มนุษย์เมีย

“อือ... อา... ซี้ด... โอว... ซี้ด... อา... ซี้ด... โอว...”

เสียงหนึ่งที่ดังแทรกเสียงดนตรีสดดังกระหึ่มอยู่ด้านนอก ทำให้คนที่กำลังก้าวเท้าเข้าสู่ด้านในของห้องพักนักดนตรีถึงกับชะงักเท้า หัวคิ้วเรียวสวยขมวดเข้าหากันพยายามเงี่ยหูฟังเสียงนั้นให้ชัดๆ อีกสักครั้ง เพราะเสียงแปลกปลอมดังที่เข้าใจ ไม่น่าจะมาเกิดในที่แห่งนี้ ในขณะที่ผู้คนด้านนอกพลุกพล่านเพราะมันก็เป็นช่วงเวลาทำเงินทำทองของผับแห่งนี้

แต่เสียงที่ได้ยินก็ยังคงดังชัดอย่างสม่ำเสมอ สอดประสานเสียงหญิง-ชายสลับกัน ดั่งจะบ่งบอกว่าคนก่อกำเนิดเสียงนั้น ไม่ได้กังวลสักนิดว่าความดังจะไปกระทบหรือรบกวนใครหรือเปล่า เพราะต่อให้ดังกว่านี้ ก็ไม่มีทางที่เสียงจะเล็ดลอดไปถึงด้านนอกได้ หากจะไม่มีใครเดินเข้ามาได้ยินอย่างที่เธอกำลังยืนตะลึงอยู่นี้

สองเท้าสั่นพอๆ กับหัวใจ แต่ก็ต้องเข้าไปให้ถึง เข้าไปดูให้รู้ว่าต้นกำเนิดของเสียงนั้นเป็นใครกัน ภาวนาขอแค่ไม่ใช่คนของเธอก็พอ เพราะเสียงดนตรีที่ดังในจังหวะเร่งเร้านั้นอาจทำให้หูเธอเพี้ยนไป และเสียงผู้ชายครวญครางด้วยความเสียวซ่านมันก็คงจะไม่ต่างกันเท่าไร

“อูย... โอว... เสียว... โอว... สุดยอด...”

แต่เสียงแหบพร่าด้วยแรงอารมณ์ของเขาคนนั้น ยิ่งฟังก็ยิ่งคุ้นจนพานให้ใจเธอสั่น สมองวิงเวียนคล้ายจะเป็นลมเสียให้ได้ ฝ่ามือวางเท้าที่ขอบประตูเพื่อพยุงตัวเองไม่ให้ฟุบพับลงไปเสียก่อน มาถึงตอนนี้มีหนทางเดียวคือต้องเข้าไปดูให้เห็นกับตา ให้มันรู้ไปว่าความไว้ใจมันจะยังคงอยู่หรือจางหายไปกับเสียงครวญครางเหล่านั้นแล้ว

เธอสูดลมหายใจเข้าลึก กลืนน้ำลายลงคอเพื่อไม่ให้ตัวเองอัดอั้นตายเสียก่อน พยายามก้าวอย่างมั่นคงไปยังจุดที่เสียงดังลอดออกมา ทว่าเสียงรองเท้าส้นสูงสีแดงสดที่กระทบพื้นในทุกจังหวะการก้าวเดินก็ทำให้เธอชะงัก

“โอว... จิ๋มจ๋า... โอว... มันสุดๆ ไปเลย โอว... จิ๋มจ๋า... พี่เสียว... โอว... โอว... อา... เสียว... โอว...”

ใบหน้าหล่อจัดสไตล์หนุ่มลูกครึ่งแหงนขึ้นสูงพร้อมกับซู้ดซี้ดริมฝีปากไปมาไม่หยุด ก่อนจะก้มมองศีรษะที่ก้มๆ เงยๆ อยู่ระหว่างขาของตัวเอง

หญิงสาวใบหน้าสวยจากการแต่งแต้มเครื่องสำอางแบบจัดเต็มช้อนดวงตาที่มีขนตาปลอมติดหนาเป็นแพขึ้นมองดูเขาอย่างท้าทาย แต่นั่นไม่ใช่จุดที่น่าสนใจมากไปกว่า ริมฝีปากที่เคลือบไปด้วยลิปสติกสีแดงสดนั้นกำลังครอบครองความยิ่งใหญ่ของเขาจนมิด พร้อมกับรูดขึ้นรูดลงเป็นจังหวะ สร้างความเสียวสยิวจนเขาเกร็งไปทั้งตัว

