ผู้หญิงของมาเฟีย My Girl
ตอน 2
มาเฟียเจ้าพ่อกาสิโนหนุ่มรีบเคลียร์เอกสารอย่างรวดเร็วก่อนพับเก็บแฟ้มแล้ววางเรียงบนโต๊ะ มือแกร่งเอื้อมไปกดสายโทรศัพท์ถึงเลขานุการหนุ่มส่วนตัวเขา
“ผมเซ็นต์เอกสารเรียบร้อยแล้ว มาเอาไปจัดการต่อไป ผมจะขึ้นไปที่คลับเฮ้าส์” น้ำเสียงเจ้าพ่อกาสิโนหนุ่มเรียบเฉยแต่ฟังดูมีอำนาจ
“ครับบอส” เอกสิทธิ์เลขานุการหนุ่มคนที่อนรรฆไว้วางใจที่สุดคนหนึ่ง ทำงานกับเขามาเกินกว่าสิบปี
ไม่นานมาเฟียเจ้าพ่อกาสิโนเจ้าของร่างสูงโปร่งแลดูสมาร์ท มีเสน่ห์ดึงดูดกระชากใจสาวๆ ก็พาตัวเองมาถึง ‘Riches Paradise’ ซึ่งก็คือคลับหรูสำหรับนักดื่มลูกค้าวีไอพีของ Riches City แต่เจ้าพ่อหนุ่มต้องประหลาดใจเมื่อเสียงเชียร์แคทไฟท์ดังกึกก้อง ภาพที่เห็นทำเขาแทบจะอารมณ์ระเบิด มันเป็นเรื่องไม่น่าเชื่อที่ผู้หญิงที่เขารู้จักทั้งสองคนจะมาเผชิญหน้ากันในสถานการณ์แบบนี้!
“หยุดเดี๋ยวนี้!!” น้ำเสียงของชายหนุ่มทรงพลังและเปี่ยมอำนาจดังก้องคลับหรูทุกสายตามองไปตามเสียงทรงพลังของเขาเพียงคนเดียว ดนตรีพักการบรรเลงลงไปทันที ส่งผลให้สงครามระหว่างสองสาวสวยสงบศึกลงชั่วขณะ
“พี่ชาย!” เสียงหวานสะดุ้งอุทาน ตาคู่สวยเบิกโพรงไม่นึกฝันว่าพี่ชายจะรู้ว่าเธอมาหาอาชีพเสริมทำที่นี่
แน่ล่ะ! ทำไมไม่ทำที่ไนท์คลับไกลๆ จะของใครก็ได้ แต่อรินรดาคิดว่า ที่ๆอันตรายที่สุด คือที่ๆปลอดภัยที่สุด เธอได้ยินในหนังสมัยเด็กๆน่ะ ยิ่งหนีพี่ใหญ่ทำงาน ยิ่งต้องทำในที่ๆพี่ใหญ่บริหารนั่นแหละที่สาวน้อยคิด แต่ไม่คิดฝันเลยว่าเรื่องจะแดงเร็วขนาดนี้ ไหนพี่พอลย้ำนักย้ำหนาว่าพี่อรรคไม่มีทางรู้ นี่ถ้าไม่ใช่เพราะนางแบบสาวคู่ขาของพี่อรรคมาหาเรื่องเธอเพราะความเข้าใจผิดคิดว่าอรินรดาเป็นกิ๊กคนใหม่ของอนรรฆละก็ ไม่มีทางที่พี่อรรคจะรู้ว่าเธอมาทำงานที่นี่
แย่ที่สุด!!
