ติดตาม
ตอน
แชร์
หน้าปกนวนิยาย เจ็บเพราะรัก

เจ็บเพราะรัก

หากย้อนคืนวันสู่อดีตได้ ชายหนุ่มคงเลือกที่จะเอ่ยคำว่ารักให้ชัดเจนแทนการสร้างแผลใจที่แสนเจ็บปวด เขาเสียใจอย่างสุดซึ้งที่เคยทำร้ายความรู้สึกของเธอจนบอบช้ำ เป็นเหตุให้หญิงสาวตัดสินใจหันหลังหนีไปจากชีวิตของเขา ทั้งที่เธอกำลังโอบอุ้มเลือดเนื้อเชื้อไขของเขาไว้ในครรภ์เพียงลำพัง ความผิดพลาดในวันวานกลายเป็นตราบาปที่เขาอยากแก้ไข เพื่อไม่ให้ต้องสูญเสียทั้งคนรักและลูกน้อยไปอย่างไม่มีวันกลับเช่นในตอนนี้
ตอน
แชร์

ตอน 2

ตาหวาน....

ฉันถูกพี่คีย์อุ้มเข้ามาในห้องนอน และเป็นครั้งแรกที่ได้เข้ามาในพื้นที่ส่วนตัวของพี่คีย์เพราะปรกติเวลาฉันมาที่ห้องเขาฉันก็จะอยู่แต่ด้านนอกตรงห้องรับแขกค่ะ

เขาโยนฉันลงมาบนเตียง

"อ๊ะ หวานเจ็บนะพี่คีย์"

"มันจะเจ็บกว่านี้ถ้าหวานยังไม่เปลี่ยนใจ"

"เปลี่ยนใจอะไรหวานไม่เข้าใจ"

"ไหนบอกอยากจะเป็นผู้หญิงของพี่"

"เอ่อออ ก็ใช่ไง"

"จะไม่เปลี่ยนใจ?? "

"อื้มมมม" ฉันพยักหน้าอีกครั้ง

"งั้นก็ถอดเสื้อผ้า" ห๊า?? เจ็บที่ว่าคือการมีอะไรกันสินะ

"เอ่อออ คือออ หวานนน" ฉันเริ่มกลัวขึ้นมาแล้วค่ะ ความกล้าความแรดเมื่อกี้หายไปไหนหมด ><

"ว่าไง ถ้าอยากก็ถอดถ้าไม่อยากก็เชิญออกไปจากห้องพี่"

"ถ้าหวานยอมเป็นของพี่ พี่จะยอมคบกับหวานใช่มั้ย" ต้องมีข้อต่อรองค่ะก่อนที่ฉันจะเป็นของเขาทั้งตัวและหัวใจ

"อืมม"

ฉันหลับตาลงนับหนึ่งถึงสิบในใจก่อนจะค่อยๆ ถอดชุดของตัวเองออกทีละชิ้นด้วยมือที่สั่นเทาเพราะอายที่เขายืนกอดอกจ้องมองมาที่ฉันอย่างไม่ละสายตา

ฉันคิดถูกใช่ไหมที่จะยอมเป็นของพี่คีย์ ผู้ชายที่ฉันหลงรักมาหลายปี

"พี่ให้หวานตัดสินใจอีกที"

"หวานตัดสินใจดีแล้ว หวานรักพี่คีย์หวานยอมพี่คีย์"

"พี่อาจจะได้เป็นคนแรกของหวานแต่หวานไม่ใช่คนแรกและคนเดียวของพี่ เข้าใจใช่มั้ย ถ้าหวานเจอใครที่จริงจังกับหวานๆ ก็ไปได้เลย เพราะพี่ไม่ชอบผูกมัดใครพี่คบกับใครไม่เคยนานหวานก็น่าจะรู้ เพราะฉะนั้นหวานอย่าคิดว่าพี่จะหยุดอยู่ที่หวานได้แค่คนเดียว ถ้าหวานรับได้ก็ถอดเสื้อผ้านอนรอพี่บนเตียงได้เลย"

พูดจบเขาก็เดินออกไปยืนรออยู่นอกระเบียงระหว่างที่เขาให้ฉันตัดสินใจ

และสุดท้ายฉันก็ยอมที่จะเป็นของพี่คีย์ ครั้งแรกของฉันกับคนที่ฉันรักแม้จะรู้ว่าเขายังไม่ได้รักตอบ แต่ฉันสัญญากับตัวเองว่าฉันจะทำให้เขารักให้ได้

