หน้าปกนวนิยาย ผู้หญิงของมาเฟีย My Girl

ผู้หญิงของมาเฟีย My Girl

8.8 / 10.0
อนรรฆ มาเฟียกาสิโนผู้เย็นชาต้องเผชิญกับความหวั่นไหวเมื่อ อรินรดา เด็กสาวในปกครองเริ่มเติบโตเป็นสาวสะพรั่ง แม้สถานะพี่น้องบุญธรรมจะเป็นปราการกั้นขวางความรู้สึก แต่เมื่อความจริงเปิดเผยว่าทั้งคู่ไร้ซึ่งสายเลือดเดียวกัน ปณิธานที่เคยยึดมั่นจึงสั่นคลอน อรินรดาพยายามหักห้ามใจจากสัมผัสที่เร่าร้อนของเขา ทว่าร่างกายกลับโหยหาการควบคุมจากมาเฟียหนุ่มอย่างไม่อาจต้านทานได้ ท่ามกลางความสัมพันธ์ต้องห้ามที่แปรเปลี่ยนเป็นความรักอันตราตรึงใจในที่สุด

ผู้หญิงของมาเฟีย My Girl ตอนที่ 1

บนชั้นสูงสุดด้วยระดับน้ำทะเล 227 เมตรหรือกว่า 62 ชั้นของ ‘Riches City’ กาสิโนหรูมีระดับแห่งภาคพื้นเอเชีย ซึ่งถูกออกแบบให้เป็นไนต์คลับหรูที่เนืองแน่นทุกคืนสำหรับนักท่องราตรี โดยเฉพาะส่วนบาร์เครื่องดื่ม ร่างน้อยอรชรในชุดกระโปรงสั้นเหนือเข่าของบาร์เทนดี้สาว เจ้าของเรืองร่างชวนมองนั้นกำลังวาดลวดลายเขย่าเครื่องดื่มคอกเทลให้นักเที่ยวขาประจำด้วยเสน่ห์เร้าใจ คงปฏิเสธไม่ได้ว่าสาวสวยเจ้าของหุ่นงดงามอวบอิ่มนี้มีส่วนเรียกแขกและเป็นเหมือนแม่เหล็กดึงดูดประจำคลับแห่งนี้

“บอสครับ คุณหนูแอบมาทำงานอีกแล้วครับ” บอดี้การ์ดหนุ่มร่างสูง กรอกเสียงทุ้มแข่งกับเสียงดนตรีภายในสถานบันเทิงลงสมาร์ทโฟนเพื่อรายงานสถานการณ์ตรงหน้าให้บอสหนุ่มเจ้าพ่อกาสิโนได้รับทราบ สายตาคมยาวเรียวของบอดี้การ์ดหนุ่มจ้องตรงไปที่สาวน้อย โดยไม่ให้เธอรู้ตัว

“เฝ้ายัยน้องไว้ให้ดีอย่าให้คลาดสายตา ฉันกำลังไปเดี๋ยวนี้!” เขาออกคำสั่งเสียงเข้มขึง ดวงตาคู่คมดำสนิทของเขานั้นเปล่งประกายโกรธเคืองอย่างเอาแต่ใจ จะไม่ให้โกรธได้อย่างไรล่ะ ก็ยัยน้องที่ถูกพูดถึงก่อเรื่องไม่เว้นแต่ละวัน และครั้งนี้เขาจะถือเป็นครั้งสุดท้ายที่จะให้สาวน้อยมีโอกาสได้ออกไปก่อเรื่องแบบนี้อีก

‘พี่บอกแล้วไม่รู้กี่ครั้ง ยัยน้องยังกล้าขัดคำสั่ง เห็นทีต้องลงโทษให้หนัก!’

