ติดตาม
ตอน
แชร์
หน้าปกนวนิยาย ก็แค่เมียเก่า

ก็แค่เมียเก่า

ความสัมพันธ์ที่เคยลึกซึ้งกลับกลายเป็นเพียงเศษเสี้ยวของความทรงจำที่ไร้ค่า เมื่อเตอร์มองว่าคนรักเก่าเป็นเพียงของเหลือทิ้งที่เขาไม่จำเป็นต้องไยดีหรือรู้สึกผิดใดๆ แม้ฟ่างจะพยายามบีบคั้นให้เขาตัดสินใจเลือกโดยใช้ความรักเป็นเดิมพัน แต่คำตอบที่ได้รับกลับมีเพียงความเฉยเมยและความเย็นชาที่ทำลายทุกความหวัง เมื่อเขาตัดสินใจจบความสัมพันธ์ลงอย่างง่ายดายเพียงเพื่อรักษาความอิสระของตนเองไว้ โดยไม่สนว่าอีกฝ่ายจะต้องเจ็บปวดจากการถูกทอดทิ้งเพียงใด
ตอน
แชร์

ตอน 2

ฮันเตอร์...

ห้องน้ำชาย...

พั่บ พั่บ พั่บ พั่บ

"อ๊าาา อ๊ะ อ๊ะ พะ พี่เตอร์ขาแรงอีกค่ะ อ๊าา อ๊ะ อ๊ะ"

พั่บ พั่บ พั่บ พั่บ

"แบบนั้นค่ะ อ๊าาา เสียว เกล เสียวจังคะพี่เตอร์ พี่เตอร์เสียวมั้ยคะพี่เตอร์ขาาา" มิเกลเด็กปีสองที่ผมพามาจัดกิจกรรมแบบตัวต่อตัวในห้องน้ำหันมาถามผมเสียงกระเส่าในขณะที่ผมกำลังกระแทกตัวตนเข้าไปในร่องของเธอจากทางด้านหลัง ผมซอยไม่ยั้งกระแทกไม่หยุดจนในที่สุดก็ถึงจุดหมายปลายทาง หลังจากปลดปล่อยความต้องการของตัวผมเองออกมาจนหมดลำกล้องผมก็รีบถอนตัวตนออกมาจากร่องรักของมิเกลทันทีแล้วดึงเครื่องป้องกันทิ้งลงถังขยะข้างๆ ก่อนจะจัดการเก็บอาวุธของตัวเองที่เริ่มอ่อนตัวลงเข้าไปในกางเกงยีนส์แล้วรูดซิปก่อนจะกันไปตอบคำถามของเธอที่ถามผมก่อนหน้านี้ว่าเสียวไหม

"พี่ก็เสียวครับ...แต่เสียวไม่สุดเพราะของน้องไม่ค่อยฟิตเท่าไหร่"

"พะ พี่เตอร์..."

" ขอโทษนะที่พี่ต้องพูดตรงๆ แต่น้องเอาไม่มันส์พี่คงเอาแค่ครั้งเดียวคงไม่สานสัมพันธ์ต่อ โชคดีนะครับส่วนเงินเดี๋ยวพี่โอนให้"

ผมยิ้มให้เกลก่อนจะเปิดประตูห้องน้ำแล้วเดินออกมาเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นโดยไม่สนใจว่าอีกคนด้านในจะรู้สึกยังไงกับคำพูดของผมเพราะสำหรับผมแล้วผู้หญิงที่ผมเข้าหาหรือเข้าหาผมก็เป็นได้แค่ที่ระบายเท่านั้น แต่ถ้าเอามันส์ลีลาดีก็มีสิทธิ์ไปต่อ แต่ถ้าเอาไม่มันส์แบบเมื่อกี้ก็แค่ครั้งเดียวจบ แต่ผมก็ไม่ได้เอาใครฟรีๆ หรอกนะเอาเสร็จผมก็จ่ายค่าเสียเวลาให้ทุกครั้งแต่ถ้าบางคนนิสัยน่ารักหน่อยก็จะได้ทั้งเงินทั้งกระเป๋ารองเท้าเสื้อผ้าตามที่ต้องการเพราะผมมันสายเปย์อยู่แล้วโดยเฉพาะผู้หญิงสาวๆสวยๆลีลาบนเตียงเด็ดๆแค่นั้นเธออยากได้อะไรผมให้ได้ทุกอย่าง

