หัวใจรักซ่อนเร้น

โครม...!! ตูม...!!

ชายหนุ่มถึงกับตื่นตะลึงกับภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตรงหน้า คราแรกเขาสงสัยว่าใครกันบ้ามาขี่เจ็ตสกีเล่นยามค่ำคืนเช่นนี้ เขาคิดว่าคงเป็นพวกชอบความบ้าบิ่นที่มักเล่นอยู่เป็นประจำ แต่แล้ว... ภาพเจ็ตสกีพุ่งทะยานตรงไปยังโขดหินอย่างไม่ยอมลดลาความเร็วก่อนที่จะเกิดการประทะกันเสียงสนั่นหวั่นไหวก็ทำให้เขาตระหนักได้ในนาทีนั้นเองว่ามันเป็นการจงใจทำร้ายตนเองอย่างแน่นอน

เขากระโดดออกจากบ้านพักแทบไม่ทัน เสียงตะโกนเอะอะโวยวายสั่งลูกน้องคู่ใจให้ลากเจ็ตสกีลงไปยังชายหาดทำให้มารดาที่อยู่ในบ้านออกมาดูด้วยความตกใจ

“อะไรกันลูก... คิม!! นั่นลูกจะไปไหน” เสียงมารดาของเขาตะโกนถามมาด้วยความห่วงใย

“ใครไม่ทราบครับแม่ ขับเจ็ตสกีชนกับโขดหินด้านโน้น คิมจะไปดูเผื่อจะช่วยเหลือได้ทัน แม่โทรแจ้งหน่วยกู้ภัยกับแจ้งตำรวจทีนะครับ เร็วเข้าสิน้าแหยม”

“ระวังด้วยนะลูก!! มันอันตราย!! ”

ชายหนุ่มและลูกน้องคู่ใจพากันขี่เจ็ตสกีตรงไปยังที่เกิดเหตุ นายแหยมลูกน้องเก่าแก่ของบ้านช่วยส่องไฟฉายออกไปเพื่อให้มองเห็นได้ชัดขึ้น เมื่อถึงโขดหินชายหนุ่มรีบดับเครื่องพร้อมส่งเสียงตะโกนเรียก แต่หามีเสียงตอบรับไม่ ชายหนุ่มตัดสินใจกระโดดลงไปในน้ำเพื่อค้นหาคนเจ็บ

“นายน้อย!! มันมืดนะครับมองไม่เห็นหรอก” นายแหยมตะโกนเรียกอย่างตกใจในการกระทำของเจ้านายหนุ่ม

ฝ่ายคนกระโดดลงน้ำไปรู้สึกกังวลใจ ไม่สบายใจกับภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เขาใคร่รู้นักอะไรเป็นสาเหตุที่ทำให้คนผู้นั้นถึงกับคิดทำร้ายตนเองเช่นนี้ ชายหนุ่มใช้เวลานานในการดำหา แต่เนื่องจากน้ำช่วงนี้ค่อนข้างลึกประกอบกับสภาพโดยรอบมืดมิดทำให้ยากต่อการมองหา ในที่สุดชายหนุ่มก็พยุงตัวขึ้นไปนอนแผ่หลาอยู่บนโขดหินด้วยอาการเหนื่อยอย่างแรง

“โธ่...!! นายน้อยไม่น่าเหนื่อยเลยอีกสักพักหน่วยกู้ภัยก็คงมาถึง ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของเขาเถอะครับ”

“คิมทำอย่างนั้นไม่ได้หรอกน้าแหยม!! กว่าพวกเขาจะมาถึงโอกาสรอดของคนเจ็บก็มีน้อยเต็มที หรือไม่ก็จมน้ำตายก่อนจะช่วยได้ทัน”

“แต่มันไม่ใช่ความผิดของนายน้อยนะครับ”

“ใช่!! มันไม่ใช่ความผิดคิม แต่มันเป็นเรื่องของมนุษยธรรม” คำพูดแรงด้วยอารมณ์ของชายหนุ่มทำให้ลูกน้องคนสนิทถึงกับเงียบจ๋อยหน้าเจื่อนทันที ชายหนุ่มรู้สึกว่าตัวเองพูดแรงไปจึงเอ่ยขอโทษ

