อย่ายุ่งกับมันอีก! หัวใจของนายกูกำลังจะหันกลับมาหาคุณ

แผนการนี้มีราคาที่ต้องจ่ายอย่างเจ็บปวดจริงๆ

โจวซีตื่นขึ้นมาด้วยความมึนงง มองไปที่ห้องนอนที่รกรุงรัง รู้สึกกระตุกตรงหว่างคิ้วทันที

โซฟา หน้าต่างบานใหญ่ กระจก...

ความทรงจำเหล่านั้นพุ่งเข้ามา โจวซีขยับตัวเล็กน้อย รู้สึกเจ็บปวดที่ต้นขา จนทำให้เธออดไม่ได้ที่จะหงุดหงิด

กู้หลางเอียนเป็นคนที่ไม่รู้จักอายจริงๆ โดยเฉพาะในบางเรื่องที่เขาเปิดเผยตัวเองจนเธออึ้งไปเลย

แต่ก็ยังดีที่แผนการที่กู้หลางเอียนแก้ไขนั้นดีกว่าที่เธอมีอยู่มาก

ในการติดต่อกับบริษัทจ้าว โจวซีมีความมั่นใจมากขึ้น

ก่อนจะไปบริษัท โจวซีก็รับประทานยาคุมกำเนิดอย่างตรงไปตรงมา

โจวซีค้นหายาคุมกำเนิดจากตู้ ในขณะที่สายตาเหลือบเห็นใบรับรองการทำแท้งเมื่อสองปีที่แล้ว

เธอชะงักค้างไปชั่วครู่ ดวงตาเต็มไปด้วยความงุนงง

พูดตามตรง ร่างกายของเธอค่อนข้างเย็น โอกาสที่จะตั้งครรภ์ไม่มากนัก แต่เมื่อกู้หลางเอียนลืมพกถุงยาง เธอก็จะกินยาเสมอ

ยกเว้นเมื่อสองปีก่อนที่เธอไม่ได้ทำเช่นนั้น

มันกลายเป็นบทเรียนที่เจ็บปวดสำหรับเธอ

เธอแกะยาออกมาและกินเข้าไปอย่างเด็ดเดี่ยว สีหน้าไม่แสดงอารมณ์ใดๆ

เธอกับกู้หลางเอียนมีความสัมพันธ์เพียงเพื่อสนองความต้องการของตนเอง ไม่ช้าก็เร็วทั้งสองจะต้องแยกจากกัน แล้วจะมีลูกไปทำไม?

โจวซีไปที่บริษัท ส่งแผนการให้กับคนในทีม ในการประชุม เธอได้เน้นย้ำถึงข้อตกลงในการร่วมมือกับบริษัทจ้าว

หลังจากการประชุมเสร็จสิ้น เธอออกจากห้องประชุมและบังเอิญเจอกับลุงโจวฟง

“แผนการทำได้ดีมาก อาเซี่ยโตขึ้นจริงๆ” ชายหน้ายิ้มแย้ม

โจวซีตอบกลับด้วยรอยยิ้มที่ไม่มีข้อบกพร่อง “หลายปีมานี้ต้องขอบคุณลุงจริงๆ ถ้าการร่วมมือกับบริษัทจ้าวเป็นไปด้วยดี บริษัทโจวก็จะโล่งใจได้บ้าง”

“จะต้องไปได้ดี ” โจวฟงยิ้มแล้วถอนหายใจ “เธอควรจะรีบมีลูกกับหลางเอียน ฉันได้ยินว่าช่วงนี้ลู่เย่วอู่ใกล้ชิดกับหลางเอียนมากขึ้น

” “ก็เป็นแค่ข่าวลือ” เธอยิ้มอย่างเหมาะสม แล้วพูดว่า “ขอบคุณลุงที่เป็นห่วง เรื่องลูกเราก็กำลังเตรียมตัวอยู่ เพราะทรัพย์สินของตระกูลโจวและกูยังรอให้พวกเขาสืบทอดอยู่

” เธอเผยความอ่อนโยนของลูกสาวเล็กน้อย แต่ในสายตาของโจวฟงมันกลับดูน่ารำคาญ

ถ้าโจวซีและกู้หลางเอียนมีลูกจริงๆ ... สำหรับพวกเขาแล้ว มันไม่ใช่เรื่องดีเลย!