หลังจากวันนั้นที่ฉันตกเป็นของพี่คีย์ฉันก็ได้มาที่ห้องเขาบ่อยขึ้นแต่ก็ไม่ได้มาทุกวัน มีบ้างที่ฉันมานอนค้างที่ห้องของพี่คีย์โดยอ้างกับแม่ว่ามาค้างบ้านเพื่อน ฉันกะว่าจะบอกเรื่องนี้กับแม่หลังจากที่ฉันเรียนจบมอหกแล้วถ้าบอกตอนนี้แม่อาจตกใจจนเป็นลมที่ลูกสาวเพียงคนเดียวมีแฟนและแฟนของฉันก็คือพี่คีย์ แม่มักจะพูดเสมอว่าเป็นไปไม่ได้หรอกที่พี่คีย์จะมาสนใจฉันเพราะเรารู้จักกันตั้งแต่เด็ก เขาเห็นฉันเป็นแค่น้องเป็นแค่เด็กข้างบ้าน ฉันลืมบอก เขากับฉันอายุห่างกันสองปี ตอนนี้เขาเรียนอยู่ปีสองส่วนฉันอยู่มอหก แต่ไม่นานฉันจะไปเรียนที่เดียวกับเขา เราคงได้เจอกันบ่อยขึ้นมากกว่านี้

เราตกลงเป็นแฟนกันหลายเดือนแล้วค่ะแต่ไม่สามารถบอกให้ใครรู้ได้เพราะมันเป็นคำสั่งของเขา เขาบอกยังไม่อยากให้ใครรู้เขาบอกฉันยังอยู่มอหกมันดูไม่ดีที่จะมีแฟน ฉันก็เข้าใจค่ะ เขาว่ายังไงก็ว่าตามกัน ขอแค่ได้อยู่กับเขาแบบนี้ฉันก็พอใจแล้ว

แต่ช่วงหลังๆ มานี้เขาดูเปลี่ยนไป ฉันโทรหาเขาก็ไม่ค่อยรับสายจะไปหาที่ห้องก็บอกไม่ต้องมาเพราะเพื่อนเขามากินเหล้าที่ห้อง ฉันเริ่มรู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงนี้แต่ก็ไม่อยากถาม เพราะกลัว กลัวว่าเขาจะเบื่อและขอเลิก นิสัยพี่คีย์เป็นคนเบื่อง่ายค่ะ เป็นมาตั้งแต่ไหนแต่ไร คบใครก็ไม่นาน จะมีแค่คนเดียวที่พี่คีย์คบนานที่สุดนั่นคือพี่สายไหม พี่สายไหมเป็นเพื่อนพี่คีย์ตั้งแต่สมัยประถมจนถึงมัธยม ทั้งคู่เป็นเพื่อนกลุ่มเดียวกันและเพิ่งจะมาคบกันก็ตอนขึ้นปีหนึ่งด้วยกัน แต่เพราะความเจ้าชู้ของพี่คีย์พี่สายไหมก็เลยขอเลิก พี่คีย์ก็เหมือนไม่แคร์แต่ฉันรู้ค่ะว่าเขาเสียใจมากที่ต้องสูญเสียความเป็นเพื่อนและแฟนไปพร้อมกัน พี่สายไหมตัดขาดกับพี่คีย์อย่างเด็ดขาดโดยการย้ายไปเรียนต่อต่างประเทศ ฉันจึงเข้ามาในจังหวะที่เขากำลังเสียใจเพราะเลิกกับพี่สายไหม

ย้อนกลับมาในวันฉันกับพี่คีย์ทะเลาะกัน

หลังจากที่เขาออกไปจากห้องแล้วทิ้งให้ฉันอยู่คนเดียว ฉันตัดสินใจกลับบ้านค่ะ เจอแม่กำลังจะไปทำงานพอดี

"อ้าววหวานไหนบอกจะนอนค้างบ้านเพื่อนไงลูก"

"หวานปวดหัวน่ะค่ะเลยอยากกลับมานอนที่บ้าน"

"งั้นก็ขึ้นไปนอนพักนะลูก แม่ไปเข้าเวรก่อน ปิดบ้านล็อคประตูให้เรียบร้อยนะ"

