ขออีกครั้ง (ซีรีส์หลงเมีย)

บ่ายสี่โมงกว่า ณ โรงแรมชื่อดังกลางกรุงแห่งหนึ่ง

ร่างของชายผู้หนึ่งลงจากรถที่จอดบริเวณด้านหน้าโรงแรมก่อนพนักงานรับรถจะรีบกุลีกุจอเข้ามาเปิดประตู เมื่อเขาลงจากรถแล้วยืนขึ้นเต็มความสูงใหญ่ถึงเมตรเก้าสิบ ก่อนถอดแว่นกันแดดคาเทียร์ออก เผยให้เห็นดวงตาสีอำพันใต้แพขนตางอนหนาราวกับผู้หญิงที่อยู่ใต้ปีกคิ้วเข้ม จมูกโด่งสวย ริมฝีปากหยักอิ่มเต็มได้รูปแบบผู้ชาย แนวกรามเป็นสันชัด ผมสีน้ำตาลเข้ม ผิวขาวกว่าค่าเฉลี่ยชายไทยทั่วไปแต่ก็มีความเนียนละเอียดอย่างเอเชีย เป็นความผสมผสานที่ลงตัวระหว่างสาวอิตาลีและหนุ่มไทย

แมธธิว พรรษสกุล มาริโน หรือแมธ คือชายหนุ่มวัยสามสิบเอ็ด เจ้าของเรือนร่างและใบหน้าอันสมบูรณ์แบบราวรูปสลักนี้

“ ผมมาเดินแบบแทนเรเชลครับ ” เสียงทุ้มเอ่ยบอก พนักงานรับรถค้อมศีรษะรับ

“ คุณโรสแจ้งผมไว้แล้วครับ เชิญคุณแมธธิวด้านในเลย เดี๋ยวรถผมดูแลให้ ที่ฮอลล์ใหญ่นะครับ ”

“ ขอบคุณครับ ” เขาค้อมศีรษะให้อีกฝ่ายก่อนจะสาวเท้าเข้าไปภายในโรงแรม โดยมีสายตาของพนักงานรับรถและลุงเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยและพนักงานยกกระเป๋าที่ยืนอยู่ตรงนั้นมองตามด้วยความชื่นชม

“ หล่อฉิบหายเลยเนาะ กินอะไรมาเกิดวะ ทั้งสูงทั้งหล่อ ” พนักงานรับรถพูดขึ้น

“ จริง ผมเป็นผู้ชายผมยังหลงเลย ” พนักงานยกกระเป๋าเห็นด้วย

“ ตอนหนุ่ม ๆ ลุงก็หล่อแบบนั้นแหละ ” ลุงยามว่า ชายหนุ่มทั้งคู่ที่อ่อนวัยกว่าหันขวับไปหาลุงยามพร้อมกัน

“ จริงอะ ”

“ จริ๊ง ”

“ แล้วทำไมตอนนี้เป็นสภาพนี้ล่ะ ”

“ เมียใช้ซักผ้าบ่อย โดนผงซักฟอกบ่อยตัวเลยหด ” คำตอบนั้นเรียกเสียงหัวเราะดังลั่นจากทั้งหมดก่อนจะแยกย้ายกันไปปฏิบัติหน้าที่ของตัวเอง

ที่ฮอลล์จัดแสดง

แมธธิวเดินเข้าสู่ห้องสตาฟที่เจ๊โรส สาวประเภทสองผู้เป็นโมเดลลิงยืนรออยู่แล้ว เจ้าหล่อนรีบพาร่างอวบท้วมในเดรสสีสดกรุยกรายโผเข้ามากอดร่างสูงใหญ่แน่นขนัดไปด้วยมัดกล้ามสวยงามนั้นทันที

“ สวัสดีครับเจ๊โรสคนสวย ”

“ ปากหวานเหมือนเดิมเลยค่ะคุณแมธ ” หล่อนว่าพลางใช้มือลูบไล้ไปบนแผงอกแน่นที่ปกคลุมด้วยเสื้อยืดสีขาว ที่ไม่สามารถปกปิดกล้ามเนื้อกำยำได้มิดชิด เสื้อไม่ได้ตัวใหญ่จึงแนบเนื้อเห็นส่วนสัดได้ชัดเจน ส่วนขายาวห่อหุ้มด้วยยีนสีเข้มแนบต้นขาแกร่งกำยำทำให้เห็นได้ว่าตรงนั้นมันก็คงมีกล้ามเนื้อไม่ต่าง ผมบนศีรษะที่พึ่งสระมายังไม่ทันได้เซ็ตทำให้มันดูยุ่งนิด ๆ แต่กลับทำให้เขาดูดีไปอีกแบบ

ไม่ได้หล่อเนี้ยบ แต่หล่อแบบแบด ๆ ขยี้ใจเป็นบ้าเลย...

