ติดตาม
ตอน
แชร์
หน้าปกนวนิยาย Tour der Love คู่มือหัวใจ ฉบับเที่ยวปารีส

Tour der Love คู่มือหัวใจ ฉบับเที่ยวปารีส

ลุค โมเรล ได้เรียนรู้ว่าไม่มีคำแนะนำใดในโลกออนไลน์ที่จะช่วยป้องกันไม่ให้เขาตกหลุมรักไกด์สาวท้องถิ่นได้ ทันทีที่เขาเดินทางถึงปารีสและได้พบกับหญิงสาวในชุดโค้ตสีแดงผู้มาพร้อมกับรอยยิ้มอันสดใสและป้ายนำเที่ยวในมือ หัวใจของเขาก็ถูกขโมยไปในทันที เรื่องราวความรักฉบับนอร์มัลท่ามกลางบรรยากาศสุดโรแมนติกของเมืองแห่งแสงสีเริ่มต้นขึ้นเมื่อความประทับใจแรกพบเปลี่ยนโลกทั้งใบของเขาไปตลอดกาล
ตอน
แชร์

ตอน 2

นักท่องเที่ยวหน้าใหม่...แต่มุกเก่ามาเต็ม

“ใครยังไม่ถ่ายรูป Notre-Dame แนะนำให้รีบค่ะ เพราะอีก 3 นาที ฉันจะพาทุกคนเดินต่อ แล้วใครหลงไม่ต้องห่วง ฉันจะกลับมา...ตอนทัวร์รอบเย็นนะคะ”

คามีย์ยืนอยู่ริมแม่น้ำแซน มือหนึ่งถือป้าย อีกมือชี้ไปยังโบสถ์น็อทร์-ดามอย่างมั่นใจ

แต่ทันใดนั้น ลุคก็ยืนข้างเธอ พร้อมกับกล้องในมือ และคำถามที่ไม่เกี่ยวกับวิหารเลยสักนิด

“ไกด์คามีย์ครับ…ผมถ่ายรูปคุณแทนวิวได้ไหม?”

“หืม? คุณไม่อยากได้วิวประวัติศาสตร์พันปีเหรอคะ?”

“วิวมันก็โอเค…แต่รอยยิ้มคุณมันอยู่ในเฟรมแล้วทั้งใจผม”

คามีย์ยิ้ม...แต่เป็นรอยยิ้มแบบที่มีคำว่า ‘อย่าให้เริ่มนะ’ เขียนอยู่เต็มหน้า

“นักท่องเที่ยวลุคคะ คำเตือน: มุกแบบนี้เคยโดนป้ายตีมาแล้วค่ะ รอบที่แล้วไกด์ใช้ป้ายไม้ล้วน”

ลุคหัวเราะ “โชคดีรอบนี้เป็นป้ายพลาสติก?”

“โชคดีรอบนี้ไกด์ใจดีค่ะ...แต่ถ้าเล่นมุกแป้กอีกที ฉันจะเรียกคุณว่า ‘มิสเตอร์โบราณ’ ”

กลุ่มทัวร์เริ่มเคลื่อนตัวไปที่สะพานปงต์ นูฟ (Pont Neuf)

“สะพานนี้ชื่อว่า ‘ใหม่’ แต่มันเก่าแก่ที่สุดในปารีสนะคะ เหมือนชีวิตฉันที่ยังใหม่กับความรัก แต่เก่ากับความผิดหวัง”

ทุกคนหัวเราะ ยกเว้นลุค...ที่มองหน้าเธออย่างสนใจ

“คุณผิดหวังเรื่องความรักเหรอ?” เขาถามเสียงเบา

“ทุกคนก็มีโมเมนต์นั้นค่ะ แม้แต่ไกด์ผู้เชี่ยวชาญเส้นทาง ก็ยังหลงทางในใจตัวเองได้”

ลุคเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนพูดอย่างจริงจังปนขำ

“ถ้างั้น...อนุญาตให้ผมเป็น Google Maps ของคุณไหม?”

“Google Maps ที่มีมุกจีบเก่าๆ น่ะเหรอ?”