หลังจากทักทายกันเสร็จ โจวซีก็ลาออกไป

เธอหันหลังกลับ แต่ดวงตากลับเย็นชา

เธอกำมือแน่นด้วยความโกรธ

เมื่อปู่ย่ารับลุงโจวหลางฮวาเป็นลูกบุญธรรม ลุงได้ก่อตั้งบริษัทโจว แต่หลังจากเกิดอุบัติเหตุจากการเมาแล้วขับ ปู่ย่าของเธอเสียชีวิตในอุบัติเหตุทางรถยนต์ เพื่อปกป้องลุงเธอต้องประกาศข่าวการเสียชีวิตของลุงและส่งเขาไปต่างประเทศ

โชคดีที่ลุงเคยบอกไว้ว่า ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับเขา หุ้นทั้งหมดจะให้เธอจัดการ

เธอตรวจสอบอุบัติเหตุทางรถยนต์นั้น ตำรวจฟู่เคยบอกเธอว่า มันมีโอกาสสูงที่จะไม่ใช่อุบัติเหตุ

หลายปีที่ผ่านมา เธอตามหาเบาะแส แต่ก็พบเพียงร่องรอยของโจวฟงเล็กน้อย!

โจวซีหัวเราะเยาะเบาๆ

ถ้าไม่เคยเห็นโจวฟงและลู่เย่วอู่มีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้ง เธอคงถูกลุงที่ดีคนนี้หลอกไปแล้ว

เธอรอเพื่อจับหางของโจวฟงและลู่เย่วอู่!

โจวซีสูดลมหายใจลึก หันกลับไปที่สำนักงาน เมื่อเธอเดินเข้าไปในสำนักงาน ก็ได้รับข้อความจากผู้หญิงคนหนึ่ง

“คุณโจว เราต้องการเงินหนึ่งแสน”

ชื่อที่ไม่คุ้นเคยทำให้โจวซีชะงักไปชั่วครู่

เธอเลื่อนขึ้นดูประวัติการสนทนาของทั้งสองคน ซึ่งเต็มไปด้วยการโอนเงิน

โจวซีเงียบไปชั่วครู่ ในสมองของเธอมีภาพของชายที่มีคิ้วอ่อนโยนและตาสวยผ่านเข้ามา

“ไม่มีการทอดทิ้งโดยไม่มีเหตุผล ถ้าฉันยังได้พบกับพวกเขาอีก ฉันก็จะยังคงเลี้ยงดูพวกเขา”

“อาเซี่ย ทรัพย์สินสามารถสร้างได้เสมอ แต่สายสัมพันธ์ระหว่างคนไม่สามารถสร้างใหม่ได้ หากขาดไปก็ขาดไป การใช้สิ่งที่ทดแทนได้เพื่อเติมเต็มสิ่งที่ทดแทนไม่ได้มันคุ้มค่าเสมอ”

เสียงของเธอเหมือนมีอะไรบางอย่างติดอยู่

เธอรีบโอนเงินให้กับอีกฝ่าย

“ขอร้อง ดูแลเขาให้ดี”

อีกฝ่ายไม่ได้ตอบกลับมาอีก

ภาพชายที่มีรอยยิ้มอ่อนโยนยิ้มให้เธอลอยอยู่ในความทรงจำของเธอ ผ่านไปสักพัก เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น

เป็นลู่ซานหยวน พ่อของเธอโทรมา

“อาเซี่ย คืนวันศุกร์นี้กลับบ้านกินข้าวหน่อยนะ คุณป้าทำอาหารดีๆ ไว้เต็มโต๊ะ พวกเราไม่ได้เจอกันนานแล้ว ”

สีหน้าของโจวซีไม่แสดงอารมณ์ใดๆ ปฏิเสธอย่างเด็ดขาด “คุณพ่อ ไม่จำเป็น ฉันจะไม่กลับไป ”

น้ำเสียงเย็นชาของเธอทำให้ลู่ซานหยวนรู้สึกเจ็บปวด ตั้งแต่แม่ของโจวซีเสียชีวิต และโจวซีออกจากบ้านลู่ เธอก็ไม่เคยกลับไปเหยียบบ้านลู่อีกเลย

เขาพยายามหลายครั้งที่จะหาทางซ่อมแซมความสัมพันธ์ระหว่างพ่อและลูกสาว แต่ก็ไม่สำเร็จ

หลังจากเงียบไปสักพัก บรรยากาศเริ่มอึดอัด ลู่ซานหยวนถอนหายใจแล้วพูดขึ้นอีกครั้ง “อาเซี่ย พ่อขอโทษสำหรับสิ่งที่เกิดขึ้นกับเธอและแม่ ตอนนี้สุขภาพของเย่วอู่ก็ดีขึ้นมาก สัปดาห์หน้าจะมีงานแสดงภาพวาด เธอกับหลางเอียนก็มีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้ง พ่อหวังว่าเธอและพี่สาวจะเข้าใจกันและไม่ต้องแข่งขันกันอีกต่อไป

” “คำพูดของคุณพ่อฟังดูสูงส่งมาก เกือบจะย้ายพระใหญ่ไปให้คุณแล้ว ”

โจวซีมีแววตาที่เย้ยหยัน

พ่อแท้ๆ ของเธอช่างน่าสนใจจริงๆ

หลังจากเธอแต่งงานกับกู้หลางเอียน เขากลับปล่อยให้ลู่เย่วอู่ใกล้ชิดกับกู้หลางเอียน แต่กลับหันมาให้เธอให้อภัย

แต่ลู่เย่วอู่จะจัดงานแสดงภาพวาด?

