ติดตาม
ตอน
แชร์
หน้าปกนวนิยาย จ้างรักลวงใจ

จ้างรักลวงใจ

ลีโอเนล ทายาทมาเฟียผู้ทรงอิทธิพลจากมาเก๊า จำต้องซ่อนตัวตนภายใต้คราบนักศึกษาเนิร์ดในไทยเพื่อหนีการตามล่าจากศัตรู ทว่าเบื้องหลังความนิ่งเฉยเขากลับซ่อนเขี้ยวเล็บที่พร้อมขย้ำทุกคนที่ริลองดี แพร ลูกสาวเจ้าของโรงแรมดังผู้ไม่เคยถูกใครปฏิเสธ จึงพยายามทำทุกทางเพื่อเอาชนะใจหนุ่มหล่อลึกลับคนนี้ให้ได้ แต่เกมการอ่อยที่เธอหวังเพียงชัยชนะ กลับนำไปสู่ความสัมพันธ์ลึกซึ้งเกินคาดเดา เมื่อสิ่งที่เขาทิ้งไว้ให้เธอไม่ใช่เพียงความทรงจำ แต่คือสายเลือดตัวน้อยที่เป็นโซ่ทองคล้องใจท่ามกลางอันตราย
ตอน
แชร์

ตอน 3

"อยากอวดดีหนัก สมน้ำหน้า" แพรนลินพูดออกมา เพราะเธอไม่ชอบใจเท่าไหร่ที่สารัสชอบพูดจาโอ้อวดว่าตัวเองรวยแบบนั้นรวย ตัวเองรวยแบบนี้ เธอจึงจัดให้เขาแบบจัดเต็มเลย

"ต่อไปคงไม่กล้ามาจีบแกอีกแล้วมั้ง ฮ่าๆ" แพทเอ่ยหัวเราะอย่างสะใจ

"วันนี้เราไปฉลองกันหน่อยไหมแก ได้กระเป๋ามาใช้ฟรีๆเลยอ่ะวันนี้ " ริต้าก็เอ่ยออกมาเช่นกัน

"ไปดิ งั้นก่อนจะไป ฉันเอากระเป๋านี่ไปคืนก่อนนะ " แพรนลินเอ่ยบอกไป ก็กลับไปที่ร้านกระเป๋าที่เธอซื้อเมื่อกี้ เพราะเธอแอบตกลงกับพนักงานเมื่อกี้ไว้แล้ว

"แกจะเอาคืนทำไมห้ะยัยแพร" ริต้าเอ่ยถามก็เดินตามเพื่อนไป

"ฉันแค่แกล้งเขาเล่นเฉยๆ พวกแกก็เอากระเป๋านี่ไปเถอะถือว่ามาเป็นเพื่อนฉัน ส่วนของฉันจะเอาคืนเอง จะได้เอาเงินไปทำอย่างอื่น" แพรนลินพูดออกไปเพราะเธอจะเอาเงินไปทำบุญต่อ ไม่อยากจะใช้ของของคนอื่นฟรีๆ

"อย่างแกคงไม่พ้นบ้านเด็กกำพร้าล่ะสิ" แพทเอ่ยออกมา เพราะเพื่อนสาวชอบไปบริจาคเงินให้มูลนิธิเด็กกำพร้าตลอด

"งั้นก็เอาของฉันคืนด้วยเลย จะได้ทำบุญกับแก" ริต้าเอ่ยบอกก็ยื่นกระเป๋าให้เพื่อนสาว

"ไม่เอาน่า แกสองคนเอาไปเลยแค่ของฉันก็พอแล้ว" แพรนลินเอ่ยบอกเพราะกระเป๋าที่สารัสซื้อให้เธอราคาเกือบจะสองแสนเลยก็ว่าได้

"เออๆ แล้วแต่แกละกัน งั้นเดี๋ยวเสร็จแล้วก็แวะไปบริจาคเลยละกัน แล้วเราค่อยไปแต่งตัวไปปาร์ตี้ต่อ" ริต้าเอ่ยบอกแล้วทำท่าดีใจที่จะได้ไปเที่ยว

