ติดตาม
ตอน
แชร์
หน้าปกนวนิยาย สาบสาว

สาบสาว

สาวน้อยตกหลุมรักดวงตาสีมรกตอันทรงเสน่ห์ของหนุ่มต่างชาติร่างยักษ์ แม้จะเคยหวาดกลัวเขาในค่ำคืนที่ผ่านมา แต่สัมผัสจากคนตรงหน้ากลับทำให้หัวใจของเธอเต้นแรงจนแทบเสียอาการ ฝ่ายชายหนุ่มเย้าแหย่เรื่องขนาดตัวที่ดูจะใหญ่เกินกว่าเตียงนอนของเธอ พร้อมทิ้งท้ายด้วยคำพูดสองแง่สองง่ามที่ชวนให้หญิงสาวเขินอายจนต้องเบือนหน้าหนี ก่อนที่เขาจะเริ่มบทรักครั้งใหม่ด้วยจูบอันเร่าร้อนอย่างโหยหาเพื่อเป็นการทิ้งทวนก่อนออกไปทำงาน
ตอน
แชร์

ตอน 2

โดมินิกแสยะยิ้มในความมืด ยิ่งได้เห็นความไร้เดียงสาของเด็กสาวใต้ร่างก็ยิ่งทำให้เขาปวดร้าวและอยากกระแทกโจนจ้วงเอวสอบกระแทกถี่รัวๆ เข้าหาความฉ่ำแน่นของคนตัวเล็ก และยิ่งไปกว่านั้น เขาจะได้เป็นผู้ชายคนแรกของเด็กสาวใต้ร่าง มือใหญ่เคลื่อนมากอบกุมขยำขยุ้มสองเต้าแล้วโน้มหน้าลงไปซุกไซ้ซอกคอระหง จากนั้นเคลื่อนถูเคราสากมายังเนินอกอวบอูมที่มือของตนบีบขยำเคล้นคลึง ก่อนจะตวัดลิ้นสากเลียและดูดเม้มหนักหน่วงเป็นจังหวะปลุกเร้าความเสียวให้เด็กสาว

“อ่ะ...อื้อ เจ็บ...เอเจ็บ ทำไมฝันถึงเหมือนจริงแบบนี้คะ”

มือของเอณิการ์เคลื่อนมาจับมือใหญ่ที่กุมขยำเต้าทั้งสองของตนและพยายามผลักดันหน้าที่ซุกไซ้ถูไถดูดเม้มยอดอกของตนเองออก แม้จะเป็นฝัน แต่มันก็เหมือนจริงมาก สาวน้อยแยกไม่ออกเลยว่ามันคือฝันจริงอย่างที่พยายามจะเชื่อหรือเป็นความจริงกันแน่ แต่พอได้สบดวงตาสีมรกตที่ทอประกายคู่นั้นของเขาก็แทบอ่อนระทวย จากความกลัวตอนนี้เธอเหมือนกับต้องมนตร์สะกดอะไรสักอย่าง

“เด็กน้อยของฉัน มันจะเสียว เชื่อฉันเด็กดี อืม...” มือใหญ่ลูบแก้มเนียนที่ชื้นเหงื่อของสาวน้อยแล้วก็โน้มลงไปบดจูบหน้าผากโหนกนูนและเคลื่อนมาจูบปลายจมูกที่เชิดรั้นของหญิงสาว ก่อนจะเคลื่อนมาประกบบดจูบปากน้อยและก็สอดแทรกลิ้นสากของตนเองเข้าไปในโพรงปากเล็กเพื่อจะลิ้มรสความหวานของปากเล็กอีกครั้ง

“อ่ะ...อื้อ”

เสียงครางอู้อี้ของทั้งสองดังลอดออกมาจากริมฝีปากที่บดขยี้แนบบดเบียดกันจนจะกลืนเป็นเนื้อเดียวกัน มือใหญ่ของชายหนุ่มสอดประสานกับมือเล็กที่ปล่อยระทวยไว้ข้างลำตัวแล้วก็กดไปกับเตียงเล็ก เตียงของเด็กสาวขนาดเพียงสามฟุตครึ่งเท่านั้นและเมื่อเทียบกับตัวเขาที่สูงจึงทำให้เท้าและขาของเขาเลยเตียงเล็กออกไปเมื่อนอนคร่อมทับเต็มตัว

“อ่า...บอกฉันสิ หนูชื่ออะไร เด็กน้อยของฉัน”

“อะ...เอ หนูชื่อเอค่ะ หนูชื่อเอ”

ตอนนี้เอณิการ์ตอบออกมาราวกับละเมอ เพราะเธอกำลังหลงไปกับมนตร์สะกดที่ดวงตาของเขาส่งมาให้ ใช่...ก่อนหน้าเธอได้สบจ้องเขาเลยส่งพลังจิตสะกดหล่อนให้ว่านอนสอนง่าย เพราะเขาไม่ต้องการให้เธอร้องเรียกให้พ่อของเธอมาช่วย

“ชื่อจำง่ายดีฉันชอบ เธอต้องตั้งท้องลูกของฉันเด็กน้อย อีกไม่นานเธอจะเป็นแม่ของหมาป่าน้อยแล้วนะ” เขาครางพร่าแล้วลากลิ้นเลียหน้าสวยไล้มายังปลายคางเล็กของหญิงสาว

“อือ...ค่ะ หนูจะมีลูกกับคุณ...”

