หัวใจรักซ่อนเร้น

“หนู...หนูจ๊ะ...เป็นอะไรหรือเปล่า” คุณมิลานเฝ้าเขย่าตัวเรียกหญิงสาวบนเตียงให้รู้สึกตัว เนื่องจากขณะที่เธอกำลังเพลิดเพลินกับหนังสือ หญิงสาวบนเตียงก็ดิ้นรนกระสับกระส่ายจนเธอตกใจ คุณมิลานรีบวิ่งมากดอินเตอร์คอมเรียกพยาบาลให้เข้ามาดูอาการคนไข้ แล้วเธอเองก็ส่งเสียงเรียกร่างบนเตียงหวังให้รู้สึกตัว

นิลกานต์ค่อยๆ ลืมตากระพริบปริบๆ เพื่อปรับรับกับแสงที่สาดเข้าดวงตาคู่งาม เมื่อสายตาปรับรับได้เต็มที่เธอก็เห็นหญิงกลางคนที่ใบหน้าเปี่ยมด้วยเมตตายืนอยู่ข้างเตียง สายตาที่มองมาบ่งบอกความห่วงใย หญิงสาวนิ่วหน้าเล็กน้อยอย่างนึกสงสัย ‘ใครกัน! แล้วนี่ที่ไหน! คุณพระ...ทำไมฉันปวดหัวจัง เกิดอะไรขึ้น!!’ ไม่ทันที่หญิงสาวจะได้คิดอะไรต่อ ก็พบว่าเจ้าหน้าที่พยาบาลเข้ามาอยู่รอบเตียงกันครบถ้วน

“ใจเย็นๆนะคะคุณน้า ขอพยาบาลดูอาการคนไข้ก่อนนะคะ” พยาบาลสาวเอื้อนเอ่ยกับคุณมิลานอย่างปลอบโยน หญิงวัยกลางคนจึงปลีกตัวให้พยาบาลเข้ามาตรวจอาการคนไข้ได้ถนัดขึ้น ขณะที่นิลกานต์ยังรู้สึกมึนงงกับทุกสิ่งรอบข้าง เสียงซักถามอาการดังแว่วมาหญิงสาวรับรู้ได้ตอบรับอย่างแผ่วเบา

“ไม่เป็นไรค่ะ...รู้สึกปวดหัวนิดหน่อยค่ะ... ค่ะ...มองเห็นชัดค่ะ”

“อาการปกตินะคะคุณน้า เดี๋ยวพยาบาลฉีดยาบรรเทาอาการปวดให้อีกเข็มนึง นี่ก็ได้เวลาพอดี” พยาบาลสาวเอื้อนเอ่ยรายงานอาการคนไข้ คุณมิลานรู้สึกโล่งใจ เธอยังไม่หายตกใจกับเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ เมื่อเจ้าหน้าที่ออกไปแล้วจึงเดินเข้ามาข้างเตียงคนไข้เพื่อซักถามและดูอาการ

“เป็นไงบ้างจ๊ะหนู”

นิลกานต์ลืมตามองตามเสียงเรียกที่เจือด้วยความห่วงใย รอยยิ้มบางๆ ผุดบนใบหน้างามที่ยังดูซีดเซียว หญิงสาวสงสัยว่าคุณน้าที่ยืนอยู่ข้างเตียงเป็นใคร แล้วเธอมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงกัน

“ไม่เป็นไรค่ะ เอ่อ...คุณน้าคะ ที่นี่ที่ไหนคะ แล้วเกิดอะไรขึ้นกับหนูเหรอคะ หนูมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง” นิลกานต์เอ่ยด้วยความสงสัย แต่นั่นกลับทำให้คุณมิลานอึ้งกับสิ่งที่ได้ยิน เป็นไปได้ไหมที่หญิงสาวไม่รู้ตัวว่าทำอะไรลงไป ผู้สูงวัยกว่ายิ้มให้อย่างอ่อนโยน ค่อยๆ ลำดับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเพื่อไม่ให้หญิงสาวตรงหน้าตกใจ

