น้องผัวสุดแสบโดนหย่า พาชาวบ้านรวยกระฉูดฟินเนื้อดี

บทที่ 1

น้องสาวผัวจอมป่วนถูกหย่ากลับบ้านเกิด

"ฉันไม่ยอมรับเรื่องนี้!"

"บ้านเราทำเพื่อนางมากพอแล้วไม่ใช่หรือ?"

"สิบกว่าปีมานี้ ที่บ้านมีข้าวสักครึ่งถุง น้องสาวผัวก็ต้องกวาดไปหมด อ้างว่าเอาไปให้สามีเรียนหนังสือ! เพื่อสามีของนาง ลูกชายฉันถึงกับต้องหยุดเรียน"

"แล้วผลเป็นไงล่ะ? สามีของนางได้เป็นซิ่วไฉจริง แต่กลับมาหย่านาง!"

"การเสียสละของพวกเราสิบกว่าปีสูญเปล่าหมด ผลตอบแทนที่สัญญาไว้ก็ไม่มี! ซ้ำยังทำให้เหยี่ยเสวียนต้องเสียอนาคตไปทั้งชีวิต!"

"พวกท่านจะให้นางอยู่ที่บ้านต่อ ก็เหมือนเอาเข็มมาทิ่มหัวใจข้านะ!"

ที่หมู่บ้านชิงเหอ เสียงร้องไห้ของตู๋ซื่อ สะใภ้ใหญ่ตระกูลเหยี่ย ก้องไปทั่วกระท่อมมุงหญ้าคา

พ่อเหยี่ย แม่เหยี่ย รวมถึงครอบครัวพี่ชายคนโตและคนรอง ทุกคนต่างเงียบกริบ

อีกฝั่งของกำแพง เหยี่ยไช่ผิงนอนอยู่บนเตียง

ตอนนี้นางตื่นแล้ว ร้อง "ซี้" พลางแตะหน้าผากที่เจ็บปวด แล้วก็พังทลายลง

นางข้ามเวลามา และยังกลายเป็นหญิงที่เพิ่งถูกหย่าและกลับบ้านเกิด

เหยี่ยไช่ผิง อายุ 29 ปี แม้จะเป็นเด็กกำพร้า แต่ก็สร้างตัวจนกลายเป็นนักธุรกิจสาวรุ่นใหม่

นางประสบความสำเร็จและมีอิสรภาพทางการเงิน กลับต้องขึ้นพาดหัวข่าว —

ช็อก! นักธุรกิจสาววัย 29 จมน้ำในท่อระบายน้ำเสียชีวิต!

บ้าชิบ ตายอย่างน่าอายแบบนี้ได้ไง!

ร่างนี้ก็อายุ 29 ปีเหมือนกัน แต่แต่งงานตั้งแต่อายุยังน้อย

สามีคือหลี่จื้อหยวน เป็นนักศึกษา

เพื่อส่งเสียหลี่จื้อหยวนเรียน ไม่เพียงใช้เงินเก็บของตระกูลหลี่จนหมด เจ้าของร่างเดิมยังมาขอจากครอบครัวเดิมอีก!

ทุกครั้งที่บ้านเกิดมีข้าวแม้แค่ครึ่งถุง เจ้าของร่างเดิมก็จะได้กลิ่นกลับมา ใครกล้าพูดอะไรสักคำ นางก็จะย้อนกลับไปอย่างหน้าด้านๆ:

"ข้าไม่ได้เอาข้าวไปเปล่าๆ นะ พอสามีข้าสอบได้เป็นซิ่วไฉ ได้เป็นขุนนางใหญ่ พ่อแม่พี่สะใภ้พวกท่านจะขาดผลประโยชน์ได้ยังไง?"