“อูย... จิ๋มจ๋า... อูย... เสียว... จิ๋มเก่งที่สุด โอว... สุดยอด”

เธอยิ้มทั้งดวงตาและริมฝีปากที่ยังครอบครองเขาอยู่ ก่อนหลุบดวงตาลงคล้ายกำลังตั้งอกตั้งใจทำอย่างเต็มที่ ทุกครั้งที่ริมฝีปากรูดลง ปลายลิ้นของเธอก็จะแนบขนาบไปกับลำท่อนแข็ง และทุกครั้งที่ริมฝีปากรูดขึ้นปลายลิ้นก็จะตวัดมาหยอกเย้าอยู่ที่ส่วนหัว

และเมื่อเขาครางดังๆ ปลายลิ้นนั้นก็ตวัดเซาะไปตามรอยหยักของหัวที่บานเป็นเห็ด สลับกับใช้ปลายแหลมสุดแซะเข้าไปยังร่องที่ไม่ต่างจากปลาตาเดียวของเขา ที่มันกำลังพ่นน้ำเหนียวๆ ออกจากรอยแยกนั้น

“โอย... จิ๋มจ๋า... พี่ไม่ไหวแล้ว หยุดก่อน... อูย... ไม่งั้นพี่จะพุ่ง จิ๋ม... โอว... สุดยอด ลิ้นจิ๋มเยี่ยมจริงๆ อูย...”

สาวทรงโตที่มีชื่อว่า ‘จิ๋ม’ รูดริมฝีปากออกจากไส้กรอกอีสานสไตล์อเมริกันดุ้นใหญ่ ใบหน้าสวยแสดงความเสียดายอย่างสุดๆ ที่ไม่ได้กินของอร่อยอย่างคาดหวังไว้ แต่ก็ต้องยอมหยุดตามที่เขาบอก เพราะเวลามีจำกัด เธอต้องเป็นฝ่ายที่ถูกเขากินบ้าง เพราะจากประสบการณ์หลายครั้งที่ผ่านมา ลิ้นนักร้องน่ะเยี่ยมทุกคน ดูอย่างลิ้นเธอสิ ใครๆ ก็ชอบทั้งนั้น

“ไม่ใช่แค่ลิ้นจิ๋มเท่านั้นนะที่เยี่ยม จิ๋ม... ก็เยี่ยม”

จิ๋มพูดเสียงกระเส่าเพราะต้องการให้มันเซ็กซี่ที่สุด พร้อมดวงตากลมโตที่มีนัยน์ตาสีฟ้าจากบิ๊กอายแฟชั่นมองลงไปยังตำแหน่งนั้นของตัวเอง ขณะที่เธอขึ้นไปนั่งอยู่บนตู้เหล็กขนาดเตี้ยแทนที่เขาซึ่งลงมายืนอยู่กับพื้นแทนที่เธอ

จิ๋มยิ้มหวานก่อนจะส่งปลายลิ้นออกมาเลียไล้ที่ริมฝีปากตัวเอง เพราะรสชาติความอร่อยของเขายังคงติดอยู่ และเธอก็มั่นใจว่าเขาต้องอร่อยกับของเธอแน่ เพราะไม่เคยมีใครบอกว่าไม่อร่อยสักคน ร้อยคนที่ผ่านมาก็ซี้ดซ้าดซู้ดปากกันทั้งนั้น แถมยังบอกว่าติดใจจนอยากจะมากินซ้ำ มีแต่เธอนี่แหละที่ไม่ชอบให้ใครกินซ้ำ น้ำเดียวก็เกินพอ

แต่สำหรับเขาคนนี้ หนุ่มลูกครึ่งสุดหล่อที่เป็นนักร้องสุดเร้าใจประจำผับแห่งนี้ก็เร้าอารมณ์เธออย่างแรง เพราะเขาน่ะเล่นตัวที่สุด ถือว่าหล่อ ถือว่า ‘ใหญ่’ กว่าใคร กว่าจะได้ลิ้มรสน้ำอร่อยของเขาในวันนี้ เธอก็ต้องเสียน้ำกับพวกนักดนตรีด้านนอกนั่นมาหลายคนและหลายหนด้วยกัน