“หนูประสบอุบัติเหตุจ้ะ แต่โชคดีที่ครอบครัวน้าเจอหนูเข้าก็เลยพามาส่งโรงพยาบาล”

นิลกานต์นิ่วหน้าเล็กน้อย ‘อุบัติเหตุ..!’! หญิงสาวพยายามทบทวนความจำในสิ่งที่เกิดขึ้น พลัน! น้ำตาก็เอ่อไหลออกมาไม่รู้ตัว คำว่าอุบัติเหตุทำให้เธอจดจำเรื่องราวต่างๆ ได้อย่างรวดเร็ว ภาพต่างๆ ที่ไหลเข้ามาในสมองนั้นชัดเจนราวกับเธอยังอยู่ในเหตุการณ์ หลังเกิดเหตุก่อนที่เธอจะหมดสติไป เธอจำได้ว่าเธอตั้งใจทำร้ายตัวเอง!

“หนูจ๊ะ...มีเรื่องอะไรไม่สบายใจเล่าให้น้าฟังได้ไหม” คุณมิลานกังวลและตกใจที่อยู่ๆ หญิงสาวก็ร้องไห้ออกมา

“ขอบคุณคุณน้ามากนะคะ ที่ช่วยชีวิตหนูไว้ หนูไม่รู้จะตอบแทนยังไง” นิลกานต์เอ่ยขอบคุณแทนการบอกเล่า การได้ฟื้นตื่นขึ้นมาอีกครั้งทำให้เธอสำนึกได้ว่าไม่ควรขาดสติถึงขั้นทำร้ายตัวเองเช่นนี้

“ไม่เป็นไรจ้ะ... น้าว่าหนูพักผ่อนเถอะนะตื่นมาแล้วเราค่อยคุยกัน น้าจะอยู่เป็นเพื่อนจ้ะ”

“ขอบคุณคุณน้าอีกครั้งค่ะ ขอบคุณจริงๆ ”

“ไม่ต้องขอบคุณหรอกจ้ะ นอนพักผ่อนเถอะจะได้หายไวๆ ว่าแต่ว่าหนูชื่ออะไรจ๊ะ น้าจะได้เรียกถูก น้าชื่อมิลานจ้ะ”

“เอ่อ... หนูชื่อ... นิล...หนูนิลค่ะ คุณน้าคะ คุณน้าอยู่เป็นเพื่อนหนูก่อนได้ไหมคะอย่าเพิ่งทิ้งหนูไปไหน”

คุณมิลานต้องตกตะลึงอีกครั้งกับคำร้องขอ เธอสัมผัสได้ถึงความโดดเดี่ยวอ้างว้างในตัวหญิงสาวผู้นี้ ‘หนูนิล’ เกิดอะไรขึ้นกับหนูกันแน่

“จ้ะ น้าจะอยู่เป็นเพื่อนหนู หนูนอนพักเถอะนะลูก น้าจะอยู่ใกล้ๆ ไม่ต้องกังวล”

นิลกานต์ยิ้มบางเบาอย่างอ่อนระโหยก่อนหลับตาลง เพียงไม่นานหญิงสาวก็หลับไปด้วยฤทธิ์ยา คุณมิลานจึงโทรศัพท์หาลูกน้องคู่ใจให้จัดเตรียมเสื้อผ้ามาให้เธอ ด้วยคืนนี้เธอคงต้องนอนเป็นเพื่อนหญิงสาวไม่ใช่เพราะอีกฝ่ายร้องขอแต่เพราะเธอห่วงใยด้วยรู้สึกผูกพันกับหญิงสาวคราวลูกคนนี้เหลือเกิน