“ดีมากหนู เชื่อฟังฉัน เรียกฉันว่านายท่านสิ” เขาบอกเสียงพร่าแล้วตวัดเรียวลิ้นวาดเลียสองเต้าสลับไปมา และมือใหญ่ก็ผละจากมือเล็กที่สอดประสานกดไว้มาลูบไล้สีข้างนวลเนียนของเด็กสาว

“นะ...นายท่าน....นายท่าน หนูเอ...รู้สึกยังไงก็ไม่รู้ค่ะตอนนี้”

เด็กสาววัยกระเตาะบอกคนเหนือร่างที่กำลังไล้มือสัมผัสกับเรือนร่างเปลือยเปล่าของตนเอง แข้งขาเรียวเล็กก็ถีบปัดป่ายไปมากับเตียง แม้จะมีร่างใหญ่คร่อมทับแต่ว่าคนตัวโตก็ไม่ได้ทิ้งน้ำหนักทาบทับเธอ เธอจึงเคลื่อนไหวได้สะดวกและไม่อึดอัด แต่ตอนนี้เอณิการ์รู้สึกร้อนวูบไหวตามเนื้อตัวเหมือนจะเป็นไข้ก็มิปาน

โดมินิกไม่อยากใช้พลังจิตสะกดสาวน้อย แต่จะเฉพาะตอนนี้เท่านั้น พอเขาสอดประสานรวมเป็นหนึ่งกับคนตัวเล็กแล้วเธอจะมีสติกลับมาและมีความสุขไปพร้อมกับเขา และตอนนั้นแหละ หล่อนจะได้รู้ว่ามันคือความจริงไม่ใช่ฝัน

“เรียกอีกสิ หนูเอของฉัน”

“นายท่าน...”

“อ่า...หนูคงอยากให้ฉันเข้าไปในตัวหนูแล้วสินะถึงได้บิดเร่าเสียวยั่วยวนแบบนี้ เธอช่างไร้เดียงสาจริงๆ เด็กน้อย” พูดจบก็บดขยี้ปากกับยอดอกของหล่อนแล้วก็ดูดเม้มแรงๆ

“อ่า...อื้อ”

“หนูเสียวเหรอ...ร้องครางออกมาเลยเด็กดี”

“อือ...หนูร้อน หนูไม่ได้สะ...เสียว... สักหน่อย อือ...” หล่อนปฏิเสธแล้วก็ตวัดมือโอบกอดคนตัวโตเหนือร่างด้วยความเผลอไผลไม่รู้ตัว

“อือ...หนูเอแค่ร้อนก็แค่ร้อน แต่ตอนนี้ฉันอยากได้หนูมาก ฉันขอเข้าไปในความคับแน่นของหนูนะ เด็กดีของฉัน”

น้ำเสียงแหบพร่าเออออไปตามเด็กสาวแล้วเคลื่อนไล้จูบตั้งแต่เนินอกอวบอูมขนาดพอดีมือ ไล้ไซ้มายังหน้าท้องแบนราบแล้วเคลื่อนถูคางสากมายังเอวเล็กคอด จากนั้นเคลื่อนมาหยุดตรงเนินสวาทโหนกนูนที่มีเส้นขนสีดำปกคลุมปกป้องความเป็นสาวของหล่อนไว้

“อ่า...หอมเหลือเกิน หนูหอมมาก...”

เขาสูดกลิ่นสาบสาวพรหมจรรย์แรงๆ เต็มปอดแล้วเคลื่อนมือมาถูไถขยุ้มขยำกลีบดอกไม้งามที่ปิดแนบกันอยู่ แล้วเขาก็คลี่กลีบดอกไม้นั้นแล้วเคลื่อนมาแตะปลายลิ้นสากกับเม็ดเกสรของสาวน้อย

“อ่ะ...อื้อ นะ...นายท่าน หนูเอ...หนูเอร้อน...”

เอณิการ์บิดเร่ากายสาวไปมาด้วยความเสียวทรมาน และมือน้อยก็ดันหน้าของเขาออกห่างจากกลางหว่างขาของตนเอง และเท้าเล็กก็จิกผ้าปูเตียงเกร็งร่างกัดปากเสียวไปกับปลายลิ้นสากที่แตะระรัวกับความเป็นสาวของเธอ ยิ่งเธอห้ามก็ยิ่งเหมือนว่าคนตัวโตจะยิ่งรัวปลายลิ้นกับเม็ดบัวหิมะกลางร่างของเธอ

“อ่า...หนูหวานมากเด็กน้อย ไม่อยากเชื่อว่าสาวพรหมจรรย์จะดีแบบนี้ อ่า...” ลากลิ้นสอดแทรกตามกลีบสวาทฉ่ำแฉะ แล้วยิ่งไปกว่านั้นน้ำหวานสวาทของหล่อนก็เหนียวข้น หวานละมุนลิ้นของเขาดีเหลือเกิน

“อือ...นะ...นายท่าน...”

