
เคาะประตูหัวใจของเธอ
ตอน 2
ในตอนดึกมาก ๆ สวี่ชิงฮวนตื่นขึ้นมา ผู้ชายที่อยู่ข้าง ๆ ยังคงนอนหลับลึก แขนที่แข็งแรงกำยำของเขาสามารถโอบกอดตัวเองได้อย่างมิดชิด ลมหายใจที่เสถียรรดมาที่ซอกคอของตัวเอง รู้สึกจั๊กจี้อยู่ไม่น้อย
ความชาและความเจ็บปวดที่ครอบงำอยู่ระหว่างสองขา เริ่มจางหายไปพร้อมกันกับความเมามายที่ยังเหลืออยู่นิดเดียวเหล่านั้น สติสัมปชัญญะเองก็กลับมาเป็นปกติแล้วเช่นกัน
นี่เธอทำอะไรลงไปเนี่ย
... หลับนอนกับท่านประธานอย่างงั้นเหรอ!
ลมหายใจของสวี่ชิงฮวนแข็งชะงักทันที เธอรีบผละตัวออกมาจากอ้อมกอดนี้อย่างระมัดระวัง จากนั้นก็ลงมาจากเตียงด้วยความรีบร้อนลนลาน ก่อนจะสวมใส่เสื้อผ้าของตัวเอง เก็บข้าวของสัมภาระ ก่อนจะออกจาก 1501 ตรงไปที่เคาน์เตอร์โรงแรมเพื่อเปิดห้องอีกห้องหนึ่งอย่างรีบร้อนลนลานราวกับหนีเอาชีวิตรอด
ตอนที่กำลังชำระเงินด้วยโทรศัพท์นั้น เธอถึงได้สังเกตเห็นว่าตัวเองไม่ได้ไปขอหนังกับฟู่เจียเจีย
แต่นั่นมันคือวีแชทของฟู่เหยี้ยนฉืออย่างเห็นได้ชัด!
ในงานเลี้ยงรวมรุ่นชั้นมัธยมต้นเมื่อสองสามปีก่อน หัวหน้าห้องสร้างกลุ่มวีแชทขึ้นมา ให้ทุกคนเพิ่มเพื่อนของกันและกัน สวี่ชิงฮวนยังจำได้ว่าในตอนนั้นทั้ง ๆ ที่ฟู่เหยี้ยนฉือเป็นฝ่ายเพิ่มเพื่อนตัวเองแท้ ๆ แต่ว่าหลังจากที่เพิ่มเพื่อนกันแล้วเขาก็ไม่ได้พูดคุยอะไรอีก ส่วนตัวเองก็แค่เปลี่ยนหมายเหตุให้กับเขาเท่านั้น
แต่ปรากฏว่าเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นมาแล้ว!
เธอนั่งอยู่ในห้องที่เพิ่งเปิดใหม่อย่างเงียบสงบอยู่สักพัก จากนั้นก็หยิบโทรศัพท์ออกมา ก่อนจะออกกลุ่มเพื่อนร่วมชั้นมัธยมต้น เปลี่ยนชื่อวีแชทของตัวเองจากชิงฮวนเป็น Lily รูปโปรไฟล์เองก็เปลี่ยนเป็นรูปผู้หญิงคนหนึ่งที่หามาจากในอินเทอร์เน็ต
เมื่อเป็นแบบนี้ล่ะก็เขาก็ไม่รู้แล้วว่าตัวเองเป็นใคร
หากลบวีแชททิ้งไปมันออกจะจงใจอย่างเห็นได้ชัดเจนเกินไป ถึงยังไงห้อง 1501 ห้องนั้นมันก็เป็นห้องที่บริษัทจองเอาไว้ ถึงตรวจสอบไปก็ตรวจสอบไม่เจออะไรอยู่ดี
หลังจากที่ทำเรื่องเหล่านี้เสร็จแล้ว เธอก็ดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมแล้วนอนหลับไป
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น นาฬิกาปลุกก็ดังขึ้นมาแล้ว วันนี้สวี่ชิงฮวนต้องไปเจรจาปัญหาเรื่องการเพิ่มเงินทุนที่บริษัทฮ่านหยาง
โครงการของหุ้นที่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ มูลค่าสุทธิของแผนงานในตอนนี้ร่วงตกลงไปต่ำกว่าจุดขาดทุน อีกฝ่ายต้องการเรียกหลักประกันเพิ่มเติม ไม่อย่างนั้นก็จะขายเป็นสินทรัพย์หลักทรัพย์ ในเมื่อเป็นสถานการณ์ฉุกเฉิน ดังนั้นแผนกการลงทุนของพวกเขาถึงได้โชคดีที่ได้พึ่งบุญบารมีของท่านประธาน นั่งเครื่องบินส่วนตัวมาทำงานที่เมืองอู๋หลินด้วยกัน
หลังจากที่เธอล้างหน้าแปรงฟันเสร็จ ก็รีบหยิบเอกสารไปรายงานตัวที่ล็อบบี้ของโรงแรมทันที ผ่านไปสักพักฟู่เจียเจียก็ลงมาแล้วเช่นกัน ปากพูดพึมพำด้วยความไม่พอใจว่า “ในตอนนั้นผู้จัดการเฉินพูดอย่างหนักแน่นว่าทางเชิ่งฉือของพวกเราไม่ใช่ฝ่ายเรียกหลักประกันเพิ่มเติม แต่ปรากฏว่าฉันไปเอาสัญญาที่บริษัททรัสต์ ในสำเนานั้นได้เขียนชื้อของเขาเอาไว้อย่างชัดเจน!”
