ติดตาม
ตอน
แชร์
หน้าปกนวนิยาย เพลงกาม

เพลงกาม

ท่ามกลางสัมผัสอันเร่าร้อนของวายุ พรรณชมพูพยายามสลัดภาพจำของชายอื่นออกจากห้วงคำนึง แต่เมื่อเรียวลิ้นร้อนระอุเล้าโลมไปตามรอยแยกที่ฉ่ำแฉะ ร่างกายของเธอกลับตอบสนองด้วยความกระสันซ่านจนเผลอหลุดปากเรียกชื่อ 'พี่เสือ' ชายผู้ฝังรากลึกอยู่ในใจออกมาอย่างลืมตัว คำเรียกขานนั้นจุดประกายไฟในดวงตาของวายุให้ลุกโชน เขาจึงบดเคี้ยวฝากรอยกัดลงบนกลีบเนื้อนุ่มเพื่อย้ำเตือนตัวตน ทิ้งให้หญิงสาวสะดุ้งสุดตัวภายใต้ไฟราคะที่กำลังแผดเผาความรู้สึกผิดชอบชั่วดีจนมอดไหม้
ตอน
แชร์

ตอน 2

พรรณชมพูลุกขึ้นเมื่อรู้สึกว่าทนนั่งต่อไปไม่ไหว เธอเดินเข้าไปใกล้เพื่อมองกิจกรรมที่เกิดขึ้นระหว่างพี่เสือกับเนย เธอมาที่นี่เพื่อสิ่งนี้ และรู้ว่าพี่เสือน่าจะสมคำเล่าลือไม่ผิดเพี้ยน

เนยแยกขากว้าง พรรณชมพูไม่คิดว่าต้นขาของเนยจะฉีกอ้าได้มากขนาดนี้ มันแทบจะเป็นเส้นตรงเลยด้วยซ้ำ และตอนนี้ริมฝีปากของพี่เสือก็จ่อเข้ากับกลีบเนื้ออันบอบบางของเนย

“ซี้ดดดดด เลียเนยสิคะพี่เสือ ลงลิ้นให้เนย เนยอยากได้”

พรรณชมพูอดคิดไม่ได้ ถ้าเป็นเธอจะกล้าพูดราวกับผู้หญิงขายตัวแบบนี้ไหม เธอจับจ้องไปที่ปลายลิ้นของพี่เสือ ภาพที่ลิ้นสีชมพูแล่บ ออกมาและตวัดปัดไปมาบนปุ่มกระสันของเนย ชวนให้คนที่ยืนจ้องแขนขาอ่อนแรง พี่เสือละเลงลิ้นไปตามร่องเสียวของเนย กลีบเนื้อของเนยเป็นสองสี ช่วงปลายจะคล้ำมากกว่าช่วงในๆ ที่ยังเป็นสีชมพู คงเพราะเนยเป็นผู้หญิงผิวสีน้ำผึ้งกระมัง

นี่เธอกำลังทำอะไรอยู่?

พรรณชมพูถอนใจนับครั้งไม่ถ้วน เมื่อลิ้นของพี่เสือคว้านเข้าไปในร่องเสียวของเนย

“อ๊า อ๊ะ”

พรรณชมพูอยากกรีดร้องเหมือนเนย พี่เสือไม่ได้ทำให้เนยเสียวซ่านได้คนเดียว เธอเองแค่ดูเฉยๆ ก็ยังหลั่งน้ำอุ่นๆ ออกมาที่ซอกขา เสียววูบวาบไปทั้งร่าง น้ำแรกแห่งความสาวที่เธอรู้ตัวดี ผู้ชายรูปงามที่แม้จะไม่ได้เห็นหน้าเต็มๆ กำลังทำให้พรรณชมพูขาดใจ กลีบเนื้อกลางร่างเริ่มฉ่ำ ความลื่นทำให้เธออ่อนแรง เธอรู้สึกว่ามือพี่เสือกำลังลูบคลึงเนินโยนีอันโหนกนูนของตนเหมือนที่ทำกับเนย หรืออาจจะมากกว่า

