อดีตรักซุปตาร์

.บังเอิญที่.....ไม่บังเอิญ

หลังจากที่มาร์ตินให้เดลไปตามสืบประวัติของร่างบางในช่วงเย็นของวันเดียวกันประวัติของร่างบางก็ถูกเอามาวางไว้ที่โต๊ะทำงานของมาร์ตินก่อนที่ร่างสูงจะเลิกงานตามที่สั่งไว้ด้วยฝีมือของเดลที่ทำงานได้อย่างรวดเร็ว

มาร์ตินตั้งใจอ่านประวัติของร่างบางที่ได้จากเดลพร้อมกับเริ่มคิดวิธีที่จะเข้าหาร่างบางได้อย่างไร เพราะมาร์ตินนั้นรู้สึกหลงรักในความน่ารักของเธอตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้พบจากคนที่ไม่เคยเชื่อเรื่องความรักหรือรักแรกพบและไม่เคยแม้แต่คิดที่จะมีแฟน แต่ที่มาร์ตินได้พบเธอกลับทำให้มาร์ตินอยากได้เธอมาครอบครองและต้องมีเพียงเขาคนเดียวเท่านั้นที่จะได้อยู่เคียงข้างเธอไม่ใช่เพียงแค่ร่างกายแต่เป็นหัวใจของร่างบาง

หลังจากวันนั้นที่มาร์ตินได้พบกับเธอใครจะไปคิดว่า ร่างบางจะเป็นเพื่อนกับน้องชายเขาซึ่งทำให้การที่จะได้ใกล้ชิดกับเธอนั้นเป็นเรื่องที่ง่ายมากขึ้น มาร์ตินเทียวไปมาหาสู่ร่างบางทุกวันจนทั้งสองเริ่มที่จะสนิทกันมากขึ้นทำให้ก่อเกิดเป็นความรู้สึกดีๆซึ่งกันและกัน มาร์ตินตามจีบร่างบางคอยดูแลเทคแคร์ไปรับไปส่งทั้งที่มหาลัยและที่ทำงานก็ถือว่าใช้เวลาพอสมควรที่ร่างบางจะยอมใจอ่อนตกลงคบกับเขาเป็นแฟน แต่ต่อให้ทั้งสองจะตกลงคบกันแล้วการกระทำที่มาร์ตินเคยปฏิบัติกับร่างบางก่อนหน้าที่จะเป็นแฟนกับมาร์ตินก็ยังคงทำได้อย่างเสมอต้นเสมอปลายไม่เปลี่ยนแปลงไปจากก่อนที่จะคบกันแม้แต่น้อย

ช่วงที่ร่างบางไปเรียนต่อที่ต่างประเทศเธอได้ไปสมัครงานทำหลังจากเลิกเรียนเพื่อเอาไว้ใช้จ่ายส่วนตัวเพราะไม่อยากรบกวนเงินที่บ้านมากนัก ซึ่งในทุกๆวันหลังเลิกเรียนเธอมักจะบังเอิญเจอร่างสูงที่ร้านอาหารที่เธอนั้นทำงานอยู่หรือไม่ก็มักจะเจอที่มหาวิทยาลัยที่เธอเรียน ซึ่งก็ไม่น่าจะใช่เรื่องที่น่าแปลกหากจะต้องเจอกันบ้างในบางครั้งเพราะมหาลัยที่เธอเรียนอยู่ก็เป็นของคุณป้าของมาร์ตินและเพื่อนเธอก็ยังเป็นน้องชายของเขาด้วย

