ติดตาม
ตอน
แชร์
หน้าปกนวนิยาย พี่ที่แปลว่าเมีย

พี่ที่แปลว่าเมีย

ความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นด้วยพันธะการแต่งงานอันปราศจากความรู้สึก เมื่อเขาประกาศกร้าวอย่างชัดเจนว่าหัวใจของเขานั้นมีไว้ให้ตะวันเพียงคนเดียวเท่านั้น แม้ว่าทั้งสองจะต้องใช้ชีวิตคู่ร่วมกันในฐานะสามีภรรยาตามกฎหมาย แต่เขาก็ยืนยันหนักแน่นว่าจะไม่มีวันมอบความรักให้กับคนเป็นพี่อย่างเธอได้เลย บทสรุปของชีวิตหลังวิวาห์ที่เต็มไปด้วยความห่างเหินและความเย็นชาในครั้งนี้จะลงเอยอย่างไร เมื่อความรักที่เขาคุยโวว่ามีให้คนอื่นกลายเป็นกำแพงสูงชันที่กั้นกลางระหว่างคนสองคน
ตอน
แชร์

ตอน 3

พอส....

"พอสกลับมาแล้วเหรอลูก"

"ครับม๊า"

"ไปส่งตะวันมาเป็นไงบ้างเรียบร้อยดีมั้ย"

"เรียบร้อยดีครับม๊า" ผมตอบม๊าขณะยกกระเป๋าลงจากรถเพราะผมเพิ่งกลับมาจากกรุงเทพ

"แล้วป๊าไปไหนครับ"

"ไปโรงงานแต่เช้าแล้วลูก"

"ที่ดรงงานยุ่งเหรอครับ"

"ไม่ค่อยยุ่งหรอกป๊าเราแค่อยากเข้าไปดู"

"อ่อ ถ้างั้นผมขอเอาของไปเก็บก่อนนะครับเดี๋ยวจะไปโรงงานเลย"

"พักให้หายเหนื่อยก่อนก็ได้นะลูกเดินทางมาเหนื่อยๆ"

"ไม่เป็นไรครับผมไมไ่ด้เหนื่อยอะไรมากเท่าไหร่"

หลังจากจัดการตัวเองเสร็จเรียบร้อยแล้วผมก็ขับรถไปที่โรงงานแต่...

เอี๊ยดดดดดดดดดดด!!!!!!!!!

"เหี้ย!!!!!!!!!" ผมอุทานออกมาเสียงดังมากเพราะจู่ๆก็มีคนมายืนขวางหน้ารถทำเอาผมเบรคแทบไม่ทัน

"เดินยังไงไม่ดูรถวะ" ผมเปิดกระจกรถลงแล้วตะโกนด่าออกไป แต่พอมองชัดๆผมก็ต้องร้องเหี้ยเป็นรอบที่สองเพราะคนที่ยืนขวางหน้ารถผมก็คือพี่ซายน์พี่สาวไอ้ซัน ถึงจะไม่ได้เจอกันนานปลายปีแต่ผมก็จำได้เพราะเรารู้จักกันมาตั้งแต่เด็กถึงจะไม่ได้สนิทสนมคุ้นเคยกันมากก็เถอะเพราะเธอไม่ค่อยคุยกับผมเวลาที่เจอหน้ากัน เวลาที่ผมไปบ้านไอ้ซันพี่สาวมันก็จะคอยหลบหน้าผมตลอดไม่รู้เป็นอะไร

ตุ่บ ตุ่บ ตุ่บ ตุ่บ

"เปิดประตูรถเดี๋ยวนี้" พี่ซายน์เดินดุ่มๆหน้าตึงมาเคาะประตูรถอีกฝั่งแล้วบอกให้ผมเปิด ผมที่กำลังตกใจก็ดันเปิดประตูให้โดยไม่รู้ตัว

"เห้ยพี่ขึ้นมาบนรถผมทำไมเนี่ย"

"ก็นายเปิดให้พี่ขึ้นมาพี่ก็ขึ้นมาน่ะสิ" เออนั่นสินะผมเป็นคนเปิดเองนี่หว่า

"แล้วพี่บอกให้ผมเปิดทำไมอ่ะ"

"เรามีเรื่องต้องคุยกัน"

"เรื่องอะไร" ผมถามอย่างแปลกใจว่าผมกับเธอเรามีเรื่องอะไรต้องคุยกัน

"เรื่องตะวันกับซัน"

"ทำไม"

