของลู่หมิงเยว่แทบจะบอด

เหล่าเพื่อนร่วมงานนั่งอยู่ใกล้กับท่านประธานมาก โดยเฉพาะพวกพนักงานหญิง พวกเธอแอบมองพลางพูดซุบซิบออกมาเบา ๆ

“ท่านประธานหล่อจริง ๆ”

“เมื่อตะกี้นี้ฉันเห็น ที่คอของท่านประธานมีรอยแดงด้วยล่ะ ไม่รู้ว่าใครเป็นคนทำกันนะ”

หลังจากได้ยินคำว่า ‘รอยแดง’ จากปากของโต๊ะข้าง ๆ ลู่หมิงเยว่ก็ดึงคอเสื้อขึ้นมาทันที เธอนึกย้อนไปถึงเรื่องเมื่อคืน ความตื่นเต้นที่ได้เจอกับเทพบุตรไอดอลของตัวเองก็หายไปทันที

ส่วนขาเมาท์แบบจ้าวเสี่ยวเหอที่อยู่ตรงข้ามโต๊ะ เธอก็ยิ่งไม่มีอารมณ์จะไปรับมือ

ในเวลานี้เอง เสิ่นเว่ยตงก็เดินตรงเข้ามา ก่อนจะนั่งลงตรงกันข้ามกับเยี่ยนเฉิงจืออย่างไม่ได้แยแสสนใจ

“ประธานเยี่ยน เมื่อคืนพักผ่อนได้สบายไหมคะ?”

เยี่ยนเฉิงจือกินอาหารเช้าอย่างช้า ๆ สายตาเหมือนจะมองมายังลู่หมิงเยว่ สีหน้าเรียบเฉย แต่แอบซ่อนรอยยิ้มเอาไว้ในดวงตา

“ไม่เลว”

ลู่หมิงเยว่รู้สึกว่าตัวเองถูกสายตาที่ร้อนระอุกำลังจ้องมองอยู่ หดคอลง รีบใช้มือมาปิดบังใบหน้าของตัวเองทันที ก่อนจะแสร้งทำเป็นก้มหน้าลงกินอาหาร พยายามลดความสนใจของตัวเองลง

เสิ่นเว่ยตงบ่นขึ้นมาเบา ๆ “ประธานเยี่ยน คุณมายึดห้องของผม คุณนอนหลับสบาย แต่ผมกลับต้องไปหาโรงแรมพักกลางดึกกลางดื่น”

เซิ่งซื่อ กรุ๊ปมีพนักงานเยอะมาก โรงแรมห้องเต็มหมด ไม่มีห้องว่างเลยสักห้อง จู่ ๆ เยี่ยนเฉิงจือก็มาเข้าร่วมกิจกรรมกระชับความสัมพันธ์ของบริษัทอย่างกะทันหัน ในฐานะที่เขาเป็นผู้จัดการทั่วไปของบริษัทต้องยอมยกห้องที่ดีที่สุดให้ไป

เยี่ยนเฉิงจือไม่รู้ว่าคิดอะไรขึ้นมาได้ ค่อย ๆ พูดขึ้นอย่างช้า ๆ “เดี๋ยวกลับไปจะเพิ่มเงินเดือนให้”

แววตาของเสิ่นเว่ยตงเป็นประกายขึ้นมา รีบพูดประจบสอพลอทันที “ผมยอมบุกน้ำลุยไฟเพื่อท่านประธานอยู่แล้วครับ”