โดยทุกครั้งที่เจอกันร่างสูงก็มักจะอ้างเหตุที่ทำให้ทั้งสองได้เจอกัน เช่น มาหาน้องชายบาง ผ่านมาทางนี้บ้างแต่ร่างบางก็ไม่ได้สงสัยอะไรเพราะน้องชายของร่างสูงก็เรียนคณะเดียวสาขาเดียวและยังเป็นเพื่อนสนิทของเพียงคนเดียวเช่นกัน หรือแม้แต่ร้านอาหารที่เธอทำงานก็มักจะเจอเขาเกือบทุกวันแล้วก็จนร้านปิดทุกครั้งที่ไป เป็นแบบนี้ในตลอดหลายเดือนที่เธอมาอยู่ที่นี่จนร่างบางเริ่มสงสัยแต่เธอก็ได้แต่เก็บมันเอาไว้ในใจเพราะไม่อยากคิดเข้าข้างตัวเอง เพราะเธอเองก็ใช่ว่าจะเป็นคนที่อ่อนต่อโลกจนมองคนไม่ออก แต่ตัวเขาและเธอต่างกันจนเกินไปจนทำให้ร่างบางไม่อยากคอดเข้าข้างตัวเองมากเกินไป

แต่สำหรับร่างสูงแล้วความบังเอิญไม่มีในโลกเพราะทุกอย่างที่เกิดขึ้นเป็นเพราะความตั้งใจของเขาที่จะทำให้ได้เจอและใกล้ชิดร่างบางโดยมีเจ้าน้องชายตัวแสบคอยช่วยเป็นพ่อสื่อให้ ซึ่งข้อมูลต่างๆของร่างบางเขาก็ได้มาจากมิกซ์นี่แหละที่เป็นคนคอยส่งข่าวให้จนเขาสามารถทำให้เธอใจอ่อนยอมคบกับเขา เพราะมาร์ตินคิดว่าโลกนี้ไม่มีเรื่องบังเอิญเรื่องทั้งหมดพระเจ้าได้จัดสรรมาแล้ว

ซึ่งหลังจากที่ทั้งคู่ตกลงคบกับได้สองเดือนร่างสูงก็ขอให้แก้มย้ายเข้ามาอยู่ที่คอนโดเดียวกับเขาโดยอ้างเหตุว่าเป็นห่วงไม่อยากให้คนรักอยู่คนเดียวและเหตุผลอีกมากมายที่ชักแม่น้ำทั้งห้ามาพูดหว่านล้อม เพื่อที่จะให้ร่างบางยอมใจอ่อนย้ายมาอยู่กับเขาในตอนแรกร่างบางก็แย้งไม่ยอมเพราะก่อนหน้านั้นเธอก็อยู่ของเธอได้มาเป็นเดือนๆก็ไม่เห็นเป็นอะไรแต่สุดท้ายร่างบางก็ยอมทำตามคำขอของเขา

ความรักของทั้งสองดำเนินมาได้ด้วยดีทำทุกอย่างเหมือนคู่รักคู่อื่นทำกิจกรรมต่างๆ การใช้ชีวิตประจำวันรวมถึงการมีสัมพันธ์ทางกายเหมือนคู่รักคนอื่น ซึ่งเรื่องนี้ก็เป็นเรื่องที่ทำให้ทั้งคู่ทะเลาะกันเพราะทุกครั้งที่มีสัมพันธ์ทางกายมาร์ตินมักจะไม่สวมถุงยางอนามัย มาร์ตินที่ภายนอกดูเย็นชา ไม่สนใจใครแต่เวลาที่มาร์ตินอยู่กับร่างบางกับมีความต้องการให้ตัวเธอไม่มีที่สิ้นสุดทั้งๆที่ร่างบางไม่ได้ยั่วยวนเขาแต่อย่างใด นั้นเป็นตุผลว่าทำไมพวกเขาถึงทะเลาะเรื่องนี้กันบ่อยเพราะพวกเขามีสัมพันธ์ทางกายเกือบจะทุกวัน

และบ่อยจนพวกเขาต้องมานั่งจับเข่าคุยกันไม่งั้นมันก็จะเป็นปัญหาทุกครั้งที่พวกเขามีสัมพันธ์ทางกายกันโดยในตอนแรกร่างบางจะเป็นคนที่เลือกจะป้องกันถ้าหามาร์ตินไม่ป้องกันแต่มาร์ตินก็ไม่ยอมเพราะเป็นห่วงว่าจะมีผลกระทบต่อร่างกายคนรัก มาร์ตินจึงยอมที่จะป้องกันเอง หลังจากที่คุยเรื่องนี้กันไปทั้งคู่ก็ไม่เคยมีปัญหาเรื่องนี้กันอีกเลย