“ครับผม” วิสรุตต์บอดี้การ์ดหนุ่มหน้าหล่อขัดกับสายอาชีพเสียเหลือเกินรับคำก่อนส่งปลายนิ้วแกร่งกดวางสายสมาร์ทโฟนล้ำสมัย แต่ทันใดนั้นเขาต้องเบิกตากว้างอีกครั้งด้วยความตกใจที่เห็นร่างสวยระหงของนางแบบสาวลูกครึ่งฝรั่งเศสคู่ขาของบอสหนุ่มย่างกรายเข้ามาบนไนท์คลับหรูแห่งนี้ด้วยท่าทางที่ตั้งใจจะมาเอาเรื่องใครหรือตามหาใครสักคน สายตาคมเฉี่ยวที่อยู่ใต้ไอน์ไลเนอร์ที่กรีดเรียวเฉียบยิ่งทำให้หน้าสวยนั้นยิ่งดูสูงส่งมากยิ่งขึ้นไปอีก

“นั่นคุณเมญ่านิ่ มาทำอะไรที่นี่ บอสก็ไม่ได้มาดริ๊งค์ที่นี่นิ่นา” เขาพึมพำกับตัวเองอย่างนึกสงสัย

ปกติเขาจะเห็นเมญ่าเป็นเงาตามตัวบอสหนุ่มเจ้าเสน่ห์ของเขาไม่ห่าง แต่ทำไมคืนนี้นางแบบสาวกลับขึ้นมาบนคลับหรูนี้เพียงลำพัง แถมเดินตรงไปหาคุณหนูของเขาด้วยสีหน้าที่ไม่เป็นมิตรและดูคุกคามเสียอีกด้วย ประสบการณ์ของบอดี้การ์ดทำให้เขาเดาสถานการณ์ที่กำลังจะเกิดขึ้นในเวลาอันใกล้นี้ได้ตรงเผงและสิ่งที่เขาคาดก็ไม่มีผิดเลย

“นี่หล่อน!” น้ำเสียงเกรี้ยวกราดฟังดูไม่เป็นมิตรถูกส่งออกไป ภาพที่บาร์เทนดี้สาวเห็นคือนางแบบสาวสวยหยุดยืนจังก้าตรงหน้าตัวเองในระยะประชิด สายตาเฉี่ยวที่กรีดด้วยอายไลเนอร์ที่แสนบรรจงมองจ้องร่างบอบบางบาร์เทนดี้สาวอย่างอาฆาตมาดร้าย

“คุณเรียกฉันเหรอคะ?” อรินรดาหยุดถามระหว่างที่กำลังผสมเครื่องดื่มคอกเทลให้แขกนักท่องราตรีที่นั่งเรียงแถวอยู่หน้าบาร์เครื่องดื่ม แน่นอนว่าบรรดานักเที่ยวทั้งหมดในบริเวณนั้นถึงกับเงียบกริบ หยุดชะงักทุกการกระทำ มองไปตามเสียง หนุ่มนักเที่ยวบางคนถึงกับยิ้มด้วยความชื่นชมที่นางแบบสาวสวยระดับอินเตอร์มาอยู่ใกล้ๆ ที่สายตามองเห็น จมูกได้กลิ่นถึงเพียงนี้ ปกติดารานางแบบคนมีชื่อเสียงเข้าถึงยากจะตายไม่ใช่เหรอ

“ย่ะ หล่อนนั่นแหละ หน้าด้านแพศยาไม่มีใครเกิน ก็เห็นจะมีแต่หล่อนนั่นล่ะที่ตอนนี้มาวอแวกับแฟนของฉัน” เมญ่าตวาดออกมาด้วยภาษาไทยที่สำเนียงฟังดูแปล่ง ก่อนที่นางแบบสาวจะหยุดจ้องอรินรดาตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างดูแคลนเอาเรื่อง หนุ่มๆนักเที่ยวบางคนถึงกับปล่อยเสียงอือออกมาด้วยความผิดหวัง ก็จะไม่ให้ผิดหวังได้อย่างไรนางแบบหน้าสวยและมีผลงานออกสื่อที่น่าชื่นชม แต่สิ่งที่เธอพูดและเจอตัวจริงวันนี้กลับน่าผิดหวังเพราะดูท่าทางการพูดจาหาเรื่องแบบนี้ไม่ต่างอะไรกับลูกสาวนักเลง นางแบบสาวมองไปทั่วก็เริ่มรู้ตัวว่าตนเองกำลังตกเป็นเป้าสายตาแต่ใช่ว่าสาวนางแบบหัวนอกจะสนใจมากไปกว่าการชำระแค้นมารหัวใจที่ยืนหน้าหวานอยู่ตรงหน้า หล่อนไม่ใช่แค่สวย แถมมันยังดูเย้ายวนกว่า เด็กกว่าจนน่าหมั่นไส้ แบบนี้ปล่อยไว้ไม่ได้แล้ว

