ติดตาม
ตอน
แชร์
หน้าปกนวนิยาย สัมพันธ์ลับเพื่อนพ่อ

สัมพันธ์ลับเพื่อนพ่อ

อันดาจำต้องออกเดินทางสู่ไร่ที่ห่างไกลความเจริญตามคำสั่งของบิดา ซึ่งเป็นผลมาจากแผนการร้ายของแม่เลี้ยงที่พยายามกำจัดเธอออกไปจากบ้าน ที่นั่นเธอได้พบกับสิงหราช ชายหนุ่มรุ่นน้องคนสนิทของพ่อผู้มีบุคลิกภายนอกดูสุขุมและแสนดี ทว่าภาพลักษณ์อันแสนอบอุ่นกลับเป็นเพียงหน้ากากที่ซ่อนความลับบางอย่างไว้ เมื่อเธอได้เห็นเหตุการณ์อันเร่าร้อนภายในห้องนั่งเล่นด้วยความบังเอิญ ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงและไม่มีวันหวนคืนสู่จุดเดิมได้อีก
ตอน
แชร์

ตอน 2

ท่ามกลางความมืดสลัวในลานจอดรถวีไอพีของผับระดับไฮเอนด์แห่งหนึ่ง หญิงสาวในชุดเดรสซาตินสายเดี่ยวโชว์เนินอกอวบอิ่มกำลังยืนพิงรถหรู เบื้องหน้าของเธอคือชายหนุ่มที่เพิ่งเจอกันไม่ถึงครึ่งชั่วโมง เขากำลังใช้มือข้างหนึ่งลูบไล้ต้นขาเนียนที่โผล่พ้นชายกระโปรงชุดเดรส ส่วนอีกมือหนึ่งกำลังกอบกุมเคล้นคลึงหน้าอกนุ่มแรง ๆ จนหญิงสาวหลุดคราง

"อ๊า บีบแรงจัง"

"นมเธอน่าบีบ ไม่ชอบแรง ๆ เหรอครับ"

ชายหนุ่มละริมฝีปากที่กำลังซุกไซ้ซอกคอขาวขึ้นมากระซิบตอบชิดใบหูด้วยน้ำเสียงหื่นกระหาย ก่อนผละใบหน้าออกมามองสบตาหญิงสาว

"อื้อ เปล่า บีบแรง ๆ อีกสิ"

อันดาปรือตามองผู้ชายตรงหน้า เธอตอบด้วยน้ำเสียงยั่วเย้า มือเรียวของเธอยกขึ้นมาทาบทับมือของชายหนุ่มที่กำลังวางอยู่บนหน้าอกตัวเอง พร้อมกับออกแรงกดให้นิ้วจมลงไปในก้อนเนื้อนุ่ม

"อื้มมม แรงแบบนั้น อ๊ะส์"

ชายหนุ่มยิ่งออกแรงบีบเคล้นหน้าอกคู่โตเอาใจเธอ มือใหญ่ลูบไล้บนต้นขาเนียนแล้วผลุบหายเข้าไปใต้ชายชุดเดรส เขาเคล้นคลึงสะโพกเนียนปลุกเร้าอารมณ์ก่อนจะย้ายมาลูบไล้เนินสวาทข้างหน้า ชายหนุ่มเห็นเธอครางหวิวก็สอดนิ้วเข้าไปตรงกลางร่อง ลูบไล้ร่องสวาทผ่านจีสตริงตัวจิ๋วที่กำลังเปียกเยิ้มไปด้วยน้ำอยากของเธอ ทำให้เขารู้ว่าเธอเองก็คงเงี่ยนสุด ๆ ไม่ต่างกัน

"ร่องแฉะจัง ขอเอาตอนนี้รอบหนึ่งได้ไหม ปวดเอ็นไม่ไหวแล้วว่ะ"

"ซี๊ดดด อื้อ ในรถ เอาในรถ"

อันดาตอบรับเสียงครางเครือ เธอเองก็มีอารมณ์มากถึงขนาดควงเอวน้อย ๆ ให้ร่องสวาทถูกับก้านนิ้วหยาบ ยิ่งเขากดปลายนิ้วขยี้เม็ดคริสตัลเธอยิ่งอ่อนระทวย ยามที่ชายหนุ่มบดเบียดท่อนเอ็นอุ่นร้อนภายใต้กางเกงสีเข้มกับหน้าท้องของเธอ ยิ่งทำให้เธอมีอารมณ์จนอยากให้เขาใส่เข้ามาเร็ว ๆ