“ทำไมพี่ตินไม่ป้องกันคะ ถ้าพี่ยังไม่ป้องกันแก้มจะป้องกันเอง” ร่างบางถามออกมาเสียงแข็งเพราะเธอบอกคนรักไปหลายครั้งแล้วเรื่องนี้

“ด้วยการกินยาคุม ไม่มีทางพี่จะไม่ให้เรากินยาคุมเด็ดขาด” ร่างสูงก็ถามกลับด้วยน้ำเสียงที่ติดหงุดหงิดเช่นกันที่ได้ยินประโยคที่คนรักพูดออกมาเขาเป็นห่วงเธอแค่ไหนเธอจะรู้ไหมการที่เธอกินยาคุมมันไม่ดีต่อร่างกายเธอไม่รู้หรือไงและถึงจะท้องเขาก็เลี้ยงได้นั้นคือสิ่งที่มาร์ตินคิด

“แล้วถ้าแก้มท้องล่ะคะจะทำยังไง พี่แม่ง แก้มยังเรียนไม่จบเลยนะ” ร่างบางพูดออกมาน้ำเสียงที่สั่นเครือตากลมมีน้ำตาใสคลอพร้อมที่จะไหลออกมาทุกเมื่อ

“เมียกับลูกสองคนพี่เลี้ยงได้ แก้มกลัวอะไร แล้วอีกอย่างใครให้แก้มพูดไม่เพราะกับพี่ครับ หื้ม” ร่างสูงที่เห็นน้ำตาของคนรักก็เสียงอ่อนลงใรทันทีและเดินไปโอบกอดร่างบางที่นั่งอยู่ปลายเตียงมือหนาลูบหัวร่างบางแผ่วเบาด้วยความถนุถนอมเหมือนกลัวว่าคนตรงหน้าจะบุบสลายไปพรางโทษตัวเองที่พูดไม่ดีใส่ร่างบาง

“แก้มยังเรียนอยู่ แล้วถ้าที่บ้านแก้มรู้ล่ะคะ” ร่างบางบอกเรื่องที่เธอกังวลเพราะถ้าหากให้เธอเลี้ยงลูกนั้นไม่ใช่ปัญหาสำหรับเธอแต่เธอไม่รู้จะบอกที่บ้านยังไงถ้าหากว่าเธอนั้นท้องขึ้นมาจริงแล้วอีกอย่างเธอก็ยังเรียนไม่จบ

“แก้มรู้ใช่ไหมว่าพี่รักแก้มมาก เพราะฉะนั้นไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นพี่จะดูแลและปกป้องแก้มกับลูกเอง พี่จะรับผิดชอบทั้งแก้มและเจ้าตัวเล็กที่จะเกิดมาเอง หรือว่าแก้มไม่รักไม่เชื่อใจพี่ครับ งั้นเอาอย่างนี้ต่อไปพี่จะเป็นคนที่ป้องกัน โอเคไหมครับ คนดี” ร่างสูงค่อยพูดให้ร่างบางใจเย็นและยอมฟังเหตุผลของเขา

“จริงๆ นะคะ ไม่โกหกแก้มใช่ไหม” ร่างบางเงยหน้าออกจากอกแกร่งของร่างสูงบนใบหน้ายังคงมีคราบน้ำตาที่ไหลอาบแก้มให้เห็นและถามย้ำเพื่อความแน่ใจว่าร่างสูงตรงหน้าจะอยู่กับเธอไม่ทิ้งไปไหน

