ปรารถนาราคะ
ตอน 2
“งั้นกลับด้วยกันดีกว่านะครับ มาผมช่วยถือ ซื้ออะไรเยอะแยะครับเนี่ย” ไม่รออีกฝ่ายอนุญาตแทนไทแย่งเอาของในมือของหญิงสาวมาถือเสียเอง
“ซื้อตุนไว้นะคะ ขี้เกียจออกมาซื้อบ่อยๆ” ชมพูนุชตอบพลางเดินตามร่างสูงไปอย่างขัดไม่ได้
“ดีนะครับทำกับข้างกินเองประหยัดดี แต่ผมขี้เกียจ กินตามสั่งหรือไม่ก็ก๋วยเตี๋ยว ขี้เกียจหนักๆ ก็ต้มม่ามา” ชายหนุ่มพูดเสียงกลั้วหัวเราะ
“แล้วที่ซื้อไปนี่ล่ะคะ” ชมพูนุชพยักพเยิดไปที่ถุงของสดในมืออีกข้างของชายหนุ่ม “นี่เหรอครับ” มือใหญ่ยกถุงผักสองสามอย่างและหมูสดของตัวเองขึ้นมามอง “พรุ่งนี้ผมจะทำกับข้าวใส่บาตรครับ...ย้ายบ้านใหม่ทั้งทีเลยอยากจะทำบุญบ้างอะไรบ้าง อีกอย่างพรุ่งนี้วันหยุดด้วย ตื่นแต่เช้าทำกับข้าวใส่บาตรเสร็จจะได้ซ่อมรั้วบ้านให้คุณเลยไงครับ” แทนไทบอกก่อนจะยกของในมือตัวเองวางไว้ท้ายกระบะ จากนั้นก็หันไปเอาส่วนที่เหลือจากชมพูนุชมาวาง “คุณจะแวะที่ไหนก่อนกลับหรือเปล่าครับ”
“ไม่ค่ะ”
“ถ้าจะแวะที่ไหนก็บอกนะครับไม่ต้องเกรงใจ”
“ถ้านึกได้แล้วจะบอกนะค่ะ” ชมพูนุชตอบรับแล้วเปิดประตูรถเข้าไปนั่งข้างในพลางอมยิ้มขำๆ ดูๆ ไปผู้ชายคนนี้ก็ดูเป็นคนดีมีน้ำใจเหมือนอย่างที่เกวลินว่าอยู่เหมือนกัน
เสียงรถวิ่งมาจอดหน้าบ้านข้างๆ ทำให้เกวลินที่กำลังจะออกไปข้างนอกชะเง้อคอดู แล้วคิ้วเรียวสวยก็ขมวดมุ่นเมื่อเห็นเพื่อนสนิทลงจากรถของเพื่อนบ้านคนใหม่ ด้วยความข้องใจทำให้เธอยืนรอชมพูนุชยังไม่ออกจากบ้าน
“นี่เธอออกไปข้างนอกกับ...ชื่ออะไรก็ไม่รู้”
“แทน” ชมพูนุชบอกหลังจากที่เธอกับเขาเพิ่งมีโอกาสแนะนำตัวเองตอนที่นั่งรถกลับบ้านมาด้วยกัน “ฉันออกไปคนเดียวแต่บังเอิญขากลับเจอคุณแทนที่ตลาด เขาเลยชวนมาด้วย ฉันก็เลยมา”
“คุณแทนเขาไปซื้ออะไร” เกวลินกระแซะถามอย่างอยากรู้
“ซื้อของไว้ทำกับข้าวใส่บาตรพรุ่งนี้น่ะ”
“หล่อ...ใจบุญหาได้ที่ไหนถ้าไม่ใช่ข้างบ้าน” เกวลินพูดพลางเต้นเร้าๆ ป้องปากหัวเราะคิกคัก “ก็คงงั้นแหละมั้ง ว่าแต่นี่เธอจะไปไหน...ค่ำแล้วนะ”
“ตอนแรกว่าจะออกไปกินข้าวนอกบ้าน แต่ตอนนี้เปลี่ยนใจละ กินข้าวเป็นเพื่อนเธอดีกว่า เข้าบ้านกันเถอะ เดี๋ยวฉันช่วยทำกับข้าว จะโทร.ยกเลิกนัดด้วย” ว่าแล้วเกวลินก็แบ่งของในมือชมพูนุชไปถือแล้วเดินนำเข้าบ้าน
“แฟนเธอจะไม่โกรธเหรอ”
“แฟนที่ไหน เพื่อนร่วมงานกันทั้งนั้น และที่ฉันว่าจะไปนี่ก็ใช่จะไปกันสองคนที่ไหนกันเล่า สี่ห้าคนแน่ะ ขาดฉันคนหนึ่งงานไม่ล่มหรอกน่า” เกวลินบอกพลางยักไหล่อย่างไม่ยี่หระ
“แล้วคนที่มารับมาส่งทุกวันก็ไม่ใช่เหรอ” ชมพูนุชถามอย่างสงสัย จริงๆ เรื่องคบผู้ชายเธอไม่ได้ซักไซ้เกวลินมากนัก เห็นว่าเป็นเรื่องส่วนตัว
“หือ...” เกวลินส่ายหน้าหวือ “ทางผ่านเลยไปกลับด้วยกันเฉยๆ แต่ฉันก็ช่วยออกค่าน้ำมันบ้างเหมือนกันนะ...ว่าแต่เธอจะซักฉันทำไมเนี่ย”
“ก็...แปลกใจที่เธอว่ายังโสด ทั้งที่ฉันเห็นว่าหัวกะไดบ้านไม่เคยจะแห้ง”
“ก็ฉันมีสิทธิ์เลือกนี่ ก็ขอใช้สิทธิ์หน่อยเถอะ ใครจะเหมือนเธอ...” ปรายตามองพลางอมยิ้ม ใช้ไหล่กระแทกหยอกเย้าเพื่อนเบาๆ
คุณอาจจะชอบ