"อะไรนะ พี่สะใภ้บอกว่าต้องเก็บเงินไว้ให้เหยี่ยเสวียนเรียน? แต่สามีข้าบอกว่าเหยี่ยเสวียนไม่ใช่คนที่เรียนได้หรอก! ยังไงก็ควรเลิกความคิดนั้นเสีย อย่าเสียเงินเสียเวลาเปล่าๆ"

"พี่สะใภ้ จ้องข้าทำไม? ข้าแค่พูดความจริงเท่านั้น เหยี่ยเสวียนจะเรียนก็เรียนสิ! ข้าเป็นแค่น้าจะไปยุ่งเรื่องหลานชายเรียนหนังสือได้ยังไง!"

"แต่เหยี่ยเสวียนยังเด็ก เงินในบ้านควรให้สามีข้าก่อน สามีข้าเป็นถึงนักเรียนทุนหลวง ปีหน้าต้องสอบได้แน่! พอเขาได้เป็นซิ่วไฉ ก็จะช่วยเหยี่ยเสวียนเอง แล้วจะตอบแทนพ่อแม่กับพี่ชายเป็นสิบเป็นร้อยเท่า"

แม้เจ้าของร่างเดิมจะเป็นลูกสาว แต่ก็ได้รับความรักตั้งแต่เด็ก อะไรที่ให้ได้ พ่อแม่และพี่ชายสองคนก็จะตามใจ

เรื่องลูกเขยเรียนหนังสือ พวกเขาย่อมต้องสนับสนุน

แต่หลานชายเหยี่ยเสวียนก็อยากเรียน ภายใต้การยืนกรานและโวยวายของตู๋ซื่อ สะใภ้ใหญ่ เหยี่ยเสวียนก็ได้เข้าโรงเรียน

แต่การส่งเสียทั้งสองคนพร้อมกัน มันหนักหนาเกินไป!

ตระกูลเหยี่ยทนได้สามปี ก็ไม่ไหวแล้ว

ภายใต้การร้องไห้อาละวาด และคำมั่นสัญญา "ปีหน้าต้องสอบได้" ของเจ้าของร่างเดิม สุดท้ายเหยี่ยเสวียนก็ต้องหยุดเรียน เหลือแค่หลี่จื้อหยวนคนเดียว

ปีแล้วปีเล่า สิบสี่ปีผ่านไป หลี่จื้อหยวนก็ยังไม่ติดประกาศสอบ

ตอนที่ทุกคนกำลังจะสิ้นหวัง หลี่จื้อหยวนก็สอบได้อย่างกะทันหัน!

เจ้าของร่างเดิมตื่นเต้นวิ่งไปบอกญาติมิตร อวดว่าตัวเองเป็นภรรยาซิ่วไฉ แต่ยังวิ่งไม่ครบรอบ หลี่จื้อหยวนก็ตบหนังสือหย่าใส่หน้า:

"นางตระกูลเหยี่ย เจ้าเข้าบ้านมาสิบสี่ปี เกิดลูกแค่สองคนเป็นผู้หญิง ทำให้ตระกูลหลี่สิ้นสูญ เรื่องนี้ข้าก็ทนแล้ว แต่เจ้าไม่ควรทำร้ายแม่ข้า! เรื่องนี้ถ้าข้ายอมเจ้า ก็ไม่สมควรเป็นลูกคน! เอาหนังสือหย่านี่ไปแล้วไปให้พ้น! ตั้งแต่นี้ไป เจ้าไม่ใช่สะใภ้ตระกูลหลี่อีกต่อไป!"

"ไม่ใช่นะสามี ข้าไม่ได้ทำร้ายแม่! จริงๆ นะ! ขาของแม่หักเพราะกลิ้งตกบันได... ข้าไปช่วยพยุง แม่กลับจับมือข้าแล้วบอกว่าข้าผลัก... สามี ปกติข้าเป็นลูกสะใภ้ที่กตัญญูแค่ไหน แม้แต่ตอนล้างเท้าให้แม่ ข้ายังคุกเข่า จะไปผลักแม่ได้อย่างไร! ขอท่านเชื่อข้าเถิด!"