ภาพตรงหน้าพี่เสือกำลังเลียร่องสาวของเนยอย่างเมามัน พรรณชมพูขาอ่อนถอยไปหนึ่งก้าวแล้วนั่งบนขอบเตียง ชายหนุ่มเพียงคนเดียวหันมามอง เขาเอี้ยวหน้าตวัดตาคมที่คุโชนไปด้วยไฟปรารถนามองเธอ แต่ปลายลิ้นของเขายังเลียไปทั่วซอกเนื้อ

“อา” เสียงใคร ไม่ใช่เสียงครางของเนย แต่เป็นเสียงครางของเธอ

ใบหน้าของพรรณชมพูแดงก่ำ มือยังจิกเกร็งข้างหนึ่งอยู่บนหน้าขา อีกข้างหนึ่งจิกผ้าปูที่นอนแน่น พี่เสือกดตามองมือนั้นแล้วจับมือสั่นๆ ของเธอขึ้นมา เขาผละใบหน้าห่างจากร่องเสียวของเนยเพื่ออ้าปากงับปลายนิ้วของพรรณชมพูแทน

“ซี้ดดด” พรรณชมพูเผลอครางเสียงดัง ไม่คิดว่าพี่เสือจะทำแบบนี้ และเธอก็พอใจเสียด้วย

วายุดึงปลายนิ้วของพรรณชมพูออกจากปาก ไม่ใช่ไม่อยาก แต่เขากำลังทำเกินข้อกำหนดซึ่งเขาเป็นผู้ชายเจนจัดที่เคารพกติกาเสมอ หากผิดกติกาเขาจะไม่ทำ ทุกครั้งที่นัดเดทกับผู้หญิง วายุจะถามคำถามแรกก็คือ พอใจแค่ไหน เขาจะทำในสิ่งที่เธอเหล่านั้นพอใจ งานของเขาคือการสร้างความสุขให้ผู้หญิง หรือสามีที่พาภรรยามาออกรอบแลกเปลี่ยน วายุเป็นนัมเบอร์วันที่ถูกเลือก ความเจนจัดของเขาดังกระฉ่อน ไม่มีสาวคนไหนที่ไม่อยากนอนกับเขา

เขาตวัดตากลับไปมองเนย เธอนอนระทวยร่านสวาท เนยกระชากตัวเขาขึ้นเพื่อบดขยี้ริมฝีปากของเขา วายุจูบเธออย่างที่เธอต้องการ มือของเขาลูบไปทั่วร่างเต่งตึงโดยเฉพาะโคกสวาทที่ดกไปด้วยขน วายุลิ้มลองเนินรักมานักต่อนัก กลิ่นเฉพาะของผู้หญิงแต่ละคนไม่เหมือนกัน คงเป็นเพราะพวกเธอรักษาความสะอาดได้ไม่เท่ากัน บางคนทำให้เขาฝืนใจ แต่ก็ยังรักษาน้ำใจเป็นสุภาพบุรุษทำให้เธออย่างต่อเนื่อง แต่บางคนช่างหอมเสียจนไม่อยากดึงหน้าออกจากตรงนั้น ถ้าท่อนเอ็นขนาด 8 นิ้ว ของเขาจะไม่ปวดตึงมากจนกลั้นไม่ไหว

เขาเลื่อนตัวอีกครั้งเพื่อดูดยอดถันของเนย เต้านมที่ยัดซิลิโคนถูกบีบขยำเท่าที่จะทำได้ เนยกดหัวเขาให้ละเลงลิ้นกับร่องสวาทของเธออีกครั้ง

“ลิ้นของพี่เสือดีจัง เนยอยากได้อีก”