“แต่ผมอัปเดตเวอร์ชันใหม่นะ ล่าสุดเพิ่มโหมด ‘ตามจีบแบบสุภาพ’ แล้ว”

คามีย์หัวเราะ เธอเริ่มยอมรับว่าเขาก็ไม่ได้แย่…สำหรับนักท่องเที่ยวจอมขยันมุก

ช่วงบ่าย กลุ่มทัวร์มาถึง Jardin du Luxembourg

คามีย์แนะนำให้ทุกคนนั่งพัก จิบกาแฟ หรือเดินถ่ายรูปตามสบาย

ลุคไม่ไปไหน เขานั่งข้างเธอที่ม้านั่งใต้ร่มไม้ใหญ่

“คุณเป็นไกด์มานานหรือยัง?” เขาถาม

“ตั้งแต่ยังไม่รู้ว่ารักตัวเองสำคัญกว่ารอให้ใครรัก”

“ว้าว...คำนั้นควรอยู่ในหนังสือเลยนะ”

“งั้นคุณเอาไปใส่ในบล็อกคุณก็ได้ ฉันไม่คิดลิขสิทธิ์”

“ตกลง...แต่ขอแลกกับเบอร์โทรคุณแทนได้ไหม?”

คามีย์หรี่ตา “นี่คุณเอาคำคมฉันไปแลกเบอร์?”

“ไม่ได้แลกครับ แค่ขอแนบท้ายเหมือนเครดิตน่ะ”

เสียงโทรศัพท์ของเธอดังขึ้น เป็นสายจากเพื่อนร่วมงานที่ต้องการเช็คจำนวนนักทัวร์

คามีย์ลุกขึ้นทันที เดินออกไปรับสาย ปล่อยให้ลุคนั่งอยู่ลำพัง

เขามองตามเธอ แล้วหยิบสมุดเล่มเล็กขึ้นมาเขียนอีกครั้ง

“ไกด์คามีย์  รอยยิ้มระดับทำให้วิหารเก่าอิจฉา มุกแซะระดับโปร

มีเกราะป้องกันคำหวาน แต่รอยยิ้มแบบนั้น...ไม่มีใครปลอมได้หรอก”