“ว่าไงเบบี้...ต้องการฉันใช่ไหมเด็กน้อย อ่า...”

ผละหน้าออกจากกลางหว่างขาเล็กแล้วก็แหงนขึ้นไปมองหน้าสวยชื้นเหงื่อที่บิดกายสาวครางระทวยเสียวซ่านเพราะสัมผัสจากตนเอง

นิ้วแกร่งเคลื่อนมาดุนดันทแยงเข้าไปในกายเล็กคับแคบ แล้วเขาก็ต้องครางพร่าในลำคอเมื่อร่างเล็กบิดเอวถอยหนีความแข็งแรงของนิ้ว

“หนูเอเจ็บ...”

“อ่า...ต้องเจ็บอยู่แล้วก็หนูตัวเล็ก” เขาบอกเสียงพร่าแล้วใช้มือใหญ่อีกข้างจับเอวเล็กเพียงมือเดียวเกี่ยวรั้งไว้ไม่ให้เคลื่อนบิดถอยหนีการทแยงนิ้วของตนเอง

“อ่า...หนูช่างสวยเหลือเกินหนูเอ”

“หนูร้อนนายท่าน...ปล่อยหนูเถอะนะคะ อือ...อ่า...”

หล่อนครางเสียวและขอร้องให้เขาปล่อยตนเองไป คำพูดของเอณิการ์ทำให้รอยยิ้มของคนเหนือมนุษย์กระตุกยิ้มพร่ามุมปาก ก่อนจะโน้มหน้าลงไปซุกกลางหว่างขาสาวที่ฉ่ำแฉะแล้วตวัดลิ้นสากไปตามกลีบสวาทที่ฉ่ำน้ำหวานสวาทเหนียวข้น

“อูว์...อย่าทรมานหนูเอเลยค่า หนูร้อน...อือ นะ...นายท่านชะ...ช่วยหนูด้วย”

หล่อนทั้งร้อนและเสียวซ่านในร่างกาย เอณิการ์ไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อนในชีวิต เอวเล็กบิดเร่าส่ายไปมาและรู้สึกเจ็บ แต่ก็กัดฟันอดทนฝืนความเจ็บที่ถูกนิ้วใหญ่รุกเร้าทแยงเข้ามาในความเป็นสาวฉ่ำแฉะของตนเอง เพราะความเสียวร้อนในช่องท้องของเธอมีมากกว่าความเจ็บปวดในครั้งนี้

“อ่า...เด็กน้อยของฉัน ฉันจะเข้าไปในตัวหนูแล้วนะเบบี้ จำไว้ หนูคือคนที่ฉันเลือก” เคลื่อนตัวไปคร่อมทับแล้วเอ่ยกระซิบข้างหูของคนตัวเล็ก จับเรียวแขนทั้งสองข้างของหญิงสาวมาโอบเกี่ยวลำคอหนาตัวเองไว้ แล้วอ้อมแขนแข็งแรงของโดมินิกก็ตวัดกอดรัดร่างเล็กที่นอนกระสับกระส่ายร้อนเสียวใต้ร่างให้ขึ้นมาแนบเบียดกลืนเป็นเนื้อเดียวกับตนเอง

เอวหนาเคลื่อนความเป็นบุรุษแข็งแรงที่ตื่นตัวเหยียดขยายตัวรอเข้าไปจ้วงลึกในกายคับแน่นฉ่ำแฉะของเด็กสาวไปมากับหน้าท้องแบนราบของเด็กน้อย อ้อมแขนแข็งแรงกอดรัดร่างน้อยแนบแน่นให้อิงซบกับบ่ากว้างของตนเองแล้วก็ขบเม้มซอกคอระหง มืออีกข้างก็ผละปล่อยเคลื่อนลูบไล้มือสากหยาบกร้านมายังก้นงามงอนของสาวเจ้า แล้วก็ยกกระชับกระแทกเข้ามาหาเอวหนาของตนเอง แล้วจับเรียวขาเล็กสวยตวัดเกี่ยวเอวสอบของตนเอง

“อ่า...นายท่าน...หนูเอร้อน อือ...” หล่อนพูดออกมาอย่างคนละเมอ ปากน้อยกัดงับบ่ากว้างแล้วซุกจมูกถูไถไปมากับบ่ากว้างของคนตัวโตและกอดเขาแรงขึ้นกว่าเดิมและเบียดกระแซะร่างไปบดแนบจนกลืนเป็นเนื้อเดียวกับบุรุษในยามวิกาลที่กำลังกอดและซุกไซ้จูบซอกคอของเธออยู่

“อ่า...หนูพร้อมแล้ว หนูเอพร้อมที่จะเป็นของฉันแล้ว ฉันขอเข้าไปในตัวเธอนะเบบี้”