ทันที่ที่ปิดตูรถปิดลง ชายหนุ่มก็ออกแรงดึงข้อเท้าเธอให้นอนราบไปกับเบาะ เขาโถมตัวเข้าไปอยู่ตรงกลางหว่างขาเรียวแล้วคร่อมทับเธอเอาไว้ ทั้งคู่มอบบทจูบร้อนแรงให้แก่กัน กลิ่นแอลกอฮอล์มอมเมาให้รสจูบยิ่งดูดดื่ม เรียวลิ้นนุ่มหยุ่นสอดประสานจนน้ำสีใสไหลล้นออกมาตรงมุมปาก อันดากอดก่ายลำคอชายตรงหน้ากระชับความแน่นระหว่างสองร่างเสียดสีแนบชิด

"อื้อ อื้ม"

เสียงจูบจ๊วบจ๊าบดังหยาบโลน เขาถกเดรสของเธอขึ้นไปกองไว้เหนือหน้าอก มือหนาบีบขย้ำเคล้นคลึงหน้าอกอวบจนเนื้อปลิ้นออกมาตามง่ามนิ้ว หัวนมสีหวานโผล่รำไรออกมาจากบราเซียลายลูกไม้ เขาเลยถอดมันออกไปให้พ้นทางอย่างไม่ใยดี ตามมาด้วยริมฝีปากร้อนของชายหนุ่มที่พรมจูบไปตามเนินอกแล้วระรัวปลายลิ้นกับหัวนมจนอันดาดิ้นพล่านเพราะความเสียว

"อื้อ เสียว เสียวหัวนม"

ชายหนุ่มครอบริมฝีปากลงบนยอดอก ออกแรงดูดดึงหัวนมจนอันดาครางไม่หยุดปาก เรียวลิ้นตวัดเลียดูดดื่มหัวนมอย่างคนหิวโหย เขาอยากสัมผัสหน้าอกเธอตั้งแต่เห็นเธอในผับแล้ว พอได้มาจับแล้วดีกว่าที่จินตนาการจนเงี่ยนสุด ๆ ทั้งนุ่มทั้งใหญ่เต็มไม้เต็มมืด

"ชอบให้ผัวดูดนมไหมครับ"

ชายหนุ่มถาม ในขณะเดียวกันก็ยังระรัวลิ้นกับหัวนมเต่งแดงของเธอไม่หยุดพัก อันดาที่เสียวสุด ๆ ขยุ้มผมผู้ชายที่อยู่เหนือตัวตัวเองไว้แน่น แอ่นหน้าอกให้เขาดูดเลียได้ถนัด

"ซี๊ดดดด ยังไม่เอากันเลย อื้อ จะเป็นผัวได้ยังไง"

"อ่า ทำไมยั่วจังวะ"

"ยั่วแล้วก็เอาสักทีสิ อื้อ"

อันดาขับรถออกมาจากลานจอดรถของผับด้วยใบหน้าบูดบึ้ง เพราะตอนกำลังจะทำเรื่องอย่างว่าพ่อของเธอดันโทรมาขัดจังหวะเสียก่อน แล้วบังคับเธอให้รีบกลับบ้าน

รถคันหรูเลี้ยวเข้าจอดภายในบ้านหลังใหญ่ เมื่ออันดาหยิบสัมภาระในรถเรียบร้อยเธอจึงเดินเข้าบ้านไปตามปกติ แต่ที่ไม่ปกติคือหญิงสาวเห็นพ่อของตนนั่งอยู่ที่โซฟา

"กลับมาสักทีนะ แกว่านี่มันกี่โมงแล้ว"

วิชิตรถามลูกสาวตัวดีด้วยใบหน้าทมึงถึง น้ำเสียงเองก็กดต่ำอย่างคนเข้มงวด

"เที่ยงคืนไงคะ"

"ใช่ เที่ยงคืนมันควรเป็นเวลานอนแล้วอันดา ไม่ใช่ไปทำตัวเหลวไหลข้างนอกนั่น"

"คุณพ่อจะมาบ่นอะไรตอนนี้คะ ปกติหนูก็เที่ยวแบบนี้ทุกคืน"

"ก็เพราะเที่ยวแบบนี้สินะการเรียนถึงได้ตกต่ำขนาดนี้ หัดทำตัวให้มันดี ๆ เหมือนพี่แกบ้าง"

วิชิตรเหวี่ยงเอกสารที่ทางมหาลัยส่งมาให้ลงบนโต๊ะกลางห้องนั่งเล่นอย่างแรง บนหน้ากระดาษแสดงผลการเรียนของลูกสาวตัวดีที่นับวันยิ่งตกต่ำลง 

แม่ของอันดาตายไปเมื่อ 11 ปีก่อน เขาเองก็มัวแต่ทำงานไม่มีเวลาดูแลลูกมากนัก เขาในตอนนั้นจึงตัดสินใจแต่งงานกับผู้หญิงที่คิดว่าเหมาะสมเข้ามาเพื่อดูแลลูกสาวเพียงคนเดียวของเขา แถมอีกฝ่ายเองก็มีลูกสาวที่โตกว่าอันดาหนึ่งปีอยู่ด้วยคนหนึ่ง อันดาจะได้มีทั้งเพื่อนเล่นและคนดูแลในฐานะแม่ 

