ป่วนหัวใจยัยเลขา

"ลูกปัด ไปทำงานกับคุณกร มาตั้งหลายปีแล้ว จะมีข่าวดีให้อาลุ้นไหมคะ "

ใบหน้าของหญิงสาววัยเกือบห้าสิบปีที่ตกแต่งด้วยเครื่องสำอางค์ราคาแพง และช่างแต่งหน้าฝีมือดียิ้มออกมา ด้วยความอยากรู้

ภัทรกร รวยมาก หล่อมาก และดีทุกข้อไม่มีที่ติ หากยัยลูกเลี้ยงได้ไปก็น่าอิจฉามาก นางหมายตาไว้ให้ลูกแก้ว เอาไว้เหมือนกัน

"ลูกปัดเค้าสวยมาก ทำงานก็เก่ง ไม่มีใครที่จะไม่ชอบหรอกครับ"

ภัทรกรตอบแบ่งรับแบ่งสู้ เพราะรู้ความนัยของคุณดาราดี ว่าต้องการอยากรู้อะไร

"อาหารน่าอร่อย ไปเถอะค่ะพี่กร คุณพ่อจะได้รับแขกคนอื่น "

ลูกปัดบอกกับคนข้างๆ ตัดบทอย่างเสียมารยาทออกมา เพื่อเบื่อจะปั้นหน้าแล้ว

"ขอตัวนะคะ คุณพ่อ คุณอา "

หญิงสาวกระตุกแขนเสื้อคนข้างๆแล้วรีบเดินออกมาเคียงข้างกัน เป็นภาพคู่สร้างคู่สมที่ฝ่ายชายเดินตามฝ่ายหญิง คล้ายคู่รักเหลือเกิน

"ควรควงแขนนะจ้ะลูกปัด ไม่ใช่ดึงแขนเสื้อ "บอสที่พ่วงตำแหน่งพี่ชายบอกน้องสาวที่พ่วงตำแหน่งเลขา

"หาอะไรกินเถอะค่ะ ปัดหิวแล้ว พี่กรก็ควรทานรองท้องก่อนจะไปดื่มด้วย "

ใบหน้าหล่อเหลายิ้มกว้างออกมา รู้ทันไปหมดเลย

หญิงวัยชราเดินออกมามองแขกในงานแล้วก็ยิ้มกว้างเมื่อเห็นคนที่เฝ้ารอ

"นมจ๋า " ลูกปัดยัดกระเป๋าถือใส่มือบอส แล้วเดินไปกอดหญิงวัยชราด้วยความดีใจ

"นมมาได้ยังไงคะ ดึกแล้ว ง่วงไหมคะ " ใบหน้าของนมยิ้มออกมา แล้วรับร่างบอบบางหอมกรุ่นมากอดเอาไว้

"ท่านให้มาดูเรื่องอาหารค่ะ นมเลยมาช่วย เสร็จตั้งแต่เย็นแล้ว แต่นมรอเจอคุณหนู "

" โถ นมจ๋า คิดถึงลูกปัดก็ให้เด็กๆโทรมาสิจ้ะ ลูกปัดจะโดดงานไปหานมเอง "

บอสหนุ่มยกมือไหว้ หญิงวัยชราอย่างสุภาพแล้วอดยิ้มไม่ได้กับท่าทางออดอ้อนแบบนี้ ที่ไม่มีใครเคยเห็นนัก

" บอสเค้าใช้งานลูกปัดหัวหมุน แต่ถ้านมคิดถึง ก็บอกลูกปัดจะรีบไปให้กอดเลย "

หญิงชราน้ำตาคลอหน่วย นางรักเทิดทูนคุณกิ่งดาวยิ่งกว่าอะไร ยิ่งเจ้านายบุญน้อยลาจากโลกไปไว

มีคุณหนูน้อยให้นางอุ้มชู คุณหนูลูกปัด จึงเป็นแก้วตาดวงใจของนาง

" อ้อนแบบนี้ หนุ่มๆคงหลงกันใจขาดซะละมั้งคะ"

"ลูกปัดไม่มีใครให้อ้อนนอกจากนมจ๋าคนเดียว"

ภัทรกรยิ้มออกมาอย่างเอ็นดู