คุณอาจจะชอบ

หน้าปกนวนิยาย เสน่หาเมียรัก
9.7
นิตยาต้องเผชิญกับพฤทธิ์ ว่าที่คู่หมั้นที่ตราหน้าว่าเธอเป็นต้นเหตุให้ผู้ชายทะเลาะวิวาทกันในงาน แม้พฤทธิ์จะแสดงออกว่าเกลียดชังเธออย่างชัดเจน แต่เขากลับเป็นฝ่ายให้ผู้ใหญ่มาสู่ขอเธอตามความต้องการของครอบครัวที่มีฐานะร่ำรวยทัดเทียมกัน นิตยาทำได้เพียงก้มหน้ายอมรับการหมั้นหมายตามคำสั่งของผู้เป็นย่า แม้หัวใจจะเจ็บปวดจากการถูกดูหมิ่นและต้องตกอยู่ในพันธะสัญญาที่ปราศจากความรักจากชายหนุ่มที่คอยจิกกัดและเหยียดหยามเธอทุกครั้งที่มีโอกาส
หน้าปกนวนิยาย รักร้ายสามีอสูร (ซีรีส อสูรซ่อนรัก เล่ม4)
8.5
“ไอ้คนเลว! ปล่อยฉันออกไปเดี๋ยวนี้นะ!!” ด้านนุดีเมื่อเห็นหน้าวัลลภ เธอก็พ่นวาจาด่าหยาบคายใส่ทันที “จะลงนรกอยู่แล้วยังจะมาทำปากดีอีกนะ” วัลลภดันร่างบางให้หันหลังแล้วแก้เชือกที่มัดมือของเธอออก บังคับด้วยดวงตาถมึงทึงให้นุดีลุกขึ้น แต่กลับเป็นเขาเองที่อุ้มเธอออกจากรถ “โอ๊ยย!! ไอ้บ้า!! ฉันเจ็บนะ!!” เมื่อถูกปล่อยให้ยืน นุดีที่ไม่ทันได้ทรงตัวดีก็เซถลาชนข้างรถล้มลงไปกองบนพื้นดินแข็งๆ “อย่ามาทำสำออย ลุกขึ้น!!” วัลลภไม่ได้สนใจว่าหญิงสาวจะเจ็บไหม เขาจับแขนเล็กกระชากอย่างแรงให้เธอยืนขึ้น “นายพาฉันมาทำอะไรในกลางป่าน่ากลัวแบบนี้” ดงป่าเขียวจนครึ้ม ต้นไม้สูงใหญ่ดำทมิฬหนาทึบ กิ่งก้านใบไหวไปตามลมผสมเสียงแปลกประหลาดร้องและวิ่งไล่กัดกันอยู่ในป่าหญ้าคาข้างทางทำให้นุดีกลัวจนหน้าซีด “นรกอเวจีไง อยากลงไปเล่นน้ำในกระทะทองแดงไหม” วัลลภก้มๆ เงยๆ อยู่หลังรถจึงไม่ได้ทันระวังภัยที่กำลังจะเกิดขึ้นกับตัวเอง นุดีเป็นอิสระจากสายตาของชายหนุ่ม เธอยิ้มหยันเมื่อเห็นไม้กำลังเหมาะมือ แล้วจับท่อนไม้ขึ้นมาฟาดใส่กลางหลังและหัวของชายหนุ่มอย่างเอาเป็นเอาตาย “แกไปคนเดียวเถอะ ไอ้คนถ่อย!! นี่แน่ะ!!” “โอ๊ยย!! ยัยบ้าเอ๊ย!! นี่เธอกล้าตีหัวฉันเหรอฮะ!!” วัลลภยกมือกุมหัว เขาเดือดเป็นน้ำร้อนเมื่อเห็นเลือดเปรอะมือทั้งสองข้าง “ฉันฆ่าแกแน่ ถ้าเข้ามาหาฉันแม้แต่ก้าวเดียว” นุดีกลัวเมื่อเห็นเลือดแดงฉานซึมออกมาจากศีรษะเขา ไหลเป็นทางผ่านหัวคิ้วเป็นปื้นหยดลงใส่เสื้อยืด เธอเสียงดัง