“เอ่อ... น้าแหยม! คิมขอโทษ คิมหงุดหงิดไปหน่อยไม่รู้เป็นอะไร”

“ไม่เป็นไรครับนายน้อย ไอ้แหยมมันปากไม่ดีเอง นายน้อยอย่าขอโทษผมเลยครับ ผมก็แค่เป็นห่วงนายน้อย เอ๊ะ! นั่นอะไรครับ! ”

ลูกน้องคนสนิทชี้ไปยังแสงสะท้อนที่แว่บมาจากการตกกระทบของแสงไฟฉาย ชายหนุ่มรีบเอื้อมมือไปหยิบมาดู มันเป็นล็อกเก็ตล้อมเพชรรูปหัวใจ พลัน!! ก็เกิดอาการกระตุกวูบในใจ หัวใจของเขาเต้นรัวเร็วขึ้นไม่เป็นจังหวะ ชายหนุ่มลองเปิดดูภายในเห็นเป็นภาพชายหนุ่มหญิงสาวคู่หนึ่งอยู่คนละด้านของล็อกเก็ต คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันอย่างลืมตัว เขาพยายามเพ่งพิศไปยังหญิงสาวในรูป รอยยิ้มที่ประดับอยู่บนใบหน้างามชวนให้รู้สึกใจหาย

“ต้องเป็นของคนเจ็บแน่ครับนายน้อย” เสียงลูกน้องคู่ใจเอ่ยขึ้นฉุดให้เขาตื่นจากภวังค์

“นั่นสิ บางที... คนเจ็บอาจเป็นใครก็ได้ในสองคนนี้”

‘แล้วถ้าเป็นหญิงสาวในรูปนี้ล่ะ!!’ ชายหนุ่มรู้สึกใจหายอย่างบอกไม่ถูก สมองอันชาญฉลาดครุ่นคิดถึงสาเหตุการเกิดอุบัติเหตุขณะลูกน้องคนสนิทกวาดไฟฉายไปรอบๆ บริเวณอีกครั้ง

“นายน้อยๆ นั่น! มีคนอยู่ตรงนั้น! โขดหินโน่น!” เสียงตะโกนเรียกที่บ่งบอกความดีใจระคนตกใจฉุดให้ชายหนุ่มรีบมองตาม

คนถูกเรียกแทบกระโดดจากที่นั่ง ไม่รอช้า เขารีบวิ่งตรงไปยังร่างที่นอนฟุบอยู่กับโขดหิน แล้วก็ต้องชะงักอึ้ง เมื่อร่างตรงหน้าคือหญิงสาวใน ล็อกเก็ตนั้นที่เขาภาวนาขออย่าให้เป็นเธอ ภาพที่ปรากฏตรงหน้าคือใบหน้าขาวซีดเปรอะเปื้อนไปด้วยเลือดสดที่ไหลออกมาไม่ทราบตำแหน่ง ชายหนุ่มรีบประคองร่างของหญิงสาวขึ้นพร้อมตรวจสอบชีพจรและลมหายใจ แล้วเขาก็ใจชื้นเมื่อพบว่าร่างในอ้อมแขนยังมีลมหายใจอยู่แต่มันแผ่วเบาเต็มทน

ชายหนุ่มตะโกนบอกลูกน้องคู่ใจให้สตาร์ทเครื่องเจ็ตสกีทันที ทั้งสองช่วยกันพาร่างอันไร้สติของหญิงสาวกลับเข้ามายังฝั่งพร้อมๆ กับรถหน่วยกู้ภัยมาถึงพอดี ชายหนุ่มส่งตัวหญิงสาวให้นำส่งโรงพยาบาล เขาก้าวจะตามไปแต่มารดาห้ามไว้เพราะเกรงว่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นจะเกี่ยวโยงมาถึงบุตรชาย เพราะคิมฮันเป็นทั้งนักร้องและดาราดังระดับซุปเปอร์สตาร์ของเมืองไทย หากใครพบเขาในเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนี้ย่อมไม่เป็นผลดีต่อตัวเขาเป็นแน่ ทุกอย่างต้องเป็นข่าวดังขึ้นมาอย่างทันทีและหญิงสาวคนนั้นก็คงต้องตกเป็นข่าวไปด้วย บางทีเธออาจไม่อยากให้ใครรับรู้เรื่องราวเหล่านี้ เขาจึงได้แต่พยักหน้ารับด้วยความจำนน