เขาคิดว่าลูกสาวจะเข้ากันได้กับพวกเธอทั้งคู่ แต่ความเป็นจริงกลับไม่ใช่อย่างที่เขาวาดฝัน อันดาโกรธที่เขาแต่งงานใหม่ เธอไม่ชอบสองแม่ลูกมาก ไม่ว่าจะถามหาเหตุผลอย่างไรลูกสาวตัวน้อยก็ไม่เคยปริปากบอก เขาเลยชดเชยด้วยการให้เงินเธอใช้ไม่ขาดมือ ไม่นึกเลยว่าผลลัพธ์จะออกมาเป็นแบบนี้ เขาคงละเลยเธอมากไปจริง ๆ

"นั่นสินะคะ ใครจะไปดีเท่าลูกสาวสุดที่รักของคุณพ่อ" 

อันดาตอบกลับทันควันอย่างประชดประชัน ลูกสาวสุดที่รักที่เธอพูดถึงคือลูกติดแม่เลี้ยงของเธอ พี่สาวนอกไส้ของเธอคนนี้แสดงละครเก่งใช่ย่อย อยู่บ้านทำตัวเป็นคุณหนูสุดเรียบร้อย แต่อยู่ในมหาลัยคือยัยร่านเงียบดี ๆ คนหนึ่ง

"อันดา! เห้อ ช่างเถอะ"

วิชิตรเอ่ยชื่อลูกสาวเสียงเข้ม แต่เพราะไม่อยากทะเลาะกันเรื่องไม่เป็นเรื่องอีก จึงเลือกพูดเข้าเรื่องที่ทำให้เขาต้องรอลูกสาวกลับมา

"พรุ่งนี้แกเตรียมตัว"

"เตรียมตัวอะไรคะ"

"ช่วงนี้ปิดเทอม สมควรไปหาอะไรที่มีประโยชน์ทำมากกว่าจะมาเที่ยวเล่น พ่อจะส่งแกไปทำงานที่อื่น"

"คุณพ่อว่าอะไรนะคะ หนูไม่ไปหรอกค่ะ"

"ไม่ไปก็เรื่องของแก แต่จากนี้พ่อจะไม่ให้เงินแกแม้แต่บาทเดียว บัตรเครดิตก็ยกเลิกทั้งหมด"

"คุณพ่อจะทำแบบนี้กับหนูไม่ได้นะคะ"

ใบหน้าน่ารักบูดบึ้ง อันดารับไม่ได้หรอกที่พ่อจะระงับบัตรเครดิตทุกใบของเธอ ชีวิตที่ไม่มีเงินจะให้เธอทำอย่างไร

"ได้หรือไม่ได้ไม่ใช่เรื่องที่แกจะเป็นคนตัดสินใจ"

วิชิตรพูดจบก็ลุกเดินขึ้นไปบนชั้นสองของบ้าน ปล่อยให้ลูกสาวที่ยืนทำสีหน้าหงิกงอเอาไว้ข้างหลัง

ปัง

อันดาเหวี่ยงประตูห้องนอนปิดไม่เบานัก เธอเดินไปทิ้งตัวลงบนเตียงกว้างอย่างหมดแรง นัยน์ตาสวยมีน้ำเอ่อคลอเบ้า ทั้งน้อยใจทั้งโกรธที่คนเป็นพ่อทำกับเธอแบบนี้  

เธอก็เที่ยวแบบนี้ของเธอมาตั้งนานไม่เห็นพ่อจะว่าอะไร แค่เกรดตกนิดหน่อยพ่อถึงกับขนาดต้องลงโทษเธอขนาดนี้เลยเหรอ ทั้งขึ้นเสียงใส่ ทั้งเปรียบเทียบเธอกับคนที่เธอเกลียดอีก พอคิดไปถึงคนที่เธอเกลียดขึ้นมาแล้วก็พอจะเดาได้ว่าตัวต้นเรื่องที่คิดจะส่งเธอไปทำงานที่อื่นต้องเป็นแม่เลี้ยงของเธอแน่ อันดากำผ้าห่มแน่นด้วยความเกลียดชังจนนิ้วมือขึ้นข้อขาว