"ค่ะแม่"

แม่ฉันเป็นพยาบาลค่ะ กำลังจะไปเข้าเวรกลับมาก็คงตอนเช้า ฉันหอมแก้มแม่ก่อนจะเดินเข้าบ้านและจัดการปิดประตูลงกลอน

ฉันเข้าห้องมาก็โทรหาเขาก็ไม่รับสาย พอโทรย้ำไปหลายรอบเขาก็ปิดเครื่อง ฉันนอนร้องไห้จนหลับไป พอตื่นเช้ามาก็รู้สึกคลื่นไส้อยากอาเจียนเลยรีบวิ่งไปเข้าห้องน้ำ ฉันเป็นแบบนี้มาสักพักแล้วค่ะ แต่คิดว่าคงเครียดหลายเรื่องทั้งเรื่องเรียนเรื่องพี่คีย์ พออาเจียนออกมาก็รู้สึกดีขึ้น เลยรีบอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าไปโรงเรียน

ขณะทีฉันกำลังนั่งใส่รองเท้านักเรียนอยู่ตรงหน้าบ้านป้าคริสก็ตะโกนเรียกเพราะรั้วบ้านเราติดกันค่ะ

"ตาหวาน ตาหวานลูก"

"อ้าววป้าคริส สวัสดีตอนเช้าค่ะ"

"ไมค่อยได้เจอกันเลยนะจ๊ะพักนี้ เรียนหนักเหรอลูก"

"ค่ะป้าคริส แล้วนี่ป้าคริสจะไปไหนคะ"

"ไปหาตาคีย์น่ะสิ เมื่อคืนตาคีย์ไปนอนที่ห้องหนูไหม พอตอนเช้าก็ไม่สบายให้ไปหาหมอก็ไม่ยอมไปหนูไหมเลยโทรหาแม่ขอแม่ไปดูอาการตาคีย์ให้หน่อย"

ฉันแทบล้มทั้งยืนเมื่อได้ยินสิ่งที่แม่พี่คีย์พูด พี่สายไหมกลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่ แล้วเมื่อคืนที่โทรหาแล้วปิดเครื่องเพราะไปอยู่กับแฟนเก่า??

