สามีจอมเผด็จการ

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

ที่คลับหวงถิง

นี่คือคลับที่มีชื่อเสียงที่สุดในเจียงเฉิง

ที่นี่เป็นหนึ่งในสถานที่พักผ่อนและสถานความบันเทิงยอดนิยมสำหรับนักธุรกิจที่รวยและมีอำนาจ

ที่ชั้นหนึ่ง ดนตรีอันน่าตื่นเต้นนั้นดังจนแสบแก้วหูไปหมด

บนฟลอร์เต้นรำ ผู้คนนั้นเหงื่อไหลไคลย้อยท่ามกลางไฟแสงสี

ซูเวยที่สวมรองเท้าส้นสูงนั้นเดินขึ้นไปชั้นสองและตบผู้หญิงที่กำลังนั่งดื่มเหล้าพลางดูอะไรสนุก ๆ อยู่บนที่นั่ง

“หนวนหน่วน”

เย่หนวนหน่วนเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของเธอ เธอนั้นใบหน้ากลมเหมือนซาลาเปาแต่เธอดูน่ารักมาก

“จิ๊ คนสวย มาให้ฉันจุ๊บทีสิ”

เย่หนวนหน่วนกอดซูเวยและจุ๊บแก้มเธอ

ซูเวยรู้สึกตลกและผลักเธอออกไปด้วยความรังเกียจ ก่อนจะเทเหล้าให้ตัวเอง

“เวยเวย เธอว่าสามีของเธอโง่รึป่าว？ ปล่อยผู้หญิงที่ทั้งสวยและมีความสามารถไปแบบนี้ แล้วออกไปหาเอาข้างนอกหน่ะ？ ”

เย่หนวนหน่วนชนแก้วกับซูเวยด้วยสีหน้ารู้สึกเสียดาย

ซูเวยจิบเหล้าแล้วยิ้มอย่างสดใส “โง่จริง ๆ นั่นแหละ”

ในสายตาของฟู่เหยียนอันนั้น เธอคงน่าจะเป็นผู้หญิงบ้านนอกคนหนึ่ง

ใครจะไปรู้...

“เฮอะ เขาไม่ต้องการ ซูคนสวยของเราก็มีผู้ชายตามจีบเยอะแยะถมเถไป”

เย่หนวนหน่วนกอดคอของซูเวย “เวยเวย เธอหย่าแล้วแต่กลับไม่ได้สัมผัสผู้ชายเลย ถ้าพูดออกไปนี่คงโดนคนเยาะเย้ยเอาแน่ ๆ ฉันรู้จักผู้ชายดี ๆ เยอะแยะเลย เธอชอบผู้ชายแบบไหน？ วันนี้ฉันจะแนะนำให้เธอรู้จัก”

ซูเวย “...”

เพื่อนสนิทของเธอนั้นปรารถนาอยากให้เธอได้ผู้ชายมากขนาดนั้นเลยเหรอเนี่ย

“เลิกพูดจาไร้สาระได้แล้วน่า มาดื่มเหล้ากับฉันกัน หลังจากนี้ฉันจะโฟกัสไปที่เรื่องงานอย่างเดียวเท่านั้น”

“โอเค ผู้หญิงที่ให้ความสำคัญกับงานนั้นมีเสน่ห์ที่สุดแล้ว เวยเวย จากนี้ไปเรามาอยู่ด้วยกัน”

“ไม่ต้องเลย แฟนเธอถือมีดยาวไล่ตามฉันมาแล้ว”

“...”

ทั้งคู่ดื่มไปคุยไปและเมาโดยไม่รู้ตัว

เย่หนวนหน่วนลากซูเวยไปเต้นรำบนฟลอร์ ซูเวยรู้สึกแน่นเลยขอไปเข้าห้องน้ำก่อน

ที่ห้องน้ำบนชั้นสองนั้นมีป้ายติดว่ากำลังซ่อมอยู่ด้านนอก ดังนั้นซูเวยเลยขึ้นไปที่ชั้นสาม

ชั้นสามนั้นมีแต่ห้องส่วนตัว

พื้นไม้ปูด้วยพรม พอเหยียบแล้วก็รู้สึกนุ่มเป็นอย่างมาก

ซูเวยนั้นดื่มค่อนข้างเยอะ ขาเลยอ่อนแรงและเอียงตัวไปข้าง ๆ

จู่ ๆ ประตูห้องส่วนตัวที่อยู่ติดกันก็เปิดออก ซูเวยเลยล้มลงกับพื้น

ในห้องส่วนตัวนั้นมืดมาก

มีเพียงเสียงน้ำดังมาจากทางห้องนอนเท่านั้น

ซูเวยนั้นรู้สึกมึนหัว และค่อย ๆ ลุกขึ้นจากพื้นเตรียมจะออกไป

และตอนนั้น ประตูห้องนอนก็เปิดออก ผู้ชายคนนั้นกระชากเธอไปข้างหลังและดันเธอไปที่กำแพง

“เธอคือใคร？ กล้าดียังไงมาเล่นงานฉัน？”

ในน้ำเสียงที่รุนแรงของผู้ชายคนนั้นแฝงไปด้วยความปรารถนาที่พยายามระงับเอาไว้

อาการมึนหัวของซูเวยนั้นหายไปในชั่วพริบตา

ผู้ชายคนนี้... ฟู่เหยียนอันไม่ใช่รึไง！

“ฉันป่าว！”

“ถ้าไม่ใช่เธอ แล้วเธอเข้ามาได้ยังไงกัน？”

ในความมืด ผู้ชายคนนั้นหอบหายใจถี่ราวกับว่ากำลังพยายามข่มใจไว้

“ฉ...ฉันเข้าผิดห้องค่ะ คุณหลีกไป... อ๊ะ...”

ตาของซูเวยเบิกกว้างและรู้สึกถึงจูบอย่างกะทันหันของผู้ชายคนนั้น และต้องการผลักเขาออกไป

“ช่วยฉันแล้วฉันจะตอบแทนเธอ”

ซูเวย “...”

เธอเพิ่งจะเซ็นใบหย่าแต่กลับมาอยู่กับอดีตสามีซะอย่างนั้น！

หลังจากคืนที่บ้าคลั่ง ตอนที่ซูเวยตื่นขึ้นมานั้น เธอก็รู้สึกเจ็บไปทั้งตัว

สายลมสบาย ๆ พัดมาจากมุมหนึ่งของหน้าต่าง แสงและเงาที่ลอดผ่านเข้ามาเล็กน้อยนั้นทำให้ใบหน้าที่หล่อเหลาของผู้ชายที่กำลังหลับใหลดูนุ่มนวลและสงบสุขมาก

ซูเวยจ้องมองนิ่ง ๆ อยู่สองวินาที จากนั้นก็ลุกออกจากเตียงทั้งที่ไม่สบายตัว

เธอเพิ่งพูดเรื่องหย่าเมื่อวานนี้ และในคืนเดียวกันก็มานอนกับเขา

ผู้ชายที่เย็นชาและหยิ่งผยองคนนี้ต้องคิดว่าเธออยากจะใช้วิธีแบบนี้เพื่อรั้งเขาไว้แน่ ๆ

เธอไม่สนใจหรอก！

ซูเวยกัดฟัน รีบสวมเสื้อผ้าแล้วออกจากห้องไปอย่างเงียบ ๆ ทันที

หลังจากนั้นไม่นาน ประตูห้องส่วนตัวที่อยู่ฝั่งตรงข้ามก็เปิดออก