รักนะยายจอมแก่น

วันรุ่งขึ้นตอนพักกลางวันแคท มายด์และปรางก็เดินออกมาที่หน้าคณะก็เห็นว่าศิวามารออยู่แล้ว

”ขอโทษนะคะที่ต้องให้รอ…พอดีอาจารย์ปล่อยช้าค่ะ”แคทบอกกับศิวา

”ไม่เป็นไรคับ พี่ก็เพิ่งมา”ศิวาพูด

“ปรางกับมายด์ไปดูด้วยได้มั้ยคะ”ปรางถาม

”ได้สิคับ”ศิวาพูดยิ้มๆ

ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าสามสาวนี้ตัวติดกันอย่างกับอะไรดี พูดจบศิวาก็เดินนำสาวๆไปยังหอประชุมกลาง

การซ้อมดรัมผ่านมาได้ 1อาทิตย์แล้ว ตอนนี้คนที่อยู่ซ้อมในโรงยิมต่างก็พูดกันไปว่าศิวากำลังตามจีบดาวคณะอยู่

”แคท…ชั้นว่าพี่ศิวาเขาจีบแกแน่ๆเลยว่ะ”ปรางพูด

”ชั้นก็ว่าใช่”มายด์ช่วยพูด

แคททำหน้าเฉยๆไม่ได้รู้สึกยินดียินร้ายอะไรเลย

”แก..ไม่สนใจพี่เขาบ้างเหรอ”ปรางถาม

“ไม่ล่ะ”แคทตอบแล้วส่ายหัว

”ทำไมล่ะ…พี่เขาก็หล่อ นิสัยก็ดีนะ”ปรางพูด

”ถ้าแกชอบก็เอาไปดิ…ให้”แคทพูดหน้าตาเฉย

”ยายบ้า…ชั้นแค่อยากรู้”ปรางว่า

“ก็มันไม่ใช่…จะให้ชอบได้ไงล่ะ”แคทตอบ

”แล้วแกจะเอาไงล่ะ”ปรางพูดต่อ

”ก็ไม่เอาไงหรอก…ปล่อยไปงั้นแหละพี่เขา     ก็ไม่ได้พูดอะไรเดี๋ยวนานไปเขาก็รู้เอง”แคทบอกกับปราง

ส่วนมายด์ไม่พูดอะไรเพราะรู้นิสัยแคทดี เธอคบกันมานาน

หลังซ้อมเสร็จแล้วระหว่างกำลังเดินออกจากโรงยิม

”วันนี้กลับกับชั้นนะแคท มายด์”ปรางพูด

”วันนี้พี่ชายชั้นมารับนะ”ปรางพูดต่อ

”พี่ที่ว่าไปดูงานที่อเมริกาอ่ะนะ กลับมาแล้วเหรอ”แคทถาม

”ใช่…กลับมาได้หลายวันแล้วจะได้แนะนำให้รู้จักกัน”ปรางพูด

”จะไม่รบกวนพี่เขาเหรอ…ที่ต้องไปส่ง”มายด์พูด

”ไม่หรอก…ต่อไปนี้พี่เขาต้องไปรับไปส่งชั้นทุกวันตามคำสั่งของแม่น่ะ”ปรางพูดไปขำไป

”งั้นก็ได้…”แคทเป็นคนสรุปเพราะนี่ก็มืดแล้ว

“แคทคับ”

พอเดินมาได้อีกหน่อยก็มีเสียงเรียกแคทดังมาจากด้านข้าง ทุกคนหันไปมองศิวานั่นเอง

“มีอะไรคะพี่ศิวา”แคทถาม

”พี่มีเรื่องจะคุยกับแคทหน่อยคับ”ศิวาพูด

แคทหันไปมองหน้าเพื่อน

”มายด์กับปรางไปก่อนนะ..เดี๋ยวเราตามไป”แคทบอก

มายด์ดึงมือปรางให้เดินออกไป

“ปล่อยให้อยู่กับพี่ศิวาอย่างนั้นจะดีเหรอ”ปรางพูดเพราะห่วงแคท

”ไม่ต้องห่วงแคทมันหรอกน่า…ไม่มีใครทำอะไรได้หรอก”มายด์พูดแล้วยิ้ม

”ทำไมล่ะ…แคทเป็นผู้หญิงนะถ้าพี่ศิวาทำอะไรขึ้นมาจะทำไง”ปรางพูดไปหันหลังไปคราวนึ้มายด์ถึงกับขำออกมา

”ปรางยังไม่รู้อะไร….แคทน่ะเป็นทั้งยูโด เทควันโดและมวยไทยเลยนะ ถ้าพี่ศิวาจะทำอะไรจริงๆชั้นว่ายังไม่รู้เลยว่าใครจะเจ็บ555”มายด์บอก

พอปรางได้ยินก็หันไปมองหน้ามายด์ทันที

”จริงอ่ะ”ปรางถาม มายด์พยักหน้า

”แคทแอบพ่อเรียนตอนอยู่ม.ต้น ตอนนั้นไปอยู่กับป้า ไม่มีใครรู้จนกระทั่งได้รับเลือกให้ไปแข่งในระดับภาค” มายด์เดินเล่าไปเรื่อยๆ

”พอป้ากับพ่อรู้ลมแทบจับ ไม่ใช่แค่นั้นนะยังไปเรียนยิงปืนทั้งแบบเป้านิ่งและเป้าบิน แถมลงแข่งได้เหรียญทองระดับภาคด้วย”

ปรางฟังไปแบบอึ้งๆไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าแคทที่ดูบอบบางจะเป็นนักกีฬาประเภทนี้

”แคทเล่นกีฬาเก่งหลายอย่างนะทั้งวอลเล่ย์บอล บาสเกตบอลเป็นนักกีฬาของรร.เลย"มายด์พูด

