เคาะประตูหัวใจของเธอ

“คุณเคยมีอะไรกับผู้ชายมาก่อนไหม”

ตกกลางคืน สวี่ชิงฮวนที่ออกไปทำงานต่างถิ่นแล้วก็ดื่มไปนิดหน่อย เดิมทีควรจะนอนหลับไปแล้ว แต่ทันทีที่หลับตาลง คำพูดของฟู่เจียเจีย เพื่อนสนิทที่สุดของเธอก็เริ่มเล่นวนซ้ำไปซ้ำมาทั่วทุกสารทิศในหัวสมอง

“ความรู้สึกแบบนั้นไม่อาจบรรยายได้ด้วยคำว่า ฟิน แค่คำเดียวได้เลยนะคะ เธอรีบไปหาหนุ่มหล่อสักคนเพื่อที่จะได้ลิ้มรสความรู้สึกแบบนี้ตั้งแต่ที่อายุยังน้อยเถอะ！ ถ้าเกิดหาไม่เจอจริง ๆ ก็เรียนรู้ที่จะทำมันด้วยตัวเองซะเลย ไม่ต้องเขินอาย เพื่อนอย่างฉันเนี่ยไม่ว่าหนังแบบไหนฉันก็มีทั้งหมดแหละ ช่วยเปิดโลกใบใหม่ให้กับเธอได้นะ！”

ในตอนนั้นตัวเองตอบเธอกลับไปว่าอะไรนะ

จำไม่ได้แล้ว

สวี่ชิงฮวนนอนอบู่บนเตียงของโรงแรม ความเมาทำให้ใบหน้าที่สวยละเอียดอ่อนของเธอเริ่มแดงระเรื่อ ผมยาวสลวยหนาราวกับสาหร่ายแผ่สยายออกมา...

ผ่านไปอีกหนึ่งเดือนตัวเองก็จะยี่สิบหกปีเต็มแล้ว เป็นผู้หญิงเต็มตัวมานานแล้ว แต่ไม่เคยมีแฟนมาก่อนเลย จูบแรกก็ยังไม่ได้เสียไป เรื่องอย่างว่าก็ยิ่งไม่ต้องพูดถึงมากขึ้นไปอีก

อันที่จริงฟู่เจียเจียเองก็ไม่ได้พูดเป็นครั้งแรก ถึงขนาดที่เอาแต่เล่นมุขลามกอยู่ทุกวันเลย แต่วันนี้ กลับกระตุ้นความปรารถนาทางร่างกายของตัวเองโดยที่ไม่คาดคิด แอลกอฮอล์แผดเผาเธอจนนอนไม่หลับ！

สวี่ชิงฮวนพลิกตัว ยังคงรู้สึกเหมือนกับว่ามีอะไรบางอย่างมันพร้อมที่จะปะทุออกมาได้ทุกเมื่อ เธอจึงตัดสินใจลุกขึ้นมานั่ง

เธอเลียริมฝีปากที่แห้งกร้านอย่างไม่รู้ตัว แล้วก็หยิบโทรศัพท์ออกมา เนื่องจากว่าถอดคอนเทคเลนส์แล้วก็ดื่มไวน์ไปค่อนข้างเยอะ ทำให้มองหน้าจอไม่ค่อยชัดมาก เธอมองวีแชทที่หมายเหตุเอาไว้ ซึ่งคำแรกคือคำว่า ฟู่ แล้วก็กดเข้าไป

[ส่งหนังโป๊มาสักสองสามเรื่องซิ ฉันอยากจะดู ]

อีกฝ่ายตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว แต่แค่ส่งเครื่องหมายคำถามมาให้อย่างเดียว

สวี่ชิงฮวนขมวดคิ้วเล็กน้อย อาศัยความเมามายทำให้กล้าที่จะล้อเล่นมากขึ้น [หยุดแกล้งมึนได้แล้ว！ ผู้ชายกับหนังโป๊ เธอเลือกมาสักอย่างแล้วส่งมาซะ ฉันอยู่ที่ห้อง 1501~]

สุดท้าย เธอยังไม่ลืมเพิ่มรูปอิโมจิปากสีแดงไว้ที่ประโยคสุดท้ายไปหนึ่งอัน

หลังจากที่ส่งข้อความออกไป สวี่ชิงฮวนก็รออยู่นานสองนาน ทว่าทางนั้นก็ไม่ได้ตอบข้อความกลับมาสักที ขณะที่กำลังจะประคองตัวเองลุกขึ้นมา คิดที่จะลงจากเตียงไปดื่มน้ำสักคำ เสียงกริ่งประตูก็ดังขึ้นมาแล้ว