‘ไม่น่าเชื่อว่าอรรค จะมาคั่วกับเด็กข้างถนนไม่มีหัวนอนปลายเท้าอย่างนังบาร์เทนดี้ไร้ราคานี่’ เมญ่าคิดอย่างสมเพทก่อนจะส่งมือไปจิกผมอรินรดาออกมาจากบาร์ แล้วตบฉาดใหญ่จนอรินรดาหน้าหันแบบงงๆ

บาร์เทนดี้สาวรู้สึกชาวูบไปทั่วทั้งหน้าและมันเริ่มเห่อแดงขึ้นในเวลาอันรวดเร็ว

“นี่มันเรื่องอะไรกัน?” อรินรดาชักใบหน้าหันกลับมาในองศาเดิน สายตามองจ้องนางแบบสาวอย่างไม่เข้าใจ ทำไมอยู่ดีๆ ผู้หญิงที่จัดว่าสวยและมีดีกรีนางแบบดังพ่วงท้ายจึงมุ่งมาทำร้ายตนอย่างไม่อายใคร

‘ฉันไปทำอะไรให้ผู้หญิงคนนี้คิดแค้นหรือเดือดร้อนนักงั้นเหรอ ถึงมาทำร้ายกันแบบนี้ หรือว่ามีความเข้าใจผิด’ อรินรดาสับสนสมองคิดอย่างปราดเปรียวว่าจะรับมือกับผู้หญิงอารมณ์ร้ายตรงหน้าอย่างไร

“หล่อนไม่มีปัญญาหาผัวเรอะถึงได้มายุ่งกับผู้ชายของฉัน?” มือของนางแบบปากไวฉวยเอาแก้วเครื่องดื่มสาดใส่หน้าอรินรดาอย่างคนพาลก่อนที่จะตวาดถามจนฟังแล้วแสบหูกับเสียงร้ายๆที่แทบจะเป็นเสียงกรี๊ด

“ผู้ชายของคุณ?” อรินรดางงไปกันใหญ่ว่าผู้หญิงตรงหน้าหมายถึงใครกัน ในชีวิตนี้เธอไม่เคยคิดจะยุ่งเกี่ยวกับผู้ชายของใครให้ตัวเองเป็นผู้หญิงบาปเลยสักนิด ผู้หญิงสวยจัดคนนี้กำลังพูดถึงใครกันแน่ เธองงไปหมดแล้ว

‘ผู้ชายของฉันงั้นเหรอ ผู้หญิงคนนี้กำลังหมายถึงใคร นี่มันเรื่องอะไรกันแน่?’ อรินรดาสับสนและงงไปหมดแล้ว

“แกเป็นอะไรกับคุณอรรค แกแย่งผัวฉัน แกตาย” พูดจบร่างสูงเพรียวก็พุ่งตรงไปยังร่างบางของอรินรดาหมายจะตบตีลงไม้ลงมือให้สมกับความชิงชัง

“หยุด” อรินรดาง้างมือรับฝ่ามือของเมญ่าที่จะตั้งใจตบเธอลงอีกครั้ง ก่อนผลักร่างสูงระหงนั้นออกสุดแรง มือเพรียวจำเป็นต้องใช้แก้วเชคสำหรับผสมเครื่องดื่มที่บรรจุน้ำแข็งเอาไว้สาดออกไปโดนตัวนางแบบเพื่อป้องกันตัว นางแบบสาวเต้นเร่าๆ เมื่อเจอกับคู่ต่อสู้ที่กล้าตอบโต้

วิสรุตต์เห็นท่าจะไม่ดี รีบวิ่งเข้าไปห้าม มือแกร่งของเขารวบสะเอวคอดสวยของเมญ่ามาล็อกไว้ไม่ให้นางแบบสาวพุ่งตรงไปทำร้ายคุณหนูของเขาได้อีก

“นี่แกเป็นใคร ปล่อยฉันนะ ฉันจะตบนังนี่ล้างน้ำให้หายแค้น” นางแบบสาวตวาดสุดเสียง สายตาตวัดจดจ้องอรินรดาอย่างอาฆาตมาดร้าย