เมื่อกายแข็งแรงที่บดเบียดถูไถไปมากับหน้าท้องแบนราบพร้อมกับเรียวขาทั้งสองของหญิงสาวกอดเกี่ยวเอวหนาของตนไว้ โดมินิกก็ไม่รอช้าที่จะขยับแอ่นโยกสะโพกของตัวเองแล้วกระแทกจ้วงความเป็นบุรุษเข้าไปในกายเล็กคับแคบของคนที่เขาทาบทับโอบกอดแนบแน่น

“กรี๊ด! อ่ะ...อื้อ”

แล้วเสียงกรี๊ดแห่งความเจ็บปวดเมื่อถูกพรากพรหมจรรย์ในวัยสาวไปก็ถูกปากหนาบดจูบปิดปากน้อยไว้ หากเขาจูบหล่อนไม่ทันมีหวังพ่อของเด็กน้อยคงตื่นมาเคาะประตูห้องแน่ๆ และตอนนี้สาวเจ้าก็หลุดจากมนตร์สะกดของเขาไปเสียแล้ว เมื่อร่างน้อยที่กอดเขาแน่นทุบตีแผ่นหลังเขารัวๆ และดิ้นถอยหนี แข้งขาที่กอดเกี่ยวเอวหนาก็ปล่อยออกแล้ว

“อื้อ...อ่า”

ปากหนาบดจูบและกอดร่างเล็กที่ดิ้นในอ้อมกอดไว้แน่น เพื่อไม่ให้เธอดิ้นเอวถอยหนีจากความใหญ่โตของตนที่แช่ฝังอยู่ในร่างของหล่อน ตอนนี้เขารู้สึกทรมานเอ็นเนื้อร้อนเพราะความเล็กและคับแน่นของสาวน้อยกำลังตอดรัดให้เขาอยากขยับกาย แต่เขายังทำแบบนั้นไม่ได้ เพราะคนตัวเล็กยังเจ็บและเขาก็รับรู้ได้ถึงรสเค็มของน้ำตาที่ไหลออกจากดวงตาสวยของหล่อน

“อ่า...หนูแน่นมากเบบี้ ถ้าดิ้นจะเจ็บกว่านี้อีก” เขาผละออกมาเอ่ยชื่นชมและพรมจูบสองแก้มนวลชื้นน้ำตาเพื่อปลอบประโลมคนตัวเล็ก

“อึก! อือ...คนสารเลว คุณข่มขืนฉัน” ถ้อยคำอ่อนหวานและเรียกนายท่านก่อนหน้าถูกเปลี่ยนทันทีเมื่อเธอหลุดพ้นจากมนตร์สะกดของเขา

หึหึ...

“เป็นตัวของตัวเองแล้วสินะ คงดื้อน่าดู แต่หนูทำอะไรไม่ได้แล้ว ตอนนี้หนูเป็นของฉันโดยสมบูรณ์แล้วเด็กน้อย ฉันเลือกเธอแล้วจำไว้สาวน้อย อ่า...หอมและแน่น อืม...” แม้จะอยากกระแทกโหมสะโพกรัวถี่มากแค่ไหน แต่เขาก็สงสารคนตัวเล็กจึงได้แต่แช่ตัวนิ่งทั้งๆ ที่เขานั้นจะตายอยู่แล้ว ปวดร้าวเอ็นเนื้อร้อนที่แช่ตัวในร่างเล็กจนแทบอยากระเบิดอารมณ์ดิบใส่คนตัวเล็ก

“คุณทำแบบนี้กับหนูทำไม อ่ะ...อูว์...เราไม่รู้จักกันสักหน่อย อ่ะ...เจ็บ”

เอณิการ์ทั้งเจ็บและรู้สึกเสียวร้อนในร่างกาย แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ มือเล็กที่ทุบตีแผ่นหลังกว้างก็เปลี่ยนเป็นจิกทึ้งเล็บสั้นของตนเองกับแผ่นหลังใหญ่เพื่อให้เขารู้สึกเจ็บปวด แต่กลับตรงกันข้าม มันยิ่งปลุกความเสียวซ่านและความดิบเถื่อนของสัญชาตญาณสัตว์ป่าในตัวเขาเสียมากกว่า

“โอว์...เด็กน้อย อย่าทำแบบนั้น ฉันจะไม่ไหวแล้ว ชูว์...ไม่ไหวแล้ว ฉันขอแรงๆ นะ เจ็บแค่ตอนนี้เท่านั้นแหละเบบี้”

สิ้นคำพูดของโดมินิก เขาก็เคลื่อนไหวเอวสอบกระแทกเร่าเสียดสีแรงเสียวซ่านเข้าออกในกายคับแน่นทันที

“อ่ะ...เจ็บ หนูเจ็บ ฮือๆ ออกไป...ออกไปนะ ปีศาจร้าย อ่า...อือ” หล่อนครางพร่าทั้งน้ำตา ทั้งเสียวและเจ็บแสบจากแรงเสียดสีที่เคลื่อนเร่าเข้าออกในร่างของตนเอง หล่อนซบหน้าซุกกับไหล่ของชายหนุ่มด้วยความอ่อนแรง