"จะดีใจทำไมริต้า แกก็ไปทุกคืนอยู่แล้วนิ" แพทเอ่ยแซวเพื่อนสาว

"แกก็ไปกับฉันยัยแพท อย่ามาว่ากันหน่อยเลย" ริต้าเอ่ยตอบกลับเพื่อนสาว

"พวกแกนี่แขวะกันได้ตลอดเลยนะ เดี๋ยวฉันไปจัดการก่อน แกสองสองรอนี่ก่อนละกัน" แพรนลินเอ่ยบอกอย่างระอา ก็เดินไปหาพนักงานในร้าน จากนั้นพวกเธอก็ไปบริจาคเงินให้มูลนิธิเด็กกำพร้าก่อนจะกลับมาที่คอนโดของริต้าเพื่อเตรียมตัวไปเที่ยว

ด้านลีโอก็มาท่องราตรีกับอาเทอร์ในคาบเทพบุตรสุดหล่อไม่ใช่หนุ่มเนิร์ดแบบกลางวัน

"เห็นแบบนี้แล้วชื่นใจว่ะ ขาวๆหมวยๆทั้งนั้น" อาเทอร์พูดออกไปขณะเดินเข้ามาในผับของลีโอ ที่ตอนนี้มันได้มาบริหารอย่างเต็มตัวเพราะพ่อมันยกให้เพื่อแก้ทำอะไรเซ็งเล่นๆ

"จะเปิดห้องก็ได้นะ เดี๋ยวฉันให้คนจัดการให้" ลีโอเอ่ยออกไปก็เดินไปยังห้องทำงานที่อยู่ชั้นสอง

"แน่นอนอยู่แล้ว เปิดรอฉันเลยคืนนี้ฉันได้กินเหยื่อแน่นอน" อาเทอร์พูดออกไปก็ตบไหล่เพื่อนแล้วหัวเราะ

"วันนี้มีปัญหาอะไรไหมโทนี่ แล้วแด๊ดโทรมารึเปล่า" ลีโอเอ่ยถามแล้วนั่งลงบนโต๊ะทำงาน

"นายบอกให้นายสนใจแค่ทางนี้ก็พอครับ ตอนนี้นายกำลังจัดการเจสันอยู่ครับ" โทนี่เอ่ยบอกออกไป

"อืม เข้าใจแล้ว นายไปจัดการข้างล่างต่อเถอะ" ลีโอเอ่ยบอกเพราะเขาให้โทนี่จัดการแทนทุกอย่าง

"เห้ย วันนี้เจอของเล่นชิ้นใหม่แล้วว่ะ ไปก่อนนะมึงแล้วเจอกัน" อาเทอร์พูดออกไปเมื่อมองลงไปแล้วเจอเข้ากับสาวสวยคนหนึ่งจึงไม่รอช้าที่จะเข้าไปขย้ำเหยื่อ ลีโอหันไปมองตามก็รู้สึกเฉยๆ แต่สายตาไปสะดุดกับสาวเมื่อตอนกลางวันที่เพื่อนๆเขาพูดถึง ก่อนจะมองอย่างเอือมระอากับการกระทำของเธอที่เต้นยั่วน้ำลายหนุ่มๆ

"ยัยแพท เดี๋ยวฉันมานะแก ไปโทรหาแม่แปปนึง" แพรนลินที่เต้นอยู่เอ่ยบอกเพื่อนสาวแล้วเดินขึ้นมาที่ชั้นสอง เพราะมันมีห้องน้ำที่ไม่เสียงดังอยู่ จากนั้นแพรนลินก็คุยกับมารดาสักพักก่อนจะเดินกลับลงไปข้างล่าง แต่ต้องสะดุดเมื่อชนเข้ากับร่างสูงใหญ่จนเธอล้มลงพื้นอย่างแรง

"ขอโทษครับ ผมไม่ทันระวัง" ลีโอเอ่ยด้วยสำเนียงภาษาอังกฤษชัดแจ๋วก่อนจะช่วยพยุงให้ผู้หญิงตรงหน้าลุกขึ้น

"เดินไม่ดูรึไงไอ้บ้า ไม่เห็นคนรึไง" แพรนลินเอ่ยบอกด้วยภาษาอังกฤษเช่นกันก็เงยหน้าขึ้นมองคนที่ชนเธอ แต่ก็ต้องสะดุดเมื่อเจอกับหนุ่มฝรั่งที่หน้าตาหล่อคมเข้มอย่างน่ามอง ลีโอก็มองเธออย่างคาดโทษ เขาอุตส่าห์ขอโทษเธอแล้ว แต่วาจาที่เธอพ้นออกมากลับไม่น่ารักแบบหน้าตาของเธอเลยสักนิด