“คิมเข้าบ้านอาบน้ำแล้วพักผ่อนเถอะลูก ทางนี้แม่จัดการเอง แม่ไม่อยากให้เรื่องมันพัวพันมาถึงคิม แม่หวังว่าลูกคงเข้าใจ อีกอย่างพรุ่งนี้ลูกต้องเดินทางแต่เช้า”

“ครับแม่... น้าแหยมดูแลแม่ด้วยนะ”

“ครับนายน้อย”

ชายหนุ่มปลีกตัวออกมาเดินเข้าบ้าน แต่ใจกลับห่วงใยใครอีกคนที่กำลังถูกเคลื่อนย้ายไปโรงพยาบาล ...นี่ถ้าครอบครัวเขาไม่มาพักผ่อนวันนี้จะเกิดอะไรขึ้นกับเธอนะ ชายหนุ่มผ่อนลมหายใจออกมายาวเหยียด ดวงตาคมหวานซึ้งมองสลับไปมาระหว่างภาพหญิงชายในล็อกเก็ต เพราะผู้ชายคนนี้หรือคุณจึงคิดสั้นแบบนี้ หรือมันเป็นเพียงอุบัติเหตุ

เขาไม่เข้าใจเลยสักนิดว่าทำไมความรักมันรุนแรงแบบนี้ ตลอดระยะยี่สิบกว่าปีที่ผ่านมาเขามีมารดาเพียงคนเดียวเท่านั้น เขายังไม่เคยคิดรักใคร แม้ข้างกายเขาจะรายล้อมไปด้วยสาวงามมากหน้าหลายตา

เพราะใจของเขามีแต่มารดาเท่านั้นและเขาก็รู้ว่ามารดารักเขามาก เขาเท่านั้นที่เป็นตัวแทนแห่งความรักของพ่อและแม่ มารดาของเขาไม่เคยรักใครอีกเลยหลังจากบิดาของเขาล่วงลับไป ตั้งแต่เขาจำความได้เขารับรู้ถึงความรักเหล่านั้นผ่านบันทึกเรื่องราวต่างๆ ที่มารดาของเขาเก็บไว้อย่างทะนุถนอม มารดาเขารักบิดามากจึงทุ่มเทความรักความใส่ใจให้เขาตลอดมา และคอยปกป้องเขาทุกเรื่อง

แม้บางครั้งเขาจะเกเรไปบ้างแต่ก็ไม่เคยทำให้มารดาหนักใจ เขาจึงยังไม่อยากปันใจให้ใครในเวลานี้ แล้วผู้หญิงคนนี้ล่ะเรื่องราวเป็นมาอย่างไรจึงเกิดเหตุปางตายเช่นนี้ เขาได้แต่ภาวนาขอให้เธอปลอดภัย เขาอยากเห็นรอยยิ้มของเธอสักครั้งในยามที่เธอรู้สึกตัวไม่ใช่ในรูปถ่าย เธอคงยิ้มได้สวยมากเป็นแน่ เพราะเพียงในรูปถ่ายเธอยังงดงามเพียงนี้

‘เออแฮะ... นี่เราเป็นอะไรไป!’! ชายหนุ่มคร่ำครวญสงสัย เสียงรถที่เข้ามาจอดภายในบ้านทำให้ชายหนุ่มสะดุ้งรู้สึกตัว เขานั่งมองเธอมานานเป็นชั่วโมงเลยหรือนี่ มารดาของเขากับน้าแหยมกลับมาแล้ว ชายหนุ่มวางล็อกเก็ตไว้บนหัวนอนกระชับเสื้อคลุมแล้วลุกเดินออกไปพบมารดา