คุณแม่ยังสาวคุณพ่อซุปตาร์

สองเดือนก่อน

"ยัยเมย์พวกฉันชวนแกมาดื่มเหล้านะ ไม่ได้มานั่งจิบเหล้า"

ตอนนี้ฉันกำลังอยู่กับเพื่อนร่วมชั้นเรียนของฉัน ปกติก็ไม่ได้สนิทอะไรกันหรอกนะ แต่วันนี้อยู่ๆ ยัยพวกนี้ก็มาชวนฉันมาดื่ม จะให้ฉันดื่มเหมือนอยู่กับยัยพลอยยัยมายด์ได้ไงกัน ดูสิที่นี่มีแต่พวกผู้ชายทั้งนั้นเลย

"ใช่ แก้วนี้แกต้องดื่มให้หมดด้วยนะ แล้วพวกเราจะไม่บังคับแกอีก"

ฝนยื่นแก้วเหล้าให้รถเมล์

"แกเสร็จแน่ยัยรถเมล์ ฉันจะทำให้แกไม่เหลือชิ้นดีเลยคอยดู" ฝนคิดแผนร้ายในใจ

"ฉันดื่มแค่แก้วนี้แก้วเดียวนะ" ฉันรับแก้วเหล้ามาจากฝน

ดื่มไปแค่แก้วเดียวคงไม่เมาหรอกมั้ง เมื่อคิดแบบนั้นฉันเลยดื่มรวดเดียวหมดแก้ว 

"ดีมาก มันต้องอย่างนี้สิ"

ผ่านไปสักพักฉันรู้สึกมึนๆ อากาศมันเริ่มร้อนๆ ยังไงก็บอกไม่ถูก ฉันต้องรีบกลับหอก่อนแล้วล่ะ ก่อนที่อาการของฉันจะแย่ไปกว่านี้

"เอ่อ คือ ฉันรู้สึกว่า....เหมือนจะไม่ค่อยสบาย ฉันกลับก่อนนะ"

"ไม่ได้! กลับก่อนได้ไงกัน" ฝนพูด

ดูเหมือนยาจะเริ่มออกฤทธิ์แล้วสินะ

"ฝนให้เพื่อนกลับเถอะ ถ้าฝนเป็นห่วงเพื่อนละก็ เดี๋ยวพี่ไปส่งให้ก็ได้นะ" นนทวีอาสาแต่นั่นมันคือแผนที่เขาวางไว้กับฝนต่างหาก

"ก็ได้ค่ะ เมย์กลับพี่นนท์นะ" อยู่ๆ ฝนก็ปล่อยให้ฉันกลับไปง่ายๆ

"เอ่อ เมย์กลับเองได้" ไม่เอาหรอกฉันกลับเองดีกว่า ฉันไม่ได้รู้จักเขาเสียหน่อย

"ไหนบอกไม่ค่อยสบายไง ให้พี่นนท์ไปส่งดีกว่านะ ฝนจะได้ไม่ต้องเป็นห่วงเมย์ไง"

"อืม ก็ได้" ถ้าไม่ตกลงเห็นว่าฝนคงไม่ปล่อยให้เธอกลับไปแน่

"งั้นเราไปกันเลยมั้ยครับ น้องเมย์จะได้กลับไปพักผ่อนด้วย ดูสิเหงื่อออกเต็มตัวเลย"

"ได้ค่ะ กลับกันเลย" รถเมล์เดินออกไปโดยมีนนทวีเดินตามหลังไปติดๆ

"พี่เอ็มค่ะ มองอะไรอยู่เหรอคะ สนใจเชอรี่หน่อยสิคะ"

เธอใช้นิ้วไต่ไปตามตัวของผม

"ครับ เดี๋ยวคืนนี้จะสนใจทั้งคืนเลย" ผมจับมือของเธอมาจูบ

"เดี๋ยวพี่มานะ พี่ขอไปเข้าห้องน้ำหน่อย"