"แล้วทำไมปรางถึงไม่เคยเห็นแคทเล่นกีฬาอะไรเลยล่ะมายด์?”ปรางหันมาถามมายด์เพราะสงสัย

มายด์มีสีหน้าเศร้าลง

”เกิดอุบัติเหตุขึ้นตอนอยู่ม.5ช่วงปิดเทอมพอดี แคทไปตลาดกับพ่อและแม่ พอดีมันเห็นเด็กเล่นลูกบอลแล้วบอลมันกลิ้งไปที่ถนน เด็กคนนั้นวิ่งตามบอลไปกลางถนน”มายด์หยุดพูด

“แล้วเกิดอะไรขึ้น”ปรางรีบถาม

”แคทเห็นว่ามีรถกะบะวิ่งมาพอดี และกำลังจะชนเด็กก็เลยวิ่งไปอุ้มเด็กหลบแต่ตัวเองถูกรถชนเต็มๆเลย”มายด์เล่า

“แล้วไงอีก”ปรางเร่ง

”แคทนอนอยู่ไอซียูนาน2อาทิตย์หมอบอกว่ากระดูกข้อมือ ข้อเท้าหัก แขนก็หักตั้งแต่หัวไหล่ลงมา พอแคทฟื้นหมอก็บอกว่าไม่สมควรจะเล่นกีฬาอีก พอแคทหายดีพ่อก็เลยขอให้เลิกเล่นแคทสงสารพ่อ เลยรับปากพ่อว่าจะไม่เล่นกีฬาหรือทำอะไรที่จะมีผลต่อแขนขาอีก”มายด์พูดจบ ปรางอ้าปากค้างเพราะตกใจ

”อ้าว!แล้วตอนนี้แคทยังจะทำอะไรใครได้ล่ะ”ปรางพูด

“แคทดื้อจะตาย แขนกับขากลับมาใช้งานได้แล้วเพียงแต่ไม่เหมือนแต่ก่อนแล้วก็ต้องไม่ให้พ่อรู้อย่างเด็ดขาด แคทไม่อยากให้พ่อห่วงมาก เป็นไงทีนี้หายห่วงได้หรือยัง”มายด์พูด

”ถึงว่าทำไมพ่อถึงได้ห่วงแคทมาก”ปรางพูด

”แต่ก่อนแคทเป็นคนใจร้อน วู่วามพ่อก็เลยส่งไปฝึกสมาธิกับป้าจะได้เป็นคนใจเย็นขึ้้นแต่เชื่อมั้ยพอแคทกลับมาพ่อกลับบอกว่าคิดผิด”

“ยังไงล่ะ”ปรางถามอีก

”ก็แคทกลายป็นคนเข้าถึงยาก ไม่ค่อยแสดงความรู้สึกออกมาแต่กลับอ่านความคิดคนอื่นได้แบบทะลุปรุโป่รงอ่ะดิ พ่อบอกว่ายิ่งน่ากลัวกว่าเก่าอีก”มายด์บอก

“เออ..ใช่อันนี้เห็นด้วยกับพ่อเลย บางครั้งชั้นยังกลัวเลยเพราะไม่รู้ว่าคิดอะไรอยู่”ปรางพูดบ้าง

เดินคุยกันมาจนกระทั่งเห็นรถเก๋งจอดเรียงกันอยู่ 3 คัน

“พี่ปรินทางนี้ค่ะ”ปรางเรียก

ปรินหันมาเมื่อได้ยินเสียงเรียก

ปรินเป็นหนุ่มรูปร่างสูงโปร่ง ผิวขาวเหมือนปรางหน้าตาคมเข้มหล่อเหลา ปรินสูง185ซม. เขาเดินเข้ามาหาปรางแล้วเอามือลูบหัว

”มานานแล้วเหรอคะ แล้วทำไมพี่ชยากับพี่เอกถึงมาด้วยล่ะคะ”ปรางทักพี่ชายแล้วถามไปถึงผู้ชายอีกสองคนที่ยืนคุยกับปรินอยู่

”หวัดดีคับน้องปราง”ชยากับเอกทักทายปราง

ชยากับเอกเป็นเพื่อนสนิทของปรินทำงานอยู่ที่บริษัทของพ่อปรินนั่นแหละ ชยาและเอกตัวเตี้ยกว่าปรินนิดหน่อย ผิวขาวทั้งคู่ หน้าตาหล่อพอใช้ได้

”สวัสดีค่ะพี่ชยา พี่เอก”ปรางหันไปยกมือไหว้

”อ้าว!.....ลืมแนะนำไปเลยนี่เพื่อนสนิทปรางค่ะ ชื่อมายด์ …มายด์นี่พี่ปรินพี่ชายเราและนี่พี่ชยากับพี่เอกเพื่อนสนิทของพี่ปริน”ปรางบอก

“สวัสดีค่ะพี่ปริน พี่ชยา พี่เอก”มายด์ยกมือไหว้ทั้งสามคน

”สวัสดีคับน้องมายด์”ปริน ชยาและเอกยกมือรับไหว้

“เพื่อนน้องปรางน่ารักนะคับ สงสัยพี่ต้องมารับน้องปรางเป็นเพื่อนเจ้าปรินบ่อยๆแล้ว”เอกพูดขึ้นมาทันที

”น้อยๆหน่อยเพื่อน เก็บอาการบ้าง”ชยาพูด

”ถ้าจะจีบเพื่อนปรางก็ต้องผ่านปรางก่อนนะคะพี่เอก”ปรางพูดแล้วก็ขำ

ส่วนมายด์ยืนนิ่งไม่พูดไม่จาอะไร