“คุณเมญ่า หยุดเถอะครับ มีเรื่องเข้าใจผิดแล้ว” บอดี้การ์ดหนุ่มพยายามสงบศึกแต่นางแบบสาวกลับยิ่งดิ้น ไม่น่าเชื่อว่าร่างระหงผอมบาง ดูเหมือนจะปลิวลมเวลาเดินเฉิดฉายบนเวทีแคทวอรคพอเอาเข้าจริงๆ จะแรงเยอะขนาดนี้ บอดี้การ์ดฝีมือพระกาฬอย่างเขาแทบจะเอาไว้ไม่อยู่ ทำเอาเหงื่อเร็ดกันเลยคราวนี้

“ปล่อยฉันนะ! แกเป็นใครมาวุ่นวายกับฉัน” ใบหน้าสวยคิ้วขมวดมุ่นอย่างหงุดหงิดอารมณ์เสีย มีชายแปลกหน้ามาขัดใจ แถมยังขวางไม่ให้เธอจัดการยัยหน้าจืดนี่ได้อย่างสาสมใจ อารมณ์นางแบบสาวตอนนี้พร้อมระเบิดอยู่แล้ว แต่พอถูกขัดใจก็ยิ่งเต็มไปด้วยรังสีของการทำลายล้างที่มากขึ้นเป็นทวีคูณ

“ผมวิสรุตต์ เป็นการ์ดของคุณอรรคครับ” บอดี้การ์ดหนุ่มแนะนำตัวเสียเลย “แต่ตอนนี้ถูกมอบหมายให้ดูแลคุณหนูคนนี้" ดวงตาสวยคมเฉี่ยวเบิกกว้างด้วยความไม่อยากเชื่อ เธอไปไหนมาไหนกับอนรรฆบ่อยครั้งก็จริงแต่ไม่คุ้นหน้าบอดี้การ์ดคนนี้เลยหรือว่าตานี่จะแอบอ้าง ยิ่งบอกว่าต้องดูแลนังหน้าจืดนี่อีก พูดแล้วมันน่าแค้นน่ะสิจะตบล้างน้ำนังแพศยานี่กลับมีคนยื่นมือเข้ามายุ่ง มันขัดใจจริงๆ

“ปล่อยนะ ฉันจะตบนังนี่ มันพยายามจะแย่งคุณอรรคไปจากฉัน” นางแบบอินเตอร์เกรี้ยวกราดโวยวายลั่นสีหน้าเต็มไปด้วยรังสีอำมหิต เธอยืนนิ่งแต่ตัวสั่นระริกไปด้วยความโกรธและแรงอาฆาต สายตาเฉี่ยวจ้องแน่วนิ่งไปที่อรินรดาที่ยืนไม่รู้อีโหน่อิเหน่

“ที่แท้คุณก็คือผู้หญิงของพี่อรรคสินะคะ” อรินรดาเปรยเมื่อเริ่มเข้าใจอะไรบางอย่างและปะติดปะต่อเรื่องราว

‘ที่แท้ก็ผู้หญิงอีกคนในกรุของพี่อรรคแถมเธอคนนี้ไม่รู้ฐานะที่แท้จริงของฉัน ว่าคือน้องสาวของมาเฟียเจ้าพ่อกาสิโน’ อรินรดาคิด ในใจเริ่มคิดให้อภัย เหตุการณ์คล้ายๆ กันนี้เกิดขึ้นกับอรินรดาเสมอๆเลย ก็พี่ชายคนต้นเรื่องออกจะหล่อ รวย และมีแรงดึงดูดเพศตรงข้ามแบบนั้นมันไม่ใช่แค่เข้าใจ แต่อรินรดาถึงขั้นต้องทำใจกันเลยทีเดียว!