"พี่รู้นะว่าเรากำลังจีบตะวัน"

"แล้วไง"

"แต่ตะวันกับซันเค้าเป็นแฟนกันนะ"

"พี่ตกข่าวอะไรหรือเปล่า เพราะตอนนี้ทั้งสองคนนั้นเค้าเลิกกันแล้ว"

"แต่ตอนนี้ซันกำลังตามง้อขอคืนดีตะวันอยู่"

"แต่ที่ผมรู้ตะวันเค้าไม่เอาน้องชายของพี่แล้วนะ"

"ก็เพราะมีนายที่เข้าไปวุ่นวายยังไงล่ะ"

"ถึงไม่มีผมตะวันก็ไม่มีทางกลับไปหาน้องชายพี่หรอกจะบอกให้แล้วอีกอย่างตอนนี้ผมกับตะวันเราคบกันแล้ว"

"ห๊ะ นายว่าไงนะ"

"ผมบอกว่าตอนนี้ผมกับตะวันเราคบกันแล้วไม่เชื่อก็โทรไปถามน้องชายพี่ดูสิ"

"............"

"หึ ถึงกับเงียบไปเลยเหรอครับ"

"นายพูดจริงเหรอว่าตอนนี้นายคบกับตะวัน" น้ำเสียงที่่เบาจนแทบไม่ได้ยินแต่ผมก็ได้ยินเพราะบนรถมีกันอยู่แค่สองคน

"อืม" ผมตอบปุ๊บพี่สาวไอ้ซันก็เปิดประตูแล้วกระโดดลงจากรถของผมอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ยทำเอาผมงงไปเหมือนกันจากนั้นเธอก็วิ่งหายไปทิ้งให้ผมงงรอบสอง

"อะไรวะ" ผมพูดคนเดียวอย่างไม่เข้าใจก่อนจะขับรถไปโรงงาน

ซายน์...

"ซัน แกอยู่ไหน" ฉันโทรหาซันทันทีเมื่อปั่นจักรยานคู่ใจมาถึงบ้าน

"อยู่ห้องพี่มีอะไร" น้ำเสียงของมันดูเศร้ามาก

"แกโอเคหรือเปล่า"

"ไม่อ่ะ" เสียงมันแหบสั่นๆเหมือนคนจะร้องไห้

"แกจะร้องไห้เหรอ"

".............." มันเงียบไปไม่ตอบแต่ฉันได้ยินเสียงฟืดฟาดเหมือนมันกำลังสูดน้ำมูกเพราะร้องไห้

"ขอถามอะไรหน่อยไหม"

"ถามอะไร"

"ตอนนี้ตะวันกับพอสเค้าคบกันเหรอ"

"............." คำตอบที่ได้มาคือความเงียบทำให้ฉันรู้แล้วว่าสิ่งที่พอสพูดมันคือความจริง

"พี่ขอถามแกเป็นคำถามสุดท้ายแกก็ต้องพี่มาตามตรงนะซัน"

"อื้ม"

"แกยังรักตะวันอยู่หรือเปล่า"

"...รัก" มันเงียบไปแป๊บนึงก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงสั่นๆ

"แล้วถ้าตะวันยอมให้อภัยแกแกจะทำแบบที่เคยทำอีกหรือเปล่าซัน" ฉันถามน้องชายเพื่อความมั่นใจเพราะฉันไม่รู้ว่าถ้าตะวันกลับมายอมคบกับซันอีกซันมันจะทำนิสัยไม่ดีอีกหรือเปล่า เพราะถ้าฉันเป็นตะวันฉันก็คงรับไม่ได้ที่คนที่ตัวเองรักไปมีผู้หญิงคนอื่น คือไม่ว่าจะเป็นผู้หญิงคนไหนก็คงจะไม่โอเคทั้งนั้นที่ถูกคนรักนอกใจ

"ผมไม่ทำอีกแล้ว ฮึก ฮึก" พอฉันถามแล้วมันก็ตอบฉันพร้อมเสียงร้องไห้จนฉันอดสงสารมันไม่ได้

"โอเค พี่อยากรู้แค่นี้แล่ะ"

จากนั้นฉันก็โทรไปหาตะวันต่อทันทีเพราะอยากรู้ความรู้สึกของตะวันว่ายังรักน้องชายของฉันอยู่หรือเปล่า

"ตะวันนี่พี่ซายน์เองนะ"

"พี่ซายน์ สวัสดีค่ะ" น้ำเสียงของตะวันก็ใช่ว่าจะดี

"ตะวันเป็นไงบ้าง"