“จริงสิ รักขนาดนี้จะทิ้งไหนได้ไง ให้พี่พิสูจน์ไหมล่ะ อื้ม” ร่างสูงตอบคนรักด้วยน้ำเสียงหนักแน่นพร้อมก้มหน้าซุกไซ้ซอกคอขาว

“อื้อ...พอแล้วค่ะ พรุ่งนี้แก้มมีเรียนเช้านะ” ร่างบางเอ่ยห้ามก่อนที่จะเลยเถิดไปมากกว่านี้เพราะก่อนหน้านี้ร่างสูงก็จับเธอกินไปแล้วหลายรอบตั้งแต่เธอเลิกเรียนมา

“ก็ได้ครับ นี่เห็นว่าพรุ่งนี้เรียนเช้านะไม่งั้นแก้มไม่ได้นอนหรอก” ร่างสูงยอมตัดใจที่จะจับคนรักกินต่อเพราะเกรงว่าเธอจะตื่นไปเรียนไม่ไหว

เดี๋ยวพลานโดยดุแล้วจะไม่ได้นอนกอดเมีย ถ้าเป็นอย่างนั้นเขาต้องลงแดงตายแน่ๆ ที่ไม่ได้นอนกอดเมีย อีกทั้งหลังจากส่งร่างบางที่มหาลัยแล้วเขาต้องเข้าไปเคลียร์งานที่บริษัท

วันเวลาล่วงเลยผ่านไปจนทั้งคู่คบกันได้เข้าเดือนที่หกร่างบางก็มีอาการแปลกๆ และประจำเดือนของเธอที่ขาดมาสามเดือนจึงทำให้เธอตัดสินใจไปซื้อที่ตรวจครรภ์ที่ร้านขายยามาตรวจและผลก็ออกมาตามที่เธอคิดไว้ ในวินาทีแรกที่รู้ว่าในร่างกายของเธอกำลังจะมีอีกหนึ่งชีวิตมาอยู่ด้วยมันทั้งดีใจและอึ้งในเวลาเดียวกันสับสนปนกันไปหมด

ซึ่งในระหว่างที่ร่างบางกำลังตกอยู่ในห้วงความคิดของตัวเองและกำลังคิดว่าจะเอาอย่างไรกับเรื่องที่เกิดขึ้นนี้ต่อไป ก็มีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นทำให้เธอหลุดออกจากความคิดกังวน คิดไม่ตกของตัวเอง และเมื่อหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูก็ปรากฏเป็นมิกซ์ที่โทรเข้ามาเห็นอย่างนั้นร่างบางก็รีบกดรับสายทันทีด้วยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

“ฮัลโหล มีอะไรหรอ ” ร่างบางถามออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นๆ คล้ายคนที่กำลังจะร้องไห้

“เปล่า ว่าจะโทรมาชวนไปกินข้าว ว่าแต่เธอเป็นอะไรหรือเปล่าแก้มทำไมเสียงเธอดูไม่ค่อยดีเลย” มิกซ์ที่ที่ตั้งใจจะโทรมาชวนร่างบางไปกินข้าว แต่ได้ยินเสียงเพื่อนที่ฟังแล้วไม่ค่อยสู้ดีนักก็ตกใจกลัวว่าเพื่อนจะเป็นอันตรายหรือเกิดอุบัติเหตุอะไรเพราะถ้าเกิดอะไรขึ้นกับเพื่อนร่างบางพี่ชายเขาก็เป็นบ้าแน่ๆ

“เปล่า แต่นายช่วยมาหาฉันที่ห้องพี่นายหน่อยได้ไหม อึก” ร่างบางพูดปนเสียงสะอื้นเพราะน้ำตาที่พยายามเก็บไว้นั้นไม่สามารถเก็บได้อีกต่อไป

“ได้เดียวฉันไปหา เธอรออยู่ห้องพี่มาร์ตินนั้นแหละอย่าไปไหนนะเดี๋ยวฉันรีบไป” มิกซ์พูดจบก็กดวางสายแล้วออกจากห้องและตรงไปที่ห้องพี่ชายทันที