“ตกใจมากเหรอข้าวหอม?” เสียงเรียบนิ่ง สีหน้าเข้มดุกำลังจดจ้องมาที่น้องสาวหัวดื้ออย่างน่าทำโทษ
“พี่ชายมาได้ไง? รู้ได้ยังไงว่าข้าวหอมอยู่ที่นี่?” เสียงหวานอึกอักเพราะนี่เป็นแค่ไม่กี่คืนที่เธอมาทำงานบาร์เทนดี้ที่คลับนี้ตามคำแนะนำของพงศกร สายตาคู่สวยปรายไปมองหน้าบอดี้การ์ดหนุ่มอย่างวิสรุตต์ที่เฝ้าดูแลเธอ
“คุณรุตต์ฟ้องพี่อรรคเหรอคะ?” สาวน้อยเอ่ยน้ำน้ำเสียงไม่พอใจ ทำหน้างอง้ำอย่างคนเอาแต่ใจ
“เปล่านะครับ!” วิสรุตต์ปฏิเสธเสียงแข็งก่อนให้คำอธิบายต่อไปว่า “คุณหนูครับ ถึงผมไม่บอก สักวันบอสก็ต้องรู้อยู่ดี” วิสรุตต์แก้ตัวสีหน้าเจื่อนๆ เขาไม่อยากทำอะไรให้คุณหนูไม่พอใจแต่คราวนี้มันจำเป็นจริงๆ
พออนรรฆมาถึงคลับ ลูกน้องก็ตามขึ้นมาเป็นพรวนรวมทั้งสิทธิเดชผู้จัดการใหญ่ของ Riches City
“คุณสิทธิเดช ผมฝากช่วยดูแลคุณเมญ่าด้วย พาเธอไปส่ง ส่วนผมจะพาน้องสาวตัวดีกลับไปทำโทษ” อนรรฆสั่งธุระกับผู้จัดการคลับแห่งนี้ แต่สิ่งที่เขาเพิ่งบอกออกไปมันย้ำถึงความสัมพันธ์ระหว่างเขากับอรินรดาทันที ซึ่งทำเอานางแบบสาวสวยถึงกับอึ้งตาค้างเพราะว่าเธอเข้าใจผิดมาตลอด จึงเป็นเหตุให้เธอกลายเป็นคนก่อเรื่องวุ่นวายในวันนี้ขึ้นแถมแม่สาวน้อยหน้าตาจิ้มลิ้มนั่น ไม่ใช่กิ๊กของอนรรฆอย่างที่เธอถูกเสี้ยมมาแบบผิดๆ แต่เธอเป็นน้องสาว
‘น้องสาว’ ทำไมเธอไม่เคยรู้เลย เมญ่าคิด สมองนางแบบตอนนี้หมุนติ้วเป็นพายุเฮอร์ริเคน นึกถึงความผิดพลาดของตนแล้วอยากจะแทรกแผ่นดินหนี และการก่อเรื่องครั้งนี้เมญ่าจะไม่ให้อภัยตัวเองเลย ต่อไปนี้อนรรฆจะคิดกับเธอยังไงเนี่ย จบกัน!