ทัวร์วันนี้ใกล้จบ แต่ในใจลุคกลับรู้สึกเหมือนเพิ่งเริ่มอะไรบางอย่าง

บางอย่าง...ที่อาจไม่ใช่แค่การเที่ยวปารีส

แต่อาจจะเป็นการเดินทางไปในหัวใจของใครบางคน

คุณอาจจะชอบ

หน้าปกนวนิยาย บ่วงซ่อนรัก Love of the Devil
9.0
เมลดา นางแบบสาวระดับอินเตอร์ตัดสินใจกลับมาทำงานที่ไทย แต่ชีวิตต้องพลิกผันเมื่อเธอพลาดมีความสัมพันธ์ชั่วข้ามคืนกับชานนท์ นายตำรวจหนุ่มเพื่อนสนิทของพี่ชายที่ต้องการแสดงความรับผิดชอบ ทว่าในขณะที่ความรักกำลังเบ่งบาน โชคชะตากลับเล่นตลกให้เธอต้องสูญเสียลูกและสูญเสียความทรงจำจนลืมสิ้นทุกความผูกพัน ชานนท์จึงต้องทำทุกทางเพื่อรื้อฟื้นความรักครั้งนี้กลับมาอีกครั้ง แม้ต้องเริ่มใหม่กี่รอบแต่พรหมลิขิตยังคงนำพาให้ทั้งคู่กลับมาพบกันในวังวนแห่งรักที่ไม่มีวันสิ้นสุด
หน้าปกนวนิยาย รักร้อนเพลิงริษยา
8.3
‘เพี๊ยะ!!...เพี๊ยะ!!...เพี๊ยะ!!...’ ร่างของณิชาถูกผลักลงไปที่พื้น ใบหน้าบวมช้ำที่แก้มมีรอยฝ่ามือทับซ้อนกันหลายแห่ง ที่มุมปากทั้งสองข้างมีเลือดซึมออกมา ลูกน้องทั้งสามไม่มีใครกล้าเข้าไปห้ามปราม ถึงแม้ว่าจะสงสารณิชาจับใจ เพราะเขาไม่เคยเห็นเจ้านายของใครทำร้ายผู้หญิงมากขนาดนี้ อย่างมากก็แค่ตบทีสองทีเป็นการสั่งสอน แต่นี่มันไม่ใช่แค่การสั่งสอน เหมือนกับระบายอารมณ์ที่คั่งค้างมาทั้งวัน ยิ่งมาได้ยินคำพูดที่กวนโทสะด้วยแล้ว เจ้านายของเขาจึงระงับอารมณ์ไม่อยู่ “เธอกล้ามากนักที่ตบหน้าฉัน...ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนกล้าตบฉันเลย” เสียงของเขาตวาดลั่น “ก็มีซะสิ...ไอ้หน้าตัวเมียรังแกได้แม้กระทั่งผู้หญิง” ณิชาลุกขึ้นยืนตวาดออกไปอย่างไม่ยอมแพ้ วาจาที่ถูกเอ่ยออกไปทำให้ร่างของรัฐกฤตญ์สั่นด้วยความโกรธ เขาไม่เคยรู้สึกโกรธใครมากเท่านี้มาก่อน ยิ่งเป็นผู้หญิงด้วยแล้ว ณิชาเป็นคนแรกที่กล้าว่าเขารุนแรงขนาดนี้ ‘อย่างนี้มันต้องสั่งสอนให้รู้สึก...ว่าอย่าบังอาจมาว่าคนอย่างเขา’ ร่างของณิชาถูกลากไปตามพื้นพรม จุดหมายปลายทางคือห้องนอนที่เธอนอนเมื่อคืน ก่อนที่ร่างของเธอจะถูกโยนลงบนที่นอนอย่างแรง พร้อมกับเสียงประตูที่ถูกปิดอย่างแรง ดินแดน วิทยาและอุดมมองหน้ากัน รู้ว่าหญิงสาวที่อยู่ข้างในจะถูกลงโทษยังไง ก่อนที่พวกเขาทั้งสามจะเดินออกไปจากห้องชุดของเจ้านายมีเพียงอย่างเดียวที่เขาได้ยิน คือเสียงหวีดร้องของณิชาที่ดังลอดออกมาเท่านั้น ณิชาร้องสุดเสียงเมื่อมือหนาของเขา กระชากเสื้อผ้าของเธออย่างแรงสองสามครั้ง ก่อนที่มันจะขาดออกจากกัน บางส่วนอยู่ในมือของเขาและบางส่วนอยู่ที่เตียงนอน ณิชาคว้าผ้าห่มที่อยู่ใกล้มือ มาปกปิดท่อนบนที่ไร้อาภรณ์ มีเพียงเสื้อในที่ขาดแหว่งตามแรงกระชาก แต่มันก็ไม่สามารถปกปิดอะไรได้เลย ร่างของณิชากระเถิบหนีร่างของเขาที่เดินเข้ามาที่เตียงอย่างหวาดกลัว ข้อเท้าบางลูกจับด้วยมือหนาแล้วถูกลากเข้ามาหาเขา “คุ...คุณจะทำอะไรฉัน?” ณิชาพูดอย่างหวาดๆ รัฐกฤตญ์ยิ้มมันเป็นรอยยิ้มที่เธอไม่ชอบเลย ยิ้มมุมปาก หากดวงตาเปล่งประกายด้วยความโกรธ “จะกลัวทำไมเก่งนักไม่ใช่เหรอ?...