"รีบๆ กลับมานะคะ เชอรี่รออยู่"

เธอพูดด้วยท่าทียั่วยวนเขา ผมรีบเดินตามชายหนุ่มคู่หนึ่งไป ผมมองมาสักพักแล้ว และแน่ใจว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นเพื่อนของพลอยไพลิน ทำไมถึงจำได้น่ะเหรอ ก็เพราะเธอไปที่สนามแข่งรถอยู่ๆ บ่อยนะสิ และก็ชอบมองผมอยู่บ่อยๆ ด้วยเหมือนกัน คงจะชอบผมไม่ก็คงเป็นแฟนคลับของผม เพราะนอกจากการแข่งรถผมยังเป็นนายแบบอิสระอีกด้วย

ผมเห็นเธอมากับกลุ่มเพื่อนที่ไม่ใช่กลุ่มของพลอยไพลิน ตอนแรกก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรหรอกนะ แต่บังเอิญผมได้ยินแผนการบางอย่างของผู้หญิงที่ชื่อฝน บอกกับผู้ชายที่ชื่อนนท์ว่าเธอจะวางยารถเมล์ และให้ไอ้หมอนั่นพาเธอเข้าโรงแรม

ตอนแรกกะว่าจะไม่สนใจก็เพราะว่ามันไม่ใช่เรื่องของผม ใครจะเอากับใครก็แล้วแต่ พอเอาเข้าจริงเห็นยัยนั่นลุกไปแล้วหมอนั่นตามไปเท่านั้นแหละ ผมเลยเดินตามสองคนนั้นมานี่ไง แบบนี้เขาเรียกว่าคนดีสินะ

"พี่นนท์คะ นี่มันไม่ใช่ทางกลับหอพักของเมย์นะคะ"

ฉันถามขึ้นเมื่อเขาขับรถออกนอกเส้นทาง ซึ่งมันคนละทางกับทางกลับหอของเธอ และมันไม่ใช่ทางลัดอย่างแน่นอน

"ก็ใช่น่ะสิ แต่ไม่ต้องห่วงหรอกนะ พี่จะพาเมล์ไปขึ้นสวรรค์ รับรองเมย์จะมีความสุขอย่างแน่นอน”

"จอดรถ! เมย์บอกให้จอดรถไงคะ"

ฉันพยายามแย่งพวงมาลัยรถจากพี่นนท์ เมื่อรับรู้ได้ถึงอันตราย

"ทำอะไรของเธอยัยบ้า! เดี๋ยวก็ได้ตายกันทั้งคู่หรอก"

"ดีค่ะ ตายไปดีกว่าถูกข่มขืน"

ฉันยอมตายดีกว่าถูกข่มขืนจากคนที่ไม่ได้รัก และไม่ได้เต็มใจแบบนี้

"ยัยบ้าเฮ้ย! ต้องให้ใช้กำลังสินะ"

"ฮะ!" เขาต่อยไปที่ท้องของเธอ จนเธอจุกและนิ่งไป

"ดีจะได้นิ่งไปสักพัก เอาล่ะถึงสวรรค์ของเราแล้ว" เขาเลี้ยวเข้าไปในโรงแรมแห่งหนึ่ง

"จะลงมาดีๆ หรือต้องให้ฉันใช้กำลัง"

"ไม่เมย์ไม่ลง!" ฉันขัดขืน

"โอ๊ย! ฮะ ยัยบ้า นี่เธอกล้ากัดฉันเลยเหรอ มันจะมากไปแล้วนะ"

"พี่บอกแล้วใช่มั้ย ว่าอย่าให้ต้องใช้กำลัง"

นนทวีเตรียมง้างมือจะตบเธอ เธอจึงหลับตาลงด้วยความกลัวแต่ไม่ยักจะโดน

"ฮะ!! แกเป็นใคร"