เจ๊โรสได้แต่คิดแล้วกลืนน้ำลายอยู่คนเดียว

“ เจ๊ขอบคุณคุณแมธมากนะคะที่สละเวลามาเดินให้ อีเรเชลน่ะสิ สงสัยจะไปปาร์ตี้จนเมาแอ๋เลยเกิดอุบัติเหตุเข้าให้ ”

“ ด้วยความยินดีครับ ”

“ ว่าไปแล้วนะ งานสำคัญขนาดนี้เจ๊สาบานเลยว่าส่งรายชื่อกับโปรไฟล์คุณแมธให้กับคุณไคร่าเจ้าของแบรนด์เลือก แต่หล่อนไม่เลือก เป็นถึงดีไซเนอร์ชื่อดังจากฝรั่งเศสแต่กลับตาต่ำ พิลึก ” เจ๊โรสแอบนินทาดีไซเนอร์เจ้าของแบรนด์และโชว์ในวันนี้

“ ไม่เป็นไรหรอกครับ ผมก็แก่แล้ว น้อง ๆ รุ่นหลังหล่อ ๆ ล่ำ ๆ เยอะแยะ ”

“ อุ๊ย ตบปากเลยนะคะคุณแมธ แก่เก่อที่ไหนกัน ยังหล่อยังแซ่บเขย่าใจกะเทยไม่ไหวขนาดนี้ ถ้าจะเลิกรับงานนายแบบเสียดายแย่ ว่าแต่ทำไมจะเลิกล่ะคะ งานที่บริษัทยุ่งเหรอ ”

เจ๊โรสหมายถึงบริษัท MTN INVENTION Co.,Ltd. ซึ่งเป็นบริษัทรับเหมาก่อสร้างครบวงจรของแมธธิวผู้เป็นวิศวกรที่หุ้นกับเพื่อนที่คณะ เขาทำงานในบริษัทใหญ่ข้ามชาติอยู่นาน สั่งสมประสบการณ์และความเชื่อถือจนมาเปิดบริษัทของตัวเองได้ราวสามปีและมันกำลังไปได้ดี ทำให้เขาต้องรับงานนายแบบน้อยลง

“ ครับ กำลังขาขึ้น ผมเลยต้องรีบตัก ”

“ เสียดาย ทีนี้ไม่รู้จะหาโอกาสไหนเห็นคุณแมธเปลือยท่อนบนบ้าง ท่อนล่างบ้างเวลาถ่ายแบบเลยเนี่ย ”

“ ถ้าอยากดูเรียกผมมาถอดให้ดูเลยก็ได้ครับ ผมเต็มใจ ” ชายหนุ่มเย้าขำ ๆ อีกฝ่ายบิดตัวม้วนต้วน

“ บ้า ๆๆๆ คนผีทะเล เจ๊คิดจริงนะคะเนี่ย ”

“ เจ๊ ให้คุณแมธมาแต่งหน้าทำผมเปลี่ยนชุดเถอะค่า เดี๋ยวก็สายหรอก มัวแทะโลมเขาอยู่นั่นแหละ ” แนนซี่ หนึ่งในกะเทยทีมช่างแต่งหน้าเดินออกมาเรียก นั่นทำให้เจ๊โรสรีบดันแมธธิวเข้าไปในห้องแต่งตัว

ขณะที่กำลังเดินเข้าห้องแต่งตัวนั้น ก็มีร่างสูงโปร่งของนางแบบสาวนางหนึ่งเดินสวนออกมาจากห้องแต่งตัวหญิง

“ พี่แมธ ” เธอเรียกเขาด้วยน้ำเสียงออดอ้อนระดับเสียงสี่เสียงห้า แมธธิวหันไปมองแล้วยิ้มให้ตามมารยาท

“ สวัสดีครับโบวี่ ”

“ โบวี่ไม่ทราบเลยค่ะว่าพี่แมธมาเดินด้วย ผังเดินไม่เห็นมีชื่อพี่แมธ ”

“ พี่มาแทนเรเชลครับ เห็นว่ารถชนเมื่อคืน ”

“ งั้นเหรอคะ โชคดีจังเลยนะคะที่โบวี่เจอพี่แมธอีกครั้ง เลิกงานไปดื่มด้วยกันอีกไหมคะ โบวี่ติดใจ ” เจ้าหล่อนว่าพลางส่งสายตา ‘ ติดใจ ’ อย่างปิดไม่มิดมาให้

แมธธิวถึงกับต้องนึกทบทวนว่าเขากับเธอเคยสนุกกันเมื่อไหร่ที่ไหน อาจจะเป็นคืนไหนที่เมาสุดเหวี่ยงสักคืนแต่เขาจำไม่ได้ ที่แน่ ๆ ต้องเคยแน่ล่ะ เธอถึงกล้าพูดขนาดนั้น

แต่เขายังไม่ทันได้รับปากอะไรทั้งนั้น พี่กะเทยก็รีบลากแขนเข้าไปในห้องแต่งตัว

“ จะกินจะดูดจะดื่มอะไรกันก็รอให้งานเสร็จก่อนนะคะ เดี๋ยวชีแม่จะมาแหกอกแหกหัวเอาค่ะ ”

“ ขนาดนั้นเลยเหรอครับ ” แมธธิวว่าขำ ๆ พลางหันไปส่งยิ้มให้กับโบวี่ก่อนจะเดินเข้าห้องแต่งตัว

“ ใช่ค่ะ คุณไคร่านั่นแหละ ”

“ ฝรั่งเหรอครับ ”

“ เปล่า คนไทยนี่แหละค่ะแต่ไปใช้ชีวิตที่ฝรั่งเศส เป็นนางแบบก่อนแล้วผันตัวมาเป็นดีไซเนอร์ คุณมินตราไปงานแฟชันวีคที่แพรีสแล้วไปเห็นผลงานคุณเธอแล้วชอบ พอทราบว่าเป็นคนไทยก็เลยเชิญมาโชว์ซะเลย ไม่รู้ว่าถูกคอกันอีท่าไหน ทั้งสวยทั้งเก่งแล้วก็เนี้ยบมาก คุณมินตราท่านย้ำนักย้ำหนาว่าให้ทำงานกันอย่างมืออาชีพ อย่าให้มีอะไรผิดพลาดแม้แต่น้อย ”