คู่หมั้นเลือกรักเก่า ฉันวิวาห์ฟ้าแลบ

宋瑾瑜พา徐令仪กับลูกสาวกลับมาในขณะที่许茉กำลังเก็บของในห้องนั่งเล่น

เธออาศัยอยู่ในบ้านนี้มาสามปีแล้ว มีของที่ต้องจัดการไม่น้อย 月月เข้ามาด้วยความอยากรู้ หยิบรูปปั้นเล็กๆ บนโต๊ะน้ำชาขึ้นมา “นี่คืออะไร น่าเกลียดจัง!” 许茉เงยหน้าขึ้นและตะโกนด้วยความโกรธ “อย่ามาแตะต้องของฉัน!” 月月ตกใจมาก

มือเล็กๆ ของเธอพลันหลุดและรูปปั้นดินเหนียวก็แตกเป็นเสี่ยงๆ ที่พื้น เธอวิ่งเข้าไปในอ้อมกอดของ宋瑾瑜 ร้องไห้ด้วยความกลัว

宋瑾瑜ลูบหลังของเธอเบาๆ เพื่อปลอบโยน มองไปที่许茉ด้วยสีหน้าไม่พอใจ

“แค่รูปปั้นดินเหนียวเก่าๆ เธอจำเป็นต้องมีปฏิกิริยาขนาดนี้ไหม?” “月月ยังเป็นเด็ก ถ้าเธอตกใจจนเป็นอะไรไปจะทำยังไง?”

รูปปั้นดินเหนียวเป็นคู่กัน เธอถืออันที่เป็นตัวแทนของ宋瑾瑜 นี่เป็นของขวัญชิ้นแรกที่宋瑾瑜ให้เธอ ทั้งสองคนช่วยกันทำรูปปั้นคู่รักนี้ เขาเองก็จำไม่ได้แล้ว

许茉ยิ้มขมขื่น สุดท้ายก็ต้องทิ้งไป ทำไมต้องโกรธกับเรื่องเล็กน้อยแบบนี้

ทั้งบ่าย宋瑾瑜อยู่กับ月月เพราะเหตุการณ์นี้ 徐令仪มองดู许茉ที่กำลังเก็บของและหัวเราะเยาะ “คนบ้านนอกอย่างเธอ พอฉันไม่อยู่ก็มายั่วยวน瑾瑜 คิดว่าจะได้ดีหรือไง?” “คลิปวิดีโอทั้งหมดเธอก็เห็นแล้ว

พอใจกับของขวัญที่ฉันให้ไหม?” “ฉันกับเขาเป็นแบบนี้ทุกคืน ทั้งจิตวิญญาณและร่างกายของเราสอดคล้องกันอย่างสมบูรณ์” “เพราะเธอไม่ตื่นเต้นบนเตียง” “เขามีความสุขได้แค่ตอนอยู่กับฉัน

” 许茉สุดจะทน ฟาดหน้าของ她ด้วยแรง “เธอน่ารังเกียจจริงๆ!” เธอไม่ได้ใช้แรงมากนัก

แต่徐令仪ก็ล้มลงกับพื้นเหมือนว่าวขาดสาย เธอปิดหน้าที่บวมด้วยความเจ็บปวด “ขอโทษค่ะคุณ许 ฉันรู้ว่าเธอไม่ชอบฉัน

ฉันแค่อยากให้เธอปฏิบัติต่อ月月ให้ดี เธอไม่เกี่ยวข้อง

” 许茉ถอยหลังไปครึ่งก้าว ตั้งใจจะโต้แย้ง เสียง月月ก็ร้องไห้ถาม “แม่คะ เป็นอะไรหรือเปล่า

” 宋瑾瑜ผลัก许茉ออกไป อุ้ม徐令仪ขึ้นจากพื้นทันที

เขามองใบหน้าที่บวมแดงของ徐令仪ด้วยสายตาเย็นชาเหมือนน้ำแข็ง

“ฉันคิดว่าเธอจริงใจที่จะยอมรับทั้งสองแม่ลูกนี้

” “许茉 ฉันผิดหวังในตัวเธอจริงๆ!” พูดจบ

เขาก็อุ้ม徐令仪ออกไปโดยไม่ลังเล

เมื่อ宋瑾瑜พาทั้งสองคนกลับจากโรงพยาบาล

许茉ก็กำลังจะออกไปทิ้งขยะ เขาขมวดคิ้ว มองกระเป๋าใหญ่ๆ ที่เท้าของ许茉 “เธอเก็บของทำไม?” “บ้านมันเล็ก ฉันแค่เก็บของที่ไม่ใช้แล้วทิ้งไป เพื่อให้มีที่ว่างสำหรับแม่ลูกคู่นี้

” 许茉ชอบเก็บของเล็กๆ น้อยๆ มาแต่งบ้าน

ตอนนี้เธอกลับทิ้งของตัวเองเพื่อให้徐令仪กับลูกสาวมีที่อยู่

ดูเหมือนเธอจะรู้ตัวว่าทำผิดจริงๆ และอยากจะทำดีให้徐令仪 宋瑾瑜มองดูของที่บ้านที่น้อยลงอย่างชัดเจน

รู้สึกผิดขึ้นมาในใจ หลังจากจัด徐令仪เข้าห้องเรียบร้อยแล้ว

เขาก็มาหา许茉 งานแต่งงานถูกยกเลิกกะทันหัน 许茉ย่อมมีความรู้สึกโกรธอยู่บ้าง เขาเองก็ประมาท ละเลยความรู้สึกของ许茉 许

茉ออกจากห้องน้ำมา 宋瑾瑜ก็กอดเธอจากด้านหลังทันที “ขอโทษนะที่รัก วันนี้ฉันผิดเอง ฉันไม่ควรตะคอกใส่เธอ” “ไม่ต้องห่วง รอให้徐令仪ลืมฉันได้แล้ว

ฉันจะส่งเธอไปที่สถานที่พักฟื้น จะไม่ให้มารบกวนชีวิตเราอีก” เขาพูดพร้อมกับสัมผัสเบาๆใต้ชุดนอนของ许茉

ช่วงนี้เขาวิ่งไปหา徐令仪บ่อยเกินไป นานแล้วที่ไม่ได้ใกล้ชิดกับ许茉 เขาเริ่มคิดถึงเธอ 许茉นึกถึงวิดีโอที่ดูตอนกลางวัน รู้สึกคลื่นไส้ กำลังจะปฏิเสธ 月月ก็เปิดประตูโผล่หัวออกมา “ลุงคะ

แม่ไม่ค่อยสบาย ช่วยไปดูหน่อยได้ไหม?” 宋瑾瑜ปล่อยมือทันที “ที่รัก ฉันขอตัวไปดูนะ” พูดจบ

เขาก็ออกจากห้องไปโดยไม่หันกลับมา 许茉รู้สึกโล่งอก 月月กลับพูดอายๆ “ป้าคะ พาหนูไปดูระเบียงได้ไหม? ลุงบอกว่าต้องได้รับอนุญาตจากป้าก่อนถึงจะเข้าได้

” 许茉ตั้งใจจะออกไปอยู่แล้ว เลยพาเธอออกไปด้วย

ใครจะรู้ว่าเพียงไปถึงระเบียง ก็มีแรงผลักดันกระแทกเข้าที่หลังของเธออย่างแรง

เธอกรีดร้องถอยหลังไปหนึ่งก้าว กระถางต้นไม้ข้างหลังทำให้เธอเสียการทรงตัว “โครม——”