“น้องสาวคุณงั้นเหรอคะอรรค” เมญ่าถามอย่างไม่น่าเชื่อหลังจากนิ่งอ้าปากหวออยู่นานหลายนาที ภาพนั้นของนางแบบสาวทำเอาบอดี้การ์ดหนุ่มถึงขึ้นสะใจอยู่ลึกๆ เลยทีเดียว เตือนแล้วไม่รู้ฟัง ตาไม่ถึงแล้วมั๊ยล่ะ เป็นนางแบบระดับอินเตอร์ซะเปล่า นี่ละน๊าที่เขาบอกว่ามีตาหามีแววไม่
“ครับ ผู้หญิงคนนี้คือน้องสาวของผม” เขาหยุดมองน้องน้อยด้วยแววตาหวงแหนแสนรัก แต่ก็มีประกายของความดุและเผด็จการปนอยู่ในนั้นด้วย จนทำให้ร่างอรชรที่ถูกล็อกเอวไว้รู้สึกร้อนวูบวาบที่แก้มทั้งสองข้างโดยหาสาเหตุไม่ได้ “ข้าวหอม คือน้องสาวของผม” เขาบอกสถานะอีกครั้งราวจงใจย้ำสถานภาพให้ชัดๆ ก่อนเปลี่ยนสายตาคมที่กำลังจ้องน้องน้อยเป็นคาดโทษแทน
“ไปกับพี่ข้าวหอม” เขาสั่งเสียงดุ แววตาเข้มขึง
“ปล่อยข้าวหอมนะ” อรินรดายังดื้อกลับ ก็เหตุการณ์ครั้งนี้เธอไม่ใช่คนก่อเรื่องสักหน่อย ถ้าจะผิดก็คงแค่เรื่องหนีมาทำงานนี่แหละ แต่ถึงอย่างไรอรินรดามั่นใจว่าเธอเอาตัวรอดได้
“ไม่ปล่อย อย่าดื้อกับพี่” เขาดุเสียงเข้ม มือแกร่งจับล็อคน้องน้อยไว้จนสิ้นฤทธิ์ พอคนหน้าสวยหมดทางตอบโต้ ก็พาลหันไปลงที่บอดี้การ์ดหนุ่มที่อยู่ใกล้ๆแทน
“คุณรุตต์ฟ้องพี่อรรคเหรอคะ? พี่อรรครู้ว่าข้าวหอมมาทำงานพิเศษที่นี่เพราะคุณรุตต์ฟ้องพี่ชายใช่มั๊ยคะ? ข้าวหอมจะไม่ให้อภัยคุณรุตต์เลย คอยดู!” อรินรดาคาดโทษบอดี้การ์ดหนุ่มก่อนที่ร่างน้อยของตนจะปลิวไปตามแรงฉุดของพี่ชาย
“สถานการณ์แบบนี้ถ้าผมไม่รายงานบอส คุณหนูของผมก็เละสิครับ” วิสรุตต์หยุดจ้องหน้าสวยพร้อมปรายสายตามองนางแบบคู่กรณี “แต่ละคนมือตบอันดับหนึ่งทั้งคู่!” วิสรุตต์สรุปอย่างจ๋อยๆ เห็นฝีไม้ลายมือการดวนตบกันระหว่างนางแบบสาวกับคุณหนูของเขาแล้ว นึกว่าคุณหนูข้าวหอมเป็นนักวอลเล่ย์บอลทีมชาติมากกว่าเป็นบาร์เทนดี้สาวพราวเสน่ห์ที่คอยผสมเครื่องดื่มให้นักท่องราตรีในคลับหรูแห่งนี้เสียอีก!
‘เห็นหน้าหวานๆ ฝีมือการตบน่ากลัวจนขนหัวลุก’
“สามัคคีกันจริงนะคะ” สาวน้อยพ้อเสียงเบา ดวงหน้าเต็มไปด้วยความรู้สึกขัดใจ ขณะเดียวกันก็หน้างอง้ำเป็นปลาทู ภาพนั้นทำเอาบอดี้การ์ดหนุ่มเริ่มใจคอไม่ค่อยดี ก็ถ้างานนี้คุณหนูงอนเขาขึ้นมาจริงๆ เขาซวยทั้งขึ้นทั้งล่อง แต่คุณหนูควรจะเข้าใจเขาบ้างว่าทั้งหมดที่ทำลงไปก็เพื่อคุณหนู เพื่อความปลอดภัยของคุณหนูทั้งนั้นนะครับ