“จะบอกให้รู้ตัวนะคะ ว่าคุณไม่ใช่ผู้หญิงคนเดียวของพี่อรรคหรอก คุณเป็นแค่หนึ่งในจำนวนผู้หญิงหลายๆ คนเท่านั้น” อรินรดาพูดใบหน้ายิ้มบาง “อย่างน้อยคุณจะได้ไม่สำคัญตัวผิด” สิ่งที่เธอบอกอีกฝ่ายก็แค่อยากจะให้ทางสว่างเผื่อว่านางแบบสาวลูกครึ่งจะได้เข้าใจและรู้สึกตัวได้สักทีว่ามีสถานะแบบไหนกับพี่ชายของตน

“หุบปากพล่อยๆของแกนะ นังเด็กข้างถนน” ทั้งที่รู้ตัวว่าตนเองก่อเรื่องด้วยความเข้าใจผิด แต่ก็ยังไม่เลิกเกรี้ยวกราดจนวิสรุตต์ส่ายหน้าอย่างเอือมระอากับพฤติกรรมที่ขัดกับหน้าตาของนางแบบสาวเสียเหลือเกิน

‘เสียดายเป็นถึงนางแบบ ก่อเรื่องหึงหวงเพราะความไม่รู้แบบนี้ เสียภาพหมดเลยครับคุณนางแบบ’ วิสรุตต์ตำหนิในใจ

“เอ่อ...คุณเมญ่าครับ คุณข้าวหอมไม่ใช่ผู้หญิงข้างถนนนะครับ” บอดี้การ์ดอธิบาย สายตาคมกริบของบอดี้การ์ดหนุ่มจ้องลึกไปที่นางแบบสาวสวยราวต้องการสะกดจิต อย่างน้อยๆ ให้นางแบบสาวเรียกสติกลับคืนมาได้บ้างแต่จากที่ดู นางแบบสาวไม่มีทีท่าว่าจะสงบลงเลยแม้แต่น้อย

“ช่างเถอะค่ะคุณรุตต์ อย่าไปเสียเวลาอธิบายกับผู้หญิงไม่มีสมองเลย” อรินรดาห้ามวิสรุตต์เหมือนว่าเธอไม่อยากให้บอดี้การ์ดหนุ่มอธิบายอะไร

“กรี้ดดดดด แกตาย” เมญ่าดิ้นสุดแรงจนร่างเป็นอิสระแล้วพุ่งเข้าไปตบอรินรดา แต่มีหรืออรินรดาจะยืนนิ่งๆให้นางแบบสาวตบอยู่ฝ่ายเดียว รู้จักอรินรดาน้อยไปสิ!

อรินรดาหมุนตัวหลบแล้วเข้าไปในบาร์เครื่องดื่ม คว้าแก้วที่มีเครื่องดื่มบรรจุอยู่แล้วสาดออกไปโดนตัวนางแบบสาวถือเป็นการล้างแค้นบ้าง จนทำให้หุ่นระหงดิ้นพล่านสายตากราดเกรี้ยวคู่นั้นยิ่งทวีความโกรธยิ่งกว่าภูเขาไฟบนเกาะบอร์เนียวเป็นสิบๆลูกระเบิดขึ้นพร้อมกัน ก่อนที่ร่างระหงของเมญ่าจะพุ่งเข้าโจมตีอรินรดา ในที่สุดก็เปิดศึกฟ้อนเล็บขึ้นระหว่างนางแบบอินเตอร์กับบาร์เทนดี้สาวพราวเสน่ห์ ท่ามกลางนักเที่ยวหนุ่มๆน้อยใหญ่ที่ส่งเสียงเชียร์บรรยากาศ ‘Cat fight’ อย่างเมามัน

วิสรุตต์เห็นแล้วได้แต่อ่อนใจ ไม่รู้จะห้ามศึกนี้อย่างไรดี ผู้หญิงคนหนึ่งก็คุณหนูของเขา อีกคนก็คู่ควงของบอส ในสมองของบอดี้การ์ดหนุ่มตอนนี้ได้แต่คิดถึงบอสหนุ่มเจ้าเสน่ห์ว่าเมื่อไหร่จะมาถึงที่นี่สักที ก่อนที่จะเละเป็นโจ๊ก