"ปล่อย" แพรนลินพูดออกมาเมื่อมองเขาแล้วเจอสายตาที่มองเธออย่างไม่ชอบใจนัก

"ก็ไม่ได้อยากจับนักหรอก" ลีโอพูดออกไปก็ปล่อยมือจากแขนเรียว

"ใครๆเขาก็อยากจับฉันทั้งนั้นแหละย่ะ" แพรนลินเอ่ยออกไปก็มองหน้าเขาอย่างเอาเรื่อง

"ผมก็ไม่แปลกใจหรอก ก็แต่งตัวมายั่วขนาดนี้" ลีโอพูดออกมาอย่างไม่ยอมแพ้

"ฉันก็ไม่ได้แต่งมายั่วผู้ชายปากหมาแบบนายละกัน " แพรนลินเอ่ยออกไปอย่างสุดทน

"นี่คุณว่าผมเหรอ ได้งั้นลองชิมปากหมาหน่อยเป็นไง" ลีโอพูดจบก็ดึงร่างบางเขาไปปะทะกับหน้าอกของเขาอย่างแรง ก่อนจะโน้มหน้าลงไปจูบเธออย่างรุนแรง แล้วบดขยี้ริมฝีปากบางๆก่อนจะแทรกเรียวลิ้นหยอกล้อกับเธอ

"อือ " แพรนลินได้แต่อึ้ง แล้วตีหน้าอกเขาแรงๆแต่เขาก็ไม่ยอมปล่อยเธอไป กลับจูบเธอแรงขึ้นราวกับสูบเลือดสูบเนื้อของเธอไป

ลีโอเริ่มหลงไปกับความหวานของสาวตรงหน้า ก่อนจะผลักเธอไปชิดกำแพงข้างๆห้องน้ำแล้วระดมจูบใส่เธอแบบไม่ยั้งปาก แพรนลินก็เริ่มแปรเปลี่ยนไปกับสัมผัสแปลกใหม่ที่เขาทำ

"เป็นไงปากหมาสะใจไหมล่ะ" ลีโอถอนจูบออกมาแล้วพูดกับเธอ

"คนเลว" แพรนลินพูดออกมาแล้วหายใจหอบๆ พร้อมกับน้ำตาคลอเบ้า ก่อนจะตบหน้าชายหนุ่มตรงหน้าอย่างแรง แล้วผลักเขาออกไปให้ห่างตัวเองก่อนจะวิ่งลงไปข้างล่าง ลีโอก็มองตามก่อนจะเอานิ้วปาดริมฝีปากของตัวเองแล้วมองตามร่างบางไป

"อ้าวแพรเป็นอะไรวะ" แพทเอ่ยถามเพื่อนที่เดินเข้ามา

"ไม่เป็นไรแก ฉันกลับก่อนนะ แล้วเจอกัน" แพรนลินพูดจบก็หยิบกระเป๋าสะพายแล้วเดินออกไปจากผับแห่งนี้ทันที เธอเกลียดผู้ชายแบบนี้ที่สุดขออย่าให้ได้เจอกันอีกเลย แพรนลินคิดในใจก็ขับรถออกไปอย่างรวดเร็ว

ลีโอก็เข้ามาในห้องทำงานอีกครั้งหลังจากที่แกล้งแพรนลินจนถูกตบหน้าหัน ก็มันน่าจูบไหมล่ะผู้หญิงอะไรปากจัด ไม่มีความเป็นผู้หญิงสักนิด ลีโอคิดในใจ

เช้าของอีกวัน

แพรนลินก็มามหาวิทยาลัยแต่เช้า เพราะถูกอาจารย์ในชมรมอาสาสมัครเรียกมาประชุม เพราะเธอเป็นตัวแทนของปีสองนั่นเอง แต่พอเข้ามาเธอก็เจอกับอาเทอร์และเพื่อนใหม่หน้าฝรั่งของเขา แต่หน้านายฝรั่งนี่มันคุ้นๆจนเธอนึกไม่ออกว่าเคยเจอที่ไหน

"อ่าวแพรมาพอดี อาจารย์ไม่เข้านะเขาให้พี่มาประชุมแทนเลย" อาเทอร์เอ่ยบอก ส่วนลีโอที่เห็นแพรนลินเดินเข้ามาก็แปลกใจว่าเธอทำอะไรแบบนี้เป็นด้วยเหรอ นึกว่าจะทำตัวสวยไปวันๆ ก่อนจะมองสำรวจชุดนักศึกษาที่เธอใส่รัดตัว จนโชว์ส่วนเว้าส่วนโค้ง แถมมองกระโปรงที่เธอใส่ยังสั้นแค่คืบเดียว เขามองแล้วกลับไม่ชอบใจนักโดยไม่รู้เหตุผล