**************************************

คิมฮันแทบไม่มีสมาธิทำงาน เขาไม่เคยเป็นอย่างนี้เลยสักครั้งนับแต่วินาทีที่เขาพบเจอหญิงสาวนิรนามที่เขาช่วยชีวิตไว้ด้วยความบังเอิญ เขาก็รู้ได้ทันทีว่าชีวิตเขาจะไม่มีวันสงบสุขอีกต่อไป จิตใจของเขาเฝ้ากังวลอยู่กับคนที่ห่างไกล ป่านนี้เธอจะเป็นอย่างไร น้าแหยมเพิ่งรายงานมาว่าเธอรู้สึกตัวแล้วแต่ยังคงหลับอยู่ด้วยฤทธิ์ยาที่หมอสั่งฉีดให้ ด้วยต้องการให้เธอพักผ่อน

ให้ตายเถอะ!! ทำไมจิตใจของเขาถึงว้าวุ่นอย่างนี้ อย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นกับเขา ใช่ว่าเขาจะไม่เคยพานพบหรือคบหาใครมาก่อน แต่ที่ผ่านมาทุกอย่างเป็นเพียงฉาบฉวยเขาไม่ได้รู้สึกลึกซึ้งกับใครอย่างที่เป็นอยู่นี้ แต่ทำไมเพียงได้พบเจอเธอกลับทำให้เขาว้าวุ่นไปได้ถึงเพียงนี้ แม้แต่สนทนายังไม่เคยแต่หญิงสาวกลับมีอิทธิพลมากมายกับหัวใจเขา ถ้าเขาได้พูดคุยคุ้นเคยเขาไม่อยากคิดเลยว่าจะเป็นอย่างไร

“คิม... คิม”

‘นีรยา หรือ นีน่า’ ดาราสาวที่แสดงเป็นนางเอกประกบคู่กับคิมฮันในเรื่องที่กำลังถ่ายทำอยู่ ส่งเสียงเรียกขณะที่เดินแกมวิ่งเข้ามาหา

คิมฮันนิ่วหน้าเล็กน้อยที่ถูกขัดช่วงเวลาที่เขาต้องการอยู่เงียบๆ คนเดียว เธอผู้นี้ก็เป็นอีกคนที่พยายามพาตัวเข้ามาชิดใกล้หวังสานสัมพันธ์กับเขานอกเหนือจากที่ต้องเกี่ยวข้องด้วยเรื่องงานแสดง

นีรยาเป็นดาราดังที่กำลังมีชื่อเสียงมากขณะนี้ ความสวยของเธอเรียกได้ว่าหาใครทัดเทียมได้ยาก ต่างเป็นที่หมายปองของชายหนุ่มทั่วไป แฟนคลับของเธอติดตามผลงานและเชียร์เธอมากมาย ที่สำคัญการที่เขากับนีรยาโคจรมาพบกันในละครเรื่องนี้เป็นเรื่องแรกนั้นแฟนคลับของทั้งสองฝ่ายต่างลุ้นกันตัวโก่งหวังให้เขาและเธอสานสัมพันธ์กันนอกจอ หากแต่เขากลับไม่รู้สึกลึกซึ้งใดๆ นีรยาเป็นเพียงเพื่อนร่วมงานที่เขาชื่นชมในความสามารถเท่านั้น

ที่ผ่านมาการที่เขาต้องออกงานร่วมกันกับเธอก็เป็นเพียงเพื่อโปรโมทละครที่กำลังจะออนแอร์ แต่ภาพของใครอีกคนหนึ่งที่เขาไม่เคยรู้จักกลับชัดเจนนักในความทรงจำ เขาไม่อาจปฏิเสธได้เลยว่า บัดนี้หัวใจที่ว่างเปล่าของเขาเริ่มมีหญิงสาวเข้ามาจับจองโดยไม่รู้ตัว

“คิม..!! ได้ยินที่นีน่าถามหรือเปล่า” เสียงหวานของนีรยาเอื้อนเอ่ยถาม เมื่อเห็นว่าชายหนุ่มไม่มีปฏิกิริยาใดๆ ตอบรับ