$$$$$$$$

อ่านต่อ

สารบัญ ผู้หญิงของมาเฟีย My Girl

Ch. 1 Ch. 2
Ch. 3
Ch. 4
Ch. 5
Ch. 6
Ch. 7
Ch. 8
Ch. 9
Ch. 10
Ch. 11
all

คุณอาจจะชอบ

นิยายมาใหม่

หน้าปกนวนิยาย โซ่รัก ใยพิศวาส
8.6
เพชรหอมยอมมอบทุกอย่างให้ราซิเอลโล่ด้วยความรัก แต่เมื่อเธอแจ้งข่าวเรื่องตั้งครรภ์ เขากลับปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใย ชายหนุ่มมั่นใจว่าตนเองป้องกันอย่างดีทุกครั้งแม้ในคืนที่มึนเมา จึงตราหน้าว่าเด็กในท้องไม่ใช่ลูกของเขา คำสบประมาทนั้นสร้างความเจ็บปวดให้หญิงสาวอย่างแสนสาหัส เธอตัดสินใจหอบหัวใจที่แตกสลายพร้อมลูกในท้องกลับเมืองไทย โดยที่เขาไม่รู้เลยว่าความผิดพลาดเกิดขึ้นได้เสมอ และความมั่นใจนั้นกำลังจะเปลี่ยนชีวิตของทั้งคู่ไปตลอดกาล
หน้าปกนวนิยาย คุณแม่ที่รัก [Dear Mother]
8.9
“คุณแม่จะรับผิดชอบผมยังไง ที่นำพาผมลงสู่นรกไปพร้อมกับคุณแม่ครับ” “คุณหื่นทุกครั้งที่เมาแบบนี้มั้ย” !!!! “คุณพูดอะไร” “ผมพูดอะไร นี่คุณอย่าบอกนะว่าก่อนหน้านี้คุณจำอะไรไม่ได้เลย” นับดาวตื่นตระหนกลนลานจนแทบสิ้นสติ “คุณบุกเข้าห้องผม ผู้หญิงตัวเล็กๆ ใครจะคิดว่าแรงจะเยอะจนน่ากลัว คุณจู่โจมผมทุกอย่าง ผมไม่ใช่พระอิฐพระปูน.../...อย่านะ!!! อย่าพูดต่อนะ” นับดาวทนฟังต่อไม่ได้ เธอยกมือขึ้นปิดปากเขาพร้อมออกแรงโถมกายใส่เขา ทิวาหยุดเอ่ยนอนนิ่งให้ท่อนบนเปลือยของเธอทาบทับแผ่นอกเขาไว้ แม้จะมองไม่ค่อยเห็น แต่ระยะใกล้มากกับสายตาที่ปรับเข้ากับความมืดได้แล้วของทั้งสอง ทำให้ต่างก็มองเห็นดวงตาของกันและกัน ทิวาไม่ได้เอ่ยอะไรต่อ ในทางตรงข้ามเขากลับยั่วยวนเธอ แลบลิ้นเลียฝ่ามือเธอ ควับ! นับดาวสะดุ้งตกใจชักมือกลับ เซถลาจนตัวเองกลับเป็นฝ่ายไปนอนและทิวาก็ขยับเป็ยฝ่ายทาบทับร่างเธอไว้ในทันที “คุณแม่จะรับผิดชอบผมยังไง ที่นำพาผมลงสู่นรกไปพร้อมกับคุณแม่ครับ”
หน้าปกนวนิยาย Oops sorry ผู้ชายคนนี้เป็นของหนู
8.4
เมื่อความปรารถนาในตัวชายหนุ่มผู้สมบูรณ์แบบกลายเป็นเป้าหมายหลักที่เธอต้องคว้ามาให้ได้ หญิงสาวจึงต้องเผชิญกับบททดสอบของความอดทนอย่างหนักหน่วง ท่ามกลางความสัมพันธ์ที่เต็มไปด้วยความเร่าร้อนและดุดันจากฝ่ายชาย เธอจำเป็นต้องเตรียมใจรับมือกับความเหนือชั้นทางร่างกายที่เขาพร้อมจะมอบให้ในทุกค่ำคืน หากเธอตัดสินใจแล้วว่าผู้ชายคนนี้คือคนที่ใช่ เธอก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องเข้มแข็งและทนทานต่อความต้องการอันมหาศาลของเขาเพื่อให้ได้ครอบครองเขาไว้อย่างสมใจ