“อ่า...ไม่ได้หรอกหนูน้อยจ๋า เธอเป็นของฉันแล้วเด็กดี ชูว์...แน่นเป็นบ้า”

โดมินิกคลายอ้อมกอดของตัวเองแล้วกดร่างน้อยให้นอนราบไปกับเตียง แล้วสองมือใหญ่ก็กอบกุมสองเต้าที่เคลื่อนไหวโยกตามแรงกระแทกของบั้นเอวสอบของตนเองเป็นจังหวะเสียวซ่าน

“อ่า...คุณ... คุณมันปีศาจ อ่ะ...อือ” เอณิการ์ได้แต่ด่าทอและต้องเม้มปากแน่นเมื่อเผลอร้องครางไปกับแรงกระแทกของเขา

“อ่า...อย่าพูดแบบนั้นหนูน้อย ฉันพิเศษกว่าปีศาจพวกนั้นอีก อ่า...เสียว แน่นเป็นบ้า อืม...”

น้ำเสียงแหบพร่าพร้อมกับเอวหนากระแทกไหวโยกความเป็นบุรุษเสียดสีเข้าออกในความเป็นสาวของหญิงสาว สองมือใหญ่ก็ฟอนเฟ้นสองเต้า ปากหนาก็โน้มลงไปดูดเม้มยอดอกทั้งสองสลับกันไปมา แม้จะอยู่ในความมืด แต่เขาก็เห็นความงดงามของร่างเล็กได้ชัดเจนตา

“โอว์...ดีเป็นบ้าเบบี้ เสียว อ่า...ฉันเสียว”

พั่บ! พั่บ! พั่บ!

“ฮือๆ อ่ะ...อ๊าย...คนเลว อ่า...คุณมันไม่ใช่คน อ่า...”

“ซี้ดดด อูว์...อย่าพูดแบบนั้นเมียฉัน ต่อไปจะเป็นแม่ของหมาป่าน้อยแล้วนะ อย่าพูดแบบนั้น อ่า...แน่นเบบี้ ฉันขอแรงๆ นะจะแตกแล้ว อูว์...”

พูดเหมือนจะขออนุญาต แต่เปล่าเลย เขาแค่บอกเล่าให้คนตัวเล็กรับรู้เท่านั้น จังหวะนี้โดมินิกไม่สนอะไรแล้ว เขาเคลื่อนไหวนำพาความเป็นยอดบุรุษของตัวเองจ้วงลึกเข้าออกเป็นจังหวะเร็วถี่ในกายเล็กคับแน่นของหญิงสาว

“อือ...คุณมันเลว อ่า...อ๊าย หนู...”

“เสียวเบบี้ เสียวก็ครางดังๆ อ่า...ฉันเองก็เสียวเด็กน้อย เรียกฉันนายท่าน อูว์...แล้วเธอจะหายจากความทรมานนี้” พูดจบก็หยุดบั้นเอวหนาและสองมือที่เคล้นคลึงขยำบีบเต้าของหญิงสาวเพื่อทรมานให้เธอทำตามที่ตนเองต้องการ

“อือ...ยะ...หยุดทำไม ทะ...ทำไม...”

“เรียกฉันนายท่านสิ เรียกฉันหนูเอ นายท่านของเธอจะทำให้เธอมีความสุข” เขากัดฟันฝืนความปวดร้าวเอ็นเนื้อที่แช่นิ่งในกายสาว เพราะเขาอยากได้ยินหล่อนร้องต้องการตนเอง

“อือ...คนเลว อ่า...”

“จะเรียกหรือไม่เรียกเด็กดีของฉัน อ่า...เร็วๆ หน่อยสิ อูว์...” เขาโน้มลงไปซุกหน้ากับซอกคอระหงแล้วดูดเม้มประทับตราจองไว้ ก่อนจะเคลื่อนมาดูดเลียเนินอกอวบของเธอโดยที่ไม่บีบเคล้นสองเต้า

“อ่า...ทำไมต้องบังคับหนูด้วย คะ...คุณข่มขืนหนูนะ อ่ะ...อือ”

“ว่าไงนะ ข่มขืนเหรอ ไม่ใช่เลยหนูเอ เราต่างฝ่ายต่างต้องการกันมากกว่าตอนนี้ ชูว์...นายท่าน ไหนเรียกสิเด็กดี”

เขาไล้เรียวลิ้นสากเลียริมฝีปากเล็กที่เม้มแน่นแล้วขบเม้มเบาๆ ส่วนเอวสอบก็ขยับกระแทกดุดันจ้วงลึกไปในกายสาวแรงๆ เพื่อเร่งเร้าให้หล่อนทำตามความต้องการของตนเอง

“นะ...นายท่าน อือ...”