คุณอาจจะชอบ

หน้าปกนวนิยาย ขออย่าพบอีก
7.7
บาดแผลของหญิงสาวที่เคยถูกผลักไสออกจากชีวิตอย่างไม่ไยดีเมื่อหลายปีก่อน กำลังถูกทดสอบอีกครั้งเมื่อโชคชะตาเล่นตลก ชายหนุ่มผู้เคยเย็นชาและไร้หัวใจคนนั้นได้หวนกลับมาหาเธออีกหน พร้อมข้อเสนอขอแต่งงานที่มุ่งหวังจะผูกมัดเธอไว้ข้างกาย จากคนที่เคยปฏิเสธเธออย่างโหดร้ายที่สุดในอดีต บัดนี้เขากลับพยายามรื้อฟื้นความสัมพันธ์อันร้าวรานให้กลับคืนมา ท่ามกลางความสับสนวุ่นวายในจิตใจ เธอจะรับมือกับความรู้สึกที่ขัดแย้งนี้เช่นไร เส้นทางรักที่เต็มไปด้วยรอยแผลเก่านี้จะลงเอยแบบไหน
หน้าปกนวนิยาย พันธนาการร้อนซ่อนสายใย
8.2
หญิงสาวผู้ยอมสละสิ้นทุกอย่างแม้กระทั่งศักดิ์ศรีเพื่อช่วยเหลือน้องชายสุดที่รัก ต้องก้าวเข้าสู่พันธนาการของชายหนุ่มไร้หัวใจผู้ไม่เคยหยิบยื่นสิ่งใดให้ใครโดยไร้ข้อแลกเปลี่ยน ท่ามกลางความสัมพันธ์ที่คลุมเครือและเย็นชา เขากลับแสดงความหึงหวงออกมาจนทำให้เธอสับสนในหัวใจอย่างหนัก เมื่อความสม่ำเสมอไม่มีอยู่จริงและคำถามที่ค้างคาก็ไร้ซึ่งคำตอบ เธอจึงต้องเลือกว่าจะทนรอความชัดเจนจากปากของเขา หรือจะหันหลังเดินจากไปเพื่อยุติความทรมานในห้วงรักที่แสนวุ่นวายนี้ด้วยตัวเอง
หน้าปกนวนิยาย สามีพันธกาลรัก
9.3
มิราวดีหญิงสาวผู้ถูกคู่หมั้นหักหลังจนชีวิตพังทลาย กลับได้รับความช่วยเหลือจากชายลึกลับที่มักปรากฏตัวในยามคับขันเสมอ เธอตัดสินใจแต่งงานกับเขาเพื่อรักษาตัวรอด โดยหารู้ไม่ว่าสามีคนนี้มีอายุยืนยาวมาหลายชั่วอายุคน ทว่าท่ามกลางความรักที่ก่อตัวขึ้น อดีตชาติอันขมขื่นกลับตามมาหลอกหลอน เมื่อวิญญาณปริศนาปรากฏตัวพร้อมทวงคืนร่างเพื่อชดใช้บาปกรรมเก่าที่เธอเคยทำไว้ในอดีต กลายเป็นบททดสอบความรักข้ามกาลเวลาที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดและพันธนาการที่ยากจะตัดขาด
หน้าปกนวนิยาย วิศวะขอรักคุณหมอ Mpreg
8.9
จากความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นด้วยความไม่ถูกชะตาจนกลายเป็นการกลั่นแกล้งทุกครั้งที่พบหน้า ทว่าความรู้สึกกลับเริ่มแปรเปลี่ยนไปอย่างไม่ทันตั้งตัว เมื่อยามที่เขาหายไปจากสายตากลับทำให้หัวใจต้องว้าวุ่นและกระวนกระวายใจอย่างหนักจนทนไม่ได้ ความหมั่นไส้ในตอนแรกถูกแทนที่ด้วยความโหยหาที่อยากจะพบเจอหน้ากันในทุกวัน เหมือนดั่งคำกล่าวโบราณที่ว่าหากไม่ได้เห็นหน้ากันโดยตรง เพียงแค่ได้เห็นเพียงหลังคาบ้านของเขาก็ยังดี
หน้าปกนวนิยาย โสเภณีเดียงสา ชุด โสเภณียอดรัก
8.6
ร้อยแก้วเติบโตในสภาพแวดล้อมที่โหดร้ายและต้องปกปิดตัวตนเพื่อความอยู่รอด แต่โชคชะตากลับบีบบังคับให้เธอต้องสูญเสียพรหมจรรย์แก่จาคอฟ มหาเศรษฐีหนุ่มผู้ทรงอิทธิพล ค่ำคืนนั้นสร้างความโกรธแค้นให้เขาเมื่อพบว่าเธอไม่ใช่โสเภณีและหายตัวไปโดยไม่รับเงิน หกเดือนต่อมาพวกเขากลับมาพบกันอีกครั้งในฐานะเจ้านายและลูกน้อง แม้เขาจะทำเป็นจำเธอไม่ได้ในตอนแรก แต่จาคอฟกลับคอยรุกรานและทวงถามความรับผิดชอบจากเธอในฐานะผู้หญิงคนแรกที่กล้าทิ้งเขาไปอย่างไม่ใยดี