หน้าปกนวนิยาย  เสน่ห์ดาวมหา'ลัย (25+)
9.8
เรื่องราวความสัมพันธ์อันซับซ้อนของเดช ชายหนุ่มผู้ก้าวเข้าสู่โลกที่เต็มไปด้วยเสน่ห์และแรงดึงดูด เมื่อชีวิตของเขาต้องเข้าไปพัวพันกับกลุ่มหญิงสาวระดับดาวมหาวิทยาลัยพร้อมกันหลายคน นำไปสู่เหตุการณ์ที่เต็มไปด้วยความหลงใหลและการบริหารเสน่ห์ที่ยากจะถอนตัว ท่ามกลางความวุ่นวายในรั้วมหาวิทยาลัยที่ความรักและความปรารถนามาบรรจบกัน เขาต้องรับมือกับความสัมพันธ์ที่หลากหลายและเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ ในแบบที่เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อน
หน้าปกนวนิยาย ยั่วรักจอมทมิฬ
8.2
ลลนาหรือนุ่มถูกสิงหาชายหนุ่มรูปงามแต่ใจร้ายจับตัวมาเพราะความเข้าใจผิด เธอต้องเผชิญกับคำพูดทำร้ายจิตใจท่ามกลางความกังวลถึงคนใกล้ชิดที่บาดเจ็บ นุ่มจึงบนบานต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์ขอให้ตนหลุดพ้นจากอำนาจเถื่อนของเขา พร้อมหวังจะมีชีวิตใหม่ที่รวยทางลัดเพื่อเลิกทำงานกลางคืนและพบสามีที่ดี แม้สิงหาจะยอมรับความผิดพลาดที่จับตัวคนผิดมาและกล่าวขอโทษอย่างหัวเสีย แต่ท่าทีพยศและรอยยิ้มยียวนของหญิงสาวกลับทำให้เขาหมั่นไส้จนสถานการณ์ระหว่างทั้งคู่ยิ่งวุ่นวาย
หน้าปกนวนิยาย ภริยา(ไม่)รักของนายหัว
8.3
วัชรมัยเคยทิ้งไผท ทิ้งลูก แล้ววันนี้กลับมาร้องขอความเป็นแม่อีกครั้ง ไผทจะไม่มีวันให้อภัย! ++++++++++++++++++++++++++ “ฉันไม่รังเกียจหรอกนะ ถ้าเธอจะเคยนอนกับผู้ชายคนอื่น แต่ต้องไม่ใช่ตอนอยู่กับฉัน” ขายาว ๆ ย่างสุขุมเข้ามา หญิงสาวทำตัวลีบเล็ก กระทั่งหลังติดแนบหัวเตียง “ฉันไม่ใช้ผู้หญิงร่วมกับใคร!” “พี่ป้อ...” เอ่ยยังไม่ทันจบ ริมฝีปากซีดก็ถูกประกบด้วยอวัยวะชนิดเดี๋ยวกัน “อื้อ...” ไร้ซึ่งความอ่อนหวาน มีแต่การบังคับดุดัน ไผทดูดดึงริมฝีปากบางจนฮ้อเลือด “เห็นเธอป่วย ว่าจะใจดีให้พักเสียหน่อย แต่ตอนนี้ฉันเปลี่ยนใจแล้ว ถอดเสื้อผ้าออก ฉันจะเช็คของ!” เมื่อจุมพิตอย่างไม่เต็มใจจบลง เสียงทุ้มต่ำดังแหวกเสียงหรีดเรไรข้างนอก ลมเย็นจากเครื่องปรับอากาศหนาวเหน็บชวนขนลุก ไผทแสยะยิ้มร้ายกาจให้คนบนเตียง “ทำสิ ไม่งั้นก็ไสหัวไปออกจากบ้านฉัน ออกไปจากชีวิตลูก” วัชรมัยกลืนทุกความรู้สึกกลับไปในอก มือสั่นถอดเสื้อผ้าออก “จะได้อยู่กับลูก...จะได้อยู่กับปราบ” เสียงในสมองดังก้องสะกดจิตตนเอง เพื่อได้อยู่กับลูก ต่อให้ต้องลงนรกขุมไหนเธอก็จะทน! +++++++++++++++++++++++++++++
ตอน
อ่านเลย
แชร์