คุณอาจจะชอบ

หน้าปกนวนิยาย จากนางแบบสู่สตรีอ้วนหมู่บ้านโจวตง
9.6
ชิงหลิง นางแบบสาวและอินฟลูเอนเซอร์ชื่อดังผู้มีไลฟ์สไตล์สมบูรณ์แบบ ทั้งการดูแลตัวเองและทำคอนเทนต์สุขภาพจนมีผู้ติดตามมหาศาล วันหนึ่งขณะกำลังไลฟ์สดทานอาหารและพูดคุยกับแฟนคลับอย่างสนุกสนาน อุบัติเหตุไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นเมื่อเศษอาหารติดคอจนเธอเริ่มขาดอากาศหายใจ แม้จะพยายามช่วยเหลือตัวเองแต่เธอกลับห่วงภาพลักษณ์จนไม่กล้าลงแรงกระแทกท้องแรงๆ สุดท้ายเธอสิ้นใจลงอย่างโดดเดี่ยวหน้ากล้องไลฟ์สดที่ยังคงทำงานอยู่ โดยไม่มีใครสามารถส่งความช่วยเหลือไปได้ทันเวลาเพราะเธอปกปิดที่อยู่เป็นความลับมาตลอด
หน้าปกนวนิยาย คุณลุงขา อย่ามาหื่น
9.4
เมเด้นเด็กสาววัยสิบแปดปีต้องพบกับการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่เมื่อเพื่อนสนิทของพ่อเดินทางกลับมาจากต่างประเทศ แม้ว่าเขาจะเป็นชายหนุ่มรูปงามที่ทำให้เพื่อนๆ ของเธอพากันคลั่งไคล้ในความหล่อเหลาและดูดี แต่สำหรับเมเด้นแล้วเธอกลับเลือกที่จะพยายามรักษาระยะห่างและคอยหลบหนีอยู่เสมอ เพราะภายใต้รูปลักษณ์ที่สมบูรณ์แบบนั้น เขากลับแสดงออกถึงความเจ้าเล่ห์และความหื่นกระหายอย่างชัดเจนจนเธอรู้สึกไม่ปลอดภัยที่จะอยู่ใกล้ชิดกับคุณลุงสุดฮอตคนนี้
หน้าปกนวนิยาย KEEP IN MIND l แค้นฝังใจ!
8.5
เมื่อความเจ็บปวดจากการเห็นคนสำคัญต้องทนทุกข์ทรมานกลายเป็นเชื้อไฟแห่งความโกรธแค้น ชายหนุ่มผู้เย็นชามีเป้าหมายเพียงหนึ่งเดียวคือการทวงคืนความยุติธรรม เขาพร้อมจะมอบบทเรียนที่ยากจะลืมเลือนให้กับเด็กหนุ่มผู้เป็นต้นเหตุของเรื่องราวเลวร้ายทั้งหมด บาปที่อีกฝ่ายจงใจก่อขึ้นจะต้องถูกสะสางด้วยน้ำมือของเขาแต่เพียงผู้เดียว ท่ามกลางความแค้นที่ฝังรากลึก เขาจะพิพากษาและชำระล้างความผิดนี้ให้จบสิ้นด้วยวิธีการของเขาเอง
หน้าปกนวนิยาย กำราบรักมัดใจนางบำเรอ
9.7
พลอยชมพูต้องเผชิญกับความหวาดหวั่นเมื่อตกอยู่ในเงื้อมมือของเอเดน มหาเศรษฐีรุ่นใหญ่ผู้มีแววตากระหายและท่าทางดุดัน เขาตั้งคำถามถึงความคุ้มค่าในตัวเธอด้วยวาจาเชือดเฉือนประหนึ่งเสือที่จ้องตะครุบเหยื่อ แม้เธอจะหวาดกลัวในความป่าเถื่อนของชายคราวพ่อที่มีหนวดเคราปกคลุมใบหน้า แต่เสน่ห์อันเหลือร้ายและความหล่อเหลาของเขากลับทำให้เธอเริ่มหวั่นไหวอย่างน่าประหลาด หากต้องสูญเสียความบริสุทธิ์ให้ชายผู้นี้ เธอก็พร้อมจะปล่อยใจไปกับแรงปรารถนาที่เขามอบให้
หน้าปกนวนิยาย อุ้มรักคาสโนว่า
8.9
เมื่อศิวัฒน์คาสโนว่าหนุ่มพยายามใช้กำลังบีบคั้นหญิงสาวในอ้อมกอด เธอจึงขู่จะฟ้องบิดาถึงพฤติกรรมที่ไม่น่าไว้วางใจนี้ แต่เขากลับอ้างว่าผู้ใหญ่เป็นคนเปิดทางให้พร้อมยัดเยียดสถานะภรรยาให้อย่างหน้าไม่อาย แม้เธอจะพยายามขัดขืนและทุบตีแผงอกหนาเพียงใดก็ไร้ผล จนกระทั่งเขาเสนอเงื่อนไขให้ยอมรับรอยหอมเพื่อแลกกับอิสรภาพ เธอจึงตัดสินใจฝังคมเขี้ยวลงบนแขนของเขาอย่างแรงจนชายหนุ่มต้องยอมปล่อยตัว กลายเป็นจุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์สุดวุ่นวายที่เต็มไปด้วยการปะทะคารม
หน้าปกนวนิยาย ซีรีส์เจ้าสาวเกาะสวาท
9.6
นายหัวคณินเฝ้ารอการกลับมาของไหมแก้วมานานถึงสิบปี หลังจากส่งเธอไปเรียนด้วยข้อตกลงลับที่ไม่มีใครล่วงรู้ เมื่อเธอกลับมายังเกาะทางใต้แห่งนี้อีกครั้ง ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเธอก็เปลี่ยนไปตลอดกาล จากเดิมที่เป็นเพียงลูกสาวของคนรู้จัก กลับต้องกลายเป็นเจ้าสาวที่เขาฟูมฟักไว้เพื่อครอบครองเพียงผู้เดียว ท่ามกลางไฟปรารถนาที่เก็บงำมานาน ไหมแก้วต้องเลือกระหว่างการตอบแทนบุญคุณหรือการยอมจำนนต่อพันธนาการรักอันเร่าร้อนจากชายที่พร้อมสละทุกอย่างเพื่อเธอ