“เอาล่ะ ผู้จัดการเฉินใกล้จะมาแล้ว ระวังเขาจะได้ยินล่ะ” สวี่ชิงฮวนลากฟู่เจียเจียมายืนอยู่ข้าง ๆ ยังไม่ทันได้พูด หางตาก็เหลือบไปเห็นข้างนอกลิฟต์ ร่างที่สูงใหญ่ร่างหนึ่งเดินออกมาโดยมีฝูชนล้อมรอบเอาไว้
ซึ่งก็คือฟู่เหยี้ยนฉือนั่นเอง
เขาถอดเสื้อคลุมอาบน้ำในเมื่อคืนออกเรียบร้อยแล้ว ตอนนี้สวมใส่ชุดสูทสีดำซึ่งตัดมาเข้ากับรูปร่างได้ดี คิ้วที่หล่อเหลาดูดีขมวดเล็กน้อย ริมฝีปากบาง ๆ เม้มแน่น ดูเหมือนกำลังฟังเลขาที่อยู่ข้าง ๆ กล่าวรายงานอยู่ ไม่ได้ชายตามองมาทางนี้เลยแม้แต่นิดเดียว
ความเย็นชาของฟู่เหยี้ยนฉือขึ้นชื่ออย่างมากในแวดวงธุรกิจ ใบหน้าหล่อเหลาที่ลุ่มลึกมักจะเฉียบคม เย่อหยิ่งทะนงตัว สุขุมเงียบขรึมอยู่เสมอ ความรู้สึกกดดันสามารถทำให้อุณหภูมิของอากาศรอบตัวมันลดลงได้อย่างกะทันหัน
สวี่ชิงฮวนพยายามนึกย้อนกลับไป ไม่สามารถซ้อนทับกับเขาที่จูบน้ำตาของตัวเองอย่างอ่อนโยนเมื่อคืนคนนั้นได้ ดูเหมือนว่าตัวเองจะเกิดภาพหลอนขึ้นมาแล้ว
“คุณฟู่ของพวกเราหล่อจะตาย ถ้าฉันได้หลับนอนกับเขาสักครั้ง ต่อให้ตายก็คุ้มแล้ว!” ฟู่เจียเจียไม่สังเกตเห็นท่าทีที่แข็งทื่อของสวี่ชิงฮวน พูดพึมพำกับตัวเอง “สกุลฟู่เหมือนกัน แต่ทำไมใบหน้าถึงแตกต่างอย่างลิบลับขนาดนี้กันนะ เฮ้ ชิงฮวน เธอกำลังคิดอะไรอยู่”
เมื่อถูกเธอสะกิดแขน สวี่ชิงฮวนก็ดึงสติกลับมาทันที ถอยไปข้างหลัง คิดที่จะหลบเลี่ยงฟู่เหยี้ยนฉือสักหน่อย
แต่ทันทีที่พวกของเขากับเลขาผู้ถือหุ้นมาถึงตรงประตู จู่ ๆ ก็หยุดเดินทันที หยุดลงตรงที่อยู่ไม่ไกลจากพวกเธอสองคน!
เขาเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย แววตาดูมืดมนลง จากนั้นก็พูดสั่งกำชับกับเลขาด้วยเสียงที่แผ่วเบา “ไปตรวจสอบมาหน่อยว่าเมื่อคืนใครพักอยู่ที่ห้อง 1501”
เมื่อสวี่ชิงฮวนได้ยินตัวเลขสองสามตัวนั้น ก็รู้สึกว่าสองขาของตัวเองหนักอึ้งขยับเขยื้อนไม่ได้ทันที!
หัวสมองตื้อไปหมด ได้ยินแค่ฟู่เจียเจียที่อยู่ข้าง ๆ พูดแทรกขึ้นมาด้วยความตื่นเต้นและตื่นตัวเท่านั้น
“1501 เหรอ คุณฟู่ เมื่อคืนสวี่ชิงฮวนพักอยู่ที่ห้อง 1501 ค่ะ!”
คุณอาจจะชอบ