"หนูสบายดีค่ะ"

"แต่เสียงของเธอดูไม่ค่อยสบายเลยนะ"

"คือ..หนู"

"กำลังเครียกเรื่องซันอยุ่ใช่ไหม"

"ค่ะ"

"ซันมันไปง้อตะวันหรือเปล่า"

"มาค่ะหนูเพิ่งไล่มันกลับไป"

"พี่ขอถามอะไรตะวันหน่อยสิ แต่ตะวันต้องตอบพี่มมตามตรงห้ามปิดบังพี่นะ"

"พี่ซายน์จะถามอะไรคะ"

"ตะวัน...ยังรักซันอยู่หรือเปล่า"

".........." ตะวันเงียบไปไม่ตอบซึ่งถ้าให้ฉันเดาคำตอบน่าจะยังรักเพราะถ้าไม่รักก็น่าจะตอบออกมาเลยไม่เงียบแบบนี้

"รักอยู่สินะ ใช่มั้ย"

"ค่ะตะวันยอมรับว่ายังรักซันมันอยู่แต่มันคงไม่มีประโยชน์อะไรหรอกค่ะพี่ซายน์ความรักของตะวันมันไม่เคยมีค่าอะไรสำหรับน้องชายพี่เพราะไม่อย่างงั้นซันมันคงไม่นอกกายนอกใจหนูไปคบกับผู้หญิงอีกคน"

"แต่ตอนนี้ซันมันสำนึกผิดแล้วนะ มันบอกว่ามันยังรักตะวันอยู่มันบอกว่าจะไม่ทำแบบนั้นอีกแล้ว"

"ตะวันคงให้โอกาสซันมันไม่ได้แล้วล่ะค่ะเพราะตะวันตกลงคบกับพอสแล้ว"

คบได้ก็เลิกได้หรือเปล่า นั่นคือความคิดของฉันที่ไม่ได้เอ่ยออกไป

เรื่องของตะวันกับซันเดย์อยู่ในเรื่อง เพื่อนที่แปลว่าเมีย (อัพจบแล้วจ้า)

ดูต่อเลย!
เนื้อเรื่องกำลังเข้มข้น! ไปที่แอปเพื่ออ่านต่อ
ปลดล็อกทุกตอน
ค้นหา “96JJA” บน moboreader เพื่ออ่านหนังสือฉับเต็ม
คัดลอกรหัสและค้นหาในแอป Moboreader เพื่ออ่านต่อ
96JJA
คัดลอก
เปิดเว็บไซต์ทางการ