สาวน้อยพูดอย่างจำยอม เพราะตอนนี้เธอทรมานเสียวซ่านร้อนรุ่มในทรวงกายเหลือเกิน ปากน้อยที่เม้มแน่นก็เปิดปากครางเสียวซ่านไปกับการเคลื่อนไหวของคนเหนือร่างเมื่อเขาไม่หยุดนิ่ง มือใหญ่ก็บีบเคล้นขยุ้มขยำสองเต้าของเธอ ปากหนาของเขาก็บดจูบดูดลิ้นของเธอ ส่วนเอวของเขาก็กระแทกเข้าออกถี่ๆ อยู่ในตัวเธอ

“โอว์...เด็กน้อยของฉัน ฉันเสียวเหลือเกิน อ่า...กลิ่นก็หอมรัญจวน อืม...ไม่ไหวแล้ว ฉันจะแตกแล้วนะเด็กน้อย”

พั่บ! พั่บ! พั่บ!

เสียงกระทบกระทั่งของเนินเนื้อของเขาและหญิงสาวดังเป็นจังหวะหนักหน่วง เตียงเล็กไหวโยกไปตามแรงเคลื่อนไหวของเขา มือใหญ่เอื้อมไปคว้าหัวเตียงแล้วโหนเอวหนากระแทกเร็วถี่พร้อมหมุนควงเอวทรมานเสียวสาวน้อยไปด้วย

“อ่า...หนูไม่ไหวแล้ว ยะ...อย่าทรมานหนูแบบนี้นายท่าน อือ...” มือน้อยของเอณิการ์กอดเอวหนาของคนเหนือร่างไว้พร้อมกับเรียวขาของเธอที่แยกกว้างออกด้วยความเผลอตัวเคลื่อนไหวไปกับคนเหนือร่าง

“อ่า...น่ารักมากเบบี้ หัดเป็นเด็กดีเชื่อฟังฉันนะสาวน้อย อ่า...พร้อมกัน เธอจะสุข เชื่อฉัน”

พั่บ! พั่บ! พั่บ!

“โอว์...แตกแล้ว จะแตกแล้วเด็กน้อย อ่า...”

ตอนนี้โดมินิกรีบโหมจังหวะเพื่อนำพาตัวเองและสาวน้อยให้ไปถึงวิมานชั้นสวาทของตนเอง และแล้วความพยายามของชายหนุ่มก็สำเร็จผลเมื่อสาวน้อยสุดสวาทไร้เดียงสาใต้ร่างกระตุกเกร็งจิกเล็บกับเอวสอบของตนเองพร้อมส่งเสียงกรีดร้องแห่งความสุขออกมา

กรี๊ดดด!!! อือ...

“อ่า...ถึงตาฉันบ้างเด็กน้อยของฉัน อ่า...ตอดรัดฉันแรงเหลือเกินหนูเอ ซี้ดดด อือ...”

“อ่ะ...อื้อ นายท่าน หนูเอเสียว...” กระดากปากตัวเองเหลือเกิน แต่ก็พูดออกไปแล้ว ทั้งๆ ที่ก่อนหน้าเธอพบกับความสุขเหมือนลอยอยู่บนท้องฟ้า แต่พอเขาเริ่มขยับเคลื่อนไหวเสียดสีเร่าร้อนเข้ามาในร่างของเธออีกครั้ง เธอก็เสียวซ่านเช่นกัน

“อ่า...เสียวก็ครางออกมาเลยทูนหัว อ่า...”

พั่บ! พั่บ! พั่บ!

เสียงเนินเนื้อที่สอดประสานหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกันดังกระทบกระทั่งกันขึ้น เมื่อกายแข็งแรงไหวโยกเอวหนาอีกครั้ง ทั้งเด้งกระแทกและบิดเร่าเสียวทรมานคนตัวเล็กไปด้วย แล้วความพยายามของเขาก็ประสบผลสำเร็จ เมื่อตอนนี้เขาปริแตกน้ำเสียวซ่านไว้ในกายเล็กที่ตอดรัดคลึงเคล้าเขาหนักหน่วงจนหมดท่อน้ำหลาก

“โอว์...เสียวมันดีเหลือเกินหนูเอของฉัน อ่า...”

“อือ” เอณิการ์ทำได้แค่ครางตอบ ตอนนี้หล่อนเพลียและง่วงนอนเหลือเกิน และก็รู้แล้วว่ามันไม่ใช่ความฝัน ความเจ็บปวดและความสุขมันยังตราตรึงในความทรงจำของเธอ

“อ่า...อีกนะเด็กน้อย ฉันยังต้องการหนูอีก”

“มะ...ไม่ไหวแล้ว หนูเจ็บ!”

“อ่า...ครั้งนี้จะไม่เจ็บแล้วเด็กดี ให้ฉันเถอะนะ แม่หนูน้อยของผัว”

โดมินิกเว้าวอนอ้อนเสียงหวาน แต่ก็ไม่ได้ต้องการคำตอบ เขาเริ่มขยับโยกเร่าเอวหนาอีกครั้ง และครั้งนี้ก็เปลี่ยนท่าใหม่ โดยนอนตะแคงหันหน้าเข้าหากันแล้วเขาก็กอดรัดร่างน้อยแนบแน่นพร้อมโหมจังหวะเอวถี่ระรัวเข้าหาเหมือนเดิม

“โอว์...เสียวดีเหลือเกิน อือ...”