“พี่ห้ามแล้วไม่ใช่เหรอ?” มือแกร่งคว้าแขนเรียวลากถูลู่ถูกังออกจากคลับ “เห็นไหม ก่อเรื่องอีกจนได้” พี่ชายบุญธรรมมาดมาเฟียจอมเย็นชาอบรมเสียงดุมาตลอดทาง หนีมาทำงานพิเศษยังไม่พอ ยังไปเกเรตบตีเมญ่าคู่ขาของเขาอีก ถือว่าครั้งนี้แม่น้องน้อยตาโตมีความผิดสองกระทงและต้องลงโทษให้หนัก เพื่อว่าต่อไปจะได้ไม่กล้าหนีเขามาทำอะไรพิเรนทร์ให้เป็นเรื่องเป็นราวแบบนี้อีก พูดแล้วมันน่าจับตีก้นให้ลายตรงนี้เลยจริงๆ นี่ถ้าไม่ติดว่าพวกบอดี้การ์ดอยู่กันขรมแบบบนี้ เขาจัดการแม่น้องน้อยจอมดื้อไปตั้งนานแล้ว
“เรื่องนี้ข้าวหอมไม่ได้เป็นคนก่อนะ ผู้หญิงนั่นมาหาเรื่องข้าวหอมก่อน” อรินรดาเถียงหน้างอง้ำเหมือนเด็กที่ถูกขัดใจ ก็เรื่องจริงนิ่นา แม่นางแบบนั่นมาหาเรื่องเธอก่อนจริงๆ เพราะความเข้าใจผิด มีตาหามีแววไม่ ผู้หญิงอะไรหน้าตาดีสวยไม่มีที่ติแต่กิริยามารยาทนี่สิช่างต่างกับหน้าตาเสียเหลือเกิน ไม่มีเสน่ห์ ไม่น่าเข้าใกล้เอาเสียเลย พี่อรรคไปคบหาเข้าไปได้ยังไงร้ายกาจออกปานนั้นอรินรดาคิดสระตะแต่หารู้สายตาคมกริบของพี่ชายผู้ปกครองจ้องเธอนิ่งลึกและดูเย็นชาน่าเกรงขามกว่าทุกๆ ครั้ง เห็นทีความผิดครั้งนี้ เธอจะรอดยากเสียแล้ว
“เงียบ!!” เขาเอ็ดเสียงดังกังวานฟังดูน่าเกรงขามชวนขนลุกจนอรินรดาหุบปากเงียบกริบ ดวงหน้าหวานๆ ตาโตๆ ที่ระคนแววใสซื่อก็เปลี่ยนเป็นสลดลงไปเลย แถมยังทำหน้างอนตุ้บป่องแบบเด็กเอาแต่ใจ ความจริงนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่พี่ชายดุเธอหรอกนะ น่าจะชินได้แล้ว แต่คราวนี้โทษคงจะหนักหนาสาหัสจริง มองยังไงก็รู้สึกเหมือนมีรังสีดำอำมหิตระบายออกมาจากดวงหน้าเย็นชาน่าเกรงขามนั้นของเขา มันก็หล่อดีหรอกถ้าเขาอยู่ในอารมณ์ปกติหรือตอนอารมณ์ดีน่ะ แต่มันผิดกันราวฟ้ากับเหวในนาทีนี้มาก เขาจ้องสะกดน้องน้อยอยู่นานหลายนาทีก่อนที่จะลากตัวร่างน้อยให้เดินตามไปแบบขืนๆ แรกๆ อรินรดาก็บิดข้อมือเล็กอย่างสุดฤทธิ์แต่กระนั้นร่างน้อยๆบอบบางรึจะต้านทานมือที่แข็งแกร่งทรงพลังราวกับคีมเหล็กรวมกันยี่สิบอันมาบีบข้อมือเธอกันล่ะ เธอแทบจะปลิวไปตามแรงฉุดกระชากลากถูของเขาอยู่แล้ว
“พี่อรรคจะพาข้าวหอมไปไหน?” สาวน้อยถามด้วยน้ำเสียงไม่พอใจระคนปริ่มๆจะร้องไห้สะอื้น ดวงตาคู่หวานเปล่งประกายโกรธตอบพี่ชายผู้ปกครองที่สวมบทบาทจอมเผด็จการไปเสียทุกเรื่องและทุกวาระที่มีโอกาส
“กลับบ้าน!!” เขาตอบเสียงดุขณะร่างแกร่งคว้าแขนเรียวเล็กหมับติดมือ
“ข้าวหอมไม่กลับ” สาวน้อยตากลมขัดขืน พี่ชายคนโตที่ทำหน้าที่เป็นผู้ปกครองที่เผด็จการไปเสียทุกเรื่อง บางครั้งอรินรดาก็ไม่มีทางเลือก และตอนนี้เธอจะกล้าขัดใจผู้ปกครองจอมบงการคนนี้ให้โลกเห็น และอรินรดาจะไม่ทน!