"อ่อค่ะ งั้นมาประชุมกันเลยไหมคะ" แพรนลินเอ่ยออกไปก็นั่งลงตรงข้ามกับเพื่อนของอาเทอร์

"เดี๋ยวรอตัวแทนน้องปีหนึ่งแปปนึงนะครับน้องแพร" อาเทอร์เอ่ยออกไปก็หันไปมองลีโอก่อนจะเอ่ยต่อ

"นี่เพื่อนของพี่เอง มันพึ่งย้ายมาใหม่ชื่อลีโอ" อาเทอร์เอ่ยแนะนำออกไป

"อ่อค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะชื่อแพรนลินค่ะ เรียกแพรเฉยๆก็ได้ค่ะ" แพรนลินเอ่ยออกไปก็ยื่นมือไปทักทายโดยไม่รู้ว่า เขาคือคนที่จูบกับเธอเมื่อคืน

"อ่อ ยินดีที่ได้รู้จักครับน้องแพร" ลีโอพูดออกไปด้วยสำเนียงไทยอย่างชัดเจน ก่อนจะยื่นมือไปจับมือของแพรนลินอย่างทักทาย ถ้ารู้ว่าเขาคือคนเมื่อคืนเธอคงจะตกใจแน่ๆ

"ชื่อน่ากินมากเลยนะคะเนี่ย ฮ่าๆ" แพรนลินพูดออกไปแบบขำๆก็นั่งลง

"อ่อครับ" ลีโอพูดออกไปก็แกล้งยิ้มเขิลๆ เพราะตอนนี้เขายังเป็นไอ้เนิร์ดอยู่ จะทำอะไรรุ่มล่ามไม่ได้

จากนั้นน้องปีหนึ่งก็มา ทั้งหมดก็ร่วมประชุมกันอย่างจริงจัง มีแต่ลีโอที่ต้องหายใจติดขัดเพราะดันนั่งตรงข้ามแพรนลิน ที่ตอนนี้นั่งสับขาจนเห็นไปถึงไหนต่อไหน แต่เหมือนกับว่าเธอจงใจจะยั่วเขามากกว่า เพราะเวลาไอ้อาเทอร์เดินมาเธอก็หุบขานั่งชิวๆไป แต่พอไอ้อาเทอร์ลุกไปอธิบายเธอก็นั่งสับขาไปมายั่วเขา ลีโอคิดในใจแบบงงๆ แพรนลินที่แกล้งลีโอก็รู้สึกตลก สงสัยจะเนิร์ดจนไม่รู้เรื่องอะไรละมั้ง แพรนลินคิดในใจ

ดูต่อเลย!
เนื้อเรื่องกำลังเข้มข้น! ไปที่แอปเพื่ออ่านต่อ
ปลดล็อกทุกตอน
เปิดเว็บไซต์ทางการ