“นะ...นายท่าน หนูเอ...”

“เสียว บอกฉันมาว่าเสียว”

“ค่ะ หนูเสียว”

ใช่...เมื่อผ่านครั้งแรกมาแล้ว ครั้งต่อมาและครั้งถัดๆ ไปจะไม่ยากสำหรับคนตัวเล็ก ตอนนี้สาวน้อยก็หัวไวเริ่มแอ่นเด้งตอบสนองเขาโต้ตอบกลับ มุมปากหนาหยักยิ้มในความมืดและอิ่มเอมเสียวซ่านไปกับกลิ่นสาบสาวของหล่อนในครั้งนี้

คุณอาจจะชอบ

หน้าปกนวนิยาย เล่ห์ลวงบ่วงรักเมษา
9.6
เพี้ยะ เพี้ยะ...!! กังสดาลยังยืนจ้องหน้าเมษา แล้วยกเรียวมือกางออกข่วน และตบลงไปบนผิวแก้มสีแทนนั่น สองสามที สลับซ้ายขวา “กังสดาล!!” ใบหน้าเข้มสะบัดหันไปตามแรงตบ เขาค่อยๆ ยกมือขึ้นลูบรอยนิ้วมือบนผิวไปมา ลิ้นเรียวใหญ่เลียเลือดตรงมุมปาก แววตาสีนิลเปล่งประกายแดงโรจน์ ค่อยๆ หันมองร่างบางที่ยืนตัวสั่นเทา “กะ…เกลียดนัก คนใจเลว!” ทำใจกล้าเปล่งเสียงเขียวสะบัดใส่ พร้อมทั้งไม่ยอมขยับร่างถอยหนี ถึงจะมีความหวาดกลัวต่อสายตาเพชฌฆาตคู่นั้น “คำก็เลว สองคำก็เกลียด ดี… ฉันจะทำให้เธอเกลียดฉันไปจนตลอดชีวิต ยัยเด็กร่าน!!!” คนร่างโตก้าวเดินย่างสามขุมเข้าไปหาหญิงสาวที่ยังยืนอวดดีปากเก่ง “ยะ…อย่าเข้ามานะ” ใบหน้าซีดกลัวคนตรงหน้า กังสดาลขยับปลายเท้าก้าวเดินถอยหนี เบี่ยงตัวหวังจะวิ่งหนีเขาไปยังห้องของมารดา “มานี่! วันนี้ฉันจะเลวให้เธอเห็น” เมษาเดือดดาล ใบหน้าถมึงทึง ยามนี้หลานสาวไม่คิดที่จะเอ่ยชื่อของเขาเอาเสียเลย คนตัวโตเดินตามรอยเท้าของเจ้าหล่อน แววตาสีนิลเปล่งประกายแดงโรจน์จับจ้องอยู่ที่ร่างบางด้วยความโกรธ ขืนเขามองนานๆ ร่างบางตรงหน้าอาจจะเป็นเถ้าถ่านแน่ เขารีบคว้าข้อมือเรียวบางกำกระชับแน่น ออกแรงกระชากให้หญิงสาวเข้ามาปะทะหน้าอก พร้อมทั้งโน้มใบหน้าลงบนช่วงลำคอระหง เรียวปากหยักซุกไซ้จูบสัมผัสไปตามผิวขาวนวลบนหัวไหล่ ปลายจมูกโด่งคมสันดมดอมกลิ่นจากผิวหอมตรงร่องทรวงอกอย่างบ้าคลั่ง “กรี๊ดดดด... ปล่อยเดี๋ยวนี้! คนเลว…เลวที่สุด ได้ยินไหม… ฮือออๆ” กังสดาลส่งเสียงกรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง เธอหวาดกลัวเขา “เธอตายแน่ กังสดาล!” เสียงอันทรงพลังเปล่งออกมาอย่างน่ากลัว ตุ้บตับๆ… ผลั๊วะๆ… มือเรียวสวยข้างขวายกขึ้นผลักดันใบหน้าเขาให้ออกจากทรวงอก และอีกข้างก็ตบตีขีดข่วนไปตามหัวไหล่ ลำตัวและแผ่นหลังของเขา “หึๆ ฉันเลวได้แน่ คืนนี้แหละ... ฉันจะยัดเยียดความเลวร้ายให้กับเธอ ยัยผู้หญิงร่าน!!” เมษาเค้นเสียงเยือกเย็นจนสาวเจ้าหนาวเยือกเข้าไปในกระดูกสันหลัง เรียวปากหนายังซุกไซ้สัมผัสทั้งดูด ทั้งเล็มผิวขาวตามต้นคอระหง และยังไล่เลียผิวผ่องไปตามเรียวคางงาม
หน้าปกนวนิยาย เล่ห์ร้ายพ่ายรักดวงใจเหมราช
9.3