“ทำไมห้ามไม่ฟังฮ๊ะ? อยากนักใช่มั้ย มาทำงานกลางคืนให้พวกนักเที่ยวแทะโลมเนี่ย?” เจ้าพ่อกาสิโนหนุ่มตวาดเสียงเข้ม ยิ่งสายตาคู่นั้นของเขามันประกาศว่า สาวน้อยจะต้องเชื่อฟังและขัดคำสั่งเขาไม่ได้อีกต่อไป ภาพพี่ชายตัวสูงสมาร์ทกับน้องสาวแสนรั้นกำลังยื้อยุทธกัน โดยรอบๆเต็มไปด้วยบรรดาบอดี้การ์ดมากฝีมือ
Riches City บ่อนกาสิโนชั้นหรูระดับเอเชียที่อยู่ภายใต้การกุมบังเหียนของอนรรฆ เปรมดิ์ฤทธา หลังจากที่บริหารกาสิโนซิตี้จนสำเร็จ เขาจึงมีไอเดียสร้างกาสิโนโครงการใหม่ที่ยิ่งใหญ่กว่าเดิม มูลค่าหลายพันล้าน มีกระจายอยู่หลายประเทศ อาทิเช่นที่เมืองไทย มาเลเชีย สิงคโปร์ และมาเก๊า แต่ละแห่งล้วนสร้างรายได้มหาศาลให้ตระกูลเปรมดิ์ฤทธาเปรียบเหมือนเป็นแท่นปั้มเงินระดับมาสเตอร์พีชเลยทีเดียว
อนรรฆ เปรมดิ์ฤทธา ทายาทคนโตของกัมปนาท เจ้าพ่อมาเฟียสัญชาติไทยที่ทุกวงการรู้จักดี ‘ฉันเห็นตัวเองทุกครั้งที่มองอนรรฆ’ กัมปนาทเคยบอกสมุนคนสนิทด้วยประโยคนี้ทุกครั้ง สำหรับมาเฟียรุ่นใหญ่อย่างเขาแล้ว อนรรฆคือทายาทที่พึ่งพาได้เพียงคนเดียวที่ให้สืบทอดธุรกิจทั้งหมดสำหรับการนำพานาวาธุรกิจหลักของตระกูลให้ประสบความสำเร็จ
เจ้าของนัยน์ตาสีดำสนิท ประกายความเคร่งขรึม บางครั้งดูเย็นชาบางครั้งดูเยือกเย็น คิ้วหนาเป็นเส้นตรงและมีไรคิ้วเกือบจรดต่อกันที่หัวคิ้ว รับกับจมูกโด่งคมสัน เข้ากันดีกับริมฝีปากหยักสวยกระชับได้รูปหากทว่ามีรอยคล้ำหมองเล็กน้อย ถ้าไม่สังเกตก็มองไม่เห็นชัดนักเพราะพิษของควันบุหรี่จัดจ้านที่เขามักจะระบายกลุ่มควันสีหม่นเข้าไปในอากาศเวลาที่ต้องขบคิดและอยู่กับตนเอง ความที่อนรรฆ เป็นบุตรชายคนโตของตระกูลเปรมดิ์ฤทธา เขาจึงต้องเป็นผู้รับสืบทอดธุรกิจอันเป็นเส้นเลือดใหญ่ของตระกูลโดยปริยาย ภาระหน้าที่ ความรับผิดชอบ มันหล่อหลอมให้ชายหนุ่มมีบุคลิกสุขุม มั่นคง มีภาวะผู้นำสูง ไม่วอกแวกแต่อย่างใด การตัดสินใจของเขาเฉียบขาด ภาวะอารมณ์ยากเกินคาดเดา อีกทั้งปฏิภาณไหวพริบที่ฉลาดหลักแหลมแต่ซ่อนเขี้ยวเล็บไว้ใช้เมื่อคราวจำเป็นที่ต้องเผชิญหน้ากับศัตรู ประสบการณ์เหล่านั้นถูกนำออกมาใช้เมื่อใด ยังความพินาศมาให้พวกมันอย่างไม่ต้องสงสัย!