คุณอาจจะชอบ

หน้าปกนวนิยาย ฮูหยินของข้าเป็นบุรุษอย่างนั้นรึ
9.7
เซียวหยามองดูคนรักด้วยความกังวลระคนโกรธแค้นเซียวเหยียน หลังเสิ่นจ้านถูกวางยาปลุกกำหนัดจนร่างกายร้อนรุ่มและต้องการปลดปล่อยความทรมานนี้อย่างหนัก ท่ามกลางสถานการณ์ที่บีบคั้น เสิ่นจ้านกลับยืนหยัดในความรู้สึกที่มีเพียงหนึ่งเดียว เพราะในใต้หล้านี้เขาไม่ได้ปรารถนาหญิงงามคนใดเลย นอกจากบุรุษนามว่าเซียวหยาเพียงผู้เดียวเท่านั้นที่เขายอมมอบทั้งหัวใจและร่างกายให้ครอบครองในฐานะคู่ชีวิตที่แท้จริง
หน้าปกนวนิยาย ความรักหลายปีสุดท้ายกลายเป็นความเกลียดชัง
9.2
เมื่อเสียวจิ่งเหิงรู้ตัวว่าเหลือเวลาเพียงเจ็ดวันสุดท้ายของชีวิต เขาจึงอ้อนวอนขอโอกาสจากฉินจั่วเพื่อแก้ไขความผิดพลาดในอดีต ก่อนหน้านี้เขาเคยสารภาพอย่างเลือดเย็นว่ารักเพียงยวี่โหรวและไม่ต้องการฝืนใจอยู่กินกับเธออีกต่อไป เขาบีบให้เธอเซ็นใบหย่าเพื่อไปใช้ชีวิตตามใจชอบโดยไม่สนลูกเมีย แต่ในท้ายที่สุด ชายที่เคยทอดทิ้งครอบครัวอย่างไม่ใยดีกลับเป็นฝ่ายที่ต้องหลั่งน้ำตาอ้อนวอนขอความรักและความเมตตาให้กลับมาคืนดีกันอีกครั้งในวาระสุดท้าย
หน้าปกนวนิยาย เสี้ยวอสูร
7.8
เมื่อเหล่าแม่ทัพสวรรค์ต้องโทษถูกเนรเทศสู่โลกมนุษย์ ร่างเทพกลับถูกเพลิงเผาผลาญจนกลายเป็นเทพอสูรกึ่งมนุษย์กึ่งสัตว์ที่น่าเกรงขาม ซิ่นเฉิง นักรบหนุ่มผู้รักศักดิ์ศรีโกรธแค้นอย่างมากเมื่อรู้ว่าน้องสาวฝาแฝดถูกบิดาขายให้เป็นภรรยาของเทียนอี้ แม่ทัพอสูรผู้ยิ่งใหญ่เพื่อแลกกับน้ำ เขาจึงบุกไปช่วยเธอถึงจวน แต่กลับต้องตกตะลึงเมื่อพบว่าศัตรูคือมนุษย์หมาป่า พร้อมข้อเสนอสุดบีบคั้นที่เขาต้องเลือกว่าจะยอมสละน้องสาว หรือจะยอมเป็นฮูหยินของเทพอสูรตนนี้เสียเอง
หน้าปกนวนิยาย คุณเลขาในความลับ
9.2
โชคชะตาหรือความซวยกันแน่ที่ทำให้ อังเดร เบอร์นาร์ด หนุ่มลูกครึ่งไทย-ฝรั่งเศส ต้องมารับตำแหน่งเลขาฯ คนที่แปดให้แก่ทายาทสาวเพียงคนเดียวของตระกูลดังอย่างคุณหญิงวริศรา เธอคือไฮโซสาวผู้ร่ำรวยติดอันดับต้นๆ ของประเทศที่ขึ้นชื่อเรื่องความเจ้านายจอมจู้จี้และมีข้อกำหนดมากมายในการทำงาน หน้าที่ครั้งนี้จึงกลายเป็นบททดสอบครั้งใหญ่ของเลขาฯ หนุ่มที่ต้องรับมือกับความเรื่องเยอะของเจ้านายสาวผู้ทรงอิทธิพลในแวดวงสังคมไทยอย่างเลี่ยงไม่ได้
หน้าปกนวนิยาย ลูกอนุ (Boy Love)
8.1
ชะตากรรมอันแสนอาภัพของลูกที่เกิดจากภรรยาน้อยผู้ไร้ความสำคัญ เมื่อพ่อแท้ๆ ตัดสินใจส่งตัวเขาไปเป็นชายบำเรอเพื่อสังเวยอำนาจให้แก่มหาอำมาตย์ผู้ทรงอิทธิพล ทว่าเหตุการณ์ไม่คาดฝันกลับเกิดขึ้นในคืนวิวาห์ เมื่อเจ้าบ่าวสิ้นใจกะทันหันด้วยอาการหัวใจวาย ท่ามกลางความตื่นตระหนก เขากลับถูกตราหน้าว่าเป็นตัวกาลกิณีผู้มักมากในกาม จนนำไปสู่บทลงโทษอันโหดร้ายด้วยการถูกสั่งให้ฝังทั้งเป็นเพื่อชดใช้ในสิ่งที่เขาไม่ได้ก่อขึ้นในครั้งนี้
หน้าปกนวนิยาย จุมพิตทะเลทราย
8.7
ปริญ นักศึกษาโบราณคดีชาวไทยต้องเผชิญวิกฤตครั้งใหญ่กลางทะเลทราย เมื่อเขาถูกลักพาตัวไปเป็นตัวประกันโดย มูซา หัวหน้ากองโจรผู้ทรงอิทธิพลที่ทางการต่างหวังจะจับกุม แม้การจับตัวปริญจะเป็นความผิดพลาดและไม่ใช่เป้าหมายที่แท้จริงในแผนการทางการเมือง แต่ทั้งคู่กลับต้องใช้ชีวิตร่วมกันอย่างเลี่ยงไม่ได้ ท่ามกลางความขัดแย้งและกำแพงในใจที่ขวางกั้น ความใกล้ชิดกลับค่อยๆ ทลายความห่างเหิน พร้อมกับความลับบางอย่างที่เริ่มปรากฏชัดเจนขึ้นในใจของเขาทั้งสองคน