คุณอาจจะชอบ

หน้าปกนวนิยาย โซ่เทวา
8.4
เริ่มต้นความสัมพันธ์บทใหม่ที่เปลี่ยนแปลงชีวิตไปตลอดกาล เมื่อพันธะสัญญาที่เกิดขึ้นนำมาซึ่งคำประกาศกร้าวที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ นับจากวินาทีนี้เป็นต้นไปสถานะระหว่างเราจะเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง จงจดจำและประทับไว้ในใจให้มั่นว่าหน้าที่สามีของนายคือสิทธิ์ขาดของฉันเพียงคนเดียวเท่านั้น เรื่องราวความรักในยุคสมัยใหม่ที่เต็มไปด้วยความเร่าร้อนและการแสดงความเป็นเจ้าของที่ชัดเจนภายใต้เงื่อนไขที่โชคชะตาขีดเส้นเอาไว้ให้เดิน
หน้าปกนวนิยาย เพื่อนร้าย ซ่อนรักWTF is this relationship.
9.1
เมื่อเพื่อนสนิทที่เคยมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งเกินคำว่าเพื่อนกลับต้องกลายมาเป็นเจ้าสาวของพี่ชายตนเอง ความลับที่ซ่อนไว้จึงเริ่มสั่นคลอนพังทลายลงในวันที่ไม่ควรจะเป็น เรื่องราวความรักสุดวุ่นวายที่เต็มไปด้วยความซับซ้อนและสถานการณ์ที่คาดไม่ถึงนี้จะจบลงอย่างไร เมื่อความจริงที่ว่าเธอคือเมียของเขาถูกเปิดเผยต่อหน้าทุกคนในครอบครัว เขาจะยอมปล่อยเธอไปหรือจะเลือกทำตามหัวใจเพื่อดึงเธอกลับมาเป็นของเขาเพียงคนเดียวในฐานะคนสุดท้ายที่เธอจะรัก
หน้าปกนวนิยาย โอเมก้าผู้ถูกทอดทิ้ง  หายนะของจอมราชันอัลฟ่า
9.2
ตลอดสิบห้าปี ฉันคือคู่แท้และที่ยึดเหนี่ยวจิตใจของอัลฟ่าดัสติน แต่ความภักดีนั้นพังทลายลงเมื่อฉันพบหลักฐานการคบชู้กับผู้ช่วยสาว ความเจ็บปวดจากการถูกหักหลังรุนแรงจนร่างกายปฏิเสธสายใยวิญญาณ เมื่อชู้รักส่งภาพการตั้งครรภ์มาเยาะเย้ย ฉันจึงตัดสินใจตัดขาดทุกอย่างโดยไม่เรียกร้องทรัพย์สินใดๆ การจากไปครั้งนี้ไม่ใช่การยอมแพ้ แต่เป็นจุดเริ่มต้นของแผนการทำลายล้างโลกของเขาด้วยมือของฉันเอง
หน้าปกนวนิยาย พู่กันของวรานนท์ Mpreg
8.5
วรานนท์ ทายาทอสังหาฯ ผู้เพียบพร้อม เคยเอ่ยปากขอ พนัชกร มาเป็นเจ้าสาวตั้งแต่เยาว์วัย ทว่าเมื่อเติบโตขึ้น ความรู้สึกกลับเปลี่ยนเป็นความรำคาญใจ เมื่อพนัชกรผู้สืบทอดโรงพยาบาลและนักศึกษาแพทย์หนุ่ม คอยตามตื้อและแสดงความรักอย่างไม่ลดละ แม้จะตกหลุมรักพี่ชายใจดีคนเดิมอย่างสุดหัวใจ แต่การพยายามพิสูจน์รักครั้งนี้กลับสร้างเพียงความลำบากใจและช่องว่างที่ห่างเหิน ความสัมพันธ์ที่เคยอบอุ่นในอดีตจึงกลายเป็นความอึดอัดที่ยากจะประสานให้ลงตัว
หน้าปกนวนิยาย สะบายดีจอมดื้อ
9.0
เมื่อความรักพังทลายจนหัวใจบอบช้ำ ชายหนุ่มจึงตัดสินใจทิ้งทุกอย่างเพื่อมาพักกายพักใจที่ประเทศลาวนานนับเดือน แต่แผนการเยียวยาตัวเองกลับต้องวุ่นวาย เมื่อบริษัททัวร์ส่งไกด์ท้องถิ่นท่าทางกวนประสาทมาดูแลเขา แทนที่จะได้ความสงบ เขากลับต้องมาปะทะคารมกับเด็กหนุ่มที่พูดจาโผงผางใส่ตั้งแต่วันแรกว่าอย่ามาคิดมิดีมิร้ายกับตัวเองเสียอย่างนั้น ทริปหนีรักครั้งนี้จึงกลายเป็นความอลหม่านที่ทำให้เขาต้องปวดหัวมากกว่าเดิมหลายเท่าตัว
หน้าปกนวนิยาย ร้อยวิธีพลีชีพในวันสิ้นโลก
8.9
ห้าทศวรรษผ่านพ้นไปในสงครามกับสัตว์ประหลาดต่างดาว หน่วยพลีชีพจึงถูกตั้งขึ้นเพื่อเผชิญวิกฤตวันสิ้นโลก ทว่าทหารสามนายกลับรอดชีวิตมาได้อย่างปาฏิหาริย์ แต่เมื่อเพศรองปรากฏขึ้น ความสัมพันธ์ฉันเพื่อนตายก็เริ่มสั่นคลอน สโนว์ที่เป็นอัลฟ่าหญิงไม่สมบูรณ์ต้องรับมือกับเพื่อนชายทั้งสองที่เป็นโอเมก้าสายดุร้ายซึ่งจ้องจะกดขี่เธอ ท่ามกลางสมรภูมิที่เดิมพันด้วยชีวิต พวกเขาจะก้าวข้ามขีดจำกัดของคำว่าเพื่อนและเอาตัวรอดจากสงครามครั้งนี้ไปพร้อมกันได้หรือไม่