มาถึงตอนนี้พรรณชมพูต้องแขม่วหน้าท้องพลางๆ ขมวดคิ้วเรียวสวยมุ่น วูบของความไม่พอใจกับการเรียกร้องของเนย เป็นวูบวาบที่เกิดขึ้นเพราะอารมณ์ใฝ่ต่ำ พรรณชมพูอยากให้ลิ้นของพี่เสือสวาปามร่องรักของเธอมากกว่าเนย

พรรณชมพูหันหน้าหนีแก้มร้อนซู่ เมื่อพี่สิงดื่มกินกลีบเนื้อของเนยอีกหน เสียงของเนยดังแหลมบาดแก้วหูเกินไป

“อ๊า ดีจังพี่เสือ อ๊า”

‘นี่หล่อนจะเก็บอารมณ์นิดนึงได้มั้ยยัยเนย เสียงของหล่อนมันน่าเกลียดมากเข้าใจมั้ย’

อารมณ์คุกรุ่นของพรรณชมพูที่เริ่มรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ เธอตวัดตามองเนยอย่างไม่พอใจ ไม่รู้ทำไม เสียงของเนยตอนนี้จึงเหมือนเสียงควายออกลูก น่าเกลียด

พรรณชมพูลุกขึ้นถอยห่างออกไป มือของเธอสั่นอยากคว้าบ่าพี่เสือกระชากกลับมาหาเธอ ในใจกรีดร้องกึกก้อง

‘พี่เสือเป็นของฉัน’

เรือนร่างแกร่งแข็งไปด้วยมัดกล้าม ยกเว้นท่อนเอ็นสีขาวอมชมพูของพี่เสือจะแข็งเพราะอารมณ์ความต้องการ เขาลุกขึ้นเอี้ยวหน้ามามองเธอ พรรณชมพูหลบตาวูบริมฝีปากสั่นระริก จนพี่เสือต้องถาม

“ยังได้อยู่มั้ยคุณหมูชมพู”

ชื่อของเธอที่ถูกพี่เสือเรียก เหมือนพู่กันที่แต้มสีแดงแล้วทาไปทั่วดวงหน้าของพรรณชมพู เสียงของพี่เสือทุ้มและเพราะมาก

“คะ ค่ะ” ไม่อยากตอบ แต่ตอบไปแล้ว พรรณชมพูไม่อยากเป็นตัวการที่ทำให้พี่เสือค้างเติ่งอยู่บนยอด ถึงจะไม่ประสีประสา แต่ก็ยังรู้ว่าผู้ชายยามที่ขนาดท่อนเนื้อขยายเหยียดเต็มลำ ยากที่จะกู่กลับ นอกจากเขาจะเสียอารมณ์จนหมดความต้องการไปเอง

คำตอบของพรรณชมพูทำให้ลำลึงค์ของวายุผลุบเข้าไปในร่องสวาทของเนย

“ซี้ดดดดด ใหญ่จังพี่เสือ เนยตึงไปหมดแล้ว อ๊า”