ใช้ไม้ชี้หน้าขู่ชายหนุ่ม “เธอหรือฉันจะถูกฆ่ากันแน่!!” เลือดจากหัวไหลเป็นทางผ่านหน้าผากเข้าตา วัลลภจึงใช้หลังมือเช็ดออก เขาแสยะยิ้มร้ายกาจเมื่อเห็นชัดเจนว่า ตอนนี้หญิงสาววิ่งหัวซุกหัวซุนหนีเข้าป่า “กรี๊ดดด!!” นุดีวิ่งผ่านต้นไม้ใบหญ้าโดยที่ไม่ได้ดูหน้าดูหลังทำให้สะดุดขาตัวเองล้มกลิ้งไปกองบนพื้นดิน “ฉันว่าจะไม่รุนแรงกับเธอแล้วนะ!! นุดี แต่เธอรนหาเรื่องเอง” วัลลภกระโจนเข้าไปยืนดักหน้าหญิงสาวที่กำลังคลานหนี เขาคว้าแขนเล็กแล้วกระชากให้เธอลุกยืนเผชิญหน้ากัน “ถุย!! ไอ้ขยะ กะ...แกจะทำอะไรฉัน!!” นุดีก็ใช่จะยอม เมื่อได้ยืนอยู่ในอ้อมแขนกำยำ ใบหน้าของเธออยู่แค่ระดับราวนมของชายหนุ่ม หญิงสาวขัดขืน หยิกข่วนตามตัววัลลภ เขย่งปลายเท้าให้สูงจนดวงหน้าของเขาและเธออยู่ในระดับเดียวกันแล้วก็พ่นน้ำลายใส่หน้าหล่อ วัลลภกลายเป็นคนดุร้าย มือหนาหยาบกร้านเช็ดของเหลวออกจากแก้ม แล้วกางมือออกเหวี่ยงใส่ใบหน้างามซ้อนกันขวาซ้ายสุดแรงเกิด เผียะ!! เผียะ!! “กรี๊ดดด!!” ด้านนุดีไม่ทันตั้งตัว ถูกตบจนล้มกลิ้งไปนอนกองบนพื้นดินอีกครั้ง เธอเจ็บจนน้ำตาไหลจึงยกมือกุมแก้มที่แดงเป็นรอยนิ้วมือทั้งห้าแล้วค่อยๆ หันมองหน้าผู้ชายใจชั่ว ทำร้ายผู้หญิงไม่มีทางสู้ “ไอ้หน้าตัวเมีย!! แกตบฉันทำไม!!” “วันนี้แหละ ฉันจะทำให้เธอไม่มีศักดิ์ศรีของความเป็นคน” เสียงของปีศาจคำรามดังก้องป่า มือเพชฌฆาตคว้าข้อมือน้อยกระชากลากถูไปตามทางเล็กๆ ที่ข้างทางมีแต่ต้นหนามกับใบหญ้า “กรี๊ดดด!! ไอ้ผู้ชายป่าเถื่อน!! ทำไมแกต้องทำกับฉันแบบนี้!! ปล่อยฉันนะ!! ไอ้ชั่ว!! ฮืออ” นุดีถูกฉุดลากทั้งที่กึ่งนั่งกึ่งนอนไปตามทางเดินที่เต็มไปด้วยดินแข็งและหินก้อนเล็กๆ เสียงร้องโหยหวนของหญิงสาวดังก้องทั่วป่าทำให้คนงานชายสี่คนที่ได้รับคำสั่งจากเจ้านายให้มารอที่กลางป่าแห่งนี้มองหน้ากัน แล้วหันไปมองเงาดำทมิฬสูงใหญ่เดินลากอะไรบางอย่างตรงมาหาพวกมัน “นะ นาย!!” พวกมันทั้งสี่ยืนตาค้างเมื่อสิ่งที่ฟุบอยู่ตรงหน้ามันนั้นเป็นหญิงสาว ขนาดถูกวัลลภทำร้ายเช่นนี้ก็ยังดูออกว่าเธอสวยและเซ็กซี่มาก “พวกมึงมีโทรศัพท์ไหม?” วัลลภยืนมือเท้าสะเอวมองนุดีกำลังช่วยตัวเองดึงชายกระโปรงผ้าลูกไม้ที่ถลกขึ้นจนเห็นต้นขาขาวผ่องสองข้างลงปิดเนื้อเปลือยของตัวเอง “มะ มีครับ” ไอ้ลูกน้องสี่คนไม่ได้มองหน้าวัลลภเวลาพูด เพราะจุดสนใจของพวกมันคือผู้หญิงของเจ้านาย ซึ่งเวลานี้ เธอคลานหนีไปนั่งชันเข่าอยู่ข้างต้นไม้ใหญ่ “พวกมึงถ่ายคลิปผู้หญิงคนนี้ไว้ ทำแบบนี้สิวะ ไอ้ห่า” วัลลภแยกเขี้ยวใส่นุดี เขาแย่งโทรศัพท์ของลูกน้องมาถือไว้ด้วยมือเดียวแล้วย่อตัวนั่งคุกเข่าตรงหน้าเธอ มือข้างที่ว่างยื่นเข้าไปจับคางน้อยบีบจนปากของหญิงสาวห่อแล้วดันให้หันมาสู้กล้อง “คะ ครับ” พวกลูกน้องพากันทำหน้าหื่นเหมือนเจ้านายแล้วจ่อกล้องโทรศัพท์ทำตามคำสั่งของนาย “ไอ้ลภ!! แกบอกให้พวกสวะนี้หยุดถ่ายฉันเดี๋ยวนี้นะ!!” นุดีแย่งโทรศัพท์จากมือของวัลลภได้ก็เหวี่ยงเครื่องสื่อสารเฉียดหน้าของชายหนุ่มไปกระทบต้นไม้เสียงดัง เพล้งง!! “พวกมึงเตรียมเก็บภาพทุกช็อตไว้เลยนะ กูจะเล่นเป็นพระเอกคาวบอยควบม้าให้พวกมึงดู” แววตาดุจเสือร้ายหันขวับมองไอโฟนรุ่นใหม่กองเป็นเศษขยะอยู่ข้างต้นไม้ วัลลภกระตุกยิ้ม หันกลับมามองมือสองข้างที่กำกระชับคอเสื้อเปิดไหล่ของนุดี แล้วกระชากจนขาดเป็นสองส่วนเผยให้เห็นอกอิ่มขาวผ่องล้นออกมาจากบราไร้สาย “ว้ายย!! อย่าทำฉัน ฮืออ” นุดีรีบยกแขนข้างเดียวกอดตัวเองไว้ ส่วนอีกข้างทุบตี หยิกข่วนไปตามตัวของเขาอย่างบ้าคลั่ง “พวกมึงอย่าลืมถ่ายวิดีโอนะโว้ย!! กูจะแสดงหนังสดกับยัยนี่ในกระท่อม” สายตาของลูกน้องมองนุดีอย่างหื่นกระหายทำให้วัลลภรีบฉุดให้เธอเข้ามาซบหน้าอก แล้วอุ้มคนตัวน้อยขึ้นพาดบ่า “ไอ้คนเลว!! ฉันเกลียดแก!! ปล่อยฉันลงเดี๋ยวนี้นะ!!” นุดีอับอายจนอยากจะทำให้ชายหนุ่มเจ็บปวดมากที่สุด จึงทำร้ายเขาโดยการทุบๆ ที่หัวไหล่และจะกัดหลังเขาอีกครั้ง “ถ้าเธอกัดฉันอีก เธอได้มีผัวเป็นกรรมกรแบกหามหลายคนแน่!!” โครมม!! ก่อนที่วัลลภจะถีบประตูกระท่อมให้เปิดกว้างนั่นเขาได้คำรามเสียงเหี้ยมขู่เธอ
หน้าปกนวนิยาย แรงแค้นจิตรกร : รักที่ได้รับการไถ่ถอน
8.2