เหมราชทายาทมหาเศรษฐีผู้มีเสน่ห์มักมีคาเรนสาวสวยเคียงข้างเสมอ ทว่าชีวิตเขากลับพลิกผันเมื่อบิดาเสียชีวิตกะทันหันจนธุรกิจวิกฤต ทางรอดเดียวคือต้องแต่งงานกับพิ้งค์พลอย ลูกสาวเพื่อนพ่อที่อายุมากกว่าเขาถึงสิบสองปีเพื่อพยุงฐานะบริษัท แม้จะเริ่มต้นด้วยข้อตกลงที่ปราศจากความรัก แต่เหมราชกลับตกหลุมรักภรรยาตัวเองอย่างถอนตัวไม่ขึ้น ในขณะที่เธอยังคงเย็นชาและมีใครบางคนซ่อนอยู่ในใจเสมอ ความสัมพันธ์ที่มีเงื่อนไขนี้จึงกลายเป็นบทพิสูจน์หัวใจที่ยากลำบาก
หน้าปกนวนิยาย มาเฟียร้ายพ่ายรักคุณหมอ
8.2
เมื่อศัลยแพทย์สาวผู้แสนอ่อนโยนและชาญฉลาด มีความจำเป็นบางอย่างที่บีบบังคับให้เธอต้องตัดสินใจเข้าพิธีวิวาห์กับมาเฟียหนุ่มผู้ไร้ความปราณี เขาคือชายผู้ครองความเย็นชาและเกลียดชังการผูกมัดเหนือสิ่งอื่นใด ทั้งยังไม่เคยยอมก้มหัวให้ใครหน้าไหนในโลกมืด ท่ามกลางความขัดแย้งและตัวตนที่ต่างกันสุดขั้ว ความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นจากความไม่เต็มใจครั้งนี้จะสามารถแปรเปลี่ยนเป็นความรักได้อย่างไร ในเมื่อหัวใจของเขานั้นช่างโหดร้ายและยากจะหยั่งถึง
หน้าปกนวนิยาย พันธการสายใยรัก
8.8
โชคชะตาขีดเส้นให้ นันทวัฒน์ จำใจต้องเข้าสู่พิธีวิวาห์กับ นลินี หญิงสาวที่อยู่นอกสายตาและไร้ซึ่งความรักตั้งแต่วันแรก ทว่าในวันที่มรสุมชีวิตถาโถมจนเขาต้องสูญเสียทุกสิ่งอย่างไป ความเป็นจริงที่เจ็บปวดกลับทำให้เขาได้ตระหนักว่า ภรรยาที่เขาเคยเมินเฉยคนนี้คือหัวใจสำคัญเพียงหนึ่งเดียวที่คอยอยู่เคียงข้าง และเป็นคนที่มีค่าที่สุดในชีวิตที่เขาเกือบจะสูญเสียไปตลอดกาลในเส้นทางรักที่ถูกพันธนาการไว้ด้วยความรู้สึกที่เปลี่ยนไป
หน้าปกนวนิยาย อุ้มรักหมอเถื่อน
9.6
มานิดาต้องเผชิญกับสถานการณ์ที่ยากลำบาก เมื่อความกตัญญูที่เธอมีกลับกลายเป็นช่องโหว่ให้เขาใช้เอาเปรียบเพื่อสนองความต้องการส่วนตัว ชายหนุ่มผู้กุมอำนาจเหนือกว่าจงใจใช้เงื่อนไขนี้บีบบังคับให้เธอต้องยอมจำนนต่อแรงปรารถนาอันเร่าร้อน เขาหลงใหลในเรือนร่างที่เย้ายวน ทั้งทรวงอกอวบอิ่ม เอวคอดกิ่ว และริมฝีปากจิ้มลิ้มที่น่าสัมผัส จนอยากจะเข้าครอบครองและคลอเคลียหยอกเย้ากับเรียวลิ้นของเธออย่างไม่รู้จักเบื่อหน่ายในเกมรักครั้งนี้
หน้าปกนวนิยาย อาณาจักรลับพันล้านของตัวแทนเขา
9.5
ตลอดห้าปี พายทุ่มเทสร้างอาณาจักรให้คินจนกลายเป็นซีอีโอผู้มั่งคั่ง โดยปกปิดฐานะที่แท้จริงไว้ แต่แล้วเขากลับพาแคทลียา หญิงสาวที่หน้าตาเหมือนพายเข้ามาแทนที่ พร้อมทำลายศักดิ์ศรีเธอด้วยการส่งตัวไปประมูลในตลาดมืดเพื่อสั่งสอน เมื่อคินเผยความจริงสุดเจ็บปวดว่าพายเป็นเพียงตัวแทนของคนรักเก่า เธอจึงตัดสินใจจบความสัมพันธ์นี้ทันที พายเลือกทิ้งอดีตที่พังทลายเพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่กับคีริน ชายหนุ่มลึกลับที่พร้อมจะแต่งงานและก้าวเดินไปข้างหน้ากับเธออย่างสมเกียรติ