ผมเดินออกมาจนถึงลานกิจกรรมที่มีน้องๆนักศึกษาปีหนึ่งอยู่รวมกันหลายร้อยคนเพราะวันนี้มีกิจกรรมรับน้องปีหนึ่งทุกสาขา

อ้อ ผมลืมแนะนำตัวเองสินะผมชื่อฮันเตอร์อายุ22ปี เรียนอยู่ปีสี่คณะบริหารและวันนี้ผมก็โดนไอ้เอกเพื่อนสนิทขอร้องให้มาช่วยคุมน้องๆทำกิจกรรมทั้งที่มันไม่ใช่หน้าที่ของผมพราะผมไม่ถนัดพูดผมถนัดทำมากกว่า ทำเรื่องอย่างว่าอ่ะนะ

"เห้ย!!! ไอ้เชี้ยเตอร์มึงหายหัวไปไหนมาวะกูให้ไอ้พวกรุ่นน้องไปตามหาก็หาไม่เจอ"

"กูไปเข้าห้องน้ำมา" ผมพูดความจริงไม่ได้โกหกมันนะ

"เข้าห้องน้ำเหี้ยไรหายหัวไปเกือบชั่วโมง หรือว่ามึงไป......"

"อืม" ผมรู้ว่ามันรู้ว่าผมไปไหนมา

"ไอ้เชี้ยเตอร์มึงนี่นะวันนี้วันรับน้องมึงก็ไม่เว้นเหรอวะ"

"แล้วมันเกี่ยวอะไรกับรับน้องวะเวลากูเงี่ยนกูไม่มานั่งคิดหรอกว่าวันนี้มันจะวันอะไรถึงจะเป็นวันพระถ้ากูจะเอากูก็ไม่สน"

"กูล่ะเชื่อมึงเลยว่ะ"

"แล้วมึงจะบ่นกูทำเหี้ยไรนักหนาวะกูก็เป็นแบบนี้มาแต่ไหนแต่ไรมึงก็น่าจะชินได้แล้วมั้ยวะ"

"เออๆ กูรู้สันดานมึงดีว่ามึงมันขี้เงี่ยนแต่เบาได้เบามั่งอยู่ปีสี่แล้วนะมึงอ่ะ"

"พูดแม่งเหมือนไม่เคยนะมึงอ่ะไอ้เอก"

'"แต่กูไม่เอามั่วแบบมึงนะไอ้เตอร์"

"อย่างกูไม่ได้เรียกว่ามั่วเขาเรียกว่าทั่วถึงต่างหากมึงก็รู้ว่าเด็กกูเยอะกูก็ต้องกระจายความสุขให้กับเด็กๆของกูสิวะแต่กูก็ป้องกันทุกครั้งนะเว้ยมึงไม่ต้องห่วง"

"ใครจะห่วงคนอย่างมึง ถ้ากูจะห่วงกูห่วงผู้หญิงที่มึงไปเอาซะมากกว่าที่พอมึงเบื่อมึงก็ทิ้งเค้าซะไร้เยื่อใย ตั้งแต่กูคบเป็นเพื่อนกับมึงมาจะสี่ปีกูไม่เคยเห็นมึงหยุดอยู่ที่ใครได้เลยสักคน กูอยากจะรู้จริงๆ ว่าผู้หญิงแบบไหนถึงจะเอาคนอย่างมึงอยู่"

ผมยืนฟังไอ้เอกบ่นแบบไม่ใส่ใจเพราะตัวมันเองก็ไม่ได้ดีไม่ได้ต่างไปจากผมสักเท่าไหร่มันจะดีกว่าผมหน่อยนึงก็ตรงที่มันคบทีละคนไม่เหมือนผมที่ไม่เคยขอคบกับใครเพราะผมเน้นเอามากกว่า แต่จะว่าไปผมก็ไม่ใช่ไม่เคยคบใครนะแต่มันก็นานมาแล้วล่ะนานจนลืมแต่ก็ช่างมันเถอะเพราะตอนนี้ผมกำลังใช้สายตามองไปยังนักศึกษาหญิงปีหนึ่งคนนึงที่นั่งอยู่ในแถวเธอมองมาที่ผมด้วยสายตาแปลกๆซึ่งผมรู้สึกว่าผมคุ้นหน้าคุ้นตาอย่างบอกไม่ถูกแต่ก็จำไม่ได้ว่าเคยรู้จักหรือเปล่า