อลินต้องเผชิญกับโศกนาฏกรรมในงานแต่งงานครั้งที่สาม เมื่อเดมอนคู่หมั้นของเธอเลือกปกป้องไอรินและทำร้ายเธออย่างทารุณท่ามกลางสายฝน หลังจากถูกทำลายทั้งร่างกายและอาชีพจิตรกรจนดับวูบ อลินที่เกือบเอาชีวิตไม่รอดในป่าลึกตัดสินใจลุกขึ้นสู้เพื่อรักษาครอบครัวและธุรกิจเอาไว้ เธอติดต่อบุคคลลึกลับในต่างแดนเพื่อทำข้อตกลงแต่งงานแลกกับการโอนทรัพย์สินทั้งหมดเพื่อความปลอดภัย พร้อมเตรียมตัวหนีไปจากขุมนรกนี้เพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่และรับการไถ่ถอนจากความแค้นที่ฝังลึก
หน้าปกนวนิยาย ท่านประธานอย่ารักฉันมากนักเลย
8.8
ชีวิตที่แสนเรียบง่ายของเสี่ยเหมียนต้องพลิกผันไปอย่างสิ้นเชิงหลังได้รับสายจากตำรวจที่เปรียบเสมือนจุดเริ่มต้นของมรสุม เธอต้องเผชิญกับความเจ็บปวดเมื่อกู้หนานแฟนหนุ่มที่คบกันมานานแอบทรยศไปมีความสัมพันธ์กับเพื่อนสนิทของเธอเอง ท่ามกลางความบอบช้ำ โชคชะตากลับเล่นตลกให้เธอมีความสัมพันธ์ลับกับถิงเจว๋ผู้เป็นอาของกู้หนานบนรถของเขา นำไปสู่ปมความรักอันซับซ้อนและการแย่งชิงที่ดุเดือดระหว่างอาและหลานชายโดยมีเธอเป็นศูนย์กลางของสงครามหัวใจครั้งนี้
หน้าปกนวนิยาย ภาระกิจหาแม่ให้ลูก
8.2
อเล็กไซ มหาเศรษฐีพ่อหม้ายผู้รักอิสระและเคยเข็ดขยาดกับการแต่งงานอย่างหนัก ถึงขั้นลั่นวาจาว่าจะไม่กลับไปติดกรงวิวาห์อีกเป็นอันขาด ทว่ากำแพงในใจกลับพังทลายเมื่อเขาตกหลุมรักชะเอม มัณฑนากรสาวโสดที่ทำให้เขาเปลี่ยนไปเป็นคนละคน จากหนุ่มเสเพลกลายเป็นคนคลั่งรักที่ยอมถูกเพื่อนล้อว่ากลัวเมีย เพียงเพราะเขาไม่อยากให้เธอต้องเสียใจ อเล็กไซพร้อมทิ้งชีวิตสำส่อนในอดีตเพื่อพิสูจน์ตนเองในฐานะสามีและพ่อที่ดี ให้สมกับความไว้ใจที่เธอมีให้ในความสัมพันธ์ครั้งใหม่นี้
หน้าปกนวนิยาย ซีรีส์เมียเด็กของคิรันท์
9.7
คิรันท์นักธุรกิจพันล้านผู้เย็นชาและไร้ศรัทธาในความรักได้พบกับเด็กสาวสู้ชีวิตที่เคยถูกทอดทิ้งโดยบังเอิญ จากความสงสารแปรเปลี่ยนเป็นความคลั่งไคล้และหวงแหนที่ยากจะดับลงได้ เมื่อความใกล้ชิดหลอมละลายหัวใจที่แข็งกระด้าง เขาจึงยอมเปิดเผยตัวตนเพื่อเธอ ขณะที่เธอก็กล้าก้าวข้ามความเจ็บปวดในอดีตเพื่อเคียงข้างเขา ทั้งคู่ร่วมกันพิสูจน์ว่าช่องว่างของวัยไม่ใช่ความอุปสรรค เพราะรักแท้ที่มั่นคงและอบอุ่นนั้นขึ้นอยู่กับหัวใจสองดวงที่พร้อมจะผูกพันกันไปตลอดกาล