คุณอาจจะชอบ

หน้าปกนวนิยาย ทัณฑ์แค้นบ่วงพิศวาส
8.7
เฮเดน นักธุรกิจหนุ่มผู้เต็มไปด้วยไฟแค้นจากการถูกเพื่อนรักทรยศ เขาจึงมุ่งเป้าทำลายมนัสวี น้องสาวของคนทรยศที่เคยมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกันในอดีต มนัสวีต้องยอมรับข้อเสนออันแสนเจ็บปวดด้วยการเป็นเมียเก็บเพื่อชดใช้ความผิดแทนพี่ชาย เธอถูกกักขังในพันธะสัญญาที่บีบคั้นทั้งกายและใจ โดยมีความลับสำคัญคือหนูไอซ์ ลูกสาวตัวน้อยที่เป็นดั่งแก้วตาดวงใจและเป็นสายเลือดที่เกิดจากเขา ซึ่งเธอต้องปกปิดไว้ไม่ให้เขาได้รับรู้ท่ามกลางพายุแห่งการล้างแค้นนี้
หน้าปกนวนิยาย ร้าวรานรัก
8.5
ประโยคที่เขาเคยอ้อนวอนขอให้เธอหยุดคุมกำเนิดเพราะอยากสร้างครอบครัวด้วยกันยังคงติดตรึงอยู่ในใจของเปรมเสมอ ทว่าในวันนี้แววตาและท่าทางเหล่านั้นกลับกลายเป็นเพียงอดีตที่คอยตอกย้ำความเจ็บปวด เมื่อพื้นที่ข้างกายของเขาถูกแทนที่ด้วยผู้หญิงคนใหม่ไปเสียแล้ว เธอได้แต่ตั้งคำถามกับตัวเองท่ามกลางความร้าวรานว่า ในเสี้ยวความทรงจำของเขายังคงหลงเหลือภาพของเธออยู่บ้างไหม หรือว่าความรักครั้งเก่าได้ถูกลบเลือนหายไปพร้อมกับการปรากฏตัวของพรรษมนอย่างสมบูรณ์แบบ
หน้าปกนวนิยาย สวาทรัก อสูรร้าย
8.5
ความแค้นที่สุมอกทำให้เรียวตัดสินใจจองจำทรรศิกาไว้ในขุมนรกบนดิน เขาต้องการให้เธอชดใช้ความตายของแม่และคนรักด้วยความทรมานที่มากกว่าร้อยเท่า ชายหนุ่มใช้ชีวิตของแม่เธอเป็นเครื่องต่อรอง บีบคั้นให้หญิงสาวต้องก้มหน้ารับชะตากรรมอันโหดร้ายอย่างไร้ทางเลี่ยง ท่ามกลางสายตาที่เต็มไปด้วยความเกลียดชังและการคุกคามที่ไร้ความเมตตา ทรรศิกาทำได้เพียงยอมจำนนต่ออสูรร้ายในคราบมนุษย์เพื่อปกป้องครอบครัว แม้ต้องเผชิญกับความเจ็บปวดที่แสนสาหัสเกินกว่าจะทานทนไหวก็ตาม
หน้าปกนวนิยาย สุดที่รักคือเธอ
8.9
นิ่งเฉี่ยนเฉี่ยน เด็กกำพร้าสาวผู้โชคดีได้สมรสกับมหาเศรษฐีผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในเมือง ทว่าชีวิตคู่ตลอดสามปีกลับไร้ซึ่งความรัก จนกระทั่งวันที่เธอตั้งครรภ์ สามีกลับขอหย่าเพราะปักใจเชื่อว่าต่างฝ่ายต่างมีคนใหม่ แต่ในจังหวะที่ความสัมพันธ์กำลังจะขาดสะบั้น เขากลับเปลี่ยนใจไม่ยอมปล่อยเธอไป พร้อมสารภาพความในใจที่ทำให้เธอต้องสับสน ท่ามกลางรอยร้าวและความแค้นที่ปนไปกับความรัก ว่าที่คุณแม่มือใหม่จะตัดสินใจอย่างไรกับอนาคตที่ยากจะคาดเดานี้
หน้าปกนวนิยาย ลิขิตรัก พันธนาการหัวใจ
8.8
เมื่อพระนายตกหลุมรักขวัญข้าวตั้งแต่แรกเห็น เขาจึงทุ่มเททุกวิถีทางเพื่อให้อยู่เคียงข้างเธอ ทว่าค่ำคืนหนึ่งกลับเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝัน เมื่อขวัญข้าวสูญเสียการควบคุมตัวเองจากความปรารถนาที่พลุ่งพล่านจนต้องเอ่ยปากขอร้องให้เขาช่วยปลดปล่อยความทรมานที่แสนเร่าร้อนนี้ แม้จะอับอายเพียงใดแต่เธอก็ไม่อาจต้านทานความต้องการส่วนลึกได้ พระนายจึงต้องเผชิญหน้ากับเสียงเรียกร้องจากหัวใจและร่างกายของหญิงสาวที่เป็นดั่งแก้วตาดวงใจในบรรยากาศที่เต็มไปด้วยเสน่หา