เธอเดินตรงเข้าไปโดยที่ไม่ได้คิดอะไรมาก ถึงยังไงฟู่เจียเจียก็ไม่สามารถส่งผู้ชายมากลางดึกกลางดื่นได้หรอกมั้ง！

ทันทีที่ประตูเปิดออก สวี่ชิงฮวนก็สร่างเมาขึ้นมาไม่น้อยแล้ว

“คุณ... คุณฟู่”

เขาดูเหมือนเพิ่งอาบน้ำเสร็จ มีหยดน้ำเกาะที่ผมอย่างเห็นได้ชัด สวมเสื้อนอนผ้าไหมสีดำ เนื่องจากว่าสายมัดหลวม สามารถมองเห็นตัวเลขสีดำสองสามตัวที่สักอยู่บนกระดูกไหปลาร้าที่บุ๋มลงไปได้อย่างชัดเจน

เลื่อนลงมาข้างล่างอีกนิด เผยให้เห็นถึงกล้ามเนื้อหน้าท้องคดเคี้ยวและแผ่ขยาย สุดท้ายก็จางหายไปในลายเส้นตัววี

เนื่องจากว่าร่างกายสูงใหญ่เกินไป แทบจะบดบังประตูเอาไว้จนมิด ใบหน้าหล่อเหลาที่ลุ่มลึกจมดิ่งอยู่ในความมืด ดวงตาไม่ได้เย็นชาและเหินห่างเหมือนปกติ ราวกับสัตว์ป่าที่จำศีลมาเป็นเวลานาน กำลังเพ่งเล็งเหยื่อของตัวเองตาเขม็งอยู่

“คุณมาหาฉัน... อื้อ！”

เธอยังพูดไม่ทันจบ ก็รู้สึกว่าท้ายทอยของตัวเองถูกสองมือใหญ่ ๆ คู่หนึ่งล็อคเอาไว้แน่น จากนั้นเสียงที่เหลืออยู่ทั้งหมดก็ถูกช่วงชิงไป

สวี่ชิงฮวนเองก็ได้ลิ้มลองรสชาติแอลกอฮอล์ที่มาจากปากของเขาเช่นกัน ทว่ามันไม่เหมือนกับของตัวเอง แต่กลับผสมผสานเข้าด้วยกัน

หลังจากที่วิงเวียนศีรษะไปชั่วขณะ เธอก็ถูกกดทับลงบนเตียง ชุดนอนสีขาวผสมปนเปกับสีดำนั้น แค่มองก็จะทำให้คนได้จินตนาการอะไรไปต่าง ๆ นานาแล้ว ส่วนในห้องก็เต็มเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์

ฟู่เหยี้ยนฉือดื่มจนเมาแล้วอย่างเห็นได้ชัด ไม่อย่างนั้นท่านประธานแห่งกลุ่มธุรกิจการเงินเชิ่งฉือที่แสนสูงส่งและสง่างามจะวิ่งแจ้นมาในห้องผู้ช่วยธรรมดาอย่างตัวเองได้ยังไง

หลังจากที่ดิ้นรนขัดขืนไปเล็กน้อย สวี่ชิงฮวนก็หยุดลงอย่างกะทันหัน คิด ๆ ดูแล้ว อันที่จริง... การที่มอบครั้งแรกของตัวเองให้กับผู้ชายที่ทั้งหล่อทั้งรวยแถมยังมีอำนาจแบบเขา มันถือว่าไม่ขาดทุนเหมือนกัน！

ถึงยังไงเขาก็ไม่มีทางจำได้ว่าเธอคือใคร เหมือนกับเขาจำตัวเธอไม่ได้ว่าแท้จริงแล้วเธอเป็นเพื่อนในสมัยมัธยมต้นของเขา ถึงขนาดที่พวกเขายังเคยเป็นเพื่อนร่วมโต๊ะกันมาเกือบหนึ่งปีแล้วด้วยซ้ำ

เป็นคู่นอนเพียงแค่คืนเดียวเท่านั้น แม้จะเป็นถึงหัวหน้าของเธอ แต่เมื่ออยู่ที่บริษัทก็ไม่มีโอกาสได้เจอหน้ากับเขาเลยด้วยซ้ำ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงสถานภาพของตัวเอง ระดับต่ำถึงขั้นที่วันรุ่งขึ้นตัวเองไปบอกว่าหลับนอนกับฟู่เหยี้ยนฉือแล้ว ก็ไม่มีคนจะเชื่อเลย

หลังจากที่คิดพิจารณาสองสามวินาที เธอก็รวบรวมความกล้ายกมือขึ้นมากอดคอของเขาในท่ามกลางแสงจันทร์ที่สาดส่องเข้ามาจากข้างนอกหน้าต่าง ...