"มึงมองอะไรไอ้เตอร์กูเห็นมึงจ้องตาไม่กระพริบ หรือมึงสนใจเด็กปีหนึ่งอีกแล้ว มึงนี่นะทุกปีเลยนะมึง"

"กูรู้สึกคุ้นๆ หน้าน้องผู้หญิงคนนั้นว่ะ"

"คนไหนวะนั่งอยู่เป็นร้อย"

"คนนั้นไงผมยาวๆสีน้ำตาลนั่งแถวสองตรงนั้นน่ะ" ผมชี้ให้ไอ้เอกดู

"อ่อ น้องข้าวฟ่าง"

"มึงบอกว่าน้องคนนั้นชื่ออะไรนะ"

"น้องข้าวฟ่าง" พอผมได้ยินชื่อที่ไอ้เอกบอกมันเลยทำให้ผมจำได้ทันทีว่าเพราะอะไรผมถึงรู้สึกคุ้นหน้าคุ้นตาน้องผู้หญิงคนนั้นเพราะเธอคือข้าวฟ่างเมียเก่าผมเองแต่ที่ผมยังคาใจอยู่ก็คือข้าวฟ่างกับผมเราอายุเท่ากันแล้วเธอมาเรียนอยู่ปีหนึ่งได้ยังไง