หลังวางสายจากลู่ซานหยวน โจวซีรีบส่งข้อความไปหาหลินเหยี่ย

“ลู่เย่วอู่จะจัดงานแสดงภาพวาดสัปดาห์หน้า?”

หลินเหยี่ยเป็นคนที่รู้ข่าวสารดี พอได้ยินที่เธอถาม ก็รู้ว่าโจวซียังไม่รู้เรื่อง จึงโกรธมาก “ใช่ ได้ยินว่าคนของเธอช่วยเหลือเยอะ ไม่อย่างนั้นเธอคิดว่าลู่เย่วอู่ที่หัวทึบกับมือซุ่มซ่ามจะมีสิทธิ์จัดงานแสดงภาพวาดได้ยังไง! เขานี่ช่างรักและเอาใจใส่คนที่เขาห่วงใยจริงๆ !”

ลู่เย่วอู่เรียนวาดภาพมาเจ็ดปี ฝีมืออยู่ในระดับกลาง

อายุและความสามารถแบบนี้จัดงานแสดงภาพวาดได้ นอกจากจะมีเงินและความสัมพันธ์เพียงพอ ก็ไม่มีอะไรจะอธิบายได้ดีกว่านี้

“ใช่ ฉันส่งภาพประชาสัมพันธ์ของเธอให้ดู ไม่ใช่ว่าฉันไม่ชอบ แต่เธอจริงๆ เห็นแล้วก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกว่าเธอเหมือนโคลนที่ขยับไม่ได้! แต่มีภาพหนึ่งที่ดูต่างออกไปจริงๆ”

ผ่านไปสักพัก หลินเหยี่ยส่งภาพประชาสัมพันธ์มาให้

โจวซีมองไปที่ภาพวาดสีน้ำมันที่สาม สีหน้าของเธอเปลี่ยนเป็นเย็นชาในทันที !

“หญิงสาวริมแม่น้ำแซน”

ภาพนี้โดดเด่นและเป็นที่สะดุดตาในบรรดาผลงานทั้งหมด

เพราะนี่ไม่ใช่ผลงานของลู่เย่วอู่

แต่เป็นผลงานของแม่เธอ โจวอี้!

ภาพนี้ถูกพ่อของเธอมอบให้กับเพื่อน หลังจากนั้นถูกขายต่อหลายครั้ง จนไม่มีข่าวคราว โจวซีเคยพยายามที่จะซื้อคืน แต่ก็ยังไม่มีร่องรอย

แต่ตอนนี้มันกลับอยู่ในมือของฆาตกรที่ฆ่าแม่ของเธอ กลายเป็นเครื่องมือให้ลู่เย่วอู่มีชื่อเสียง

โจวซีรู้ดีว่าลู่เย่วอู่ไม่มีความสามารถขนาดนั้น เธอขยับริมฝีปากแดงเล็กน้อย ส่งข้อความไปให้หลินเหยี่ย

“ตรวจสอบดูว่าภาพนี้มาจากไหน?”

“เดือนที่แล้ว คนของเธอซื้อมาในราคา 200 ล้าน”

โจวซีเอียงหน้าลง ใบหน้าสวยงามไม่มีอารมณ์ใดๆ ริมฝีปากสีแดงเข้มเม้มเล็กน้อย

ทันใดนั้น มีข้อความจากเพื่อนในแอปพลิเคชันที่ชื่อว่า 'เครื่องถอนเงิน' เข้ามา

“คืนนี้ ไปกินข้าวที่บ้านเก่า หกโมงเย็นฉันจะไปรับ”

หลินเหยี่ยเห็นว่าเธอไม่ตอบกลับ ก็ถามอีกครั้ง “อาเซี่ย เธอจะทำยังไง?”

ทำยังไง ?

โจวซีหัวเราะเยาะ

เธอจะทำให้การแสดงภาพวาดของลู่เย่วอู่ล่ม!

แล้วส่งกู้หลางเอียนไปเป็นเด็กนั่งดริ๊งที่เขาเกลียดที่สุด!