แต่คืนนี้อยู่ๆเขาก็ต้องกลายเป็นสายลับจับน้องเล็ก น้องสาวบุญธรรมที่เขาแสนรักแสนห่วงอย่าง ‘อรินรดา วงษ์สมภัทร’ ในโทษฐานที่แอบหนีมาทำงานพิเศษในเวลาค่ำมืดแบบนี้ ทั้งที่เขาเคยออกคำสั่งแล้ว แต่อรินรดายังฝ่าฝืน เห็นทีคราวนี้ยัยน้องของมาเฟียเจ้าพ่อกาสิโนอย่างเขาจะต้องจัดการให้เข็ดหลาบ
มือแกร่งลากแขนอันนุ่มนิ่มของสาวน้อยร่างบางขึ้นรถสปอร์ตหรูเพื่อมุ่งตรงกลับคฤหาสน์หรูของเขา ระหว่างนั้นเขาพบว่ามีอะไรแหม่งๆไม่ชอบมาพากล
“ข้าวหอมหมอบลง” เขาสั่งเสียงเข้ม
“เกิดอะไรขึ้นคะ?” เจ้าของหน้าสวยเอ่ยถามด้วยหัวใจเต้นรัวตื่นเต้นไปด้วยความกลัวภัยร้ายที่กำลังโจมตี
“เงียบ แล้วทำตามที่พี่สั่ง!” เขาสั่งเสียงดุขณะก้มลงต่ำคว้าสมาร์ทโฟนขึ้นมากดโทรออกหาบอดี้การ์ดยอดฝีมือคนสนิท
“ส่งรถกันกระสุนมารอรับฉันด้วย มีคนร้ายตามล่าฉัน”
‘ครับบอส ผมจะส่งคนไปเดี๋ยวนี้’ บอดี้การ์ดที่อยู่ปลายสายรับคำสั่ง
“ขอบใจ” เขากดวางสายพร้อมโน้มร่างแกร่งอยู่เหนือร่างบางราวต้องการจะเป็นเกราะป้องกันอันตรายที่กำลังคืบคลานมา
“พะ...” สาวน้อยตาโตแหงนหน้าขึ้นมองกำลังจะถาม แต่กลีบปากอิ่มสีสวยแสนชุ่มชื้นนั้นก็ถูกแตะด้วยปลายนิ้วชีที่แสนแข็งแกร่งนั้นของเขา สายตาที่เคยมีประกายความดุดันทุกครั้งที่มองเธอ ตอนนี้มันเปลี่ยนเป็นเอ็นดูปกป้องและหรี่ลงเล็กน้อยราวจะบอกว่าอย่าเพิ่งถามหรือพูดอะไรในตอนนี้ สาวน้อยตาโตเงียบเสียงลงอย่างว่าง่ายและตั้งสติพร้อมรับทุกสถานการณ์ นาทีตื่นเต้นระบายอยู่รอบตัวเธออีกแล้วสินะ ผู้หญิงที่ได้ชื่อว่าเป็น ‘น้องสาวของมาเฟีย’
$$$$$$$$
คุณอาจจะชอบ