คุณอาจจะชอบ

หน้าปกนวนิยาย เพลิงรักไฟมธุรส
9.5
เมื่อภีมะถูกจับได้ว่าวางแผนหลอกลวง โรสรินทร์จึงใช้โอกาสนี้สั่งสอนเขาด้วยบทลงโทษสุดป่วน เธอท้าทายจนชายหนุ่มต้องยอมสยบทำตามทุกความต้องการเพื่อไถ่โทษและหวังจะพิชิตใจเธออีกครั้ง หญิงสาวกลั่นแกล้งเขาตลอดทางที่แบกเธอไปชายหาด ทั้งยั่วเย้าและข่มขู่ด้วยความผิดเก่าจนภีมะไปไม่เป็น แม้จะอับอายที่ต้องทำตัวเหมือนเด็กต่อหน้าสายตาคนอื่น แต่เขาก็จำยอมรับทัณฑ์รักครั้งนี้เพื่อให้ได้ครองคู่กับเธออย่างมีความสุขในท้ายที่สุด ท่ามกลางบรรยากาศริมทะเลที่เต็มไปด้วยไฟแค้นและเพลิงรัก
หน้าปกนวนิยาย ภรรยาแสนร้ายของพายัพ
9.2
อังศุมาลีไม่ใช่ภรรยาที่ยอมคนง่าย แม้พายัพจะใช้รูปถ่ายสำคัญของแม่มาข่มขู่ให้เธอต้องยอมก้มหัวขอโทษ แต่ความแสบสันของเธอก็ทำให้เขาต้องจดจำ เมื่อสบโอกาสเธอจึงเอาคืนพายัพด้วยแม่ไม้มวยไทยจนเขาสลบเหมือดคาที่ แม้พายัพจะพยายามโต้กลับด้วยเล่ห์เหลี่ยมสัญญาหย่าร้าง ทว่าความรุนแรงและไหวพริบของอังศุมาลีกลับเหนือชั้นกว่ามาก การปะทะกันระหว่างสามีจอมบงการกับภรรยาสายโหดจึงเริ่มต้นขึ้นอย่างดุเดือดโดยไม่มีใครยอมใครในสงครามประสาทครั้งนี้
หน้าปกนวนิยาย รักนี้ไม่ยอมหย่า
9.7
ท่ามกลางสายตาคนนอกที่มองว่าวิลเลียมจำใจแต่งงานกับรีนี และพร้อมจะสลัดเธอทิ้งทันทีที่คนรักเก่ากลับมาพร้อมทายาท รีนีกลับเป็นฝ่ายยืนยันอย่างชัดเจนว่าเธอเองต่างหากที่พยายามขอหย่าทุกวันเพื่อจบความสัมพันธ์นี้ ทว่าผู้คนกลับคิดว่าเธอแค่แสร้งทำเป็นเข้มแข็งเพื่อปกปิดความเสียใจ จนกระทั่งวิลเลียมประกาศกร้าวต่อสาธารณะว่าจะไม่มีการหย่าเกิดขึ้นเด็ดขาด พร้อมขู่ดำเนินคดีกับทุกคนที่ปล่อยข่าวลือ รีนีจึงได้แต่สับสนว่าแท้จริงแล้วสามีผู้เย็นชาคนนี้กำลังวางแผนอะไรอยู่กันแน่
หน้าปกนวนิยาย ปราบพยศคุณหนูขาวีน
9.4
เมื่อคุณหนูเอลินอร์จอมดื้อรั้นและเอาแต่ใจต้องมาเจอกับปฐพี ชายหนุ่มผู้ได้รับมอบหมายให้มากำราบความพยศของเธอ แต่แทนที่จะขัดแย้งกัน ทั้งคู่กลับมีความสัมพันธ์ที่แนบแน่นจนแทบไม่แยกจากกัน แม้ในเวลาทำงานปฐพีก็ยังหาโอกาสใกล้ชิดและหยอกเย้าจนหญิงสาวทำตัวไม่ถูก ท่ามกลางบรรยากาศที่อบอวลไปด้วยความเสน่หา ปฐพีใช้เล่ห์กลอันเร่าร้อนเพื่อมัดใจคุณหนูขาวีนให้ยอมสยบอยู่ภายใต้อ้อมกอดของเขาแต่เพียงผู้เดียวในทุกสถานการณ์
หน้าปกนวนิยาย สัญญารักซาตานร้าย
9.6
มินตราได้รับจดหมายลาจากเจ้านายเจ้าอารมณ์พร้อมสร้อยคอราคาแพงที่เธอเคยปฏิเสธ เขาตัดสินใจเดินทางไปฝรั่งเศสเพื่อทำหน้าที่หลานชายตามความต้องการของคุณย่า โดยเลือกที่จะไม่บอกลาด้วยตัวเองเพราะกลัวใจอ่อน ชายหนุ่มฝากขนมเบเกอรี่ไว้แทนความคิดถึงและขอให้เธอรอเขากลับมาเพื่อรับฟังคำบอกรักอย่างเป็นทางการ เขาหวังเพียงว่าเมื่อวันนั้นมาถึง เธอจะยอมสวมสร้อยเส้นนี้เพื่อเป็นคำตอบว่าเธอก็มีใจให้เขาเช่นกัน แม้ในวันที่เขาต้องอยู่ไกลกันสุดขอบฟ้า
หน้าปกนวนิยาย คุณดอกเตอร์ร้อนรัก
9.4
ดร.เอลินา นักวิชาการสาวผู้ทรงอิทธิพลและที่ปรึกษาคนเก่งที่บริษัทชั้นนำต่างแย่งตัวกัน ภายใต้ภาพลักษณ์อันเยือกเย็นและมาดนิ่งของเธอนั้นซ่อนมุมลับสุดน่าค้นหาที่ไม่มีใครเคยเห็นมาก่อน ท่ามกลางชายหนุ่มหลากสไตล์ที่ดาหน้ากันเข้ามาพิสูจน์ใจ ทั้งนายช่างหนุ่มมาดเซอร์ คนงานในไร่ผู้ซื่อสัตย์ พ่อเลี้ยงผู้มั่งคั่ง หรือนักธุรกิจข้ามชาติที่ทรงเสน่ห์ บทสรุปความรักครั้งนี้ใครจะเป็นผู้ที่สามารถทะลายกำแพงหัวใจของดอกเตอร์สาวพราวเสน่ห์คนนี้ได้สำเร็จ