ต่อหน้าครอบครัวเดิม เจ้าของร่างเดิมชอบวางอำนาจ แต่ต่อหน้าครอบครัวสามี กลับประจบเหมือนหมา ต่ำต้อยนอบน้อม

แต่หนังสือหย่า ก็ยังถูกตบใส่หน้าอย่างไร้ความปรานี

ตระกูลเหยี่ยรู้เรื่องนี้ โกรธมาก พาญาติพี่น้องและผู้ใหญ่บ้านมาเรียกร้องความยุติธรรมให้เจ้าของร่างเดิม

แม่เฒ่าหลี่ แม่สามีของเจ้าของร่างเดิม กอดขาที่หักนอนลงกับพื้น ร้องไห้นับความผิดของเจ้าของร่างเดิม ว่านางขี้เกียจ โลภ ชอบตีแม่สามี ขานี้เป็นหลักฐาน

ยังมีเพื่อนบ้านสองคนออกมาเป็นพยาน บอกว่าเห็นกับตาเจ้าของร่างเดิมไล่ตีแม่เฒ่าหลี่ ผลักจนล้ม ยังบอกอีกว่าเจ้าของร่างเดิมไม่ออกลูกชาย ทำให้ตระกูลหลี่สิ้นสูญ

ไม่ว่าข้อไหน เจ้าของร่างเดิมก็สมควรถูกหย่า!

เจ้าของร่างเดิมทนรับความกระทบกระเทือนไม่ไหว ชี้หน้าหลี่จื้อหยวนพูดว่า: "สามี ท่านจะทำกับข้าแบบนี้ได้อย่างไร! ถ้าท่านจะหย่าข้าจริงๆ ข้าก็จะตายให้ท่านดู!"

พูดจบก็พุ่งหัวชนกำแพง

เจ้าของร่างเดิมคิดว่าหลี่จื้อหยวนจะมาห้าม แต่เขากลับไม่แยแสนางเลย พอจะถอยเท้าก็ห้ามไม่อยู่แล้ว! สุดท้ายก็สมใจ ตายคาที่!

เหยี่ยไช่ผิงมองความทรงจำในสมอง อดกระตุกมุมปากไม่ได้

เจ้าของร่างเดิมนี่สมองคิดอะไร คนเขาจะหย่าเจ้าแล้ว ย่อมไม่สนใจว่าเจ้าจะเป็นหรือตาย! ยังจะเอาความตายมาขู่เขาอีก จะสำเร็จได้ยังไง

หลังชนกำแพง ตระกูลหลี่ไม่ยอมให้เจ้าของร่างเดิมเข้าบ้านไม่ว่ายังไง

พ่อแม่ของเจ้าของร่างเดิมกลัวจะเสียเวลารักษาอาการบาดเจ็บ จึงต้องแบกนางกลับตระกูลเหยี่ย

ตู๋ซื่อ พี่สะใภ้ใหญ่ที่บ้านเกิด เกลียดน้องสาวผัวคนนี้เข้ากระดูกดำมาแล้ว ที่ทำให้บ้านพวกเขาหมดเนื้อหมดตัว และทำลายการเรียนของลูกชายนาง

ตอนนี้รู้ว่าน้องสาวผัวถูกหย่า และจะต้องอยู่ที่บ้านไปอีกนาน ตู๋ซื่อรู้สึกเหมือนฟ้าผ่ากลางวันแสกๆ!

การเสียสละอนาคตลูกชายเพื่อแลกกับผลตอบแทนต้องสูญเปล่า! แถมต่อไปยังต้องใช้ชีวิตถูกน้องสาวผัวจอมป่วนกดขี่จนหายใจไม่ออก!

ภายใต้ความกระทบกระเทือนซ้ำสอง ตู๋ซื่อจึงระเบิดอารมณ์ออกมา ถึงได้โวยวายขึ้นมาแบบนี้