ฉันได้ยินเสียงพี่นนท์พูดกับใครสักคนจึงลืมตาขึ้นดู

"แกไม่ต้องสนใจหรอกว่าฉันเป็นใคร แค่ปล่อยผู้หญิงคนนี้ไปเดี๋ยวนี้”

"พี่เอ็ม! ช่วยเมย์ด้วยค่ะ"

ฉันรีบสะบัดแขนออกจากพี่นนท์และวิ่งไปหลบหลังพี่เอ็มทันที ดีใจจังที่ได้เจอเขา เธอคิดว่าตัวเองจะไม่รอดเพราะไม่มีใครมาช่วยซะแล้ว

"เฮ้ย! มึงอย่ามายุ่งเรื่องของผัวเมียเขาดีกว่า"

"ไม่ใช่นะคะ เราไม่ได้เป็นอะไรกันเลยค่ะ"

ฉันรีบปฏิเสธไป เดี๋ยวเกิดเขาไม่ช่วยฉันขึ้นมาที่พึ่งสุดท้ายของเธอก็คงมีแค่เขาเท่านั้นในตอนนี้

"มึงอย่ามายุ่ง! ถ้าไม่อยากเจ็บตัว"

พี่นนท์ขู่พี่เอ็ม แต่พี่เอ็มกลับไม่ถอยกลับ แถมยังยิ้มอย่าท้าทายพี่นนท์อีกด้วย

"บังเอิญ...ว่ากูอยากจะยุ่งว่ะ”

พี่เอ็มตอบกลับพี่นนท์ นี่สิพ่อของลูกฉัน เจ้าชายขี่ม้าขาวมาช่วยฉันแล้ว ไม่เสียแรงที่แอบชอบพี่เขามานาน และแอบมองอยู่ห่างๆ มานานแล้วด้วย

"ได้!! มึงอยากเจ็บตัวมากเลยสินะ"

เหมือนพี่นนท์จะโกรธสุดๆ แล้วและเตรียมที่จะเข้ามาต่อยพี่เอ็ม

"มึงสิไม่ใช่กู เมย์หลบไป!"

"ค่ะ พี่เอ็ม"

ฉันถอยห่างออกมาเล็กน้อย ก่อนที่จะมีสงครามย่อยๆ เกิดขึ้น

โป๊ะ! ตุบ!

พี่เอ็มเข้าไปต่อยหน้าพี่นนท์และกระทืบเขาลงไปกับพื้น จนพี่นนท์สิ้นฤทธิ์ไป มีเลือดไหลออกมาด้วยล่ะที่มุมปากของพี่นนท์ พี่เอ็มหมัดหนักใช่ย่อยเลยนะเนี่ย

"ไหนวะไอ้คนปากเก่งเมื่อกี้มันหายไปไหนแล้ววะ"

"แก..โอ๊ย!"

พี่เอ็มแตะเข้าไปที่หน้าท้องของพี่นนท์อีกครั้ง ก่อนจะกดมันซ้ำลงไปอีก โหดไปไหมแค่นี้ก็ช้ำในแล้วนะ

"จำไว้! อย่าทำกับผู้หญิงแบบนี้อีก ถ้าเขาไม่เต็มใจ"

"ไปเถอะ เดี๋ยวฉันไปส่งเธอ"

พี่เอ็มจับมือฉันไว้แล้วพาฉันออกไป แต่ทำไมฉันรู้สึกร้อนไปทั้งตัวแบบนี้ล่ะ มันร้อนกว่าเมื่อกี้อีกและยิ่งพี่เอ็มจับมือฉันไว้ มันยิ่งรู้สึกว่าอยากให้เขาจับมากกว่ามือของเธอ อยากให้เขาทำมากกว่านี้เหลือเกิน

"ขึ้นรถเดี๋ยวฉันไปส่ง"

"ค่ะ" ฉันขึ้นรถของเขาไป แต่ทำไมมันร้อนแบบนี้ จนฉันทนไม่ไหว

"พี่เอ็มคะ แอร์เสียเหรอคะ เมย์ร้อนจังเลยค่ะ"