เก่งให้ตลอดสิ...” รัฐกฤตญ์พูดพร้อมกับถอดเสื้อผ้าของเขาออก จนเหลือแต่ร่างเปล่าเปลือย จ้องมองร่างของณิชาอย่างไม่วางตา ณิชาเองที่เป็นฝ่ายเบือนหน้าหนีเขา เพราะเธอไม่เคยเห็นผู้ชายเปลื้องผ้าต่อหน้ามาก่อน นี่เป็นครั้งแรก “ออกไปนะอย่าเข้ามา...บอกให้ออกไป” ของที่อยู่ใกล้มือณิชาถูกโยนออกไปปะทะร่างของเขา แต่มีสิ่งเดียวที่เป็นของหนักนั่นก็คือนาฬิกาตั้งโต๊ะที่ทำจากไม้ ลอยไปโดนที่หางคิ้วของเขาอย่างแรง “โอ๊ย...” รัฐกฤตญ์ใช้มือของเขาคลำที่หางคิ้ว มีความรู้สึกชานิดๆก่อนจะสัมผัสกับน้ำเหนียวๆที่อยู่บริเวณนั้น ลดมือที่คลำที่หางคิ้วมาดู น้ำเหนียวๆที่ว่านี้คือเลือด ดวงตาของรัฐกฤตญ์มองที่ฝ่ามือที่มีเลือดอยู่ สลับกับใบหน้าที่ซีดเซียวของณิชา เมื่อรู้ว่าเธอทำร้ายเขาถึงกับเลือดตกยางออก “เธอ...เธอกล้ามากนักที่ทำฉันถึงขนาดนี้” เสียงกราดเกรี้ยวดังลั่นไปทั่วห้อง “คนอย่างคุณโดนแค่นี้มันยังน้อยเกินไป...ถ้าฉันฆ่าคุณได้...ฉันก็จะฆ่า” ณิชาตวาดกลับไปเสียงดังไม่แพ้กัน ตอนนี้รัฐกฤตญ์โกรธและโมโห จนสติไม่อยู่กับเนื้อกับตัว สิ่งที่เขารับรู้ตอนนี้ก็คือต้องสั่งสอนผู้หญิงคนนี้ให้หลาบจำว่าอย่างมาลองดีกับเขา
หน้าปกนวนิยาย ฝากไว้ให้รัก
9.1
U3 - หม่ามี๊อย่าแต่งตัวโป๊ได้ไหมครับ บอกแล้วไงว่าผมหวง...
หน้าปกนวนิยาย อรุณรักษ์
7.8
กลิ่นหอม หญิงสาววัยใกล้สามสิบที่เพิ่งซื้อบ้านด้วยน้ำพักน้ำแรง ต้องเผชิญหน้ากับ ขุนอริญชย์เพียงสวัสดิ์ เจ้าที่หนุ่มรูปงามที่คอยตามติดทุกเวลา แม้จะหวาดกลัวลี้ลับเพียงใด แต่ภาระหนี้สินก้อนโตทำให้เธอตัดสินใจสู้ไม่ถอยและยอมอาศัยอยู่ร่วมกับวิญญาณเจ้าของบ้านเดิม ทว่ายิ่งเวลาผ่านไป ความลับเรื่องพันธะรักจากอดีตชาติระหว่างเธอกับเขาก็เริ่มปรากฏชัดขึ้นเรื่อยๆ ท่ามกลางความผูกพันที่เคยพลัดพรากซึ่งย้อนกลับมาทวงคืนหัวใจอีกครั้งในยุคปัจจุบันอย่างเลี่ยงไม่ได้
หน้าปกนวนิยาย ดีไซเนอร์สาวทะลุมิติมาเปิดร้านเสื้อผ้าในปี1980
8.1
ลิลลี่ ดีไซเนอร์สาวผู้มั่งคั่งแต่โดดเดี่ยว ต้องจบชีวิตลงด้วยความเครียดในวัยเพียง 30 ปี ทว่าเธอกลับได้รับโอกาสครั้งที่สองด้วยการตื่นขึ้นในร่างของ ฉินเสี่ยวหราน เด็กสาวมัธยมปลายในปี 1980 เธอเป็นลูกสาวคนโตของบ้านฉินที่มีพ่อเป็นพันตรีและแม่เป็นหญิงชนบท แม้ต้องเผชิญกับความแตกต่างของยุคสมัยและความกดดันในฐานะพี่สาวของฉินเสี่ยวหลิง แต่ด้วยทักษะแฟชั่นระดับโลกที่ติดตัวมา ลิลลี่จึงต้องเริ่มต้นชีวิตใหม่ในครอบครัวที่อบอุ่นและสร้างอนาคตที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อน
หน้าปกนวนิยาย เมียแทนรัก
9.5
นภัทสรีย์จำต้องรับหน้าที่เป็นแม่อุ้มบุญให้แก่จเด็จ สามีของเพียงกมลผู้เป็นพี่สาวเพื่อทดแทนบุญคุณ แม้ฝ่ายชายจะตราหน้าว่าเธอหวังฮุบสมบัติและแย่งชิงตำแหน่งเมีย ทว่าความสัมพันธ์ที่ไม่ได้ตั้งใจกลับทำให้เธอตั้งครรภ์ แต่เมื่อพี่สาวจากไปก่อนกำหนด นภัทสรีย์จึงเลือกเดินจากไปพร้อมลูกในท้องเพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ใจว่าเธอไม่ได้ต้องการสิ่งใดนอกจากความรักที่แท้จริง ทิ้งให้จเด็จต้องเผชิญกับความจริงในใจว่าเขาขาดเธอไม่ได้และต้องทำทุกทางเพื่อตามหาเมียและลูกกลับมา