“เอ่อ...ขอโทษทีนีน่า พอดีผมคิดอะไรเพลินๆ น่ะ เลยไม่ทันฟัง” ชายหนุ่มรีบดึงสติให้กลับมายังคู่สนทนา และยิ้มเก๋เป็นการขอโทษ

“แหม..!!..กำลังคิดถึงใครหรือเปล่าคะ นีน่าถามตั้งหลายครั้งแต่คิมไม่ยักตอบ” นีรยาเอ่ยถามเป็นการหยั่งเชิงด้วยเธอเองก็ไม่แน่ใจว่าชายหนุ่มตรงหน้านี้ไม่มีใครตามที่เธอได้รับรู้มาหรือเปล่า

“ไม่หรอกครับนีน่า” ชายหนุ่มบอกด้วยไม่ต้องการเปิดเผยเรื่องราวส่วนตัว

“งั้นที่นีน่าถามว่าศุกร์นี้คิมว่างไหม นีน่ามีปาร์ตี้วันเกิดน่ะค่ะ อยากจะชวนคิมไปร่วมงานด้วย” ซุปเปอร์สตาร์สาวยิ้มหวานอย่างเอาใจ ดวงตาเป็นประกายบ่งบอกความรู้สึกภายในใจ

คิมฮันพยายามไม่ใส่ใจกับดวงตาคู่สวยที่มองมา เขาไม่อยากไปเพราะว่าศุกร์นี้เขาจะกลับไปรับมารดาที่บ้านพักริมทะเล และเขาจะได้เจอเธอหญิงสาวที่เขาคะนึงหา แต่เขาคงต้องแบ่งรับแบ่งสู้เพื่อเป็นการรักษาน้ำใจดาราสาวด้วยต้องร่วมงานกันอีกนาน

“อืม...ความจริงศุกร์นี้ผมต้องไปรับคุณแม่ที่บ้านพักต่างจังหวัดน่ะครับนีน่า แต่ถ้าผมกลับมาทันผมจะพยายามไปร่วมงานนะครับ” ชายหนุ่มพยายามให้เหตุผล

“เหรอคะ...แย่จัง...แต่ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ถ้าคิมว่างยังไงนีน่าก็อยากให้ไปร่วมงานนะคะ” นีรยาเอ่ยออกไปด้วยรู้สึกเสียดาย ด้วยเธอหวังว่าจะใช้งานวันเกิดของเธอนี้ประกาศให้ทุกคนรับรู้ว่าโอกาสที่เธอและคิมฮันซุปเปอร์สตาร์หนุ่ม ที่มีผลงานโด่งดังทั้งการแสดงและงานเพลงจะสานสัมพันธ์กันต่อนั้นเป็นไปได้สูง

“ผมต้องขอโทษนีน่าด้วยจริงๆ ” ชายหนุ่มเอ่ยขอโทษอย่างจริงใจ

ยังไม่ทันที่หนุ่มสาวจะได้สนทนากันต่อเสียงเรียกของผู้กำกับให้เดินหน้าถ่ายทำต่อก็เข้ามาขัดช่วงพอดี นีรยารู้สึกหงุดหงิดขัดใจ เธออยากสนทนากับเขามากกว่านี้ แต่เรื่องงานต้องมาก่อน เวลาของเธอยังมีอีกมากที่จะเอาชนะใจชายหนุ่ม เธออยากรู้นักว่าเขาจะสามารถหลุดรอดจากเสน่ห์มารยาหญิงของเธอได้ยังไง

ขณะที่นีรยาไม่พอใจแต่เสียงที่เข้ามาขัดจังหวะกลับเหมือนเสียงจากสวรรค์ที่ส่งมาช่วยให้คิมฮันมีช่องทางออกห่างจากหญิงสาว เขารีบเดินไปเข้าฉากตามที่ผู้กำกับสั่งแต่ในใจไม่วายคำนึงถึงใครอีกคนที่อยู่ห่างไกล ‘รอก่อนนะสาวน้อย ศุกร์นี้เราจะได้เจอกัน...’